கருடபுராணம்

ந ஸா ஸபா யத்ர ந ஸந்தி வ்ரு'த்தாஃ வ்ரு'த்தா ந தே யே ந வதந்தி தர்மம் । தர்மஃ ஸ நோ யத்ர ந ஸத்யமஸ்தி நைதத்ஸத்யம் யச்சலேநாநுவித்தம் ॥ ௧,௧௧௫.

மூத்தவர்கள் இல்லாத இடம் சபை அல்ல; தர்மம் பேசாதவர்கள் மூத்தவர்கள் அல்லர்; உண்மை இல்லாத இடம் தர்மம் அல்ல; வஞ்சகத்துடன் கலந்தது உண்மை அல்ல.

ப்ராஹ்மணோऽபி மநுஷ்யாணாமாதித்யஶ்சைவ தேஜஸாம் । ஶிரோऽபி ஸர்வகாத்ராணாம் வ்ரதாநாம் ஸத்யமுத்தமம் ॥ ௧,௧௧௫.

மனிதர்களில் பிராமணர் முதன்மை; ஒளிகளில் சூரியன் சிறந்தவன்; உடலில் தலை முக்கியம்; விரதங்களில் உண்மை உயர்ந்தது.

தந்மங்கலம் யத்ர மநஃ ப்ரஸந்நம் தஜ்ஜீவநம் யந்ந பரஸ்ய ஸேவா । ததர்ஜிதம் யத்ஸ்வஜநேந புக்தம் தத்கர்ஜிதம் யத்ஸமரே ரிபூணாம் ॥ ௧,௧௧௫.

மனம் அமைதியாக இருக்கும் இடமே மங்களம்; பிறரைச் சேவையில்லாத வாழ்வே வாழ்க்கை; சொந்தவர்கள் அனுபவிப்பதே செல்வம்; பகைவரை யுத்தத்தில் வெல்வதே புகழ்.

ஸா ஸ்த்ரீயா ந மதம் குர்யாத்ஸ ஸுகீ த்ரு'ஷ்ணயோஜ்சிதஃ । தந்மித்ரம் யத்ர விஶ்வாஸஃ புருஷஃ ஸ ஜிதேந்த்ரியஃ ॥ ௧,௧௧௫.

பெண்களால் மயங்காதவனும், ஆசை இல்லாதவனும் தான் சந்தோஷமாக இருப்பான்; நம்பிக்கை உள்ள இடமே நட்பு; உணர்ச்சிகளை வென்றவனே தன்னை ஆளும் மனிதன்.

தத்ர முக்தாதரஸ்நேஹோ விலுப்தம் யத்ர ஸௌஹ்ரு'தம் । ததேவ கேவலம் ஶ்லக்யம் யஸ்யாத்மா க்ரியதே ஸ்துதௌ ॥ ௧,௧௧௫.

முத்தும் பொன்னும் மீது ஆசை இல்லாத இடமும், நட்பு இல்லாத இடமும், தானே தன்னைப் புகழும் இடமே உண்மையில் பாராட்டத்தக்கது.

நதீநாமக்நிஹோத்ராணாம் பாரதஸ்ய கலஸ்ய ச । மூலாந்வேஷோ ந கர்தவ்யோ மூலாத்தோஷோ ந ஹீயதே ॥ ௧,௧௧௫.

நதிகளின் தோற்றம், வேள்வித் தீ, பாரத வம்சம், காலத்தின் ஆரம்பம் — இவற்றின் மூலத்தைக் கண்டறிய முயல வேண்டாம்; காரணத்தால் குறை குறையாது.

லவணஜலாந்தா நத்யஃ ஸ்த்ரீபேதாந்தம் ச மைதுநம் । ஷைஶுந்யம் ஜநவார்தாந்தம் வித்தம் துஃ கத்ரயாந்தகம் ॥ ௧,௧௧௫.

நதிகள் உப்புநீரில் முடிகின்றன; கூட்டு பிரிவில் முடிகிறது; இளமை முதுமையில் முடிகிறது; செல்வம் மூவகை துயரத்தில் முடிகிறது.

