கருடபுராணம்

லப்தவ்யாந்யேவ லபதே கந்தவ்யாந்யேவ கச்சதி । ப்ராப்தவ்யாந்யேவ ப்ராப்நாதி துஃ காநி ச ஸுகாநி ச ॥ ௧,௧௧௩.

பெற வேண்டியது மட்டுமே ஒருவர் பெறுவார், போக வேண்டிய இடத்திற்கே போவார், வர வேண்டியதை மட்டுமே அனுபவிப்பார் — அது துக்கமோ, சந்தோஷமோ.

தத்தத்ப்ராப்நோதி புருஷஃ கி ப்ரலாபைஃ கரிஷ்யதி । ஆசோத்யமாநாநி யதா புஷ்பாணி ச பலாநி ச । ஸ்வகாலம் நாதிவர்தந்தே ததா கர்ம புராக்ரு'தம் ॥ ௧,௧௧௩.

ஒருவர் தக்க நேரத்தில் தக்கதை மட்டுமே பெறுவார்; அழுது புலம்பி என்ன பயன்? பூவும் பழமும் தங்கள் காலத்தை மீறி விளையாதது போல, பழைய கர்மங்களும் தக்க நேரத்தில் மட்டுமே விளைகின்றன.

ஶீலம் குலம் நைவ ந சைவ வித்யா ஜ்ஞாநம் குணா நைவ ந பீஜஶுத்திஃ । பாக்யாநி பூர்வம் தபஸார்ஜிதாநி காலே பலந்த்யஸ்ய யதைவ வ்ரு'க்ஷாஃ ॥ ௧,௧௧௩.

நல்ல பழக்கம், குடும்பம், கல்வி, அறிவு, நல்ல பண்புகள், அல்லது நல்ல வம்சம் — இவை எதுவும் இல்லை; முன்பு செய்த தவத்தால் கிடைத்த அதிர்ஷ்டம் மட்டும், மரங்கள் போல தக்க நேரத்தில் பலிக்கிறது.

தத்ர ம்ரு'த்யுர்யத்ர ஹந்தா தத்ர ஶ்ரீர்யத்ர ஸம்பதஃ । தத்ர தத்ர ஸ்வயம் யாதி ப்ரேர்யமாணஃ ஸ்வகர்மபிஃ ॥ ௧,௧௧௩.

எங்கு மரணம் வரவேண்டுமோ, அங்கே கொல்லும் சக்தியும் வரும்; எங்கு செல்வம் சேரவேண்டுமோ, அங்கே செல்வமும் வரும் — இவை எல்லாம் தன் கர்மத்தால் இழுக்கப்படுகின்றன.

பூதபூர்வம் க்ரு'தம் கர்ம கர்தாரமநுதிஷ்டதி । யதா தேநுஸஹஸ்ரேஷு வத்ஸோ விந்தந்தி மாதரம் ॥ ௧,௧௧௩.

முன்பு செய்த கர்மம், அதை செய்தவனைத் தொடர்ந்து செல்கிறது; ஆயிரம் பசுக்களில், கன்றுக்குட்டி தன் தாயைப் போல கண்டுபிடிப்பது போல்.

ஏவம் பூர்வக்ரு'தம் கர்ம கர்தாரமநுதிஷ்டாதி । ஸுக்ரு'தம் புங்க்ஷ்வ சாத்மீயம் மூட கிம் பரிதப்யஸே ॥ ௧,௧௧௩.

முன்பு செய்த செயல்கள் எப்போதும் செய்பவரைத் தொடர்ந்து வருகின்றன. அறியாமையால் துக்கப்படுவாய், நீ செய்த நன்மைகளை அனுபவிக்க வேண்டும்.

யதா பூர்வக்ரு'தம் கர்ம ஶுபம் வா யதி வாஶுபம் । ததா ஜந்மாந்தரே தத்வை கர்தா ரமநுகச்சதி ॥ ௧,௧௧௩.

முன்பு செய்தது நல்லதாயினும், கெட்டதாயினும், பிறப்பில் அந்த செயல்கள் மனிதனைத் தொடர்ந்து செல்கின்றன.

