கருடபுராணம்

ரு'க்ஷாச்ச பீமஸேநோऽபூத்திலீபோ பீமஸேநதஃ । ப்ரதீபோऽபூத்திலீபாச்ச தேவாபிஸ்து ப்ரதீபதஃ ॥ ௧,௧௪௦.

ரிக்ஷனுக்கு பீமசேனன் பிறந்தான்; பீமசேனனுக்கு திலீபன் பிறந்தான்; திலீபனுக்கு பிரதீபன் பிறந்தான்; பிரதீபனுக்கு தேவாபி பிறந்தான்.

ஶந்தநுஶ்சைவ பாஹ்லீகஸ்த்ரயஸ்தே ப்ராதரோ ந்ரு'பாஃ । பாஹ்லீகாத்ஸோமதத்தோऽபூத்பூரிர்பூரிஶ்ரவாஸ்ததஃ ॥ ௧,௧௪௦.

சாந்தனு, பாஹ்லீகன், மற்றொருவர்—இவர்கள் மூவரும் சகோதர அரசர்கள்; பாஹ்லீகனுக்கு சோமதத்தன் பிறந்தான்; அவனுக்கு பூரி, பூரிச்ரவாஸ் ஆகியோர் பிறந்தார்கள்.

ஶலஶ்ச ஶந்தநோர்போஷ்மோ கங்காயாம் தார்மிகோ மஹாந் । சித்ராங்கதவிசித்ரௌ து ஸத்யவத்யாந்து ஶந்தநோஃ ॥ ௧,௧௪௦.

சாந்தனுவுக்கு சலன் மகனாக பிறந்தான்; கங்கையில் பிறந்த பெரிய தர்மவான் பீஷ்மன்; சத்யவதியால் சாந்தனுவுக்கு சித்ராங்கதன், விசித்ரவீர்யன் ஆகியோர் பிறந்தார்கள்.

பார்யே விசித்ரவீர்யஸ்ய த்வம்பிகாம்பாலிகே தயோஃ । த்ரு'ராஷ்ட்ரம் ச பாண்டுஞ்ச தத்தாஸ்யாம் விதுரந்ததா ॥ ௧,௧௪௦.

விசித்ரவீர்யனின் மனைவிகள் அம்பிகையும் அம்பாலிகையும்; அவர்களால் திருதராஷ்டிரனும் பாண்டுவும் பிறந்தார்கள்; ஒரு தாசியால் விதுரன் பிறந்தான்.

வ்யாஸ உத்பாதயாமாஸ காந்தாகீ த்ரு'தராஷ்ட்ரதஃ । ஶதபுத்ரம் துர்யோதநாத்யம் பாண்டோஃ பஞ்ச ப்ரஜஜ்ஞிரே ॥ ௧,௧௪௦.

வியாசர், காந்தாரியால் திருதராஷ்டிரனைப் பெற்றார்; அவனுக்கு நூறு மகன்கள், முதலில் துரியோதனன்; பாண்டுவுக்கு ஐந்து மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

ப்ரதிபிந்த்யஃ ஶ்ருதஸோமஃ ஶ்ருதகீர்திஸ்ததார்ஜுநாத் । ஶதாநீகஃ ஶ்ருதகர்மா த்ரௌபத்யாம் பஞ்ச வை க்ரமாத் ॥ ௧,௧௪௦.

பிரதிபந்த்யன், சிருதசோமன், சிருதகீர்த்தி, சதானீகன், சிருதகர்மன்—இவர்கள் த்ரௌபதியின் ஐந்து மகன்கள், ஒவ்வொருவரும் ஒரு பாண்டவரால் பிறந்தார்கள்.

யௌதேயீ ச ஹிடிம்பா ச கௌஶீ சைவ ஸுபத்ரிகா । விஜயா வை ரேணுமதீ பஞ்சப்யஸ்து ஸுதாஃ க்ரமாத் ॥ ௧,௧௪௦.

யௌதேயி, ஹிடிம்பா, கௌசி, சுபத்ரிகா, விஜயா, ரேணுமதி—இவர்கள் ஐந்து சகோதரர்களின் மனைவிகள்; ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு மகனை பெற்றார்கள்.

