கருடபுராணம்

ஶௌர்யே தபஸி தாநே ச யஸ்ய ந ப்ரதிதம் யஶஃ । வித்யாயாமர்தலாபே வா மாதுருச்சார ஏவ ஸஃ ॥ ௧,௧௧௫.

வீரம், தவம், தானம், கல்வி, செல்வம் ஆகியவற்றில் புகழ் இல்லாதவன், தாயின் கழிவைப் போலவே.

யஜ்ஜீவ்யதே க்ஷணமபி ப்ரதிதம் மநுஷ்யைர்விஜ்ஞாநவிக்ரமயஶோபிரபக்நமாநைஃ । தந்நாம ஜீவிதமிதி ப்ரவதந்தி தஜ்ஜ்ஞாஃ காகோऽபி ஜீவதி சிரம் ச பலிம் ச புங்க்தே ॥ ௧,௧௧௫.

அறிவும், துணிவும், மரியாதையும் குறையாமல், மனிதர்கள் ஒரு கணம் வாழ்ந்தாலும், அதையே வாழ்க்கை என அறிவாளிகள் சொல்வார்கள்; காகமும் நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்து, பலியும் உண்டே.

கிம் ஜீவிதேந தநமாநவிவர்ஜிதேந மித்ரேண கிம் பவதி பீதிஸஶங்கிதேந । ஸிம்ஹவ்ரதம் சரத கச்சத மா விஷாதம் காகோऽபி ஜீவதி சிரம் ச பலிம் ச புங்க்தே ॥ ௧,௧௧௫.

செல்வமும் மரியாதையும் இல்லாத வாழ்வால் என்ன பயன்? பயமும் சந்தேகமும் கொண்ட நண்பனால் என்ன பயன்? சிங்கம் போல் உறுதியுடன் வாழவும், மனம் தளராமல் செல்லவும்; காகமும் நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்து, பலியும் உண்டே.

யோ வாத்மநீஹ ந குரௌ ந ச ப்ரு'த்யவர்கே தீநே தயாம் ந குருதே ந ச மித்ரகார்யே । கிம் தஸ்ய ஜீவிதபலேநமநுஷ்யலோகே காகோऽபி ஜீவதி சிரம் ச பலிம் ச புங்க்தே ॥ ௧,௧௧௫.

தனக்கு, ஆசானுக்கு, பணியாளர்களுக்கு, ஏழைவர்களுக்கு, நண்பர்களின் காரியங்களில் இரக்கம் காட்டாதவனுக்கு மனித உலகில் வாழ்வால் என்ன பயன்? காகமும் நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்து, பலியும் உண்டே.

யஸ்ய த்ரிவர்கஶூந்யாநி திநாந்யாயாந்தி யாந்தி ச । ஸ லௌஹகாரபஸ்த்ரேவ ஶ்வஸந்நபி ந ஜீவதி ॥ ௧,௧௧௫.

யார் வாழ்க்கையில் தர்மம், பொருள், காமம் என்ற மூன்று குறிக்கோளும் இல்லையோ, அவர் மூச்சுவிடினாலும், இரும்பு ஊதல் போல் வாழ்வதில்லை.

ஸ்வாதீநவ்ரு'த்தேஃ ஸாபல்யம் ந பராதீநவர்திதா । யே பராதீநகர்மாணோ ஜீவந்தோऽபி ச தே ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௧௧௫.

தனக்கே உரிய செயல்களில் வெற்றி கிடைக்கும்; பிறரிடம் சார்ந்திருப்பதால் அல்ல; பிறரிடம் சார்ந்தவர்கள் உயிருடன் இருந்தாலும், அவர்கள் இறந்தவர்களே.

ஸு(ஸ்வ) பூரா வை காபுருஷாஃ ஸு(ஸ்வ) பூரோ மூஷிகாஞ்ஜலிஃ । அஸந்துஷ்டஃ காபுருஷஃ ஸ்வல்பகேநாபி துஷ்யதி ॥ ௧,௧௧௫.

