கருடபுராணம்

காமாத்ப்ரமோऽருசிர்தாஹோ ஹ்ரீநித்ராதீத்ரு'திக்ஷயாஃ । க்ரஹாதௌ ஸந்நிபாதஸ்ய ரூபாதௌ மருதஸ்தயோஃ ॥ ௧,௧௪௭.

ஆசையால் மயக்கம், ருசிகுறைவு, எரிச்சல், வெட்கம், தூக்கம், அறிவு, நினைவாற்றல் குறைவு; பேய் பிடிப்பு போன்றவற்றில் மூன்று தோஷங்களின் அறிகுறிகள், ஆரம்பத்தில் காற்று முதலியன தென்படும்.

கோபாத்கோபேऽபி பித்தஸ்ய யௌ து ஶாபாபிசாரஜௌ । ஸந்நிபாதஜ்வரௌ கோரௌ தாவஸஹ்யதமௌ மதௌ ॥ ௧,௧௪௭.

கோபத்தினாலும், அதிகோபத்தால் பித்தம் அதிகரித்தாலும், சாபம் அல்லது மந்திரத்தால் உண்டாகும் இரு கடும் காய்ச்சல்கள் மிகவும் சகிக்க முடியாதவை என்று கருதப்படுகின்றன.

தந்த்ரா பிசாரிகைர்மந்த்ரைர்தூயமாநஞ்ச தப்யதே । பூர்வஞ்சைதஸ்ததோ தேஹஸ்ததோ விஸ்போடதிக்ப்ரமைஃ ॥ ௧,௧௪௭.

மந்திரம் மற்றும் சூனியத்தால் பாதிக்கப்பட்ட உடல் மிகுந்த வேதனையால் சுடப்படுகிறது; முதலில் அது உடலைத் தாக்கி, பிறகு புண்கள் எழுவதும், மனம் குழப்பமடைவதும் நிகழ்கின்றன.

ஸதாஹமூர்சாக்ரஸ்தஸ்ய ப்ரத்யஹம் வர்ததே ஜ்வரஃ । இதி ஜ்வரோऽஷ்டதா த்ரு'ஷ்டஃ ஸமாஸாத்த்விபிதஸ்து ஸஃ ॥ ௧,௧௪௭.

எப்போதும் உடல் எரிச்சலும் மயக்கம் கொண்டவருக்கு, காய்ச்சல் நாள்தோறும் அதிகரிக்கிறது; இவ்வாறு, காய்ச்சல் எட்டு வகை எனக் காணப்படுகிறது, ஆனால் பொதுவாக இரண்டு வகை என்று சொல்லப்படுகிறது.

ஶாரீரோ மாநஸஃ ஸௌம்யஸ்தீக்ஷ்ணோம்ந்தர்பஹிராஶ்ரயஃ । ப்ராக்ரு'தோ வைக்ரு'தஃ ஸாத்யோऽஸாத்யஃ ஸாமோ நிராமகஃ ॥ ௧,௧௪௭.

அது உடலைத் தாக்குவதாகவோ, மனதைத் தாக்குவதாகவோ, மென்மையாகவோ, கடுமையாகவோ, உள்ளிருந்து அல்லது வெளியிருந்து தோன்றுவதாகவோ இருக்கலாம்; இயற்கையானதோ, இயற்கையல்லாததோ, குணமாகக்கூடியதோ, குணமாகாததோ, சுலபமானதோ, சிக்கலில்லாததோ ஆகும்.

பூர்வம் ஶரிரே ஶரீரே தாபோ மநஸி மாநஸே । பவநைர்யோகவாஹித்வாச்சீதம் ஶ்லேஷ்மயுதே பவேத் ॥ ௧,௧௪௭.

முதலில் உடல் காய்ச்சலில் வெப்பம் உடலில் தோன்றும்; மனக்காய்ச்சலில் மனதில் ஏற்படும்; காற்றின் தாக்கத்தால், சளி சேர்ந்தால் குளிர்ச்சி ஏற்படும்.

தாஹஃ பித்தயுதே மிஶ்ரம் மிஶ்ரேऽந்தஃ ஸம்ஶ்ரயே புநஃ । ஜ்வரேऽதிகம் விகாராஃ ஸ்யுரந்தஃ க்ஷோபோ மலக்ரஹஃ ॥ ௧,௧௪௭.