தேவகோ கசோத்கசஶ்ச ஹ்யபிமந்யுஶ்ச ஸர்வகஃ । ஸுஹோத்ரோ நிரமித்ரஶ்ச பரீக்ஷிதபிமந்யுஜஃ ॥ ௧,௧௪௦.

தேவகன், கா, உட்கசன், அபிமன்யு, சுகோத்ரன், நிரமித்ரன், அபிமன்யுவின் மகன் பரீக்ஷித்—இவர்கள் அனைவரும் பிறந்தார்கள்.

ஜநமேஜயோऽஸ்ய ததோ பவிஷ்யாம்ஶ்ச ந்ரு'பாஞ்ச்ரு'ணு ॥ ௧,௧௪௦.

அவனுக்கு ஜனமேஜயன் மகனாக பிறந்தான்; இனி அவனைத் தொடர்ந்து வரும் அரசர்களை கேள்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௪௧ ஹரிருவாச । ஶதாநீகோ ஹ்யஶ்வமேததத்தஶ்சாப்யதிஸோமகஃ । க்ரு'ஷ்ணோऽநிருத்தஶ்சாப்யுஷ்ணஸ்ததஶ்சித்ரரதோ ந்ரு'பஃ ॥ ௧,௧௪௧.

ஹரி சொன்னார்: சதானீகன், அசுவமேததத்தன், அதிசோமகன், கிருஷ்ணன், அனிருத்தன், உஷ்ணன், பின்னர் சித்ரரதன் ஆகியோர் அரசர்களாக இருந்தார்கள்.

ஶுசித்ரதோ வ்ரு'ஷ்ணிமாம்ஶ்ச ஸுபேணஶ்ச ஸுநீதகஃ । ந்ரு'சக்ஷுஶ்ச முகாபாணஃ மேதாவீ ச ந்ரு'பஞ்ஜயஃ ॥ ௧,௧௪௧.

சுசித்ரதன், வ்ருஷ்ணிமான், சுபேணன், சுனீதகன், ந்ருசக்ஷு, முகாபாணன், மேதாவி, ந்ருபஞ்சயன் ஆகியோர் தொடர்ந்து வந்தார்கள்.

பாரிப்லவஶ்ச முநயோ மேதாவீ ச ந்ரு'பஞ்ஜயஃ । ப்ரு'ஹத்ரதோ ஹரிஸ்திக்மோ ஶதாநீகஃ ஸுதாநகஃ ॥ ௧,௧௪௧.

பாரிப்லவன், மேதாவி, ந்ருபஞ்சயன், பிரஹத்ரதன், ஹரிஸ்திக்மன், சதானீகன், சுதானகன் ஆகியோர் பிறந்தார்கள்.

உதாநோऽஹ்நிநரஶ்சைவ தண்டபாணிர்நிமித்தகஃ । க்ஷேமகஶ்ச ததஃ ஶூத்ரஃ பிதா பூர்வஸ்ததஃ ஸுதஃ ॥ ௧,௧௪௧.

உதானன், அஹ்னிநரன், தண்டபாணி, நிமித்தகன், பின்னர் க்ஷேமகன்; அவனுக்குப் பிறகு சூத்ரன், பின்னர் அவனுடைய மகனும் முன்னோரும் வந்தார்கள்.

ப்ரு'ஹத்பலாஸ்து கதயந்தே ந்ரு'போஶ்சைக்ஷ்வாகுவம்ஶஜாஃ । ப்ரு'ஹத்பலாதுருக்ஷயோ வத்ஸவ்யூஹஸ்ததஃ பரஃ ॥ ௧,௧௪௧.

பிரஹத்பலர் என்றும், இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்த அரசர்கள் என்றும் கூறப்படுகிறார்கள். பிரஹத்பலன் பிறகு உருக்ஷயன், அதன் பின் வத்சவ்யூஹன், பின்னர் மற்றவர்கள் வந்தார்கள்.

வத்ஸவ்யூஹாத்ததஃ ஸூர்யஃ ஸஹதேவஸ்ததாத்மஜஃ । ப்ரு'ஹதஶ்வோ பாநுரதஃ ப்ரதீச்யஶ்ச ப்ரதீதகஃ । மநுதேவஃ ஸுநக்ஷத்ரஃ கிந்நரஶ்சாந்தரிக்ஷகஃ ॥ ௧,௧௪௧.

