கருடபுராணம்

ஶிரஃ ஸுதௌதம் சரணௌ ஸுமார்ஜிதௌ வராங்கநாஸேவநமல்பபோஜநம் । அநக்நஶாயித்வமபர்வமைதுநம் சிரப்ரநஷ்டாம் ஶ்ரியமாநயந்தி ஷட் ॥ ௧,௧௧௪.

மூளை நன்கு கழுவுதல், கால்கள் நன்றாக சுத்தம் செய்தல், நல்ல பெண்களுக்கு சேவை செய்தல், குறைவாக உணவு உண்ணுதல், உடை இல்லாமல் உறங்காமை, தடை நாட்களில் காமம் தவிர்த்தல்—இந்த ஆறு நீண்ட காலமாக இழந்த செல்வத்தை மீண்டும் கொண்டுவரும்.

யஸ்ய கஸ்ய து புஷ்பஸ்ய பாணாடரஸ்ய விஶேஷதஃ । ஶிரஸா தார்யமாணஸ்ய ஹ்யலக்ஷ்மீஃ ப்ரதிஹந்யதே ॥ ௧,௧௧௪.

எந்த மலரையும், குறிப்பாக மணம் மிகுந்த பாணாடர மலரைத் தலைக்கு அணிவது, துர்பாக்கியத்தை விரட்டும்.

தீபஸ்ய பஶ்சிமா சாயா சாயா ஶய்யாஸநஸ்ய ச । ரஜகஸ்ய து யத்தீர்தலக்ஷ்மீஸ்தத்ர திஷ்டதி ॥ ௧,௧௧௪.

விளக்கின் மேற்கு நிழல், படுக்கையோ அல்லது இருக்கையின் நிழல், துவைப்பவரின் தூள்—இவை எல்லாம் செல்வம் தங்கும் இடங்கள்.

பாலாதபஃ ப்ரேததூமஃ ஸ்த்ரீ வ்ரு'த்தா தருணம் ததி । ஆயுஷ்காமோ ந ஸேவேத ததா ஸம்மார்ஜநீரஜஃ ॥ ௧,௧௧௪.

காலை சூரியன், சுடுகாட்டுத் தூள், வயதான பெண்கள், பசுமை தயிர், துடைப்புத் தூள்—நீண்ட ஆயுள் விரும்புபவர் இவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

கஜாஶ்வரததாந்யாநாம் கவாஞ்சைவ ரஜஃ ஶுபம் । அஶுபம் ச விஜாநீயாத்கரோஷ்ட்ரஜாவிகேஷு ச ॥ ௧,௧௧௪.

யானை, குதிரை, ரதம், தானியம், பசு ஆகியவற்றின் தூள் நல்லது; கழுதை, ஒட்டகம், ஆடு ஆகியவற்றின் தூள் தீமையானது என்பதை அறிக.

கவாம் ரஜோ தாந்யரஜஃ புத்ரஸ்யாங்கபவம் ரஜஃ । ஏதத்ரஜோ மஹாஶஸ்தம் மஹாபாதகநாஶநம் ॥ ௧,௧௧௪.

பசுவின் தூள், தானிய தூள், மகனின் உடலில் உள்ள தூள்—இவை மிகவும் புகழ்பெற்றவை, பெரிய பாவங்களை அழிக்கக்கூடியவை.

அஜாரஜஃ கரரஜோ யத்து ஸம்மார்ஜநீரஜஃ । ஏதத்ரஜோ மஹாபாபம் மஹாகில்பிஷகாரகம் ॥ ௧,௧௧௪.

ஆடு, கழுதை, துடைப்புத் தூள்—இவை பெரிய பாவம் தரும், மிக மோசமான தீமை உண்டாக்கும்.

ஶூர்பவாதோ நகாக்ராம்பு ஸ்நாநவஸ்த்ரம்ரு'ஜோதகம் । கேஶாம்பு மார்ஜநீரேணுர்ஹந்தி புண்யம் புரா க்ரு'தம் ॥ ௧,௧௧௪.