பித்தம் சேர்ந்தால் எரிச்சல் உண்டாகும்; கலந்த நிலையில், அது மீண்டும் உடலுக்குள் பதிந்து விடும்; காய்ச்சலில், அதிகமான மாற்றங்கள், உள்ளுர் கலக்கம், கழிவுகள் தங்குவது போன்றவை ஏற்படும்.

பஹிரேவ பஹிர்வேகே தாபோऽபி ச ஸ ஸாதிதஃ । வர்ஷாஶரத்வஸந்தேஷு வாதாத்யைஃ ப்ரக்ரு'தஃ க்ரமாத் ॥ ௧,௧௪௭.

வெளிப்புறம் தான் காரணமாக இருந்தால், வெப்பமும் வெளியேதான் நிலைபெறும்; மழைக்காலம், சரத்காலம், வசந்தகாலங்களில், காற்று முதலியவை முறையே காய்ச்சலை உண்டாக்கும்.

வைக்ரு'தோऽந்யஃ ஸ துஃ ஸாத்யஃ ப்ராயஶ்ச ப்ராக்ரு'தோऽநிலாத் । வர்ஷாஸு மாருதோ துஷ்டஃ பித்தஶ்லேஷ்மாந்விதம் ஜ்வரம் ॥ ௧,௧௪௭.

இயற்கையல்லாத காய்ச்சல் வேறுபட்டதும் குணமாக்க இயலாததும்; இயற்கையானது பெரும்பாலும் காற்றால் உண்டாகும்; மழைக்காலத்தில் காற்று கலக்கம் ஏற்பட்டு, பித்தம் மற்றும் சளி சேர்ந்த காய்ச்சலை உண்டாக்கும்.

குர்யாச்ச பித்தம் ஶரதி தஸ்ய சாநுசரஃ கபஃ । தத்ப்ரக்ரு'த்யா விஸர்காச்ச தத்ர நாநஶநாத்பயம் ॥ ௧,௧௪௭.

சரத்காலத்தில் பித்தம் அதிகரிக்கிறது, அதைத் தொடர்ந்து சளியும் வருகிறது; அவற்றின் இயல்பும் வெளிப்பாடும் காரணமாக, அந்த நேரத்தில் பலவகை உணவு உண்டாலும் ஆபத்து இல்லை.

கபோ வஸந்தே தமபி வாதபித்தம் பவேதநு । பலவத்ஸ்வல்பதோஷேஷு ஜ்வரஃ ஸாத்யோऽநுபத்ரவஃ ॥ ௧,௧௪௭.

வசந்தத்தில் சளி அதிகம், அதைத் தொடர்ந்து காற்றும் பித்தமும் வரலாம்; குறைந்த அளவில் பாதிப்பு இருந்தால், காய்ச்சல் குணமாகும், சிக்கல்கள் இருக்காது.

ஸர்வதா விக்ரு'திஜ்ஞாநே ப்ராகஸாத்ய உதாஹ்ரு'தஃ । ஜ்வரோபத்ரவதீக்ஷ்ணத்வம் மந்தாக்நிர்பஹுமூத்ரதா ॥ ௧,௧௪௭.

எல்லா நேரங்களிலும், நோயின் இயல்பு அறியப்படும்போது, அது முன்பே குணமாகாதது என்று கூறப்படுகிறது; காய்ச்சலின் கடுமை, ஜீரண சக்தி குறைவு, அதிக சிறுநீர் போன்றவை உண்டாகும்.

ந ப்ரவ்ரு'த்திர்ந விஜீர்ணா ந க்ஷுத்ஸாமஜ்வராக்ரு'திஃ । ஜ்வரவேகோऽதிகஸ்த்ரு'ஷ்ணா ப்ரலாபஃ ஶ்வஸநம் ப்ரமஃ ॥ ௧,௧௪௭.

பசியில்லை, சீரான ஜீரணம் இல்லை, உணர Hunger இல்லை, காய்ச்சலுக்கு தனி தோற்றம் உண்டு; காய்ச்சல் அதிகரித்து, தாகம், பித்தம், மூச்சு திணறல், மயக்கம் போன்றவை ஏற்படும்.

மலப்ரவ்ரு'த்திருத்க்லேஶஃ பச்யமாநஸ்ய லக்ஷணம் । ஜீர்ணதாமவிபர்யாஸாத்ஸப்தராத்ரம் ச லங்கநம் ॥ ௧,௧௪௭.