வத்சவ்யூஹனுக்குப் பிறகு சூரியன், அவனது மகன் சகதேவன், பிரஹத்அஷ்வன், பானுரதன், பிரதீச்சியன், பிரதீதகன், மனுதேவன், சுனக்ஷத்ரன், கின்னரன், அந்தரிக்ஷகன் ஆகியோர் வந்தார்கள்.

ஸுபர்ணஃ க்ரு'தஜிச்சைவ ப்ரு'ஹத்ப்ராஜஶ்ச தார்மிகஃ । க்ரு'தஞ்ஜயோ தநஞ்ஜயஃ ஸம்ஜயஃ ஶாக்ய ஏவ ச ॥ ௧,௧௪௧.

சுபர்ணன், க்ருதஜித், தர்மத்துடன் கூடிய பிரஹத்ப்ராஜன், க்ருதஞ்சயன், தனஞ்சயன், சஞ்சயன், மேலும் சாக்யன் ஆகியோரும் வந்தார்கள்.

ஶுத்தோதநோ பாஹுலஶ்ச ஸேநஜித்க்ஷுத்ரகஸ்ததா । ஸுமித்ரஃ குடவஶ்சாதஃ ஸுமித்ராந்மாகதாஞ்சணு ॥ ௧,௧௪௧.

சுத்தோதனன், பாஹுலன், சேனஜித், அதுபோல க்ஷுத்ரகன், சுமித்ரன், குடவன், சுமித்ரனிடமிருந்து மாகதர்கள் தோன்றினார்கள்.

ஜராஸந்தஃ ஸஹதேவஃ ஸோமாபிஶ்ச ஶ்ருதஶ்ரவாஃ । அயுதாயுர்நிரமித்ரஃ ஸுக்ஷத்ரோ பஹுகர்மகஃ ॥ ௧,௧௪௧.

ஜராசந்தன், சகதேவன், சோமாபி, ஸ்ருதஸ்ரவாஸ், அயுதாயுஸ், நிரமித்ரன், சுக்ஷத்ரன், பஹுகர்மகன் ஆகியோர் வந்தார்கள்.

ஶ்ருதஞ்ஜயஃ ஸேநஜிச்ச பூரிஶ்சைவ ஶுசிஸ்ததா । க்ஷேம்யஶ்ச ஸுவ்ரதோ தர்மஃ ஶ்மஶ்ருலோ த்ரு'டஸேநகஃ ॥ ௧,௧௪௧.

ஸ்ருதஞ்சயன், சேனஜித், பூரி, சுசி, க்ஷேம்யன், சுவ்ரதன், தர்மன், ஷ்மஶ்ருலன், திரடசேனகன் ஆகியோரும் வந்தார்கள்.

ஸுமதிஃ ஸுபலோ நீதோ ஸத்யஜித்விஶ்வஜித்ததா । இஷுஞ்ஜயஶ்ச இத்யேதே ந்ரு'பா பார்ஹத்ரதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௧௪௧.

சுமதி, சுபலன், நீதன், சத்யஜித், விஷ்வஜித், இஷுஞ்சயன் ஆகிய அரசர்கள் பார்ஹத்ரதர்கள் என நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.

அதர்மிஷ்டாஶ்ச ஶூத்ராஶ்ச பவிஷ்யந்தி ந்ரு'பாஸ்ததஃ । ஸ்வர்காதிக்ரு'த்தி பகவாந்ஸாக்ஷாந்நாராயணோऽவ்யயஃ ॥ ௧,௧௪௧.

அவர்களுக்குப் பிறகு, மிக அநியாயமானவர்களும், சூத்திர வகுப்பைச் சேர்ந்த அரசர்களும் வருவார்கள். பின்னர், சொர்க்கம் முதலிய அனைத்திற்கும் காரணமான, நித்யமான நாராயணன் தானே அவதரிப்பான்.

நைமித்திகஃ ப்ராக்ரு'திகஸ்ததைவாத்யந்திகோ லயஃ । யாதி பூஃ ப்ரலயம் சாப்ஸு ஹ்யாபஸ்தேஜஸி பாவகஃ ॥ ௧,௧௪௧.