அறைச்சல் காற்று, நகங்கள் கழுவிய நீர், குளிப்புப் புடவை கழுவிய நீர், முடி கழுவிய நீர், துடைப்புத் தூள்—இவை முன்பு செய்த புண்ணியத்தையே அழிக்கும்.

விப்ரயோர்விப்ரவஹ்ந்யோஶ்ச தம்பத்யோஃ ஸ்வாமிநோஸ்ததா । அந்தரேண ந கந்தவ்யம் ஹயஸ்ய வ்ரு'ஷபஸ்ய ச ॥ ௧,௧௧௪.

இரு பிராமணர்கள் இடையே, பிராமணரும் வேள்விக் கற்றையும் இடையே, கணவன் மனைவியர் இடையே, முதலாளி ஊழியர் இடையே, குதிரை மற்றும் காளை இடையே—இவற்றின் நடுவாக செல்லக் கூடாது.

ஸ்த்ரீஷு ராஜாக்நிஸர்பேஷு ஸ்வாத்யாயே ஶத்ருஸேவநே । போகாஸ்வாதேஷு விஶ்வாஸம் கஃ ப்ராஜ்ஞஃ கர்துமர்ஹதி ॥ ௧,௧௧௪.

பெண்கள், அரசர்கள், நெருப்பு, பாம்புகள், வேதபாடம், பகைவரை சேவை செய்தல், இன்பங்களை அனுபவிப்பது — இவற்றில் யார் புத்திசாலி நம்பிக்கை வைப்பார்?

ந விஶ்வஸேதவிஶ்வஸ்தம் விஶ்வஸ்தம் விஶ்வஸ்தம் நாதிவிஶ்வஸேத் । விஶ்வாஸாத்பயமுத்பந்நம் மூலாதபி நிக்ரு'ந்ததி ॥ ௧,௧௧௪.

நம்பிக்கையில்லாதவரை நம்பக்கூடாது; நம்பிக்கையுள்ளவரையும் மிகையாக நம்ப வேண்டாம். நம்பிக்கையிலிருந்து பயம் தோன்றும்; அது வேரோடு வெட்டிவிடும்.

வைரிணா ஸஹ ஸந்தாய விஶ்வஸ்தோ யதி திஷ்டதி । ஸ வ்ரு'க்ஷாக்ரே ப்ரஸுப்தோ ஹி பதிதஃ ப்ரதிபுத்யதே ॥ ௧,௧௧௪.

பகைவனுடன் சமாதானம் செய்து, அவனை நம்பி இருப்பவன், மரத்தின் மேலே தூங்குபவன் போலான்; விழுந்த பிறகே விழிப்பான்.

நாத்யந்தம் ம்ரு'துநா பாவ்யம் நாத்யந்தம் கூரகர்மணா । ம்ரு'துநைவ ம்ரு'தும் ஹந்தி தாருணேநைவ தாருணம் ॥ ௧,௧௧௪.

மிகவும் மென்மையாகவும், மிகவும் கடுமையாகவும் நடக்கக்கூடாது; மென்மை கொண்டவரை மென்மை அழிக்கிறது, கடுமை கொண்டவரை கடுமை அழிக்கிறது.

நாத்யந்தம் ஸரலைர்பாவ்யம் நாத்யந்தம் ம்ரு'துநா ததா । ஸரலாஸ்தத்ர சித்யந்தே குப்ஜாஸ்திஷ்டந்தி பாதபாஃ ॥ ௧,௧௧௪.

மிகவும் நேர்மையாகவும், மிகவும் மென்மையாகவும் இருக்க வேண்டாம்; நேராக வளர்ந்த மரங்கள் வெட்டப்படுகின்றன, வளைந்த மரங்கள் தான் நிலைக்கின்றன.

