கருடபுராணம்

ம்ரு'த்திகாநாம் ஸஹஸ்ரேண சோதகாநாம் ஶதேந ஹி । ந ஶுத்யதி துராசாரோ பாவோபஹதசேதநஃ ॥ ௧,௧௧௩.

ஆயிரம் மண் பூசினாலும், நூறு முறை நீர் ஊற்றினாலும், தீய எண்ணங்கள் கொண்ட கெட்டவன் தூய்மையடைய மாட்டான்.

யஸ்ய ஹஸ்தௌ ச பாதௌ ச மநஶ்சைவ ஸுஸம்யதம் । வித்யா தபஶ்ச கீர்திஶ்ச ஸ தீர்தபலமஶ்நுதே ॥ ௧,௧௧௩.

யாருடைய கைகள், கால்கள், மனம் நன்றாக கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளதோ, அறிவும் தவமும் புகழும் உள்ளவனோ, அவன் தீர்த்தயாத்திரையின் பலனை பெறுவான்.

ந ப்ரஹ்ரு'ஷ்யதி ஸம்மாநைர்நாவமாநைஃ ப்ரகுப்யதி । ந க்ருத்தஃ பருஷம் ப்ரூயாதேதத்ஸாதோஸ்து லக்ஷணம் ॥ ௧,௧௧௩.

புகழ்ச்சி வந்தாலும் மகிழ்வதில்லை, அவமதிப்பு வந்தாலும் கோபப்படுவதில்லை; கோபப்பட்டாலும் கடுமையாக பேசுவதில்லை — இதுவே நல்லவனின் அடையாளம்.

தரித்ரஸ்ய மநுஷ்யஸ்ய ப்ராஜ்ஞஸ்ய மதுரஸ்ய ச । காலே ஶ்ருத்வா ஹிதம் வாக்யம் ந கஶ்சித்பரிதுஷ்யதி ॥ ௧,௧௧௩.

ஏழை, அறிவாளர், இனிய மனம் கொண்டவர் ஆகியோரிடம் சரியான நேரத்தில் நல்ல வார்த்தைகள் சொன்னாலும், யாரும் அதனால் மகிழ்வதில்லை.

ந மந்த்ரபலவீர்யேண ப்ரஜ்ஞயா பௌருஷேண ச । அலப்யம் லப்யதே மர்த்யைஸ்தத்ர கா பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

மந்திரத்தின் சக்தியாலும், வலிமையாலும், அறிவாலும், முயற்சியாலும், அடைய முடியாததை மனிதர்கள் பெற முடியாது; அப்படி இருக்க, ஏன் கவலைப்பட வேண்டும்?

அயாசிதோ மயா லப்தோ புநர்மத்ப்ரேஷணாத்கதஃ । யத்ராகதஸ்தத்ர கதஸ்தத்ர கா பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

நான் கேட்காமல் கிடைத்ததும், என் அனுப்புதலால் போனதும் — எங்கு வந்ததோ அங்கேயே போய்விட்டது; இதில் கவலைப்பட ஏது காரணம்?

ஏகவ்ரு'க்ஷே ஸதா ராத்ரௌ நாநாபக்ஷிஸமாகமஃ । ப்ரபாதேऽந்யதிஶோ யாந்தி கா தத்ர பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

ஒரு மரத்தில் இரவில் பலவித பறவைகள் கூடுகின்றன; காலை வந்ததும் தத்தம் வழியில் பறக்கின்றன — இதில் கவலை வேண்டுமா?

ஏகஸார்தப்ரயாதாநா ஸர்வேஷாந்தத்ர காமிநாம் । யஸ்த்வேகஸ்த்வரிதோ யாதி கா தத்ர பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

ஒரே பேரணியில் எல்லோரும் பயணம் செய்கிறார்கள்; ஒருவன் மட்டும் விரைவாக தனக்குத் தெரிந்த வழியில் செல்கிறான் — இதில் கவலைப்பட ஏது காரணம்?

