கருடபுராணம்

அதீரஃ கர்கஶஃ ஸ்தப்தஃ குசேலஃ ஸ்வயமாகதஃ । பஞ்ச விப்ரா ந பூஜ்யந்தே ப்ரு'ஹஸ்பதிஸமா அபி ॥ ௧,௧௧௫.

அமைதி இல்லாதவன், கடுமையானவன், பெருமை கொண்டவன், சீரற்ற உடை அணிந்தவன், தானாக வந்த பிராமணன்—இவர்கள் ஐவரும் பிரஹஸ்பதி போல் இருந்தாலும் மதிக்கப்படக் கூடாது.

ஆயுஃ கர்ம ச வித்தம் ச வித்யா நிதநமேவ ச । பஞ்சைதாநி விவிச்யந்தே ஜாயமாநஸ்ய தேஹிநஃ ॥ ௧,௧௧௫.

ஆயுள், செயல், செல்வம், கல்வி, மரணம்—இவை ஐந்தும் மனிதன் பிறக்கும் போதே நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கும்.

பர்வதாரோஹணே தோயே கோகுலே துஷ்டநிக்ரஹே । பதிதஸ்ய ஸமுத்தாநே ஶஸ்தாஃ பஞ்ச (ஹ்யேதே) குணாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௧௧௫.

மலையில் ஏறுதல், நீரில் கடத்தல், மாடுகளை மேய்க்குதல், கெட்டவர்களை அடக்குதல், விழுந்தவரை எழுப்புதல்—இவை ஐந்து நற்குணங்கள் சிறந்தவை என்று கருதப்படுகின்றன.

அப்ரச்சாயா கலே ப்ரீதிஃ பரநாரீஷு ஸம்கதிஃ । பஞ்சைதே ஹ்யஸ்திரா பாவா யௌவநாநி தநாநி ச ॥ ௧,௧௧௫.

மேகத்தின் நிழல், தீயவரின் பாசம், பிறருடைய பெண்ணுடன் நட்பு, இளம் வயது, செல்வம் — இவை ஐந்தும் நிலைநிலையற்றவை.

அஸ்திரம் ஜீவிதம் லோகே அஸ்திரம் தநயௌவநம் । அஸ்திரம் புத்த்ரதாராத்யம் தர்மஃ கீர்திர்யஶஃ ஸ்திரம் ॥ ௧,௧௧௫.

இந்த உலகில் வாழ்நாள் நிலைநிலையற்றது; செல்வமும் இளமையும் நிலைநிலையற்றவை; பிள்ளைகள், மனைவி முதலியவர்களும் நிலைநிலையற்றவர்கள்; தர்மமும் புகழும் நல்ல பெயரும் மட்டும் நிலையாக இருக்கும்.

ஶத ஜீவிதமத்யல்பம் ராத்ரிஸ்தஸ்யார்தஹாரிணீ । வ்யாதிஶோகஜராயாஸைரர்தம் ததபி நிஷ்பலம் ॥ ௧,௧௧௫.

நூறு ஆண்டுகள் வாழ்ந்தாலும் அது மிகக் குறைவு; அதில் பாதி இரவில் போய்விடுகிறது; மீதியையும் நோய், துக்கம், முதுமை, சோர்வு ஆகியவை எடுத்துக்கொள்கின்றன; ஆகவே, அதுவும் பயனற்றதே.

ஆயுர்வர்ஷஶதம் ந்ரு'ணாம் பரிமிதம் ராத்ரௌ ததர்தம் கதம் தஸ்யார்தஸ்திதகிஞ்சிதர்தமதிகம் பால்யஸ்ய காலே கதம் । கிஞ்சித்வந்துவியோகதுஃ கமரணைர்பூபாலஸேவாகதம் ஶேஷம் வாரிதரங்ககர்பசபலம் மாநேந கிம் மாநிநாம் ॥ ௧,௧௧௫.

