கருடபுராணம்

தர்மஃ ப்ரவ்ரஜிதஸ்தபஃ ப்ரசலிதம் ஸத்யம் ச தூரம் கதம் ப்ரு'த்வீ வந்த்யபலா ஜநாஃ கபடிநோ லௌல்யே ஸ்திதா ப்ராஹ்மணாஃ । மர்த்யாஃ ஸ்த்ரீவஶகாஃ ஸ்த்ரியஶ்ச சபலா நீசா ஜநா உந்நதாஃ ஹா கஷ்டம் கலுஜீவிதம் கலியுகே தந்யா ஜநா யே ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௧௧௫.

தர்மம் போய்விட்டது, தவம் நிலைநிற்றவில்லை, உண்மை தொலைந்தது, பூமி பழம் கொடுக்கவில்லை, மக்கள் வஞ்சகர்கள், பிராமணர்கள் பேராசையில் மூழ்கியுள்ளனர், மனிதர்கள் பெண்களின் கட்டுப்பாட்டில், பெண்கள் மனம் மாறுபவர்கள், கீழ்த்தர மக்கள் உயர்ந்துள்ளனர் — கலியுக வாழ்க்கை எவ்வளவு துயரமானது! இறந்தவர்கள் தான் பாக்கியசாலிகள்.

தந்யாஸ்தே யே ந பஶ்யந்தி தேஶபங்கம் குலக்ஷயம் । பரசித்தகதாந் தாராந்புத்ரம் குவ்யஸநே ஸ்திதம் ॥ ௧,௧௧௫.

தங்கள் நாட்டின் வீழ்ச்சி, குடும்பத்தின் அழிவு, பிறரிடம் மனம் வைத்த மனைவி, தவறான வழியில் போன மகன் — இவற்றை காணாதவர்களே பாக்கியசாலிகள்.

குபுத்ரே நிர்வ்ரு'திர்நாஸ்தி குபார்யாயாம் குதோ ரதிஃ । ஸுமித்ர நாஸ்தி விஶ்வாஸஃ குராஜ்யே நாஸ்தி ஜீவிதம் ॥ ௧,௧௧௫.

கெட்ட மகனில் சந்தோஷம் இல்லை; கெட்ட மனைவியில் இன்பம் இல்லை; கெட்ட தோழியில் நம்பிக்கை இல்லை; கெட்ட நாட்டில் வாழ்வும் இல்லை.

பராந்நம் ச பரஸ்வம் ச பரஶய்யாஃ பரஸ்த்ரியஃ । பரவேஶ்மநி வாஸஶ்ச ஶக்ராதபி ஹரேச்ச்ரியம் ॥ ௧,௧௧௫.

பிறருடைய உணவு, பிறருடைய சொத்து, பிறருடைய படுக்கை, பிறருடைய மனைவி, பிறர் வீட்டில் தங்குவது — இவை எல்லாம் இந்திரனிடமிருந்தும் செல்வத்தை பறிக்கும்.

ஆலாபாத்காத்ரஸம்ஸ்பர்ஶாத்ஸம்ஸர்காத்ஸஹ போஜநாத் । ஆஸநாச்சயநாத்யாநாத்பாபம் ஸம்க்ரமதே ந்ரு'ணாம் ॥ ௧,௧௧௫.

உரையாடல், உடல் தொடுதல், கூடுதல், சேர்ந்து உண்பது, உட்கார்வது, படுக்குவது, ஒன்றாகச் செல்லுவது — இவை எல்லாவற்றாலும் பாவம் மனிதர்களிடையே பரவுகிறது.

ஸ்த்ரியோ நஶ்யந்தி ரூபேண தபஃ க்ரோதந நஶ்யதி । காவோ த்வரப்ரசாரேண ஶூத்ராந்நேந த்விஜோத்தமஃ ॥ ௧,௧௧௫.

பெண்கள் அழகை இழக்கின்றனர்; தவம் கோபத்தால் கெட்டுவிடும்; பசுக்கள் வாசலிலே சுற்றிப்பார்த்தால் கெட்டுவிடும்; சிறந்த பிராமணர்கள் சூத்திரரிடம் உணவு உண்டால் கெட்டுவிடுவர்.

ஆஸநாதேகஶய்யாயாம் போஜநாத்பங்க்திஸங்கராத் । ததஃ ஸம்க்ரமதே பாபம் கடாத்தட இவோதகம் ॥ ௧,௧௧௫.

