கருடபுராணம்

தக்ஷிணாந்து திஶம் யே ச மார்கயந்தோऽத ஜாநகீம் । வநாநி பர்வதாந்த்வீபாந்நதீநாம் புலிநாநி ச ॥ ௧,௧௪௩.

தெற்குத் திசையில் ஜனகியைத் தேடியவர்கள், காட்டுகள், மலைகள், தீவுகள், நதிகள், கரைகள் என எல்லாம் ஆராய்ந்தார்கள்.

ஜாநகீந்தே ஹ்யபஶ்யந்தோ மரணே க்ரு'தநிஶ்சயாஃ । ஸம்பாதிவசநாஜ்ஜ்ஞாத்வா ஹநூமாந்கபிகுஞ்ஜரஃ ॥ ௧,௧௪௩.

ஜனகியை காண முடியாமல், உயிரை விட்டுவிட தீர்மானித்தார்கள்; ஆனால் சம்பாதி சொன்னதை அறிந்து, வானரர்களின் தலைவன் ஆன ஹனுமான் உணர்ந்தான்.

ஶதயோஜநவிஸ்தீர்ணம் புப்லுவே மகராலயம் । அபஶ்யஜ்ஜாநகீம் தத்ர ஹ்யஶோகவநிகாஸ்திதாம் ॥ ௧,௧௪௩.

நூறு யோஜனை அகலமான கடலை ஹனுமான் தாண்டி பாய்ந்து, அசோக வனத்தில் இருந்த சீதையை அங்கே கண்டான்.

பர்த்ஸிதாம் ராக்ஷஸீபிஶ்ச ராவணேந ச ரக்ஷஸா । பவ பார்யேதி வததா சிந்தயந்தீஞ்ச ராகவம் ॥ ௧,௧௪௩.

சீதையை ராட்சசியரும் இராவணனும் மிரட்டினார்கள்; 'என் மனைவியாக வா' என்று இராவணன் சொன்னபோதும், அவள் இராமனையே நினைத்தாள்.

அங்குலீயம் கபிர்தத்த்வா ஸீதாம் கௌஶல்யமப்ரவீத் । ராமஸ்ய தஸ்ய தூதோऽஹம் ஶோகம் மா குரு மைதிலி ॥ ௧,௧௪௩.

வானரன் ஒரு மோதிரம் கொடுத்து, 'நான் இராமனின் தூதன்; துக்கப்படாதே, மைதிலி' என்று சீதையிடம் சொன்னான்.

ஸ்வாபிஜ்ஞாநஞ்ச மே தேஹி யேந ராமஃ ஸ்மரிஷ்யதி । தச்ச்ருத்வா ப்ரததௌ ஸீதா வேணீரத்நம் ஹநூமதே ॥ ௧,௧௪௩.

ராமன் என்னை நினைவுகூரும் வகையில், எனக்கு ஒரு அடையாளம் தர வேண்டும் என்று அனுமன் கேட்டான். இதைக் கேட்ட சீதை, தன் முடி அலங்கார ரத்தினத்தை அனுமனுக்கு கொடுத்தாள்.

யதா ராமோ நயேச்சீக்ரம் ததா வாச்யம் த்வயா கபே । ததேத்யுக்த்வா து ஹநுமாந்வநம் திவ்யம் பபஞ்ஜ ஹ ॥ ௧,௧௪௩.

ராமன் விரைவில் என்னை அழைத்து வர வேண்டும் என்று நீ சொல்ல வேண்டும் என்றாள் சீதை. 'அப்படியே செய்கிறேன்' என்று அனுமன் கூறி, அந்த தெய்வீக வனத்தை அழித்தான்.

ஹத்வாக்ஷம் ராக்ஷஸாம்ஶ்சாந்யாந்பந்தநம் ஸ்வயமாகதஃ । ஸர்வைரிந்த்ரஜிதோ பாணைர்த்ரு'ஷ்ட்வா ராவணமப்ரவீத் ॥ ௧,௧௪௩.