நீசஃ ஸர்ஷபமாத்ராணி பரச்சித்ராணி பஶ்யதி । ஆத்மநோ பலிவமாத்ராணி பஶ்யந்நபி ந பஶ்யதி ॥ ௧,௧௧௩.

கீழ்மையானவன், மற்றவர்களின் குறைகளை எளிதில் காண்கிறான்; அவை கடுகு அளவாக இருந்தாலும் பார்க்கிறான். ஆனால், தன் குறைகள் வில்வம் பழம் போல் பெரியதாக இருந்தாலும் அவன் அவற்றைக் காணமாட்டான்.

ராகத்வேஷாதியுக்தாநாம் ந ஸுகம் குத்ரசித்த்விஜ । விசார்ய கலு பஶ்யாமி தத்ஸுகம் யத்ர நிர்வ்ரு'திஃ ॥ ௧,௧௧௩.

ஆசை, வெறுப்பு போன்றவற்றில் மூழ்கியவர்களுக்கு எங்கும் சந்தோஷம் இல்லை, இரண்டாம் பிறப்பை அடைந்தவரே. உண்மையில், மனநிறைவு உள்ள இடத்தில் தான் சந்தோஷம் இருக்கிறது என்று நான் காண்கிறேன்.

யத்ர ஸ்நேஹோ பயம் தத்ர ஸ்நேஹோ துஃ கஸ்ய பாஜநம் । ஸ்நேஹமூலாநி துஃ காநி தஸ்மிஸ்த்யக்தே மஹத்ஸுகம் ॥ ௧,௧௧௩.

பாசம் உள்ள இடத்தில் பயமும் இருக்கும்; பாசம் தான் துக்கத்துக்கான பாத்திரம். துக்கங்கள் அனைத்தும் பாசத்தில் இருந்து பிறக்கின்றன; அதைக் கைவிட்டால் பெரும் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.

ஶரீரமேவாயதநம் துஃ கஸ்ய ச ஸுகஸ்ய ச । ஜீவிதஞ்ச ஶரீரஞ்ச ஜாத்யைவ ஸஹ ஜாயதே ॥ ௧,௧௧௩.

இந்த உடலே துக்கத்துக்கும், மகிழ்ச்சிக்கும் இடமாகும்; உயிரும் உடலும் பிறப்போடு சேர்ந்து பிறக்கின்றன.

ஸர்வம் பரவஶம் துஃ கம் ஸர்வ மாத்மவஶம் ஸுகம் । ஏதத்வித்யாத்ஸமாஸேந லக்ஷணம் ஸுகதுஃ கயோஃ ॥ ௧,௧௧௩.

மற்றவர்களிடம் சார்ந்திருப்பது எல்லாம் துக்கம்; தன் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பது எல்லாம் சந்தோஷம். இதுவே துக்கம், சந்தோஷத்தின் குறியீடு என்று சுருக்கமாக அறிந்து கொள்.

ஸுகஸ்யாநந்தரம் துஃ கம் துஃ கஸ்யாநந்தரம் ஸுகம் । ஶுகம் துஃ கம் மநுஷ்யாணாம் சக்ரவத்பரிவர்ததே ॥ ௧,௧௧௩.

சந்தோஷத்திற்கு பிறகு துக்கம், துக்கத்திற்கு பிறகு சந்தோஷம் வருகிறது; மனிதர்களுக்கு சந்தோஷமும் துக்கமும் சக்கரம் போல் மாறி மாறி வருகின்றன.

யத்கதம் தததிக்ராந்தம் யதி ஸ்யாத்தச்ச தூரதஃ । வர்தமாநேந வர்தேத ந ஸ ஶோகேந பாத்யதே ॥ ௧,௧௧௩.

கடந்தது கடந்துவிட்டது; இருந்தாலும் அது தொலைவில் உள்ளது. நிகழ்காலத்தில் வாழ வேண்டும்; துக்கத்தில் மூழ்க வேண்டாம்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௧௪ ஸூத உவாச । ந கஶ்சித்கஸ்யசிந்மித்ரம் ந கஶ்சித்கஸ்யசித்ரிபுஃ । காரணாதேவ ஜாயந்தே மித்ராணி ரிபவஸ்ததா ॥ ௧,௧௧௪.