ராஜ்யஶ்ரீர்ப்ரஹ்மஶாபாந்தா பாபாந்தம் ப்ரஹ்மவர்சஸம் । ஆசாந்தம் கோஷவாஸாந்தம் குலஸ்யாந்தம் ஸ்த்ரியா ப்ரபோ (புஃ) ॥ ௧,௧௧௫.

அரசு செல்வம் பிராமணர் சாபத்தில் முடிகிறது; பாவம் பிராமணரின் மகிமையில் முடிகிறது; யாகம் சங்கில் முடிகிறது; குடும்பம் பெண்ணில் முடிகிறது, பிரபு.

ஸர்வே க்ஷயாந்தா நிலயாஃ பதநாந்தாஃ ஸமுச்ச்ரயாஃ । ஸம்யோகா விப்ரயோகாந்தா மரணாந்தம் ஹி ஜீவிதம் ॥ ௧,௧௧௫.

எல்லா வீடுகளும் அழிவில் முடிகின்றன; உயர்வுகள் வீழ்ச்சியில் முடிகின்றன; சேர்க்கை பிரிவில் முடிகிறது; வாழ்வும் இறப்பில் முடிகிறது.

யதீச்சேத்புநராகந்தும் நாதிதூரமநுவ்ரஜேத் । உதகாந்தாந்நிவர்தேத ஸ்நிக்தவர்ணாச்ச பாதபாத் ॥ ௧,௧௧௫.

திரும்பி வர விரும்பினால், நீர் ஓரத்தையும், பளிங்குப் பசுமை கொண்ட மரங்களையும் தாண்டி அதிகம் தொலைவு செல்லாமல் திரும்ப வேண்டும்.

அநாயகே ந வஸ்தவ்யம் ந சைவ பஹுநாயகே । ஸ்த்ரீநாயகே ந வஸ்தவ்யம் வஸ்தவ்யம் பாலநாயகே ॥ ௧,௧௧௫.

தலைவர் இல்லாத இடத்திலும், பல தலைவர்கள் உள்ள இடத்திலும், பெண் தலைவராக உள்ள இடத்திலும் தங்கக்கூடாது; குழந்தை தலைவராக இருப்பிடம் தான் தங்க ஏற்றது.

பிதா ரக்ஷதி கௌமாரே பத்தா ரக்ஷதி யௌவநே । புத்ரஸ்து ஸ்தவிரே காலே ந ஸ்த்ரீ ஸ்வாதந்த்ர்யமர்ஹதி ॥ ௧,௧௧௫.

சிறுவயதில் தந்தை பாதுகாப்பார்; இளமையில் கணவன் பாதுகாப்பார்; முதுமையில் மகன் பாதுகாப்பான்; பெண்ணுக்கு சுயாதீனம் இல்லை.

த்யஜேத்வந்த்யாமஷ்டமேऽப்தே நவமே து ம்ரு'தப்ரிஜாம் । ஏகாதஶே ஸ்த்ரீஜநநீம் ஸத்யஶ்சாப்ரியாவாதிநீம் ॥ ௧,௧௧௫.

எட்டாம் ஆண்டில் பிள்ளை இல்லாதவளையும், ஒன்பதாம் ஆண்டில் பிள்ளை பிறந்து இறந்தவளையும், பதினொன்றாம் ஆண்டில் பெண் பிள்ளை மட்டும் பெற்றவளையும், உடனே கடுமையாக பேசும் பெண்ணையும் விட்டு விலக வேண்டும்.

அநர்தித்வாந்மநுஷ்யாணாம் பியா பரிஜநஸ்ய ச । அர்தாதபேதமர்யாதாஸ்த்ரயஸ்திஷ்டந்தி பர்த்ரு'ஷு ॥ ௧,௧௧௫.

மக்களுக்கு பயன் இல்லாததும், குடும்பத்தாருக்கு பயம் உண்டாகும் காரணத்தாலும், செல்வத்தால் ஒழுக்கம் இழந்த மூன்று வகை பெண்கள் கணவருடன் இருப்பர்.

அஶ்வம் ஶ்ராந்தம் கஜம் மத்தம் காவஃ ப்ரதமஸூதிகாஃ । அநூதகே ச மண்டூகாந்ப்ராஜ்ஞோ தூரேண வர்ஜயேத் ॥ ௧,௧௧௫.