அவ்யக்தாதீநி பூதாநி வ்யக்தமத்யாநி ஶௌநக । அவ்யக்தநிதநாந்யேநவ கா தத்ர பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

உயிர்கள் ஆரம்பத்தில் தெரியாத நிலையில் இருந்து, நடுவில் தெரியும் நிலையில் இருந்து, முடிவில் மறைந்துவிடுகின்றன, ஶௌணகா; இதில் கவலைப்பட ஏது காரணம்?

நாப்ராப்தகாலோ ம்ரியதே வித்தஃ ஶரஶதைரபி । குஶாக்ரேண து ஸம்ஸ்ப்ரு'ஷ்டம் ப்ராப்தகாலோ ந ஜீவதி ॥ ௧,௧௧௩.

நேரம் வராதவரை நூறு அம்புகள் குத்தினாலும் உயிர் போகாது; நேரம் வந்தவனுக்கு புல்லினால் தொட்ந்தாலும் உயிர் நீடிக்காது.

லப்தவ்யாந்யேவ லபதே கந்தவ்யாந்யேவ கச்சதி । ப்ராப்தவ்யாந்யேவ ப்ராப்நாதி துஃ காநி ச ஸுகாநி ச ॥ ௧,௧௧௩.

பெற வேண்டியது மட்டுமே ஒருவர் பெறுவார், போக வேண்டிய இடத்திற்கே போவார், வர வேண்டியதை மட்டுமே அனுபவிப்பார் — அது துக்கமோ, சந்தோஷமோ.

தத்தத்ப்ராப்நோதி புருஷஃ கி ப்ரலாபைஃ கரிஷ்யதி । ஆசோத்யமாநாநி யதா புஷ்பாணி ச பலாநி ச । ஸ்வகாலம் நாதிவர்தந்தே ததா கர்ம புராக்ரு'தம் ॥ ௧,௧௧௩.

ஒருவர் தக்க நேரத்தில் தக்கதை மட்டுமே பெறுவார்; அழுது புலம்பி என்ன பயன்? பூவும் பழமும் தங்கள் காலத்தை மீறி விளையாதது போல, பழைய கர்மங்களும் தக்க நேரத்தில் மட்டுமே விளைகின்றன.

ஶீலம் குலம் நைவ ந சைவ வித்யா ஜ்ஞாநம் குணா நைவ ந பீஜஶுத்திஃ । பாக்யாநி பூர்வம் தபஸார்ஜிதாநி காலே பலந்த்யஸ்ய யதைவ வ்ரு'க்ஷாஃ ॥ ௧,௧௧௩.

நல்ல பழக்கம், குடும்பம், கல்வி, அறிவு, நல்ல பண்புகள், அல்லது நல்ல வம்சம் — இவை எதுவும் இல்லை; முன்பு செய்த தவத்தால் கிடைத்த அதிர்ஷ்டம் மட்டும், மரங்கள் போல தக்க நேரத்தில் பலிக்கிறது.

தத்ர ம்ரு'த்யுர்யத்ர ஹந்தா தத்ர ஶ்ரீர்யத்ர ஸம்பதஃ । தத்ர தத்ர ஸ்வயம் யாதி ப்ரேர்யமாணஃ ஸ்வகர்மபிஃ ॥ ௧,௧௧௩.

எங்கு மரணம் வரவேண்டுமோ, அங்கே கொல்லும் சக்தியும் வரும்; எங்கு செல்வம் சேரவேண்டுமோ, அங்கே செல்வமும் வரும் — இவை எல்லாம் தன் கர்மத்தால் இழுக்கப்படுகின்றன.

பூதபூர்வம் க்ரு'தம் கர்ம கர்தாரமநுதிஷ்டதி । யதா தேநுஸஹஸ்ரேஷு வத்ஸோ விந்தந்தி மாதரம் ॥ ௧,௧௧௩.