அக்ஷனை மற்றும் மற்ற ராட்சதர்களை கொன்று, அனுமன் தானாகவே பிடிபட்டான். இன்றஜித் தன் அம்புகளால் கட்டியதை ராவணன் பார்த்தான்.

ராமதூதோऽஸ்மி ஹநுமாந்தேஹி ராமாய மைதிலீம் । ஏதச்ச்ருத்வா ப்ரகுபிதோ தீபயாமாஸ புச்சகம் ॥ ௧,௧௪௩.

‘நான் ராமனின் தூதுவன் அனுமன்; சீதையை ராமனிடம் அனுப்ப வேண்டும்’ என்று அனுமன் சொன்னான். இதைக் கேட்ட ராவணன் கோபம் கொண்டு, அனுமனின் வாலை தீ வைத்தான்.

கபிர்ஜ்வலிதலாங்கூலோ லங்காம் தேஹேऽ மஹாபலஃ । தக்த்வா லங்காம் ஸமாயாதோ ராமபார்ஶ்வம் ஸ வாநரஃ ॥ ௧,௧௪௩.

அனுமனின் வால் தீப்பிடித்து எரிந்தபோது, அந்த வனரன் மிகுந்த வலிமையுடன் இலங்கையை எரித்துவிட்டு, ராமனிடம் திரும்பி வந்தான்.

ஜக்த்வா பலம் மதுவநே த்ரு'ஷ்டா ஸீதத்யவேதயத் । வேணீரத்நஞ்ச ராமாய ராமோ லங்காபுர்ரீ யயௌ ॥ ௧,௧௪௩.

மதுவனத்தில் பழங்களை உண்டு, சீதையை பார்த்து, அனுமன் ராமனிடம் சென்று செய்தி சொன்னான். முடி ரத்தினத்தையும் கொடுத்தான். அதன்பின் ராமன் இலங்கை நகரை நோக்கி புறப்பட்டான்.

ஸஸுக்ரீவஃ ஸ ஹநுமாந்ஸாம்கதஶ்ச ஸலக்ஷ்மணஃ । விபீஷணோऽபி ஸம்ப்ராப்தஃ ஶரணம் ராகவம் ப்ரதி ॥ ௧,௧௪௩.

சுக்ரீவன், அனுமன், ஆங்கதன், இலக்குவன், மற்றும் சரணாகதி வந்த விபீஷணனுடன் ராமன் பயணம் செய்தான்.

லங்கைஶ்வர்யேஷ்வப்யஷிஞ்சத்ராமஸ்தம் ராவணாநுஜம் । ராமோ நலேந ஸேதுஞ்ச க்ரு'த்வாப்தௌ சோத்ததார தம் ॥ ௧,௧௪௩.

இலங்கையின் அரசராக ராவணனின் சகோதரனை ராமன் முடிசூட்டினான். நலனுடன் கடலில் பாலம் கட்டி, அதை கடந்தான்.

ஸுவேலாவஸ்திதஶ்சைவ புரீம் லங்காம் ததர்ஶஹ । அத தே வாநரா வீரா நீலாங்கதநலாதயஃ ॥ ௧,௧௪௩.

சுவேல மலை மீது நின்று, ராமன் இலங்கை நகரை பார்த்தான். அப்போது வீரமான வானரர்கள்—நீலன், ஆங்கதன், நலன் மற்றும் பிறர்—

தூம்ரதூம்ராக்ஷவீரேந்த்ரா ஜாம்பவத்ப்ரமுகாஸ்ததா । மைந்தத்விவிதமுக்யாஸ்தே புரீம் லங்காம் பபஞ்ஜிரே ॥ ௧,௧௪௩.

ஜாம்பவான், மைந்தன், த்விவிதன், மற்றும் புகைபோன்ற கண்கள் கொண்ட ராட்சத தலைவர்கள், அந்த இலங்கை நகரை அழிக்கத் தொடங்கினர்.