நமந்தி பலிநோ வ்ரு'க்ஷா நமந்தி குணிநோ ஜநாஃ । ஶுஷ்கவ்ரு'க்ஷாஶ்ச மூர்காஶ்ச பித்யந்தே ந நமந்தி ச ॥ ௧,௧௧௪.

பழம் தரும் மரங்கள் வணங்கும்; நல்ல பண்புள்ளவர்கள் பணிவுடன் இருப்பார்கள். உலர்ந்த மரங்களும் அறியாதவர்களும் வணங்க மாட்டார்கள், உடைந்து போவார்கள்.

அப்ரார்திதாநி துஃ காநி யதைவாயாந்தி யாந்தி ச । மார்ஜார இவ லும்பேத ததா ப்ரார்தயிதார நரஃ ॥ ௧,௧௧௪.

தேடாத துன்பங்கள் எப்படி வந்து போகின்றனவோ, அதுபோல் வாய்ப்புகள் வந்தால், பூனை போல பிடித்து விட வேண்டும்.

பூர்வம் பஶ்சாச்சரந்த்யார்யே ஸதைவ பஹுஸம்பதஃ । விபரீதமநார்யே ச யதேச்சஸி ததா சர ॥ ௧,௧௧௪.

நல்லவர்களுடன் எப்போதும் கவனமாகவும், செல்வத்தோடும் நடக்க வேண்டும்; கெட்டவர்களுடன் நீ விரும்பும் போல் நட.

ஷட்கர்ணோ பித்யதே மந்த்ரஶ்சதுஃ கர்ணஶ்சதார்யதே । த்விகர்ணஸ்ய து மந்த்ரஸ்ய ப்ரஹ்மாப்யந்த ந புத்யதே ॥ ௧,௧௧௪.

ஆறு காதுகளுக்கு சொன்ன ரகசியம் வெளிப்படும்; நான்கு காதுகளுக்கு சொன்னால் பாதுகாக்கப்படும்; இரண்டு பேருக்குள்ளே வைத்த ரகசியத்தை பிரம்மாவும் அறியமுடியாது.

தயா கவா கிம் க்ரியதே யா ந தோக்த்ரீ ந கர்பிணீ । கோர்ऽத புத்ரேண ஜாதேந யோ ந வித்வாந்ந தார்மிகஃ ॥ ௧,௧௧௪.

பாலளிக்காத, கர்ப்பமாக இல்லாத பசுவால் என்ன பயன்? அறிவும் அறமும் இல்லாத மகனால் என்ன பயன்?

ஏகேநாபி ஸுபுத்ரேண வித்யாயுக்தேந தீமதா । குலம் புருஷஸிம்ஹேந சந்த்ரேண ககநம் யதா ॥ ௧,௧௧௪.

ஒரு நல்ல, அறிவுள்ள மகன் இருந்தாலே குடும்பம் உயரும்; அது போல சந்திரன் ஆகாயத்தை ஒளிரச் செய்கிறான்.

ஏகேநாபி ஸுவ்ரு'க்ஷேண புஷ்பிதேந ஸுகந்திநா । வநம் ஸுவாஸிதம் ஸர்வம் ஸுபுத்ரேண குலம் யதா ॥ ௧,௧௧௪.

ஒரு மலர்ந்த, மணம் வீசும் மரம் காட்டை முழுவதும் மணமூட்டும்; அதுபோல் ஒரு நல்ல மகன் குடும்பத்தை புகழ்படுத்துவான்.

ஏகோ ஹி குணவாந்புத்ரோ நிர்குணேந ஶதேந கிம் । சந்த்ரோ ஹந்தி தமாம்ஸ்யேகோ ந ச ஜ்யோதிஃ ஸஹஸ்ரகம் ॥ ௧,௧௧௪.