சோர்ந்த குதிரை, பைத்தியம் பிடித்த யானை, முதன்முதலில் கன்றும் பசுக்கள், தண்ணீர் இல்லாத இடத்தில் தவழும் தவளைகள் — இவை அனைத்தையும் புத்திசாலி நபர் தொலைவில் இருந்து தவிர்க்க வேண்டும்.

அர்தாதுராணாம் ந ஸுஹ்ரு'ந்ந பந்துஃ காமாதுராணாம் ந பயம் ந லஜ்ஜா । சிந்தாதுராணாம் ந ஸுகம் ந நித்ரா க்ஷுதாதுராணாம் ந பலம் ந தேஜஃ ॥ ௧,௧௧௫.

வறுமையால் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு நண்பனோ உறவினரோ இல்லை; ஆசை பிடித்தவருக்கு பயமோ வெட்கமோ இல்லை; கவலையால் வாடுபவருக்கு மகிழ்ச்சியும் தூக்கமும் இல்லை; பசிப்பட்டவருக்கு பலமும் ஒளியும் இல்லை.

குதோ நித்ரா தரித்ரஸ்ய பரப்ரேஷ்யவரஸ்ய ச । பரநாரீப்ரஸக்தஸ்ய பரத்ரவ்யஹரஸ்ய ச ॥ ௧,௧௧௫.

ஏழைக்கு, பிறருக்குச் சேவை செய்யும் ஒருவருக்கு, பிறர் மனைவியில் ஆசை கொண்டவருக்கு, பிறர் பொருள் திருடுபவருக்கு — தூக்கம் எப்படி வரும்?

ஸுகம் ஸ்வபித்யந்ரு'ணவாந்வ்யாதிமுக்தஶ்ச யோ நரஃ । ஸாவகாஶஸ்து வை புங்க்தே யஸ்து தாரைர்ந ஸங்கதஃ ॥ ௧,௧௧௫.

கடன் இல்லாதவனும், நோய் இல்லாதவனும் மகிழ்ச்சியாக தூங்குவான்; ஆனால் மனைவியுடன் சேராதவன் சிரமமாகவே உணவு உண்ணுவான்.

அம்பஸஃ பரிமாணே உந்நதம் கமலம் பவேத் । ஸ்வஸ்வாமிநா பலவதா ப்ரு'த்யோ பவதி கர்விதஃ ॥ ௧,௧௧௫.

நீரும் அதிகமாக இருந்தால் தாமரை உயர்ந்து வளரும்; அதுபோல், தன் உரிமையாளர் வலிமை பெற்றால், பணியாளர் பெருமிதம் கொள்வான்.

ஸ்தாநஸ்திதஸ்ய பத்மஸ்ய மித்ரே வருணபாஸ்கரௌ । ஸ்தாநச்யுதஸ்ய தஸ்யைவ க்லேதஶோஷணகாரகௌ ॥ ௧,௧௧௫.

தன் இடத்தில் இருக்கும் தாமரைக்கு சூரியனும் வருணனும் நண்பர்கள்; ஆனால் அதே தாமரை இடம் விட்டு அகலும்போது, அவர்கள் உலர்ச்சி மற்றும் அழிவை உண்டாக்குவார்கள்.

யே பதஸ்தஸ்ய மித்த்ராணி தே தஸ்ய ரிபுதாம் கதாஃ । பாநோஃ பத்மே ஜலே ப்ரீதிஃ ஸ்தலோத்தரணஶோஷணஃ ॥ ௧,௧௧௫.

ஒருவன் தன் நிலைபாடில் இருக்கும்போது நண்பர்கள், அவன் இடம் இழந்தால் எதிரிகள் ஆகிவிடுவர்; தாமரை நீரில் இருக்கும்போது சூரியன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான், நிலத்தில் எடுத்தால் உலர்த்திவிடுகிறான்.

ஸ்தாநஸ்திதாநி பூஜ்யந்தே பூஜ்யந்தே ச பதே ஸ்திதாஃ । ஸ்தாநப்ரஷ்டா ந பூஜ்யந்தே கேஶா தந்தா நகா நராஃ ॥ ௧,௧௧௫.

