கருடபுராணம்

ந விஶ்வஸேதவிஶ்வஸ்தம் விஶ்வஸ்தம் விஶ்வஸ்தம் நாதிவிஶ்வஸேத் । விஶ்வாஸாத்பயமுத்பந்நம் மூலாதபி நிக்ரு'ந்ததி ॥ ௧,௧௧௪.

நம்பிக்கையில்லாதவரை நம்பக்கூடாது; நம்பிக்கையுள்ளவரையும் மிகையாக நம்ப வேண்டாம். நம்பிக்கையிலிருந்து பயம் தோன்றும்; அது வேரோடு வெட்டிவிடும்.

வைரிணா ஸஹ ஸந்தாய விஶ்வஸ்தோ யதி திஷ்டதி । ஸ வ்ரு'க்ஷாக்ரே ப்ரஸுப்தோ ஹி பதிதஃ ப்ரதிபுத்யதே ॥ ௧,௧௧௪.

பகைவனுடன் சமாதானம் செய்து, அவனை நம்பி இருப்பவன், மரத்தின் மேலே தூங்குபவன் போலான்; விழுந்த பிறகே விழிப்பான்.

நாத்யந்தம் ம்ரு'துநா பாவ்யம் நாத்யந்தம் கூரகர்மணா । ம்ரு'துநைவ ம்ரு'தும் ஹந்தி தாருணேநைவ தாருணம் ॥ ௧,௧௧௪.

மிகவும் மென்மையாகவும், மிகவும் கடுமையாகவும் நடக்கக்கூடாது; மென்மை கொண்டவரை மென்மை அழிக்கிறது, கடுமை கொண்டவரை கடுமை அழிக்கிறது.

நாத்யந்தம் ஸரலைர்பாவ்யம் நாத்யந்தம் ம்ரு'துநா ததா । ஸரலாஸ்தத்ர சித்யந்தே குப்ஜாஸ்திஷ்டந்தி பாதபாஃ ॥ ௧,௧௧௪.

மிகவும் நேர்மையாகவும், மிகவும் மென்மையாகவும் இருக்க வேண்டாம்; நேராக வளர்ந்த மரங்கள் வெட்டப்படுகின்றன, வளைந்த மரங்கள் தான் நிலைக்கின்றன.

நமந்தி பலிநோ வ்ரு'க்ஷா நமந்தி குணிநோ ஜநாஃ । ஶுஷ்கவ்ரு'க்ஷாஶ்ச மூர்காஶ்ச பித்யந்தே ந நமந்தி ச ॥ ௧,௧௧௪.

பழம் தரும் மரங்கள் வணங்கும்; நல்ல பண்புள்ளவர்கள் பணிவுடன் இருப்பார்கள். உலர்ந்த மரங்களும் அறியாதவர்களும் வணங்க மாட்டார்கள், உடைந்து போவார்கள்.

அப்ரார்திதாநி துஃ காநி யதைவாயாந்தி யாந்தி ச । மார்ஜார இவ லும்பேத ததா ப்ரார்தயிதார நரஃ ॥ ௧,௧௧௪.

தேடாத துன்பங்கள் எப்படி வந்து போகின்றனவோ, அதுபோல் வாய்ப்புகள் வந்தால், பூனை போல பிடித்து விட வேண்டும்.

பூர்வம் பஶ்சாச்சரந்த்யார்யே ஸதைவ பஹுஸம்பதஃ । விபரீதமநார்யே ச யதேச்சஸி ததா சர ॥ ௧,௧௧௪.

நல்லவர்களுடன் எப்போதும் கவனமாகவும், செல்வத்தோடும் நடக்க வேண்டும்; கெட்டவர்களுடன் நீ விரும்பும் போல் நட.

ஷட்கர்ணோ பித்யதே மந்த்ரஶ்சதுஃ கர்ணஶ்சதார்யதே । த்விகர்ணஸ்ய து மந்த்ரஸ்ய ப்ரஹ்மாப்யந்த ந புத்யதே ॥ ௧,௧௧௪.