ராக்ஷஸாம்ஶ்ச மஹாகாயாந்காலாஞ்ஜநசயோபமாந் । ராமஃ ஸலக்ஷ்மணோ ஹத்வா ஸகபிஃ ஸர்வராக்ஷஸாந் ॥ ௧,௧௪௩.

கறுப்பு மேகங்களைப் போல பெரிய உடலுள்ள ராட்சதர்களை, ராமன் இலக்குவன் மற்றும் வானரர்களுடன் சேர்ந்து எல்லாரையும் அழித்தான்.

வித்யுஜ்ஜிஹ்வஞ்ச தூம்ராக்ஷம் தேவாந்தகநராந்த கௌ । மஹோதரமஹாபார்ஶ்வாவதிகாயம் மஹாபலம் ॥ ௧,௧௪௩.

வித்யுஜ்ஜிஹ்வன், தூம்ராக்ஷன், தேவாந்தகன், நராந்தகன், மகோதரன், மகாபார்ஷ்வன், அதிகாயன் மற்றும் பல வலிமைமிக்கோரை அவன் கொன்றான்.

கும்பம் நிகும்பம் மத்தஞ்ச மகராக்ஷம் ஹ்யகம்பநம் । ப்ரஹஸ்தம் வீரமுந்மத்தம் கும்பகர்ணம் மஹாபலம் ॥ ௧,௧௪௩.

கும்பன், நிகும்பன், மத்தன், மகராக்ஷன், அகம்பனன், வீரமான பிரஹஸ்தன், மற்றும் வலிமைமிக்க கும்பகர்ணனையும் அவன் அழித்தான்.

ராவணிம் லக்ஷ்மணோऽச்சிந்த ஹ்யஸ்த்ராத்யை ராகவோ பலீ । நிக்ரு'த்ய பாஹுசக்ராணி ராவணந்து ந்யபாதயந் ॥ ௧,௧௪௩.

இலக்குவன் ராவணனை ஆயுதங்களால் தாக்கினான்; வலிமைமிக்க ராமன் அவனது கை மற்றும் தோள்களை வெட்டி, ராவணனை வீழ்த்தினான்.

ஸீதாம் ஶுத்தாம் க்ரு'ஹீத்வாத விமாநே புஷ்பகே ஸ்திதஃ । ஸவாநரஃ ஸமாயாதோ ஹ்யயோத்யாம் ப்ரவராம் புரீம் ॥ ௧,௧௪௩.

சுத்தமான சீதையை எடுத்துக்கொண்டு, ராமன் பூஷ்பக விமானத்தில் வானரர்களுடன் ஏறி, அயோத்தி அந்த அழகான நகருக்கு திரும்பினார்.

தத்ர ராஜ்யம் சகாராத புத்த்ரவத்பாலயந்ப்ரஜாஃ । தஶாஶ்வமேதாநாஹ்ரு'த்ய கயாஶிரஸி பாதநம் ॥ ௧,௧௪௩.

அங்கு, ராமன் ராஜ்யத்தை ஆட்சி செய்து, மக்களை தன் பிள்ளைகள் போல் பாதுகாத்தான்; பத்து அசுவமேத யாகங்களை செய்து, கயா மலையில் பிண்டம் அர்ப்பணித்தான்.

பிண்டாநாம் விதிவத்க்ரு'த்வா தத்த்வா தாநாநி ராகவஃ । புத்ரௌ குஶலவௌ த்ரு'ஷ்ட்வா தௌ ச ராஜ்யேऽப்யஷேசயத் ॥ ௧,௧௪௩.

பித்ருக்களுக்கு விதிப்படி பிண்டம் கொடுத்து, தானங்கள் வழங்கி, குஷன் மற்றும் லவனை பார்த்து, இருவரையும் ராஜ்யத்தில் முடிசூட்டினான்.

