கருடபுராணம்

அதர்மிஷ்டாஶ்ச ஶூத்ராஶ்ச பவிஷ்யந்தி ந்ரு'பாஸ்ததஃ । ஸ்வர்காதிக்ரு'த்தி பகவாந்ஸாக்ஷாந்நாராயணோऽவ்யயஃ ॥ ௧,௧௪௧.

அவர்களுக்குப் பிறகு, மிக அநியாயமானவர்களும், சூத்திர வகுப்பைச் சேர்ந்த அரசர்களும் வருவார்கள். பின்னர், சொர்க்கம் முதலிய அனைத்திற்கும் காரணமான, நித்யமான நாராயணன் தானே அவதரிப்பான்.

நைமித்திகஃ ப்ராக்ரு'திகஸ்ததைவாத்யந்திகோ லயஃ । யாதி பூஃ ப்ரலயம் சாப்ஸு ஹ்யாபஸ்தேஜஸி பாவகஃ ॥ ௧,௧௪௧.

அவ்வப்போது நிகழும், இயற்கை காரணமாகும், முற்றிலும் அழியும் என மூன்று வகை அழிவும் உண்டு. பூமி நீரில் கரைகிறது, நீர் தீயில், தீ காற்றில் கலக்கிறது.

வாயௌ வாயுஶ்ச வியதி த்வாகாஶௌ யாத்யஹங்க்ரு'தௌ । அஹம் புத்தௌ மதிர்ஜோவே ஜீவோऽவ்யக்தே ததாத்மநி ॥ ௧,௧௪௧.

காற்று ஆகாயத்தில் கலக்கிறது, ஆகாயம் அகங்காரத்தில், அகங்காரம் புத்தியில், புத்தி மனதில், மனம் உயிரில், உயிர் அவ்யக்தத்தில், அவ்வாறு இறுதியில் பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாகிறது.

ஆத்மா பரேஶ்வரோ விஷ்ணுரேகோ நாராயணோ நரஃ । அவிநாஶ்யபரம் ஸர்வம் ஜகத்ஸ்வர்காதி நாஶி ஹி ॥ ௧,௧௪௧.

ஆன்மா தான் பரமாத்மா, விஷ்ணு, ஒரே நாராயணன், நரன். மற்ற எல்லாம், உலகமும் சொர்க்கமும் அழிவதுதான்; ஆனால் அவர் அழிவற்றவன், உயர்ந்தவன்.

ந்ரு'பாதயோ கதா நாஶமதஃ பாபம் விவர்ஜயேத் । தர்மம் குர்யாத்ஸ்திரம் யேந பாபம் ஹித்வா ஹரிம் வ்ரஜேத் ॥ ௧,௧௪௧.

அரசர்களும் பிறரும் அழிவை அடைந்ததால், பாவத்தை விட்டு விலக வேண்டும். நிலையான தர்மத்தை மேற்கொண்டு, பாவத்தை விட்டு, ஹரியை அடைய வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௪௨ ப்ரஹ்மோவாச । விம்ஶாதீந்பாலயாமாஸ ஹ்யவதீர்ணோ ஹரிஃ ப்ரபுஃ । தைத்யதர்மஸ்ய நாஶார்தம் வேததர்மாதிகுப்தயே ॥ ௧,௧௪௨.

பிரம்மா சொன்னார்: விஷ்ணு தானே அவதரித்து, மனுக்கள் முதலியோரை காப்பாற்றினார்; அசுரர்களின் தவறான நடத்தை அழிவதற்கும், வேத தர்மம் மற்றும் அதன் கிளைகளை பாதுகாப்பதற்கும் வந்தார்.

மத்ஸ்யாதிகஸ்வரூபேண த்வவதாரம் கரோத்யஜஃ । மத்ஸ்யோ பூத்வா ஹயக்ரீவம் தைத்யம் ஹத்வாஜிகண்டகம் ॥ ௧,௧௪௨.