கழிவுகள் வெளியேறுதல் அல்லது குழப்பம் ஆகியவை காய்ச்சல் முற்றும் அறிகுறிகள்; மாற்றம் இல்லையெனில் ஏழு இரவுகள் உண்ணாமல் இருந்தால் காய்ச்சல் குறையும்.

ஜ்வரஃ பஞ்சவிதஃ ப்ரோக்தோ மலகாலபலாபலாத் । ப்ராயஶஃ ஸந்நிபாதேந பூயஸாமுபதிஶ்யதே ॥ ௧,௧௪௭.

காய்ச்சல் ஐந்து வகை என்று கூறப்படுகிறது; அது கழிவு, காலம், பலம், பலவீனம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது; பெரும்பாலும் மூன்று தோஷங்களும் கலக்கப்பட்டதால் உண்டாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸந்ததஃ ஸததோऽந்யேத்யுஸ்த்ரு'தீயகசதுர்தகௌ । தாதுமூத்ரஶக்ரு'த்வாஹிஸ்நோத ஸாம் வ்யாபிநோ மலாஃ ॥ ௧,௧௪௭.

தொடர்ந்து, இடைவேளை, ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள், மூன்றாம் நாள், நான்காம் நாள் வரும் காய்ச்சல்கள்—இவை தோஷங்கள், சிறுநீர், மலத்தால் உடலெங்கும் பரவுகின்றன.

தாபயந்தஸ்தநும் ஸர்வாம் துல்யத்ரு'ஷ்ட்யாதிவர்திதாஃ । பலிநோ குரவஸ்தஸ்யாவிஶேஷேண ரஸாஶ்ரிதாஃ ॥ ௧,௧௪௭.

இவை முழு உடலையும் சூடாக்கி, ஆரம்பத்திலிருந்து சமமாக அதிகரிக்கின்றன; இவை வலிமையானதும், கனமானதும், வேறுபாடின்றி உயிர்சாறு போன்றவற்றில் நிலைபெற்றுள்ளன.

ஸததம் நிஷ்ப்ரதித்வந்த்வாஜ்வரம் குர்யுஃ ஸுதுஃ ஸஹம் । மலம் ஜ்வரோஷ்ணதாதூந்வா ஸ ஶீக்ரம் க்ஷபயேத்ததஃ ॥ ௧,௧௪௭.

எப்போதும் எதிர்ப்பு இல்லாமல் தொடரும் காய்ச்சல் மிகவும் சகிக்க முடியாதது; காய்ச்சல் அல்லது வெப்பம், அல்லது கலங்கிய தோஷங்கள் உடலை விரைவில் அழிக்கின்றன.

ஸர்வாகாரம் ரஸாதீநாம் ஶுத்த்யாஸுத்த்யாபி வா க்ரமாத் । வாதபித்தகபைஃ ஸப்தத ஶத்வாதஶவாஸராத் ॥ ௧,௧௪௭.

எல்லா வகையிலும், உயிர்சாறு முதலியவை தூய்மையோ, அசுத்தமோ என்ற நிலையில், காற்று, பித்தம், சளி ஆகியவை ஏழு, ஆறு, பன்னிரண்டு நாட்களில் காய்ச்சலை உண்டாக்கும்.

ப்ராயோऽநுயாதி மர்யாதாம் மோக்ஷாய ச வதாய ச । இத்யக்நிவேஶஸ்ய மதம் ஹாரீதஸ்ய புநஃ ஸ்ம்ரு'திஃ ॥ ௧,௧௪௭.

விடுதலைக்கும் அழிவுக்கும் எல்லை வழிபடப்படுகிறது என்பது அக்‌நிவேஷனின் கருத்து; இதையே ஹாரீதனின் மரபும் கூறுகிறது.

த்விகுணா ஸப்தமீ யா ச நவம்யேகாதஶீ ததா । ஏஷா த்ரிதோஷமர்யாதா மோக்ஷாய ச வதாய ச ॥ ௧,௧௪௭.

இரட்டிப்பான ஏழாம் நாள், ஒன்பதாம் நாள், பதினொன்றாம் நாளும் மூன்று தோஷங்களுக்கான எல்லையாகும்; இது விடுதலைக்கும் அழிவுக்கும் காரணம்.

ஶுத்த்யாஶுத்த்யா ஜ்வரஃ காலம் தீர்கமப்யத்ர வர்ததே । க்ரு'ஶாநாம் வ்யாதியுக்தாநாம் மித்யாஹாராதிஸேவிநாம் ॥ ௧,௧௪௭.

