கருடபுராணம்

யம் வாக்யேஷ்வநுவாக்யேஷு நிஷத்ஸூபநிஷத்ஸு ச 2.

அவனைப் பற்றியே சொற்களும், மறுபடியும் கூறப்படுவதும், உபநிடதுகளும் விளக்குகின்றன.

புராணபுருஷஃ ப்ரோக்தோ ப்ரஹ்மா ப்ரோக்தோ த்விஜாதிஷு 2.

புராணங்களில் அவர் ஆதிபுருஷன் என அழைக்கப்படுகிறார்; இருமுறை பிறந்தவர்களில் பிரம்மா என அழைக்கப்படுகிறார்.

யஸ்மிம்ல்லோகாஃ ஸ்புரந்தீமே ஜலேஷு ஶகுந்யோ யதா 2.

இந்த உலகங்கள், நீரில் பறவைகள் மிதப்பதைப் போல், அவனில் பிரகாசிக்கின்றன.

அர்சயந்தி ச யம் தேவா யக்ஷராக்ஷஸபந்நகாஃ 2.

அந்த தேவனை தேவர்கள், யக்ஷர்கள், ராட்சதர்கள், பாம்புகள் எல்லோரும் வழிபடுகின்றனர்.

சந்த்ராதித்யௌ ச நயநே தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அந்த இறைவனுக்குத் திங்கள் மற்றும் சூரியன் இரண்டும் கண்கள். நான் அந்த இறைவனை மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

யஸ்யோச்ச்வாஸஶ்ச பவநஃ தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அவரது மூச்சே காற்றாக உள்ளது. அந்த இறைவனை நான் மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

குக்ஷௌ ஸமுத்ராஶ்சத்வாரஸ்தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அவரது வயிற்றில் நான்கு பெருங்கடல்கள் உள்ளன. அந்த இறைவனை நான் மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

அநாதிராதிர்விஶ்வஸ்ய தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அண்டத்தின் ஆதியும் முடிவும் இல்லாத மூலாதாரம் அந்த இறைவன். அவரை நான் மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

முகாதக்நிஶ்ச ஸம்ஜஜ்ஞே தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அவரது வாயிலிருந்து நெருப்பு தோன்றியது. அந்த இறைவனை நான் மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

மூர்த்தபாகாத்திவம் யஸ்ய தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அவரது தலையிலிருந்து விண்ணகம் தோன்றியது. அந்த இறைவனை நான் மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

வம்ஶாநுசரிதம் யஸ்மாத்தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அவரிடமிருந்து வம்சமும் மரபும் தோன்றின. அந்த இறைவனை நான் மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

இத்யுக்தோऽஹம் புரா ருத்ரஃ ஶ்வேதத்வீபநிவாஸிநம் 2.

பண்டைக் காலத்தில் ருத்ரன், ஶ்வேதத்வீபத்தில் வாழும் ஒருவரிடம் இவ்வாறு கூறினார்.

அஸ்மாகம் மத்யதோ ருத்ர உவாச பரமேஶ்வரம் 2.

எங்களுள் ருத்ரன், பரம ஈசுவரனிடம் பேசினார்.

யதா பப்ரச்ச மாம் வ்யாஸ ஸ்ததாஸௌ பகவாந் பவஃ 2.

வ்யாசர் என்னிடம் கேட்டது போலவே, அந்த பாக்கியசாலி பவனும் என்னிடம் கேட்டார்.

ஹரே கதய தேவேஶ ! தேவதேவஃ க ஈஶ்வரஃ 2.

ஹரியே! தேவாதி தேவனும், எல்லாம் ஆளும் இறைவன் யார் என்று எனக்குச் சொல்.

கைர்தர்மைஃ கைஶ்ச நியமைஃ கயா வா தர்மபூஜயா 2.

எந்த நற்குணங்களாலும், எந்த ஒழுக்கங்களாலும், எந்த தர்ம வழிபாட்டாலும் (அவரை அடையலாம்)?

கஸ்மாத்தேவாஜ்ஜகஜ்ஜாதம் ஜகத்பாலயதே ச கஃ 2.

எந்த தேவனிடமிருந்து உலகம் பிறந்தது? யார் இந்த உலகை காப்பாற்றுகிறார்?

ஸர்கஶ்ச ப்ரதிஸர்கஶ்ச வம்ஶோ மந்வந்தராணி ச 2.

பிரபஞ்சம் உருவாகும் காலமும், அழியும் காலமும், வம்ச வரிசையும், மனுவின் யுகங்களும்—

ஏதத்ஸர்வம் ஹரே ! ப்ரூஹி யச்சாந்யதபி கிஞ்சந 2.

ஹரியே! இவற்றை எல்லாம் எனக்குச் சொல்; மேலும் ஏதேனும் இருந்தால் அதையும் கூறு.

ததாஷ்டாதஶ வித்யாஶ்ச ஹரீ ருத்ரம் ததோऽப்ரவீத் ஹரிருவாச 2.

அப்பொழுது பதினெட்டு வித்யைகளையும், ஹரி ருத்ரனிடம் கூறினார். ஹரி பேசத் தொடங்கினார்:

அஹம் ஹி தேவோ தேவாநாம் ஸர்வலோகேஶ்வரேஶ்வரஃ 2.

நான் தான் தேவாதி தேவனும், எல்லா உலகங்களுக்கும், அதில் உள்ள எல்லா தலைவர்களுக்கும் ஆண்டவனும் ஆக இருக்கிறேன்.

அஹம் ஹி பூஜிதோ ருத்ர ! ததாமி பரமாம் கதிம் 2.

ருத்ரா, என்னை வழிபட்டால், நான் உயர்ந்த நிலையை அளிக்கிறேன்.

ஜகத்ஸ்திதேரஹம் பீஜம் ஜகத்கர்த்தா த்வஹம் ஶிவ ! 2.

சிவா, இந்த உலகம் நிலைபெறுவதற்கான விதை நானே; உலகத்தை உருவாக்குபவன் நானே.

அவதாரைஶ்ச மத்ஸ்யாத்யைஃ பாலயாம்யகிலம் ஜகத் 2.

மீன் முதலான அவதாரங்களால், நான் முழு உலகத்தையும் காப்பாற்றுகிறேன்.

ஸ்வர்காதீநாம் ச கர்த்தாஹம் ஸ்வர்காதீந்யஹமேவ ச 2.

சொர்க்கம் முதலானவற்றை உருவாக்குபவன் நானே; அவை எல்லாம் நானே.

ஜ்ஞாதா ஶ்ரோதா ததா மந்தா வக்தா வக்தவ்யமேவ ச 2.

நான் அறிந்தவன், கேட்டவன், சிந்திப்பவன், பேசுபவன், பேசப்பட வேண்டியதுமே நானே.

த்யாநம் பூஜோபஹாரோऽஹம் மண்டலாந்யஹமேவ ச 2.

தியானம், பூஜை, அர்ப்பணம், மற்றும் புனித வட்டங்கள் எல்லாம் நானே.

ஸர்வஜ்ஞாநாந்யஹம் ஶம்போ ! ப்ரஹ்மாத்மாஹமஹம் ஶிவ ! 2.

சம்பு, எல்லா அறிவும் நானே; சிவா, பரமத்தின் சாரமும் நானே.

அஹம் ஸாக்ஷாத்ஸதாசாரோ தர்மோऽஹம் வைஷ்ணவோ ஹ்யஹம் 2.

நேரடியான நற்குணம் நானே; தர்மமும் வைஷ்ணவ வழியும் நானே.