மீன் முதலான உருவங்களில் அவதரித்து, பிறவியில்லாதவன் தானே அவதாரம் எடுத்தான். மீனாக மாறி, குதிரைகளுக்குள் களையாய் இருந்த ஹயக்ரீவ அசுரனை அழித்தான்.

வேதாநாநீய மந்வாதீந்பாலயாமாஸ கேஶவஃ । மந்தரம் தாரயாமாஸ கூர்மோ பூத்வா ஹிதாய ச ॥ ௧,௧௪௨.

வேதங்களை மீட்டுக் கொண்டு வந்து, கேசவன் மனுக்கள் முதலியோரை காத்தான்; ஆமையாக மாறி, அவர்களுக்கு நன்மை செய்ய மந்தரமலையைத் தூக்கினான்.

க்ஷீரோதமதநே வை த்யோ தேவோ தந்வந்தரிர்ஹ்யர்பூத் । பிப்ரத்கமண்டலும் பூர்ணமம்ரு'தேந ஸமுத்திதஃ ॥ ௧,௧௪௨.

பால்கடலைக் கடைந்தபோது, தன்வந்தரி தேவன் தோன்றி, அமுதம் நிரம்பிய கமண்டலத்தை ஏந்தி வெளிப்பட்டான்.

ஆயுர்வேதமதாஷ்டாங்கம் ஸுஶ்ருதாய ஸ உக்தவாந் । அம்ரு'தம் பாயயாமாஸ ஸ்த்ரீரூபீ ச ஸுராந்ஹரிஃ ॥ ௧,௧௪௨.

அவன், எட்டு பகுதியுள்ள ஆயுர்வேதத்தை சுஷ்ருதனுக்கு போதித்தான்; ஹரி பெண்ணுருவம் எடுத்து, அமுதத்தை தேவர்களுக்கு வழங்கினான்.

அவதீர்ணோ வராஹோऽத ஹிரண்யாக்ஷம் ஜகாந ஹ । ப்ரு'திவீம் தாரயாமாஸ பாலயாமாஸ தேவதாஃ ॥ ௧,௧௪௨.

பிறகு, வராகமாக அவதரித்து, ஹிரண்யாக்ஷனை அழித்தான்; பூமியைத் தூக்கி, தேவர்களை பாதுகாத்தான்.

நரஸிம்ஹோऽவர்தோர்ணோऽத ஹிரண்யகஶிபும்ரிபும் । தைத்யாந்நிஹதவாந்வேததர்மாதீநப்யபாலயத் ॥ ௧,௧௪௨.

பின்னர் நரசிங்கர் தோன்றி, ஹிரண்யகசிபுவை வென்று, அசுரர்களை அழித்து, வேதங்களையும் தர்மத்தையும் மற்றவற்றையும் காத்தார்.

ததஃ பரஶுராமோऽபூஜ்ஜமதக்நேர்ஜகத்ப்ரபுஃ । த்ரிஃ ஸப்தக்ரு'த்வஃ ப்ரு'திவீம் சக்ரே நிஃ க்ஷத்த்ரியாம் ஹரிஃ ॥ ௧,௧௪௨.

அதற்குப் பிறகு, ஜமதக்னியின் மகனாக பரசுராமர் பிறந்து, உலகை ஆண்டார்; அவர் இருபத்து ஒன்று முறை பூமியிலிருந்து க்ஷத்திரியர்களை நீக்கினார்.

கார்தவீர்யம் ஜகாநாஜௌ கஶ்யபாய மஹீம் ததௌ । யாகம் க்ரு'த்வா மஹாபாஹுர்மஹேந்த்ரே பர்வதே ஸ்திதஃ ॥ ௧,௧௪௨.

போரில் கார்த்தவீர்யனை அழித்து, பூமியை கஷ்யபருக்கு வழங்கினார்; யாகம் செய்து, அந்த வலிமைமிக்கவர் மகேந்திர மலையில் தங்கினார்.

ததோ ராமோ பவிஷ்ணுஶ்ச சதுர்தா துஷ்டர்மதநஃ । புத்ரோ தஶரதாஜ்ஜஜ்ஞே ராமஶ்ச பரதோऽநுஜஃ ॥ ௧,௧௪௨.