ஏவருக்கும் யாரும் நண்பனும் இல்லை, பகைவரும் இல்லை; காரணம் வந்தால் தான் நட்பு, பகை உருவாகின்றன என்று சூதர் கூறினார்.

ஶோகத்ராணம் பயத்ராணம் ப்ரீதிவிஶ்வாஸபாஜநம் । கேந ரத்நாம்மதம் ஸ்ரு'ஷ்டம் மித்ரமித்யக்ஷரத்வயம் ॥ ௧,௧௧௪.

துக்கத்துக்கும், பயத்துக்கும் தஞ்சமாகவும், அன்புக்கும் நம்பிக்கைக்கும் பாத்திரமாகவும், ரத்தினத்தின் பெருமையைத் தரும் 'நண்பன்' என்ற இரண்டு எழுத்தை யார் உருவாக்கினார்கள்?

ஸக்ரு'துச்சரிதம் யேந ஹரிரித்யக்ஷரத்வயம் । பத்தஃ பரிகரஸ்தேந மோக்ஷாய கமநம் ப்ரதி ॥ ௧,௧௧௪.

'ஹரி' என்ற இரண்டு எழுத்தை ஒருமுறை கூட உச்சரித்தால், அது முக்திக்கான பாதுகாப்பை அளிக்கிறது.

ந மாதரி ந தாரேஷு ந ஸோதர்யே ந சாத்மஜே । விஶ்வாஸஸ்தாத்ரு'ஶஃ பும்ஸாம் யாத்ரு'ங்மித்ரே ஸ்வபாவஜே ॥ ௧,௧௧௪.

தாயில், மனைவியில், சகோதரரில், மகனில் கூட, மனிதனுக்கு அந்த அளவுக்கு நம்பிக்கை இல்லை; இயல்பாக உருவான நண்பனில் தான் அந்த நம்பிக்கை உண்டு.

யதிச்சேச்சாஶ்வதீம் ப்ரீதிம் த்ரீந்தோஷாந்பரிவர்ஜயேத் । த்யுதமர்தப்ரயோகஞ்ச பரோக்ஷே தாரதர்ஶநம் ॥ ௧,௧௧௪.

நீண்ட கால அன்பை விரும்பினால், மூன்று குறைகளைத் தவிர்க்க வேண்டும்: சூதாட்டம், பணம் கடன் கொடுப்பது, மறைவாக பிறருடைய மனைவியைப் பார்க்கும் பழக்கம்.

மாத்ரா ஸ்வஸ்த்ரா துஹித்ரா வா ந விவிக்தாஸநோ வஸேத் । பலவாநிந்த்ரியக்ராமோ வித்வாம்ஸமபி கர்ஷதி ॥ ௧,௧௧௪.

தாய், சகோதரி, மகள் இவர்களுடன் தனியாக உட்காரக் கூடாது; அறிவாளியையும், இந்திரியங்கள் வலிமையால் வழி தவறச் செய்கின்றன.

விபரீதரதிஃ காமஃ ஸ்வாயதேஷு ந வித்யதே । யதோபாயோ வதோ தண்டஸ்ததைவ ஹ்யநு வர்ததே ॥ ௧,௧௧௪.

தன் பெண்களுக்கு எதிராக விருப்பம் ஏற்படுவதில்லை; எப்படிப் பழி அல்லது தண்டனை ஏற்படுகிறதோ, அதேபோல் அது தொடரும்.

அபி கல்பாநிலஸ்யைவ துரகஸ்ய மஹோததேஃ । ஶக்யதே ப்ரஸரோ போத்தும் ந ஹ்யரக்தஸ்யே சதஸஃ ॥ ௧,௧௧௪.

ஒரு யுகத்தின் காற்றின் போக்கையும், குதிரையின் ஓட்டத்தையும், பெருங்கடலின் பரப்பையும் அறிய முடியும்; ஆனால் பாசமில்லாத பெண்ணின் மனதை அறிய முடியாது.