மனிதரின் ஆயுள் நூறு ஆண்டுகள் என்றாலும், அதில் பாதி இரவில் போய்விடும்; மீதியிலிருந்து பாதி அல்லது அதற்கு மேல் குழந்தைப் பருவத்தில் கழிகிறது; இன்னும் கொஞ்சம் உறவினரை இழப்பது, துயரம், மரணம், அரசனைச் சேவிப்பது எனச் செல்கிறது; மீதமுள்ள காலம் நீர்த் துளிகள் போல் நிலையற்றது; இதில் பெருமை எதற்கு?

அஹோராத்ரமயோ லோகே ஜராரூபேண ஸம்சரேத் । ம்ரு'த்யுர்க்ரஸதி பூதாநி பவநம் பந்நகோ யதா ॥ ௧,௧௧௫.

பகலும் இரவும் இந்த உலகில் முதுமை தன் வடிவில் சுற்றிக்கொண்டு வருகிறது; மரணம் உயிர்களை, பாம்பு காற்றை விழுங்குவது போல் விழுங்குகிறது.

கச்சதஸ்திஷ்டதோ வாபி ஜாக்ரதஃ ஸ்வபதோ ந சேத் । ஸர்வஸத்த்வஹிதார்தாய பஶோரிவ விசேஷ்டிதம் ॥ ௧,௧௧௫.

நாம் போனாலும் நின்றாலும், விழித்திருந்தாலும் தூங்கினாலும், எல்லா உயிர்களுக்கும் நல்லது செய்வதில்லை என்றால், அவன் செயல் ஒரு மிருகத்தின் செயலைப்போல் தான்.

அஹிதஹிதவிசாரஶூந்யபுத்தேஃ ஶ்ருதிஸமயே பஹுபிர்விதர்கிதஸ்ய । உதரபரணமாத்ரதுஷ்டபுத்தேஃ புருஷபஶோஶ்ச பஶோஶ்ச கோ விஶேஷஃ ॥ ௧,௧௧௫.

நல்லது கெட்டது என வேறுபாடு அறியாமல், வயிறு நிரப்புவது மட்டுமே திருப்தி என்று நினைப்பவன் மனிதனாக இருந்தாலும், அவன் மிருகத்துடன் வேறுபாடு என்ன?

ஶௌர்யே தபஸி தாநே ச யஸ்ய ந ப்ரதிதம் யஶஃ । வித்யாயாமர்தலாபே வா மாதுருச்சார ஏவ ஸஃ ॥ ௧,௧௧௫.

வீரம், தவம், தானம், கல்வி, செல்வம் ஆகியவற்றில் புகழ் இல்லாதவன், தாயின் கழிவைப் போலவே.

யஜ்ஜீவ்யதே க்ஷணமபி ப்ரதிதம் மநுஷ்யைர்விஜ்ஞாநவிக்ரமயஶோபிரபக்நமாநைஃ । தந்நாம ஜீவிதமிதி ப்ரவதந்தி தஜ்ஜ்ஞாஃ காகோऽபி ஜீவதி சிரம் ச பலிம் ச புங்க்தே ॥ ௧,௧௧௫.

அறிவும், துணிவும், மரியாதையும் குறையாமல், மனிதர்கள் ஒரு கணம் வாழ்ந்தாலும், அதையே வாழ்க்கை என அறிவாளிகள் சொல்வார்கள்; காகமும் நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்து, பலியும் உண்டே.

கிம் ஜீவிதேந தநமாநவிவர்ஜிதேந மித்ரேண கிம் பவதி பீதிஸஶங்கிதேந । ஸிம்ஹவ்ரதம் சரத கச்சத மா விஷாதம் காகோऽபி ஜீவதி சிரம் ச பலிம் ச புங்க்தே ॥ ௧,௧௧௫.

செல்வமும் மரியாதையும் இல்லாத வாழ்வால் என்ன பயன்? பயமும் சந்தேகமும் கொண்ட நண்பனால் என்ன பயன்? சிங்கம் போல் உறுதியுடன் வாழவும், மனம் தளராமல் செல்லவும்; காகமும் நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்து, பலியும் உண்டே.