ஒரே இடத்தில் உட்கார்வதும், ஒரே படுக்கையில் உறங்குவதும், ஒன்றாக உணவு உண்ணுவதும், ஒரே வரிசையில் கலந்து இருப்பதும், பாவம் ஒருவரிடமிருந்து மற்றவருக்கு குடத்தில் இருந்து நீர் போல் பரவுகிறது.

லாலநே பஹவோ தோஷாஸ்தாடநே பஹவோ குணாஃ । தஸ்மாச்சிஷ்யம் ச புத்ரம் ச தாடயேந்ந து லாலயேத் ॥ ௧,௧௧௫.

அழகு காட்டுவதில் பல குறைகள் உண்டு; கட்டுப்பாடு காட்டுவதில் பல நன்மைகள் உண்டு. ஆகவே, மாணவனையும் மகனையும் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்; அதிகமாக அனுசரிக்கக் கூடாது.

அத்வா ஜரா தேஹவதாம் பர்வதாநாம் ஜலம் ஜரா । அஸம்போகஶ்ச நாரீணாம் வஸ்த்ராணாமாதபோ ஜரா ॥ ௧,௧௧௫.

பயணம் செய்வதே உடலுடையவர்களுக்கு முதுமை; மலைகளுக்கு நீர் முதுமை; பெண்களுக்கு சேர்க்கை இல்லாமை முதுமை; உடைகளுக்கு வெயில் முதுமை.

அதமாஃ கலிமிச்சந்தி ஸந்திமிச்சதி மத்யமாஃ । உத்தமா மாநமிச்சந்தி மாநோ ஹி மஹதாம் தநம் ॥ ௧,௧௧௫.

மிகக் கீழானவர்கள் சண்டையை விரும்புவர்; நடுத்தரவர்கள் சமாதானத்தை நாடுவர்; சிறந்தவர்கள் மதிப்பை விரும்புவர்; மதிப்பே பெரியவர்களின் செல்வம்.

மாநோ ஹி மூலமர்தஸ்ய மாநே ஸதி தநேந கிம் । ப்ரப்ரஷ்டமாநதர்பஸ்ய கிம் தநேந கிமாயுஷா ॥ ௧,௧௧௫.

மதிப்பே செல்வத்தின் அடிப்படை; மதிப்பு இருந்தால் செல்வம் தேவையில்லை. மதிப்பும் பெருமையும் இழந்தவருக்கு செல்வம் இருந்தும், ஆயுள் இருந்தும் பயனில்லை.

அதமா தநமிச்சந்தி தநமாநௌ ஹி மத்யமாஃ । உத்தமா மாநமிச்சந்தி மாநோ ஹி மஹதாம் தநம் ॥ ௧,௧௧௫.

கீழானவர்கள் செல்வத்தை நாடுவர்; நடுத்தரவர்கள் செல்வமும் மதிப்பும் நாடுவர்; சிறந்தவர்கள் மதிப்பை நாடுவர்; மதிப்பே பெரியவர்களின் செல்வம்.

வநேऽபி ஸிம்ஹா ந நமந்தி கம் ச புபு க்ஷிதா மாம்ஸநிரீக்ஷணம் ச । தநைர்விஹீநாஃ ஸுகுலேஷு ஜாதா ந நீசகர்மாணி ஸமாரபந்தே ॥ ௧,௧௧௫.

காட்டிலும் சிங்கங்கள் யாருக்கும் வணங்குவதில்லை; யாரும் கொடுக்கும் இறைச்சியையும் பார்ப்பதில்லை, உண்ணுவதும் இல்லை. நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவர்கள் செல்வம் இல்லாவிட்டாலும் கீழான செயல்களை செய்யமாட்டார்கள்.

நாபிஷேகோ ந ஸம்ஸ்காரஃ ஸிம்ஹஸ்ய க்ரியதே வநே । நித்யமூர்ஜிதஸத்த்வஸ்ய ஸ்வயமேவ ம்ரு'கேந்த்ரதா ॥ ௧,௧௧௫.

காட்டில் சிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் அல்லது சடங்கு எதுவும் செய்யப்படுவதில்லை; அதன் இயல்பான வலிமையால் அது மிருகங்களுக்குத் தலைவனாகிறது.

வணிக்ப்ரமாதீ ப்ரு'கஶ்ச மாநீ பிக்ஷுர்விலாஸீ ஹ்யதநஶ்ச காமீ । வராங்கநா சாப்ரியவாதிநீ ச ந தே ச கர்மாணி ஸமாரபந்தே ॥ ௧,௧௧௫.