பின்னர், துஷ்டர்களை அழிப்பவராக இராமர் நான்கு வடிவங்களில் தோன்றினார்; தசரதனின் மகனாக இராமரும், அவருக்கு தம்பியாக பரதனும் பிறந்தார்கள்.

லக்ஷ்மணஶ்சாத ஶத்ருக்நோ ராமபார்யா ச ஜாநகீ । ராமஶ்ச பித்ரு'ஸத்யார்தம் மாத்ரு'ப்யோ ஹிதமாசரந் ॥ ௧,௧௪௨.

அதன்பின் லக்ஷ்மணனும், சத்ருக்னனும், இராமரின் மனைவியான ஜானகியும் பிறந்தார்கள்; இராமர் தந்தையின் வாக்கை காக்க, தாய்மாருக்காக நல்லதைச் செய்தார்.

ஶ்ரு'ங்கவேரம் சித்ரகூடம் தண்டகாரண்யமாகதஃ । நாஸாம் ஶூர்பணகாயாஶ்ச ச்சித்த்வாத கரதூஷணம் ॥ ௧,௧௪௨.

இராமர் சிருங்கவேர், சித்ரகூடம், தண்டகாரண்யம் ஆகிய இடங்களுக்கு சென்றார்; பின்னர், சூர்ப்பணகையின் மூக்கை வெட்டியும், கரன், தூஷணன் ஆகிய ராக்ஷஸர்களை அழித்தார்.

ஹத்வா ஸ ராக்ஷஸம் ஸீதாபஹாரிரஜநீசரம் । ராவணம் சாநுஜம் தஸ்ய லங்காபுர்யாம் விபீஷணம் ॥ ௧,௧௪௨.

சீதையைப் பறித்த இரவு வலம் வரும் ராக்ஷஸன் ராவணனையும், அவன் சகோதரனையும் இலங்கையில் வீழ்த்தி, விபீஷணனை அங்கு ஆட்சியில் அமர்த்தினார்.

ரக்ஷோராஜ்யே ச ஸம்ஸ்தாப்ய ஸுக்ரீவநுமந்முகைஃ । ஆருஹ்ய புஷ்பகம் ஸார்தம் ஸீதயா பதிபக்தயா ॥ ௧,௧௪௨.

ராக்ஷஸர்களின் அரசராக விபீஷணனை அமர்த்தி, சுக்ரீவன், அனுமன் ஆகியோரை உடன் கொண்டு, கணவனுக்குப் பக்தியுடன் இருந்த சீதையுடன் பூஷ்பக விமானத்தில் ஏறினார்.

லக்ஷ்மணேநாநுகூலேந ஹ்யயோத்யாம் ஸ்வபுரீம் கதஃ । ராஜ்யம் சகார தேவாதீந்பாலயாமாஸ ஸ ப்ரஜாஃ ॥ ௧,௧௪௨.

நல்ல மனத்துடன் இருந்த லக்ஷ்மணனுடன், இராமர் தனது நகரமான அயோத்தியாவுக்கு சென்றார்; அங்கு ராஜ்யம் நடத்தி, மக்கள் மற்றும் தேவர்களை காத்தார்.

தர்மஸம்ரக்ஷணம் சக்ரே ஹ்யஶ்வமேதாதிகாந்க்ரதூந் । ஸா மஹீபதிநா ரேமே ராமேணைவ யதாஸுகம் ॥ ௧,௧௪௨.

தர்மத்தைப் பாதுகாத்து, அஸ்வமேதம் போன்ற பல யாகங்களைச் செய்தார்; அந்த பூமி இராமரின் ஆட்சியில் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தது.

ராவணஸ்ய க்ரு'ஹே ஸீதா ஸ்திதா பேஜே ந ராவணம் । கர்மணா மநஸா வாசா ஸா கதா ராகவம் ஸதா ॥ ௧,௧௪௨.