கயவர்களின் வயிறு எப்போதும் நிறைந்தது, எலி ஒரு தானியத்தைப் பெற்றது போல; ஆனாலும், கயவன் எப்போதும் திருப்தியில்லாமல், சிறிது கிடைத்தாலும் மகிழ்வான்.

அப்ரச்சாயா த்ரு'ணாதக்நிர்நோசஸேவா பதோ ஜலம் । வேஶ்யாராகஃ கலே ப்ரீதிஃ ஷடேதே புத்வுதோபமாஃ ॥ ௧,௧௧௫.

மேக நிழல், புல்லில் தீ, பாதையில் நீர், வேசையின் ஆசை, தீயவரின் பாசம் — இவை ஆறும் நீர்க் குமிழி போல் நிலையற்றவை.

வாசா விஹிதஸார்தேந லோகோ ந ச ஸுகாயதே । ஜீவிதம் மாநமூலம் ஹி மாநே ம்லாநே குதஃ ஸுகம்? ॥ ௧,௧௧௫.

உண்மை இல்லாத வார்த்தைகள் உலகுக்கு மகிழ்ச்சி தராது; வாழ்க்கை மரியாதையில் அடிப்படையாய் உள்ளது; மரியாதை குன்றினால், மகிழ்ச்சி எங்கே?

அபலஸ்ய பலம் ராஜா பாலஸ்ய ருதிதம் பலம் । பலம் மூர்கஸ்ய மௌநம் ஹி தஸ்கரஸ்யாந்ரு'தம் பலம் ॥ ௧,௧௧௫.

பலமில்லாதவனுக்கு அரசன் தான் பலம்; குழந்தைக்கு அழுதல் தான் பலம்; முட்டாளுக்கு அமைதி தான் பலம்; திருடனுக்கு பொய் தான் பலம்.

யதாயதா ஹி புருஷஃ ஶாஸ்த்ரம் ஸமதிகச்சதி । ததாததாஸ்ய மேதா ஸ்யாத்விஜ்ஞாநம் சாஸ்ய ரோசதே ॥ ௧,௧௧௫.

ஒருவன் நூல்கள் படிப்பதற்குத் தகுந்த அளவு முயற்சி செய்தால், அவனது அறிவும் வளரும்; அறிவும் அவனுக்கு இனிமையாகும்.

யதாயதா ஹி புருஷஃ கல்யாணே குருதே மதிம் । ததாததா ஹி ஸர்வத்ர ஶ்லிஷ்யதே லோகஸுப்ரியஃ ॥ ௧,௧௧௫.

ஒரு மனிதன் நல்லதை எண்ணினால், அவன் எங்கும் எல்லோராலும் விரும்பப்படுவான்.

லோபப்ரமாதவிஶ்வாஸைஃ புருஷோ நஶ்யதி த்ரிபிஃ । தஸ்மால்லோபோ ந கர்தவ்யஃ ப்ரமாதோ நோந விஶ்வஸேத் ॥ ௧,௧௧௫.

பேராசை, கவனக்குறைவு, தவறான நம்பிக்கை — இவை மூன்றாலும் மனிதன் அழிகிறான். ஆகவே, பேராசை கொள்ளக்கூடாது, கவனக்குறைவு செய்யக்கூடாது, யாரையும் சுலபமாக நம்பக்கூடாது.

தாவத்பயஸ்ய பேதவ்யம் யாவத்பயமநாகதம் । உத்பந்நே து பயே தீவ்ரே ஸ்தாதவ்யம் வை ஹ்யபீதவத் ॥ ௧,௧௧௫.

அபாயம் வரும்வரை அதை பயப்பட வேண்டும்; ஆனால் அபாயம் வந்துவிட்டால், அச்சமின்றி தைரியமாக நிற்க வேண்டும்.

ரு'ணஶேஷம் சாக்நிஶேஷம் வ்யாதிஶேஷம் ததைவ ச । புநஃ புநஃ ப்ரவர்தந்தே தஸ்மாச்சேஷம் ந காரயேத் ॥ ௧,௧௧௫.