யோ வாத்மநீஹ ந குரௌ ந ச ப்ரு'த்யவர்கே தீநே தயாம் ந குருதே ந ச மித்ரகார்யே । கிம் தஸ்ய ஜீவிதபலேநமநுஷ்யலோகே காகோऽபி ஜீவதி சிரம் ச பலிம் ச புங்க்தே ॥ ௧,௧௧௫.

தனக்கு, ஆசானுக்கு, பணியாளர்களுக்கு, ஏழைவர்களுக்கு, நண்பர்களின் காரியங்களில் இரக்கம் காட்டாதவனுக்கு மனித உலகில் வாழ்வால் என்ன பயன்? காகமும் நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்து, பலியும் உண்டே.

யஸ்ய த்ரிவர்கஶூந்யாநி திநாந்யாயாந்தி யாந்தி ச । ஸ லௌஹகாரபஸ்த்ரேவ ஶ்வஸந்நபி ந ஜீவதி ॥ ௧,௧௧௫.

யார் வாழ்க்கையில் தர்மம், பொருள், காமம் என்ற மூன்று குறிக்கோளும் இல்லையோ, அவர் மூச்சுவிடினாலும், இரும்பு ஊதல் போல் வாழ்வதில்லை.

ஸ்வாதீநவ்ரு'த்தேஃ ஸாபல்யம் ந பராதீநவர்திதா । யே பராதீநகர்மாணோ ஜீவந்தோऽபி ச தே ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௧௧௫.

தனக்கே உரிய செயல்களில் வெற்றி கிடைக்கும்; பிறரிடம் சார்ந்திருப்பதால் அல்ல; பிறரிடம் சார்ந்தவர்கள் உயிருடன் இருந்தாலும், அவர்கள் இறந்தவர்களே.

ஸு(ஸ்வ) பூரா வை காபுருஷாஃ ஸு(ஸ்வ) பூரோ மூஷிகாஞ்ஜலிஃ । அஸந்துஷ்டஃ காபுருஷஃ ஸ்வல்பகேநாபி துஷ்யதி ॥ ௧,௧௧௫.

கயவர்களின் வயிறு எப்போதும் நிறைந்தது, எலி ஒரு தானியத்தைப் பெற்றது போல; ஆனாலும், கயவன் எப்போதும் திருப்தியில்லாமல், சிறிது கிடைத்தாலும் மகிழ்வான்.

அப்ரச்சாயா த்ரு'ணாதக்நிர்நோசஸேவா பதோ ஜலம் । வேஶ்யாராகஃ கலே ப்ரீதிஃ ஷடேதே புத்வுதோபமாஃ ॥ ௧,௧௧௫.

மேக நிழல், புல்லில் தீ, பாதையில் நீர், வேசையின் ஆசை, தீயவரின் பாசம் — இவை ஆறும் நீர்க் குமிழி போல் நிலையற்றவை.

வாசா விஹிதஸார்தேந லோகோ ந ச ஸுகாயதே । ஜீவிதம் மாநமூலம் ஹி மாநே ம்லாநே குதஃ ஸுகம்? ॥ ௧,௧௧௫.

உண்மை இல்லாத வார்த்தைகள் உலகுக்கு மகிழ்ச்சி தராது; வாழ்க்கை மரியாதையில் அடிப்படையாய் உள்ளது; மரியாதை குன்றினால், மகிழ்ச்சி எங்கே?

அபலஸ்ய பலம் ராஜா பாலஸ்ய ருதிதம் பலம் । பலம் மூர்கஸ்ய மௌநம் ஹி தஸ்கரஸ்யாந்ரு'தம் பலம் ॥ ௧,௧௧௫.

பலமில்லாதவனுக்கு அரசன் தான் பலம்; குழந்தைக்கு அழுதல் தான் பலம்; முட்டாளுக்கு அமைதி தான் பலம்; திருடனுக்கு பொய் தான் பலம்.

யதாயதா ஹி புருஷஃ ஶாஸ்த்ரம் ஸமதிகச்சதி । ததாததாஸ்ய மேதா ஸ்யாத்விஜ்ஞாநம் சாஸ்ய ரோசதே ॥ ௧,௧௧௫.