ராவணனின் வீட்டில் இருந்தபோதும், சீதா அவனை நோக்கவில்லை; செயலில், மனதில், வசனத்தில் என்றும் ராகவனையே நினைத்தாள்.

பதிவ்ரதா து ஸா ஸீதா ஹ்யநஸூயா யதைவ து । பதிவ்ரதாயா மாஹாத்ம்யம் ஶ்ரு'ணு த்வம் கதயாம்யஹம் ॥ ௧,௧௪௨.

அந்த சீதா உண்மையில் கணவனுக்குப் பக்தியுடன் இருந்தாள், அநசூயை போலவே; இப்போது, கணவனுக்குப் பக்தி கொண்ட பெண்ணின் பெருமையை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன், கேள்.

கௌஶிகோ ப்ராஹ்மணஃ குஷ்டீ ப்ரதிஷ்டாநேऽபவத்புரா । தம் ததா வ்யாதிதம் பார்யா பதிம் தேவமிவார்சயத் ॥ ௧,௧௪௨.

பிரதிஷ்டான நகரில், குஷ்டரோகத்தால் பாதிக்கப்பட்ட கௌசிகன் என்ற பிராமணன் இருந்தான்; அவன் அந்த நிலைமையிலும், அவனுடைய மனைவி கணவனை தேவனைப் போல் வழிபட்டாள்.

நிர்பர்த்ஸிதாபி பர்தாரம் தமமந்யத தைவதம் । பர்த்ரோக்தா ஸாநயத்வேஶ்யாம் ஶுல்கமாதாய சாதிகம் ॥ ௧,௧௪௨.

கணவன் திட்டினாலும், அவள் அவரை தெய்வமாகவே எண்ணினாள்; கணவனின் கட்டளையின்படி, வெறுக்கப்பட்ட பெண்ணை அழைத்து, கூடுதல் பணம் வாங்கி வந்தாள்.

பதி ஸூலே ததா ப்ரோதமசௌரம் சௌரஶங்கயா । மாண்டவ்யமதிதுஃ கார்தமந்தகாரேऽத ஸ த்விஜஃ ॥ ௧,௧௪௨.

அந்த வழியில் திருடனென்று சந்தேகித்து, ஒரு திருடன் கூம்பில் குத்தப்பட்டிருந்தான்; அந்த இருளில், மிகவும் துயருற்ற மாண்டவ்யரும், அந்த பிராமணனும் இருந்தனர்.

பத்நீஸ்கந்தஸமாரூடஶ்சாலயாமாஸ கௌஶிகஃ । பாதாவமர்ஶணத்க்ருத்தோ மாண்டவ்யஸ்தமுவாச ஹ ॥ ௧,௧௪௨.

கௌசிகன் தனது மனைவியை தோளில் ஏற்றி, அங்கு சென்றபோது, மாண்டவ்யரின் கால்களைத் தவறுதலாகத் தொடினான்; அதனால் கோபமடைந்த மாண்டவ்யர் அவனைச் சாடினார்.

ஸூர்யோதயே ம்ரு'திஸ்தஸ்ய யேநாஹம் சாலிதஃ பதா । தச்ச்ருத்வா ப்ராஹ தத்பார்யா ஸூர்யோ நோதயமேஷ்யதி ॥ ௧,௧௪௨.

“நீ என் கால்களைத் தொட்டதால், சூரியோதயத்தில் நீ மரணமடைவாய்” என்று அவர் கூறினார்; அதை கேட்டதும், அவன் மனைவி, “சூரியன் உதயமாக மாட்டான்” என்று பதிலளித்தாள்.

ததஃ ஸூர்யோதயாபாவாத பவத்ஸததம் நிஶா । பஹூந்யப்தப்ரமாணாநி ததோ தேவா பயம் யயுஃ ॥ ௧,௧௪௨.

அதனால், சூரியன் உதயிக்காமல் இரவு தொடர்ந்து பல ஆண்டுகள் நீடித்தது; இதனால் தேவர்கள் அஞ்சினர்.