முன்பு செய்த கர்மம், அதை செய்தவனைத் தொடர்ந்து செல்கிறது; ஆயிரம் பசுக்களில், கன்றுக்குட்டி தன் தாயைப் போல கண்டுபிடிப்பது போல்.

ஏவம் பூர்வக்ரு'தம் கர்ம கர்தாரமநுதிஷ்டாதி । ஸுக்ரு'தம் புங்க்ஷ்வ சாத்மீயம் மூட கிம் பரிதப்யஸே ॥ ௧,௧௧௩.

முன்பு செய்த செயல்கள் எப்போதும் செய்பவரைத் தொடர்ந்து வருகின்றன. அறியாமையால் துக்கப்படுவாய், நீ செய்த நன்மைகளை அனுபவிக்க வேண்டும்.

யதா பூர்வக்ரு'தம் கர்ம ஶுபம் வா யதி வாஶுபம் । ததா ஜந்மாந்தரே தத்வை கர்தா ரமநுகச்சதி ॥ ௧,௧௧௩.

முன்பு செய்தது நல்லதாயினும், கெட்டதாயினும், பிறப்பில் அந்த செயல்கள் மனிதனைத் தொடர்ந்து செல்கின்றன.

நீசஃ ஸர்ஷபமாத்ராணி பரச்சித்ராணி பஶ்யதி । ஆத்மநோ பலிவமாத்ராணி பஶ்யந்நபி ந பஶ்யதி ॥ ௧,௧௧௩.

கீழ்மையானவன், மற்றவர்களின் குறைகளை எளிதில் காண்கிறான்; அவை கடுகு அளவாக இருந்தாலும் பார்க்கிறான். ஆனால், தன் குறைகள் வில்வம் பழம் போல் பெரியதாக இருந்தாலும் அவன் அவற்றைக் காணமாட்டான்.

ராகத்வேஷாதியுக்தாநாம் ந ஸுகம் குத்ரசித்த்விஜ । விசார்ய கலு பஶ்யாமி தத்ஸுகம் யத்ர நிர்வ்ரு'திஃ ॥ ௧,௧௧௩.

ஆசை, வெறுப்பு போன்றவற்றில் மூழ்கியவர்களுக்கு எங்கும் சந்தோஷம் இல்லை, இரண்டாம் பிறப்பை அடைந்தவரே. உண்மையில், மனநிறைவு உள்ள இடத்தில் தான் சந்தோஷம் இருக்கிறது என்று நான் காண்கிறேன்.

யத்ர ஸ்நேஹோ பயம் தத்ர ஸ்நேஹோ துஃ கஸ்ய பாஜநம் । ஸ்நேஹமூலாநி துஃ காநி தஸ்மிஸ்த்யக்தே மஹத்ஸுகம் ॥ ௧,௧௧௩.

பாசம் உள்ள இடத்தில் பயமும் இருக்கும்; பாசம் தான் துக்கத்துக்கான பாத்திரம். துக்கங்கள் அனைத்தும் பாசத்தில் இருந்து பிறக்கின்றன; அதைக் கைவிட்டால் பெரும் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.

ஶரீரமேவாயதநம் துஃ கஸ்ய ச ஸுகஸ்ய ச । ஜீவிதஞ்ச ஶரீரஞ்ச ஜாத்யைவ ஸஹ ஜாயதே ॥ ௧,௧௧௩.

இந்த உடலே துக்கத்துக்கும், மகிழ்ச்சிக்கும் இடமாகும்; உயிரும் உடலும் பிறப்போடு சேர்ந்து பிறக்கின்றன.

ஸர்வம் பரவஶம் துஃ கம் ஸர்வ மாத்மவஶம் ஸுகம் । ஏதத்வித்யாத்ஸமாஸேந லக்ஷணம் ஸுகதுஃ கயோஃ ॥ ௧,௧௧௩.