கவனமில்லாத வணிகர், முடிகட்டி, பெருமை கொண்ட பிச்சைக்காரன், ஏழை ஆனாலும் ஆசை மிகுந்தவன், அழகான பெண், கடுமையாகப் பேசுபவர்—இவர்கள் தங்களுக்குரிய கடமைகளைச் செய்யமாட்டார்கள்.

தாதா தரித்ரஃ க்ரு'பணோர்ऽதயுக்தஃ புத்த்ரோऽவிதேயஃ குஜநஸ்ய ஸேவா । பரோபகாரேஷு நரஸ்ய ம்ரு'த்யுஃ ப்ரஜாயதே துஶ்சரிதாநி பஞ்ச ॥ ௧,௧௧௫.

தானம் செய்ய விரும்பும் ஏழை, பணம் இருந்தும் கஞ்சன், கட்டுப்பாடு இல்லாத மகன், கெட்டவரைச் சேவை செய்தல், நல்ல செயல்களில் இறப்பு—இவை ஐந்து மனிதனுக்குக் கெட்ட செயல்கள்.

காந்தாவியோகஃ ஸ்வஜநாபமாநம் ரு'ணஸ்ய ஶேஷஃ குஜநஸ்ய ஸேவா । தாரித்ரயாபாவாத்விமுகாஶ்ச மித்ரா விநாக்நிநா பஞ்ச தஹந்தி தீவ்ராஃ ॥ ௧,௧௧௫.

காதலியுடன் பிரிவு, சொந்தவர்களால் அவமதிப்பு, கடன் மீதமிருத்தல், கெட்டவரைச் சேவை செய்தல், ஏழைமையால் நண்பர்கள் விலகுதல்—இவை ஐந்து தீயின்றியே மனதை எரிக்கும்.

சிந்தாஸஹஸ்ரேஷு ச தேஷு மத்யே சிந்தாஶ்சதஸ்ரோऽப்யஸிதாரதுல்யாஃ । நீசாபமாநம் க்ஷுதிதம் கலத்ரம் பார்யா விரக்தா ஸஹஜோபரோதஃ ॥ ௧,௧௧௫.

ஆயிரம் கவலைகளுக்குள் நான்கு கவலைகள் கூர்மையான கத்தி போலத் துளைக்கும்: கீழானவரால் அவமதிப்பு, பசி, மனமில்லாத மனைவி, சொந்தவர்கள் தடுத்தல்.

வஶ்யஶ்ச புர்த்ரேர்ऽத கரீ ச வித்யா அரோகிதா ஸஜ்ஜநஸங்கதிஶ்ச । இஷ்டா ச பார்யா வஶவர்திநீ ச துஃ கஸ்ய மூலோத்தரணாநி பஞ்ச ॥ ௧,௧௧௫.

கேட்பவரான மகன், செல்வம், கல்வி, நல்ல உடல் நலம், நல்லவருடன் நட்பு, விரும்பிய மனைவி, கட்டுப்பாட்டில் இருப்பவள்—இவை ஐந்து துக்கத்தை வேரோடு அகற்றும் காரணங்கள்.

குரங்கமாதங்கபதங்கம்ப்ரு'க மீநா ஹதாஃ பஞ்சபிரேவ பஞ்ச । ஏகஃ ப்ரமாதீ ஸ கதம் ந காத்யோ யஃ ஸேவதே பஞ்சபிரேவ பஞ்ச ॥ ௧,௧௧௫.

மான், யானை, பட்டாம்பூச்சி, தேனீ, மீன்—இவை தத்தம் ஒரே ஒரு ஆசையால் அழிகின்றன; அப்படியிருக்க, ஐந்து ஆசைகளையும் நாடுபவன் எப்படி கெடாமல் இருப்பான்?

அதீரஃ கர்கஶஃ ஸ்தப்தஃ குசேலஃ ஸ்வயமாகதஃ । பஞ்ச விப்ரா ந பூஜ்யந்தே ப்ரு'ஹஸ்பதிஸமா அபி ॥ ௧,௧௧௫.

அமைதி இல்லாதவன், கடுமையானவன், பெருமை கொண்டவன், சீரற்ற உடை அணிந்தவன், தானாக வந்த பிராமணன்—இவர்கள் ஐவரும் பிரஹஸ்பதி போல் இருந்தாலும் மதிக்கப்படக் கூடாது.

ஆயுஃ கர்ம ச வித்தம் ச வித்யா நிதநமேவ ச । பஞ்சைதாநி விவிச்யந்தே ஜாயமாநஸ்ய தேஹிநஃ ॥ ௧,௧௧௫.