கடன், தீ, நோய் — இவை எதையும் முடிக்காமல் விட்டால், மீண்டும் மீண்டும் பெருகும். ஆகவே, எதையும் முடிக்காமல் விடக்கூடாது.

க்ரு'தே ப்ரதிக்ரு'தம் குர்யாத்திம்ஸிதே ப்ரதிஹிம்ஸிதம் । ந தத்ர தோஷம் பஶ்யாமி துஷ்டே தோஷம் ஸமாசரேத் ॥ ௧,௧௧௫.

நன்மைக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும்; தீமைக்கு தீமை செய்ய வேண்டும். தீயவரிடம் இப்படிச் செய்தால் தவறு இல்லை.

பரோக்ஷே கார்யஹந்தாரம் ப்ரத்யக்ஷே ப்ரியவாதிநம் । வர்ஜயேத்தாத்ரு'ஶம் மித்ரம் மாயாமயமரிம் ததா ॥ ௧,௧௧௫.

பின்னால் வேலைக்கு இடையூறு செய்து, முன்னால் இனிமையாக பேசும் நண்பனைத் தவிர்க்க வேண்டும்; அவன் நட்பாக நடிக்கும் பகைவன்.

துர்ஜநஸ்ய ஹி ஸம்கேந ஸுஜநோऽபி விநஶ்யதி । ப்ரஸந்நமபி பாநீயம் கர்தமைஃ கலுஷீக்ரு'தம் ॥ ௧,௧௧௫.

தீயவருடன் சேர்ந்தால் நல்லவரும் கெட்டுப்போவார்; எப்படிச் சுத்தமான நீர் சேற்றால் கலங்குகிறதோ, அதுபோல்.

ஸ புங்க்தே ஸத்விஜோ புங்க்தே ஸமஶேஷநிரூபணம் । தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந த்விஜஃ பூஜ்யஃ ப்ரயத்நதஃ ॥ ௧,௧௧௫.

யார் எல்லாவற்றையும் உண்பவரோ, அவர் இருமுறை பிறந்தவர். ஆகவே, அந்தப் பிராமணரை மிகுந்த மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும்.

தத்புஜ்யதே யத்த்விஜபுக்தஶேஷம் ஸ புத்திமாந்யோ ந கரோதி பாபம் । தத்ஸௌஹ்ரு'தம் யக்ரியதே பரோக்ஷே தம்பைர்விநா யஃ க்ரியதே ஸ தர்மஃ ॥ ௧,௧௧௫.

பிராமணர் உண்ட பாகத்தை உண்டால், அந்த மனிதன் புத்திசாலியாகி பாவம் செய்யமாட்டான். மறைவில் நட்பும், வஞ்சகம் இல்லாமல் செய்யும் செயலும் உண்மையானவை.

ந ஸா ஸபா யத்ர ந ஸந்தி வ்ரு'த்தாஃ வ்ரு'த்தா ந தே யே ந வதந்தி தர்மம் । தர்மஃ ஸ நோ யத்ர ந ஸத்யமஸ்தி நைதத்ஸத்யம் யச்சலேநாநுவித்தம் ॥ ௧,௧௧௫.

மூத்தவர்கள் இல்லாத இடம் சபை அல்ல; தர்மம் பேசாதவர்கள் மூத்தவர்கள் அல்லர்; உண்மை இல்லாத இடம் தர்மம் அல்ல; வஞ்சகத்துடன் கலந்தது உண்மை அல்ல.

ப்ராஹ்மணோऽபி மநுஷ்யாணாமாதித்யஶ்சைவ தேஜஸாம் । ஶிரோऽபி ஸர்வகாத்ராணாம் வ்ரதாநாம் ஸத்யமுத்தமம் ॥ ௧,௧௧௫.

மனிதர்களில் பிராமணர் முதன்மை; ஒளிகளில் சூரியன் சிறந்தவன்; உடலில் தலை முக்கியம்; விரதங்களில் உண்மை உயர்ந்தது.