ஒருவன் நூல்கள் படிப்பதற்குத் தகுந்த அளவு முயற்சி செய்தால், அவனது அறிவும் வளரும்; அறிவும் அவனுக்கு இனிமையாகும்.

யதாயதா ஹி புருஷஃ கல்யாணே குருதே மதிம் । ததாததா ஹி ஸர்வத்ர ஶ்லிஷ்யதே லோகஸுப்ரியஃ ॥ ௧,௧௧௫.

ஒரு மனிதன் நல்லதை எண்ணினால், அவன் எங்கும் எல்லோராலும் விரும்பப்படுவான்.

லோபப்ரமாதவிஶ்வாஸைஃ புருஷோ நஶ்யதி த்ரிபிஃ । தஸ்மால்லோபோ ந கர்தவ்யஃ ப்ரமாதோ நோந விஶ்வஸேத் ॥ ௧,௧௧௫.

பேராசை, கவனக்குறைவு, தவறான நம்பிக்கை — இவை மூன்றாலும் மனிதன் அழிகிறான். ஆகவே, பேராசை கொள்ளக்கூடாது, கவனக்குறைவு செய்யக்கூடாது, யாரையும் சுலபமாக நம்பக்கூடாது.

தாவத்பயஸ்ய பேதவ்யம் யாவத்பயமநாகதம் । உத்பந்நே து பயே தீவ்ரே ஸ்தாதவ்யம் வை ஹ்யபீதவத் ॥ ௧,௧௧௫.

அபாயம் வரும்வரை அதை பயப்பட வேண்டும்; ஆனால் அபாயம் வந்துவிட்டால், அச்சமின்றி தைரியமாக நிற்க வேண்டும்.

ரு'ணஶேஷம் சாக்நிஶேஷம் வ்யாதிஶேஷம் ததைவ ச । புநஃ புநஃ ப்ரவர்தந்தே தஸ்மாச்சேஷம் ந காரயேத் ॥ ௧,௧௧௫.

கடன், தீ, நோய் — இவை எதையும் முடிக்காமல் விட்டால், மீண்டும் மீண்டும் பெருகும். ஆகவே, எதையும் முடிக்காமல் விடக்கூடாது.

க்ரு'தே ப்ரதிக்ரு'தம் குர்யாத்திம்ஸிதே ப்ரதிஹிம்ஸிதம் । ந தத்ர தோஷம் பஶ்யாமி துஷ்டே தோஷம் ஸமாசரேத் ॥ ௧,௧௧௫.

நன்மைக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும்; தீமைக்கு தீமை செய்ய வேண்டும். தீயவரிடம் இப்படிச் செய்தால் தவறு இல்லை.

பரோக்ஷே கார்யஹந்தாரம் ப்ரத்யக்ஷே ப்ரியவாதிநம் । வர்ஜயேத்தாத்ரு'ஶம் மித்ரம் மாயாமயமரிம் ததா ॥ ௧,௧௧௫.

பின்னால் வேலைக்கு இடையூறு செய்து, முன்னால் இனிமையாக பேசும் நண்பனைத் தவிர்க்க வேண்டும்; அவன் நட்பாக நடிக்கும் பகைவன்.

துர்ஜநஸ்ய ஹி ஸம்கேந ஸுஜநோऽபி விநஶ்யதி । ப்ரஸந்நமபி பாநீயம் கர்தமைஃ கலுஷீக்ரு'தம் ॥ ௧,௧௧௫.

தீயவருடன் சேர்ந்தால் நல்லவரும் கெட்டுப்போவார்; எப்படிச் சுத்தமான நீர் சேற்றால் கலங்குகிறதோ, அதுபோல்.

ஸ புங்க்தே ஸத்விஜோ புங்க்தே ஸமஶேஷநிரூபணம் । தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந த்விஜஃ பூஜ்யஃ ப்ரயத்நதஃ ॥ ௧,௧௧௫.

யார் எல்லாவற்றையும் உண்பவரோ, அவர் இருமுறை பிறந்தவர். ஆகவே, அந்தப் பிராமணரை மிகுந்த மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும்.