ஏகாதஶஸஹஸ்ராணி ராமோ ராஜ்யமகாரயத் । ஶத்ருக்நோ லவணம் ஜக்நே ஶைலூஷம் பதஸ்ததஃ ॥ ௧,௧௪௩.

பதினொன்று ஆயிரம் ஆண்டுகள் ராமன் ராஜ்யம் செய்தான். சத்ருக்னன் லவணனை கொன்று, பிறகு சைலூஷன் என்ற அரக்கனையும் அழித்தான்.

அகஸ்த்யாதீந்முநீந்நத்வா ஶ்ருத்வோத்பத்திஞ்ச ரக்ஷஸாம் । ஸ்வர்கம் கதோ ஜநைஃ ஸார்தமயோத்யாஸ்தைஃ க்ரு'தார்தகஃ ॥ ௧,௧௪௩.

அகத்தியர் முதலான முனிவர்களுக்கு வணங்கி, ராட்சசர்களின் தோற்றத்தை கேட்டபின், அயோத்தியாவில் இருந்த மக்களுடன் குறிக்கோளை அடைந்தவர் சொர்க்கத்திற்கு சென்றார்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௪௪ ப்ரஹ்மோவாச । ஹரிவம்ஶம் ப்ரவக்ஷ்யாமி க்ரு'ஷ்ணமாஹாத்ம்யமுத்தமம் । வஸுதேவாத்து தேவக்யாம் வாஸுதேவோ பலோऽபவத் ॥ ௧,௧௪௪.

பிரம்மா சொன்னார்: இப்போது நான் ஹரிவம்சத்தையும், கிருஷ்ணரின் உயர்ந்த மகிமையையும் கூறுகிறேன். வசுதேவரும் தேவகியும் சேர்ந்து, வஸுதேவனும் பாலராக பிறந்தார்.

தர்மாதிரக்ஷணார்தாய ஹ்யதர்மாதிவிநஷ்டயே । க்ரு'ஷ்ணஃ பீத்வா ஸ்தநௌ காடம் பூதநாமநயத்க்ஷயம் ॥ ௧,௧௪௪.

தர்மத்தை காக்கவும், அதர்மத்தை அழிக்கவும் கிருஷ்ணர், பூதனையின் மார்பை ஆழமாக குடித்து அவளை அழித்தார்.

ஶகடஃ பரிவ்ரு'த்தோऽத பக்நௌ ச யமலார்ஜுநௌ । தமிதஃ காலியோ நாகோ தேநுகோ விநிபாதிதஃ ॥ ௧,௧௪௪.

அந்தக் கட்டை வண்டி கவிழ்க்கப்பட்டது, இரட்டை அர்ஜுன மரங்கள் உடைக்கப்பட்டன, காலிய நாகன் அடக்கப்பட்டான், தேனுகன் வீழ்த்தப்பட்டான்.

த்ரு'தோ கோவர்தநஃ ஶைல இந்த்ரேண பரிபூஜிதஃ । பாராவதரணம் சக்ரே ப்ரதிஜ்ஞாம் க்ரு'தவாந்ஹரிஃ ॥ ௧,௧௪௪.

கோவர்த்தன மலை தூக்கப்பட்டு இந்திரனால் வணங்கப்பட்டது; ஹரி தன் வாக்கை நிறைவேற்றி பூமியின் பாரத்தை குறைத்தார்.

ரக்ஷணாயார்ஜுநாதேஶ்ச ஹ்யரிஷ்டாதிர்நிபாதிதஃ । கேஶீ விநிஹதோ தைத்யோ கோபாத்யாஃ பரிதோஷிதாஃ ॥ ௧,௧௪௪.

அர்ஜுனன் மற்றும் பிறரை காக்க அரிஷ்டன் போன்ற அசுரர்கள் அழிக்கப்பட்டனர்; கேசி என்ற அசுரன் கொல்லப்பட்டான்; கோபர்கள் மற்றும் மற்றவர்கள் மகிழ்ந்தனர்.