தந்மங்கலம் யத்ர மநஃ ப்ரஸந்நம் தஜ்ஜீவநம் யந்ந பரஸ்ய ஸேவா । ததர்ஜிதம் யத்ஸ்வஜநேந புக்தம் தத்கர்ஜிதம் யத்ஸமரே ரிபூணாம் ॥ ௧,௧௧௫.

மனம் அமைதியாக இருக்கும் இடமே மங்களம்; பிறரைச் சேவையில்லாத வாழ்வே வாழ்க்கை; சொந்தவர்கள் அனுபவிப்பதே செல்வம்; பகைவரை யுத்தத்தில் வெல்வதே புகழ்.

ஸா ஸ்த்ரீயா ந மதம் குர்யாத்ஸ ஸுகீ த்ரு'ஷ்ணயோஜ்சிதஃ । தந்மித்ரம் யத்ர விஶ்வாஸஃ புருஷஃ ஸ ஜிதேந்த்ரியஃ ॥ ௧,௧௧௫.

பெண்களால் மயங்காதவனும், ஆசை இல்லாதவனும் தான் சந்தோஷமாக இருப்பான்; நம்பிக்கை உள்ள இடமே நட்பு; உணர்ச்சிகளை வென்றவனே தன்னை ஆளும் மனிதன்.

தத்ர முக்தாதரஸ்நேஹோ விலுப்தம் யத்ர ஸௌஹ்ரு'தம் । ததேவ கேவலம் ஶ்லக்யம் யஸ்யாத்மா க்ரியதே ஸ்துதௌ ॥ ௧,௧௧௫.

முத்தும் பொன்னும் மீது ஆசை இல்லாத இடமும், நட்பு இல்லாத இடமும், தானே தன்னைப் புகழும் இடமே உண்மையில் பாராட்டத்தக்கது.

நதீநாமக்நிஹோத்ராணாம் பாரதஸ்ய கலஸ்ய ச । மூலாந்வேஷோ ந கர்தவ்யோ மூலாத்தோஷோ ந ஹீயதே ॥ ௧,௧௧௫.

நதிகளின் தோற்றம், வேள்வித் தீ, பாரத வம்சம், காலத்தின் ஆரம்பம் — இவற்றின் மூலத்தைக் கண்டறிய முயல வேண்டாம்; காரணத்தால் குறை குறையாது.

லவணஜலாந்தா நத்யஃ ஸ்த்ரீபேதாந்தம் ச மைதுநம் । ஷைஶுந்யம் ஜநவார்தாந்தம் வித்தம் துஃ கத்ரயாந்தகம் ॥ ௧,௧௧௫.

நதிகள் உப்புநீரில் முடிகின்றன; கூட்டு பிரிவில் முடிகிறது; இளமை முதுமையில் முடிகிறது; செல்வம் மூவகை துயரத்தில் முடிகிறது.

ராஜ்யஶ்ரீர்ப்ரஹ்மஶாபாந்தா பாபாந்தம் ப்ரஹ்மவர்சஸம் । ஆசாந்தம் கோஷவாஸாந்தம் குலஸ்யாந்தம் ஸ்த்ரியா ப்ரபோ (புஃ) ॥ ௧,௧௧௫.

அரசு செல்வம் பிராமணர் சாபத்தில் முடிகிறது; பாவம் பிராமணரின் மகிமையில் முடிகிறது; யாகம் சங்கில் முடிகிறது; குடும்பம் பெண்ணில் முடிகிறது, பிரபு.

ஸர்வே க்ஷயாந்தா நிலயாஃ பதநாந்தாஃ ஸமுச்ச்ரயாஃ । ஸம்யோகா விப்ரயோகாந்தா மரணாந்தம் ஹி ஜீவிதம் ॥ ௧,௧௧௫.

எல்லா வீடுகளும் அழிவில் முடிகின்றன; உயர்வுகள் வீழ்ச்சியில் முடிகின்றன; சேர்க்கை பிரிவில் முடிகிறது; வாழ்வும் இறப்பில் முடிகிறது.