ஆறு காதுகளுக்கு சொன்ன ரகசியம் வெளிப்படும்; நான்கு காதுகளுக்கு சொன்னால் பாதுகாக்கப்படும்; இரண்டு பேருக்குள்ளே வைத்த ரகசியத்தை பிரம்மாவும் அறியமுடியாது.

தயா கவா கிம் க்ரியதே யா ந தோக்த்ரீ ந கர்பிணீ । கோர்ऽத புத்ரேண ஜாதேந யோ ந வித்வாந்ந தார்மிகஃ ॥ ௧,௧௧௪.

பாலளிக்காத, கர்ப்பமாக இல்லாத பசுவால் என்ன பயன்? அறிவும் அறமும் இல்லாத மகனால் என்ன பயன்?

ஏகேநாபி ஸுபுத்ரேண வித்யாயுக்தேந தீமதா । குலம் புருஷஸிம்ஹேந சந்த்ரேண ககநம் யதா ॥ ௧,௧௧௪.

ஒரு நல்ல, அறிவுள்ள மகன் இருந்தாலே குடும்பம் உயரும்; அது போல சந்திரன் ஆகாயத்தை ஒளிரச் செய்கிறான்.

ஏகேநாபி ஸுவ்ரு'க்ஷேண புஷ்பிதேந ஸுகந்திநா । வநம் ஸுவாஸிதம் ஸர்வம் ஸுபுத்ரேண குலம் யதா ॥ ௧,௧௧௪.

ஒரு மலர்ந்த, மணம் வீசும் மரம் காட்டை முழுவதும் மணமூட்டும்; அதுபோல் ஒரு நல்ல மகன் குடும்பத்தை புகழ்படுத்துவான்.

ஏகோ ஹி குணவாந்புத்ரோ நிர்குணேந ஶதேந கிம் । சந்த்ரோ ஹந்தி தமாம்ஸ்யேகோ ந ச ஜ்யோதிஃ ஸஹஸ்ரகம் ॥ ௧,௧௧௪.

பண்பில்லாத நூறு மகன்கள் இருந்தால் என்ன பயன்? ஒரு நல்ல மகன் இருளை அகற்றுவான்; ஆயிரம் நட்சத்திரங்கள் கூட சந்திரனைப் போல ஒளியளிக்க முடியாது.

லாலயேத்பஞ்ச வர்ஷாணி தஶ வர்ஷாணி தாடயேத் । ப்ராப்தே து ஷோடஶே வர்ஷே புத்ரம் மித்ரவதாசரேத் ॥ ௧,௧௧௪.

ஐந்து ஆண்டுகள் குழந்தையை அன்புடன் வளர்க்க வேண்டும்; பத்து ஆண்டுகள் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்; பதினாறு வயது வந்ததும் மகனை நண்பனைப் போல நடத்த வேண்டும்.

ஜாயமாநோ ஹரேத்தாராந் வர்தமாநோ ஹரேத்தநம் । ம்ரியமாணோ ஹரேத்ப்ராணாந்நாஸ்தி புத்ரஸமோ ரிபுஃ ॥ ௧,௧௧௪.

பிறக்கும் போது மகன் தந்தையின் மனைவியைப் பிரிக்கிறான்; வளரும்போது செல்வத்தை எடுத்துக்கொள்கிறான்; இறக்கும் போது உயிரை எடுத்துக்கொள்கிறான்; மகனைப் போல பகைவர் இல்லை.

கேசிந்ம்ரு'கமுகா வ்யாக்ராஃ கேசித்வ்யாக்ரமுகா ம்ரு'காஃ । தத்ஸ்வரூபபஹிஜ்ஞாநே ஹ்யவிஶ்வாஸஃ பதேபதே ॥ ௧,௧௧௪.