ஆயுள், செயல், செல்வம், கல்வி, மரணம்—இவை ஐந்தும் மனிதன் பிறக்கும் போதே நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கும்.

பர்வதாரோஹணே தோயே கோகுலே துஷ்டநிக்ரஹே । பதிதஸ்ய ஸமுத்தாநே ஶஸ்தாஃ பஞ்ச (ஹ்யேதே) குணாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௧௧௫.

மலையில் ஏறுதல், நீரில் கடத்தல், மாடுகளை மேய்க்குதல், கெட்டவர்களை அடக்குதல், விழுந்தவரை எழுப்புதல்—இவை ஐந்து நற்குணங்கள் சிறந்தவை என்று கருதப்படுகின்றன.

அப்ரச்சாயா கலே ப்ரீதிஃ பரநாரீஷு ஸம்கதிஃ । பஞ்சைதே ஹ்யஸ்திரா பாவா யௌவநாநி தநாநி ச ॥ ௧,௧௧௫.

மேகத்தின் நிழல், தீயவரின் பாசம், பிறருடைய பெண்ணுடன் நட்பு, இளம் வயது, செல்வம் — இவை ஐந்தும் நிலைநிலையற்றவை.

அஸ்திரம் ஜீவிதம் லோகே அஸ்திரம் தநயௌவநம் । அஸ்திரம் புத்த்ரதாராத்யம் தர்மஃ கீர்திர்யஶஃ ஸ்திரம் ॥ ௧,௧௧௫.

இந்த உலகில் வாழ்நாள் நிலைநிலையற்றது; செல்வமும் இளமையும் நிலைநிலையற்றவை; பிள்ளைகள், மனைவி முதலியவர்களும் நிலைநிலையற்றவர்கள்; தர்மமும் புகழும் நல்ல பெயரும் மட்டும் நிலையாக இருக்கும்.

ஶத ஜீவிதமத்யல்பம் ராத்ரிஸ்தஸ்யார்தஹாரிணீ । வ்யாதிஶோகஜராயாஸைரர்தம் ததபி நிஷ்பலம் ॥ ௧,௧௧௫.

நூறு ஆண்டுகள் வாழ்ந்தாலும் அது மிகக் குறைவு; அதில் பாதி இரவில் போய்விடுகிறது; மீதியையும் நோய், துக்கம், முதுமை, சோர்வு ஆகியவை எடுத்துக்கொள்கின்றன; ஆகவே, அதுவும் பயனற்றதே.

ஆயுர்வர்ஷஶதம் ந்ரு'ணாம் பரிமிதம் ராத்ரௌ ததர்தம் கதம் தஸ்யார்தஸ்திதகிஞ்சிதர்தமதிகம் பால்யஸ்ய காலே கதம் । கிஞ்சித்வந்துவியோகதுஃ கமரணைர்பூபாலஸேவாகதம் ஶேஷம் வாரிதரங்ககர்பசபலம் மாநேந கிம் மாநிநாம் ॥ ௧,௧௧௫.

மனிதரின் ஆயுள் நூறு ஆண்டுகள் என்றாலும், அதில் பாதி இரவில் போய்விடும்; மீதியிலிருந்து பாதி அல்லது அதற்கு மேல் குழந்தைப் பருவத்தில் கழிகிறது; இன்னும் கொஞ்சம் உறவினரை இழப்பது, துயரம், மரணம், அரசனைச் சேவிப்பது எனச் செல்கிறது; மீதமுள்ள காலம் நீர்த் துளிகள் போல் நிலையற்றது; இதில் பெருமை எதற்கு?

அஹோராத்ரமயோ லோகே ஜராரூபேண ஸம்சரேத் । ம்ரு'த்யுர்க்ரஸதி பூதாநி பவநம் பந்நகோ யதா ॥ ௧,௧௧௫.

பகலும் இரவும் இந்த உலகில் முதுமை தன் வடிவில் சுற்றிக்கொண்டு வருகிறது; மரணம் உயிர்களை, பாம்பு காற்றை விழுங்குவது போல் விழுங்குகிறது.

கச்சதஸ்திஷ்டதோ வாபி ஜாக்ரதஃ ஸ்வபதோ ந சேத் । ஸர்வஸத்த்வஹிதார்தாய பஶோரிவ விசேஷ்டிதம் ॥ ௧,௧௧௫.

நாம் போனாலும் நின்றாலும், விழித்திருந்தாலும் தூங்கினாலும், எல்லா உயிர்களுக்கும் நல்லது செய்வதில்லை என்றால், அவன் செயல் ஒரு மிருகத்தின் செயலைப்போல் தான்.