பண்பில்லாத நூறு மகன்கள் இருந்தால் என்ன பயன்? ஒரு நல்ல மகன் இருளை அகற்றுவான்; ஆயிரம் நட்சத்திரங்கள் கூட சந்திரனைப் போல ஒளியளிக்க முடியாது.

லாலயேத்பஞ்ச வர்ஷாணி தஶ வர்ஷாணி தாடயேத் । ப்ராப்தே து ஷோடஶே வர்ஷே புத்ரம் மித்ரவதாசரேத் ॥ ௧,௧௧௪.

ஐந்து ஆண்டுகள் குழந்தையை அன்புடன் வளர்க்க வேண்டும்; பத்து ஆண்டுகள் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்; பதினாறு வயது வந்ததும் மகனை நண்பனைப் போல நடத்த வேண்டும்.

ஜாயமாநோ ஹரேத்தாராந் வர்தமாநோ ஹரேத்தநம் । ம்ரியமாணோ ஹரேத்ப்ராணாந்நாஸ்தி புத்ரஸமோ ரிபுஃ ॥ ௧,௧௧௪.

பிறக்கும் போது மகன் தந்தையின் மனைவியைப் பிரிக்கிறான்; வளரும்போது செல்வத்தை எடுத்துக்கொள்கிறான்; இறக்கும் போது உயிரை எடுத்துக்கொள்கிறான்; மகனைப் போல பகைவர் இல்லை.

கேசிந்ம்ரு'கமுகா வ்யாக்ராஃ கேசித்வ்யாக்ரமுகா ம்ரு'காஃ । தத்ஸ்வரூபபஹிஜ்ஞாநே ஹ்யவிஶ்வாஸஃ பதேபதே ॥ ௧,௧௧௪.

சில புலிகள் மான் முகம் கொண்டிருப்பர்; சில மான்கள் புலி முகம் கொண்டிருப்பர்; அவர்களின் உண்மை தன்மை தெரியாதபோது, ஒவ்வொரு படியிலும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.

ஏகஃ க்ஷமாவதாம் தோஷோ த்விதீயோ நோபபத்யதே । யதேநம் க்ஷமயா யுக்தமஶக்தம் மந்யதே ஜநஃ ॥ ௧,௧௧௪.

பொறுமை உள்ளவர்களுக்கு ஒரு குறை மட்டுமே உண்டு; அது தவிர வேறு இல்லை: பொறுமை உள்ளவரை பலவீனன் என்று மக்கள் நினைக்கலாம்.

ஏததேவாநுமந்யேத போகா ஹி க்ஷணபங்கிநஃ । ஸ்நிக்தேஷு ச விதக்தஸ்ய மதயோ வை ஹ்யநாகுலாஃ ॥ ௧,௧௧௪.

இதை ஏற்க வேண்டும்: இன்பங்கள் நிலையற்றவை. அன்புள்ளவர்களிடம் புத்திசாலிகள் மனம் ஒருபோதும் குழம்பாது.

ஜ்யேஷ்டஃ பித்ரு'ஸமோ ப்ராதா ம்ரு'தே பிதரி ஶௌநக । ஸர்வேஷாம் ஸ பிதா ஹி ஸ்யாத்ஸர்வேஷாமநுபாலகஃ ॥ ௧,௧௧௪.

ஶௌணகரே, தந்தை இறந்தபின், மூத்த அண்ணன் தந்தையைப் போல ஆகிறார்; அவன் எல்லோருக்கும் தந்தையாகவும், எல்லோரையும் காப்பவராகவும் இருக்க வேண்டும்.

கநிஷ்டேஷு ச ஸர்வேஷு ஸமத்வேநாநுவர்ததே । ஸமாபபோகஜீவேஷு யதைவம் தநயேஷு ச ॥ ௧,௧௧௪.

சிறியவர்களிடம், உடனே வாழும் உறவினர்களிடம், மக்களிடம் — எல்லோரிடமும் சமமாக நடக்க வேண்டும்.