சில புலிகள் மான் முகம் கொண்டிருப்பர்; சில மான்கள் புலி முகம் கொண்டிருப்பர்; அவர்களின் உண்மை தன்மை தெரியாதபோது, ஒவ்வொரு படியிலும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.

ஏகஃ க்ஷமாவதாம் தோஷோ த்விதீயோ நோபபத்யதே । யதேநம் க்ஷமயா யுக்தமஶக்தம் மந்யதே ஜநஃ ॥ ௧,௧௧௪.

பொறுமை உள்ளவர்களுக்கு ஒரு குறை மட்டுமே உண்டு; அது தவிர வேறு இல்லை: பொறுமை உள்ளவரை பலவீனன் என்று மக்கள் நினைக்கலாம்.

ஏததேவாநுமந்யேத போகா ஹி க்ஷணபங்கிநஃ । ஸ்நிக்தேஷு ச விதக்தஸ்ய மதயோ வை ஹ்யநாகுலாஃ ॥ ௧,௧௧௪.

இதை ஏற்க வேண்டும்: இன்பங்கள் நிலையற்றவை. அன்புள்ளவர்களிடம் புத்திசாலிகள் மனம் ஒருபோதும் குழம்பாது.

ஜ்யேஷ்டஃ பித்ரு'ஸமோ ப்ராதா ம்ரு'தே பிதரி ஶௌநக । ஸர்வேஷாம் ஸ பிதா ஹி ஸ்யாத்ஸர்வேஷாமநுபாலகஃ ॥ ௧,௧௧௪.

ஶௌணகரே, தந்தை இறந்தபின், மூத்த அண்ணன் தந்தையைப் போல ஆகிறார்; அவன் எல்லோருக்கும் தந்தையாகவும், எல்லோரையும் காப்பவராகவும் இருக்க வேண்டும்.

கநிஷ்டேஷு ச ஸர்வேஷு ஸமத்வேநாநுவர்ததே । ஸமாபபோகஜீவேஷு யதைவம் தநயேஷு ச ॥ ௧,௧௧௪.

சிறியவர்களிடம், உடனே வாழும் உறவினர்களிடம், மக்களிடம் — எல்லோரிடமும் சமமாக நடக்க வேண்டும்.

பஹூநாமல்பஸாராணாம் ஸமவாயோ ஹி தாருணஃ । த்ரு'ணைராவேஷ்டிதா ரஜ்ஜுஸ்தயா நாகோऽபி பத்யதே ॥ ௧,௧௧௪.

பலரும் சேர்ந்து இருந்தால், அவர்கள் பலம் குறைந்தவர்களாக இருந்தாலும், அது மிகவும் பயங்கரமாகும்; புல் கம்பிகளால் சுற்றப்பட்ட கயிறு, யானையையும் கட்டிவிடும்.

அபஹ்ரு'த்ய பரஸ்வம் ஹி யஸ்து தாநம் ப்ரயச்சதி । ஸ தாதா நரகம் யாதி யஸ்யார்தாஸ்தஸ்ய தத்பலம் ॥ ௧,௧௧௪.

யாராவது பிறருடைய பொருளை எடுத்துக்கொண்டு தானம் செய்தால், அந்த தானம் கொடுப்பவன் நரகத்திற்கு போவான்; அதன் பலன் அந்த சொத்து சொந்தமானவருக்கே கிடைக்கும்.

தேவத்ரவ்யவிநாஶேந ப்ரஹ்மஸ்வஹரணேந ச । குலாந்யகுலதாம் யாந்தி ப்ராஹ்மணாதிக்ரமேண ச ॥ ௧,௧௧௪.

தெய்வ சொத்து அழிந்தால், பிராமணரின் பொருள் பறிக்கப்பட்டால், அல்லது பிராமணரை மீறினால், அந்த குடும்பங்கள் உயர்வை இழந்து வீழ்ச்சி அடையும்.