தன் இடத்தில் நிலைத்திருப்பவரும், பதவியில் இருப்பவரும் மதிக்கப்படுவர்; ஆனால் இடம் இழந்த தலைமுடி, பற்கள், நகங்கள், மனிதர்கள் மதிக்கப்படமாட்டார்கள்.

ஆசாரஃ குலமாக்யதி தேஶமாக்யாதி பாஷிதம் । ஸம்ப்ரமஃ ஸ்நேஹமாக்யாதி வபுராக்யாதி போஜநம் ॥ ௧,௧௧௫.

நடத்தை குடும்பத்தை காட்டும்; பேச்சு நாட்டை காட்டும்; கவனம் பாசத்தை காட்டும்; உடல் உணவை காட்டும்.

வ்ரு'தா வ்ரு'ஷ்டிஃ ஸமுத்ரஸ்ய வ்ரு'தா த்ரு'ப்தஸ்ய போஜநம் । வ்ரு'தா தாநம் ஸம்ரு'த்தஸ்ய நீசஸ்ய ஸுக்ரு'தம் வதா ॥ ௧,௧௧௫.

கடலில் பெய்யும் மழை வீணே; நிறைந்தவனுக்கு உணவு வீணே; செல்வவானுக்கு தானம் வீணே; கீழ்மகனுக்கு நன்மை செய்வதும் வீணே.

தூரஸ்தோऽபி ஸமீபஸ்தோ யோ யஸ்ய ஹ்ரு'தயே ஸ்திதஃ । ஹ்ரு'தயாதபி நிஷ்க்ராந்தஃ ஸமீபஸ்தோऽபி தூரதஃ ॥ ௧,௧௧௫.

தொலைவில் இருந்தாலும், மனதில் இடம் பிடித்தவன் அருகிலுள்ளவனாகவே இருப்பான்; மனதில் இடம் இழந்தவன் அருகில் இருந்தாலும் தொலைவில் இருப்பவன் போல.

முகபங்கஃ ஸ்வரோ தீநோ காத்ரஸ்வேதோ மஹத்பயம் । மரணே யாநி சிஹ்நாநி தாநி சிஹ்நாநி யாசகே ॥ ௧,௧௧௫.

முகம் சோர்வதும், குரல் பலவீனமாவது, உடலில் வியர்வை பெருகுவது, பெரும் பயம் — இவை மரணத்தின் அறிகுறிகளும், பிச்சைக்காரரின் அறிகுறிகளும் ஆகும்.

குப்ஜஸ்ய கீடகாதஸ்ய வாதாந்நிஷ்காஸிதஸ்ய ச । ஶிகரே வஸதஸ்தஸ்ய வரம் ஜந்ம ந யாசிதம் ॥ ௧,௧௧௫.

குன்று உடையவனும், பூச்சி கொல்லுபவனும், காற்றால் விரட்டப்பட்டவனும், மலை உச்சியில் வாழ்பவனும் — இவர்கள் பிச்சை கேட்பதைவிட இறப்பதே மேல்.

ஜகத்பதிர்ஹி யாசித்வா விஷ்ணுர்வாமநதாம் யதஃ । காந்யோऽதிகதரஸ்தஸ்ய யோர்ऽதோ யாதி ந லாகவம் ॥ ௧,௧௧௫.

உலகத்துக்குத் தலைவனான விஷ்ணு கூட, வேண்டிக்கொண்டு வாமனராகத் தாழ்மையோடு வந்தான். அவனுக்கே இப்படி தாழ்ச்சி தேவைப்பட்டபோது, மற்ற யாருடைய காரியத்திற்கும் தாழ்மை இல்லாமல் முடியும்?

மாதா ஶத்ருஃ பிதா வைரீ பாலா யேந ந பாடிதாஃ । ஸபாமத்யே ந ஶோபந்தே ஹம்ஸமத்யே பகாயதா ॥ ௧,௧௧௫.

தாயும் பகைவராகி, தந்தையும் விரோதியாகிறார், தாங்கள் குழந்தைகளைப் படிக்க வைக்காதபோது; அப்படிப்பட்ட பிள்ளைகள், கூட்டத்தில், அன்னப்பறவைகளுக்கு நடுவில் கொக்கு போல் ஒளிவீசமாட்டார்கள்.