தூய்மை அல்லது தூய்மை இல்லாததால், காய்ச்சல் நீண்ட நாட்கள் நிலைத்திருக்கலாம்; குறிப்பாக மெலிந்தவர்களும், நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களும், தவறான உணவு பழக்கங்கள் உடையவர்களும் இதற்கு உட்படுவர்.

அல்போऽபி தோஷோ துஷ்ட்யாதேர்லப்த்வாந்யதமதோ பலம் । ஸ ப்ரத்யநீகோ விஷமம் யஸ்மாத்வ்ரு'த்திக்ஷயாந்விதஃ ॥ ௧,௧௪௭.

சிறிய குறைபாடும் தூய்மை இல்லாதது போன்ற காரணங்களால் வலிமை பெற்று, எதிர்ப்பாகவும் சீரற்றதாகவும் மாறும்; ஏனெனில் அது அதிகரிப்பும் குறைவையும் உடையது.

ஸவிக்ஷேபோ ஜ்வரம் குர்யாத்விஷமக்ஷயவ்ரு'த்திபாக் । தோஷஃ ப்ரவர்ததே தேஷாம் ஸ்வே காலே ஜ்வரயந்பலீ ॥ ௧,௧௪௭.

குழப்பத்தால், அது காய்ச்சலை உண்டாக்கும்; அதில் தோஷம் சீரற்ற அதிகரிப்பு, குறைப்பு கொண்டு, தன் நேரத்தில் வலிமையுடன் காய்ச்சலை ஏற்படுத்தும்.

நிவர்ததே புநஶ்சைவ ப்ரத்யநீகபலாபலஃ । க்ஷீணதோஷோ ஜ்வரஃ ஸூக்ஷ்மோ ரஸாதிஷ்வேவ லீயதே ॥ ௧,௧௪௭.

எதிரியின் வலிமை அல்லது பலவீனத்தால் அது மீண்டும் குறையும்; தோஷம் குறைந்தால், நுண்ணிய காய்ச்சல் உடலில் திரவங்களில் மட்டும் கலந்துவிடும்.

லீநத்வாத்கார்ஶ்யவைவர்ண்யஜாட்யாதீநாம் ததாதி ஸஃ । ஆஸந்நவிக்ரு'தாஸ்யத்வாத்ஸ்ரோதஸாம் ரஸவாஹிநாம் ॥ ௧,௧௪௭.

இவ்வாறு கலந்ததால், அது மெலிவு, நிறமாற்றம், மந்தம் போன்றவற்றை உண்டாக்கும்; திரவம் செல்லும் நாற்படல வாயில்கள் மாற்றமடைந்ததால் இவை ஏற்படுகின்றன.

ஆஶு ஸர்வஸ்ய வபுஷோ வ்யாப்திதோஷோ ந ஜாயதே । ஸந்தஃ ஸததஸ்தேந விபரீதோ விபர்யயாத் ॥ ௧,௧௪௭.

தோஷம் உடல் முழுவதும் விரைவில் பரவாது; நல்லவர்கள் எப்போதும் இப்படியே இருப்பார்கள், ஆனால் எதிர்மாறாக இருப்பவர்களுக்கு மாறாக நடக்கும்.

விஷமோ விஷமாரம்பஃ க்ஷபாகாலேந ஸங்கவாந் । தோஷோ ரக்தாஶ்ரயஃ ப்ராயஃ கரோதி ஸந்ததம் ஜ்வரம் ॥ ௧,௧௪௭.

சீரற்றது, சீரற்ற துவக்கம் உடையது, இரவு நேரத்துடன் சேர்ந்தது; ரத்தத்தில் நிலை கொண்ட தோஷம் பொதுவாக தொடர்ந்த காய்ச்சலை உண்டாக்கும்.

அஹோராத்ரஸ்ய ஸந்தௌ ஸ்யாத்ஸக்ரு'தந்யேத்யுராஶ்ரிதஃ । தஸ்மிந்மாம்ஸவஹா நாடீ மேதோநாடீ த்ரு'தீயகே ॥ ௧,௧௪௭.

பகலும் இரவும் சந்திக்கும் பொழுது அது ஒருமுறை ஏற்படும்; மற்றொரு நாளில் அது நிலைபெறும்; அதில் மாமிசம் செல்லும் நரம்பும், கொழுப்பு நரம்பும் மூன்றாவது முறையில் இருக்கும்.