ப்ரஹ்மக்நே ச ஸுராபே ச சோரே பக்நவ்ரதே ததா । நிஷ்க்ரு'திர்விஹிதா ஸத்பிஃ க்ரு'தக்நே நாஸ்தி நிஷ்க்ரு'திஃ ॥ ௧,௧௧௪.

பிராமணனை கொன்றவருக்கும், மதுவை அருந்துபவருக்கும், திருடனுக்கும், விரதம் கெடுத்தவருக்கும் பரிகாரம் உள்ளது; ஆனால் நன்றி கெட்டவருக்கு எந்த பரிகாரமும் இல்லை.

நாஶ்ரந்தி பிதரோ தேவாஃ க்ஷுத்ரஸ்ய வ்ரு'ஷலீபதேஃ । பார்யாஜிதஸ்ய நாஶ்ரந்தி யஸ்யாஶ்சோபபதிர்க்ரு'ஹே ॥ ௧,௧௧௪.

அழுக்காறு உள்ள மனிதனிடம், மனைவியால் வெல்லப்பட்டவரிடம், வீட்டில் வேறு ஆண் இருப்பவரிடம் பிதிர்கள் மற்றும் தேவர்கள் அர்ப்பணிப்பை ஏற்க மாட்டார்கள்.

அக்ரு'ஜஜ்ஞமநார்யஞ்ச தீர்தரோஷமநார்ஜவம் । சதுரோ வித்தி சாண்டாலாஞ்ஜாத்யா ஜாயேத பஞ்சமஃ ॥ ௧,௧௧௪.

நன்றி இல்லாதவன், பண்பில்லாதவன், கோபம் நீடிக்கிறவன், நேர்மை இல்லாதவன் — இவர்கள் நால்வரும் சாதியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டவர்கள்; இவர்களிடமிருந்து பிறக்கும் ஐந்தாவது ஒருவனும் அதுபோலவே.

நோபேக்ஷிதவ்யோ துர்பத்தி ஶத்ருரல்போऽப்யவஜ்ஞயா । வஹ்நிரல்போऽப்யஸம்ஹார்யஃ குருதே பஸ்மஸாஜ்ஜகத் ॥ ௧,௧௧௪.

தீய எண்ணம் கொண்ட பகைவரை, அவர்கள் பலவீனமாக இருந்தாலும், அவமதிக்கக் கூடாது; சிறிய தீயே கூட கட்டுப்பாடின்றி இருந்தால் உலகையே சாம்பலாக்கும்.

நவே வயஸி யஃ ஶாந்தஃ ஸ ஶாந்த இதி மே மதிஃ । தாதுஷு க்ஷீயமாணேஷு ஶமஃ கஸ்ய ந ஜாயதே ॥ ௧,௧௧௪.

இளமையில் அமைதியாக இருப்பவன் தான் உண்மையில் அமைதியானவன்; உடல் சக்திகள் குறையும்போது யாருக்குத் தணிவு வராதது?

பந்தாந இவ விப்ரேந்த்ர ஸர்வஸாதாரணாஃ ஶ்ரியஃ । மதீயா இதி மத்வா வை ந ஹி ஹர்ஷயுதோ பவேத் ॥ ௧,௧௧௪.

பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, செல்வம் எல்லோருக்கும் பொதுவானது, பாதைகள் போல; 'இது எனது' என்று நினைத்தால் ஆனந்தம் கிடையாது.

சித்தாயத்தம் தாதுவஶ்யம் ஶரீரம் சித்தே நஷ்டே தாதவோ யாந்தி நாஶம் । தஸ்மாச்சித்தம் ஸர்வதா ரக்ஷணீயம் ஸ்வஸ்தே சித்தே தாதவஃ ஸம்பவந்தி ॥ ௧,௧௧௪.

உடல் மனதைக் கொண்டே நடக்கிறது; மனது அழிந்தால் உடல் சக்திகளும் அழியும். ஆகையால் மனதை எப்போதும் பாதுகாக்க வேண்டும்; மனது நலமாக இருந்தால் உடல் சக்திகளும் உண்டாகும்.