அவ்வப்போது நிகழும், இயற்கை காரணமாகும், முற்றிலும் அழியும் என மூன்று வகை அழிவும் உண்டு. பூமி நீரில் கரைகிறது, நீர் தீயில், தீ காற்றில் கலக்கிறது.

வாயௌ வாயுஶ்ச வியதி த்வாகாஶௌ யாத்யஹங்க்ரு'தௌ । அஹம் புத்தௌ மதிர்ஜோவே ஜீவோऽவ்யக்தே ததாத்மநி ॥ ௧,௧௪௧.

காற்று ஆகாயத்தில் கலக்கிறது, ஆகாயம் அகங்காரத்தில், அகங்காரம் புத்தியில், புத்தி மனதில், மனம் உயிரில், உயிர் அவ்யக்தத்தில், அவ்வாறு இறுதியில் பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாகிறது.

ஆத்மா பரேஶ்வரோ விஷ்ணுரேகோ நாராயணோ நரஃ । அவிநாஶ்யபரம் ஸர்வம் ஜகத்ஸ்வர்காதி நாஶி ஹி ॥ ௧,௧௪௧.

ஆன்மா தான் பரமாத்மா, விஷ்ணு, ஒரே நாராயணன், நரன். மற்ற எல்லாம், உலகமும் சொர்க்கமும் அழிவதுதான்; ஆனால் அவர் அழிவற்றவன், உயர்ந்தவன்.

ந்ரு'பாதயோ கதா நாஶமதஃ பாபம் விவர்ஜயேத் । தர்மம் குர்யாத்ஸ்திரம் யேந பாபம் ஹித்வா ஹரிம் வ்ரஜேத் ॥ ௧,௧௪௧.

அரசர்களும் பிறரும் அழிவை அடைந்ததால், பாவத்தை விட்டு விலக வேண்டும். நிலையான தர்மத்தை மேற்கொண்டு, பாவத்தை விட்டு, ஹரியை அடைய வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௪௨ ப்ரஹ்மோவாச । விம்ஶாதீந்பாலயாமாஸ ஹ்யவதீர்ணோ ஹரிஃ ப்ரபுஃ । தைத்யதர்மஸ்ய நாஶார்தம் வேததர்மாதிகுப்தயே ॥ ௧,௧௪௨.

பிரம்மா சொன்னார்: விஷ்ணு தானே அவதரித்து, மனுக்கள் முதலியோரை காப்பாற்றினார்; அசுரர்களின் தவறான நடத்தை அழிவதற்கும், வேத தர்மம் மற்றும் அதன் கிளைகளை பாதுகாப்பதற்கும் வந்தார்.

மத்ஸ்யாதிகஸ்வரூபேண த்வவதாரம் கரோத்யஜஃ । மத்ஸ்யோ பூத்வா ஹயக்ரீவம் தைத்யம் ஹத்வாஜிகண்டகம் ॥ ௧,௧௪௨.

மீன் முதலான உருவங்களில் அவதரித்து, பிறவியில்லாதவன் தானே அவதாரம் எடுத்தான். மீனாக மாறி, குதிரைகளுக்குள் களையாய் இருந்த ஹயக்ரீவ அசுரனை அழித்தான்.

வேதாநாநீய மந்வாதீந்பாலயாமாஸ கேஶவஃ । மந்தரம் தாரயாமாஸ கூர்மோ பூத்வா ஹிதாய ச ॥ ௧,௧௪௨.

வேதங்களை மீட்டுக் கொண்டு வந்து, கேசவன் மனுக்கள் முதலியோரை காத்தான்; ஆமையாக மாறி, அவர்களுக்கு நன்மை செய்ய மந்தரமலையைத் தூக்கினான்.

க்ஷீரோதமதநே வை த்யோ தேவோ தந்வந்தரிர்ஹ்யர்பூத் । பிப்ரத்கமண்டலும் பூர்ணமம்ரு'தேந ஸமுத்திதஃ ॥ ௧,௧௪௨.

பால்கடலைக் கடைந்தபோது, தன்வந்தரி தேவன் தோன்றி, அமுதம் நிரம்பிய கமண்டலத்தை ஏந்தி வெளிப்பட்டான்.