மற்றவர்களிடம் சார்ந்திருப்பது எல்லாம் துக்கம்; தன் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பது எல்லாம் சந்தோஷம். இதுவே துக்கம், சந்தோஷத்தின் குறியீடு என்று சுருக்கமாக அறிந்து கொள்.

ஸுகஸ்யாநந்தரம் துஃ கம் துஃ கஸ்யாநந்தரம் ஸுகம் । ஶுகம் துஃ கம் மநுஷ்யாணாம் சக்ரவத்பரிவர்ததே ॥ ௧,௧௧௩.

சந்தோஷத்திற்கு பிறகு துக்கம், துக்கத்திற்கு பிறகு சந்தோஷம் வருகிறது; மனிதர்களுக்கு சந்தோஷமும் துக்கமும் சக்கரம் போல் மாறி மாறி வருகின்றன.

யத்கதம் தததிக்ராந்தம் யதி ஸ்யாத்தச்ச தூரதஃ । வர்தமாநேந வர்தேத ந ஸ ஶோகேந பாத்யதே ॥ ௧,௧௧௩.

கடந்தது கடந்துவிட்டது; இருந்தாலும் அது தொலைவில் உள்ளது. நிகழ்காலத்தில் வாழ வேண்டும்; துக்கத்தில் மூழ்க வேண்டாம்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௧௪ ஸூத உவாச । ந கஶ்சித்கஸ்யசிந்மித்ரம் ந கஶ்சித்கஸ்யசித்ரிபுஃ । காரணாதேவ ஜாயந்தே மித்ராணி ரிபவஸ்ததா ॥ ௧,௧௧௪.

ஏவருக்கும் யாரும் நண்பனும் இல்லை, பகைவரும் இல்லை; காரணம் வந்தால் தான் நட்பு, பகை உருவாகின்றன என்று சூதர் கூறினார்.

ஶோகத்ராணம் பயத்ராணம் ப்ரீதிவிஶ்வாஸபாஜநம் । கேந ரத்நாம்மதம் ஸ்ரு'ஷ்டம் மித்ரமித்யக்ஷரத்வயம் ॥ ௧,௧௧௪.

துக்கத்துக்கும், பயத்துக்கும் தஞ்சமாகவும், அன்புக்கும் நம்பிக்கைக்கும் பாத்திரமாகவும், ரத்தினத்தின் பெருமையைத் தரும் 'நண்பன்' என்ற இரண்டு எழுத்தை யார் உருவாக்கினார்கள்?

ஸக்ரு'துச்சரிதம் யேந ஹரிரித்யக்ஷரத்வயம் । பத்தஃ பரிகரஸ்தேந மோக்ஷாய கமநம் ப்ரதி ॥ ௧,௧௧௪.

'ஹரி' என்ற இரண்டு எழுத்தை ஒருமுறை கூட உச்சரித்தால், அது முக்திக்கான பாதுகாப்பை அளிக்கிறது.

ந மாதரி ந தாரேஷு ந ஸோதர்யே ந சாத்மஜே । விஶ்வாஸஸ்தாத்ரு'ஶஃ பும்ஸாம் யாத்ரு'ங்மித்ரே ஸ்வபாவஜே ॥ ௧,௧௧௪.

தாயில், மனைவியில், சகோதரரில், மகனில் கூட, மனிதனுக்கு அந்த அளவுக்கு நம்பிக்கை இல்லை; இயல்பாக உருவான நண்பனில் தான் அந்த நம்பிக்கை உண்டு.

யதிச்சேச்சாஶ்வதீம் ப்ரீதிம் த்ரீந்தோஷாந்பரிவர்ஜயேத் । த்யுதமர்தப்ரயோகஞ்ச பரோக்ஷே தாரதர்ஶநம் ॥ ௧,௧௧௪.

நீண்ட கால அன்பை விரும்பினால், மூன்று குறைகளைத் தவிர்க்க வேண்டும்: சூதாட்டம், பணம் கடன் கொடுப்பது, மறைவாக பிறருடைய மனைவியைப் பார்க்கும் பழக்கம்.