க்ஷணோ நாஸ்தி ரஹோ நாஸ்தி ந ஸ்தி ப்ரார்தயிதா ஜநஃ । தேந ஶௌநக நாரீணாம் ஸதீத்வமுபஜாயதே ॥ ௧,௧௧௪.

ஒரு கணமும் இல்லை, தனிமையும் இல்லை, வேண்டுகோள் விடுக்கும் ஒருவரும் இல்லை; அதனால் தான், சௌனகரே, பெண்களுக்கு தூய்மை உருவாகிறது.

ஏக வை ஸேவதே நித்யமந்யஶ்சேதபி ரோசதே । புருஷாணாமலாபேந நாரீ சைவ பதிவ்ரதா ॥ ௧,௧௧௪.

ஒரு பெண் கணவனை மட்டுமே உண்மையுடன் சேவித்து, பிறர் பிடித்திருந்தாலும் அவர்களை விரும்பாமல் இருப்பாள்; ஆனால் ஆண்களுக்கு மற்ற பெண்களை அடைய முடியாதது குறையாக கருதப்படாது.

ஜநநீ யாநி குருதே ரஹஸ்யம் மதநாதுரா । ஸுதைஸ்தாநி ந சிந்த்யாநி ஶீலவிப்ரதிபத்திபிஃ ॥ ௧,௧௧௪.

தாய் ஆசையில் ஏதேனும் ரகசியமாகச் செய்தாலும், நல்லொழுக்கம் கொண்ட மகன்கள் அதை நினைத்து வருந்த வேண்டாம்.

பராதீநா நித்ரா பரத்ரு'தயக்ரு'த்யாநுஸரணம் ஸதா ஹேலா ஹாஸ்யம் நியதமபி ஶோகேந ரஹிதம் । பணே ந்யஸ்தஃ காயோ விடஜநகுரைர்தாரிதகலோ பஹூத்கண்டவ்ரு'திர்ஜகதி கணிக்ராயா பஹுமதஃ ॥ ௧,௧௧௪.

மற்றவர்களுக்கு சார்ந்த தூக்கம், பிறர் விருப்பப்படி நடப்பது, எப்போதும் விளையாட்டும் சிரிப்பும், உண்மையில்லாத துக்கமும், விலைக்கு உடலை கொடுப்பதும், கள்ளர்களால் கழுத்து கீறப்படுவதும், பல ஆபரணங்கள் அணிவதும் — இவை எல்லாம் உலகில் வேசையின் விலையாக மதிக்கப்படுகின்றன.

அக்நிராபஃ ஸ்த்ரியோ மூர்காஃ ஸர்பா ராஜகுலாநி ச । நித்யம் பரோபஸேவ்யாநி ஸத்யஃ ப்ராணஹராணி ஷட் ॥ ௧,௧௧௪.

நெருப்பு, நீர், பெண்கள், அறிவில்லாதவர், பாம்பு, அரசர் வீடு — இந்த ஆறு எப்போதும் பிறர் சேவை செய்யும் பொருள்கள்; ஆனால் உடனே உயிரை எடுத்துவிடும் ஆபத்தானவை.

கிம் சித்ரம் யதி வேத (ஶப்த) ஶாஸ்த்ரகுஶலோ விப்ரோ பவேத்பண்டிதஃ கிம் சித்ரம் யதி தண்டநீதிகுஶலோ ராஜா பவேத்தார்மிகஃ । கிம் சித்ரம் யதி ரூபயௌவநவதீ ஸாத்வீ பவேத்காமிநீ தச்சித்ரம் யதி நிர்தநோऽபி புருஷஃ பாபம் ந குர்யாத்க்ரசித் ॥ ௧,௧௧௪.

நாத்மச்சித்ரம் பரே தத்யாத்வித்யாச்சித்ரம் பரஸ்ய ச । கூஹேத்கூர்ம இவாங்காநி பரபாவஞ்ச லக்ஷயேத் ॥ ௧,௧௧௪.

தன் குறைகளை பிறரிடம் சொல்லக்கூடாது; மற்றவரின் கல்விக் குறைகளையும் வெளிப்படுத்தக்கூடாது; ஆமைபோல் தன் உறுப்புகளை மறைத்து, பிறரின் பலவீனங்களை கவனிக்க வேண்டும்.