கருடபுராணம்

பாலோ யுவா ச வ்ரு'த்தஶ்ச யஃ கரோதி ஶுபாஶுபம் । தஸ்யாந்தஸ்யாமவஸ்தாயாம் புங்க்தே ஜந்மநிஜந்மநி ॥ ௧,௧௧௩.

குழந்தையாயிருந்தாலும், இளமையிலும், முதுமையிலும் இருந்தாலும், யார் நல்லது கெட்டது செய்தாரோ, அவர்கள் அந்த நிலையிலேயே பிறப்புப் பிறப்பாக அதன் பலனை அனுபவிக்கிறார்கள்.

அநீக்ஷமாணோऽபி நரோ விதேஶஸ்தோऽபி மாநவஃ । ஸ்வகர்மபாதவாதேந நீயதே யத்ர தத்பலம் ॥ ௧,௧௧௩.

ஒருவன் பார்ப்பதில்லை என்றாலும், வெளிநாட்டில் இருந்தாலும், அவன் செய்த கர்மத்தின் பலன் உள்ள இடத்துக்கு அந்தக் கர்மம் அவனை இட்டுச் செல்கிறது.

ப்ராப்தவ்யமர்தம் லபதே மநுஷ்யோ தேவோऽபி தம் வாரயிதும் ந ஶக்தஃ । அதோ ந ஶோசாமி ந விஸ்மயோ மே லலாடலேகா ந புநஃ ப்ரயாதி (யதஸ்மதீயம் ந து தத்பரேஷாம் ॥ ௧,௧௧௩.

ஒருவருக்குக் கிடைக்க வேண்டியதை அவன் பெறுகிறான்; தேவனும் அதைத் தடுக்க முடியாது. அதனால் நான் வருந்தவில்லை, ஆச்சரியப்படவும் இல்லை; நம்முடைய நசை மீண்டும் பிறரிடம் போகாது.

ஸர்பஃ கூபே கஜஃ ஸ்கந்தே பில ஆகுஶ்ச தாவதி । நரஃ ஶீக்ரதராதேவ கர்மணஃ கஃ பலாயதே ॥ ௧,௧௧௩.

கிணற்றில் பாம்பு, தோளில் யானை, கொண்டையில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் எலி — மனிதரில் யார் கர்மாவை விட வேகமாக ஓட முடியும்?

நால்பா பவதி ஸத்வித்யா தீயமாநாபி வர்ததே । கூபஸ்தமிவ பாநீயம் பவத்யேவ பஹூதகம் ॥ ௧,௧௧௩.

உண்மையான அறிவு சிறிதாகக் கொடுத்தாலும் வளர்கிறது; கிணற்றில் இருக்கும் நீர் போல், அது நிறைந்து பெருகும்.

யேர்ऽதா தர்மேண தே ஸத்யா யேऽதர்மேண கதாஃ ஶ்ரியஃ । தர்மார்தோ ச மஹாம்ல்லோகே தத்ஸ்ம்ரு'த்வா ஹ்யர்தகாரணாத் ॥ ௧,௧௧௩.

நியாயமாகப் பெற்ற செல்வமே உண்மை; அநியாயமாக வந்த செல்வம் நிலைநிற்காது. தர்மமும் செல்வமும் உலகில் மிக முக்கியம் என்பதை நினைத்து, அதற்கேற்ப செயல்பட வேண்டும்.

அந்நார்தோ யாநி துஃ காநி கரோதி க்ரு'பணோ ஜநஃ । தாந்யேவ யதி தர்மார்தோ ந பூயஃ க்லேஶபாஜநம் ॥ ௧,௧௧௩.

உணவும் செல்வமும் பெற ஏழை செய்யும் துன்பங்கள், அவை தர்மம் மற்றும் செல்வம் பெறவே என்றால், அவை இனி துன்பமாக இருக்காது.

ஸர்வேஷாமேவ ஶௌசாநாமந்நஶௌசம் விஶிஷ்யதே । யோऽந்நார்தைஃ ஶுசிஃ ஶௌசாந்ந ம்ரு'தா வாரிணா ஶுசிஃ ॥ ௧,௧௧௩.

எல்லா வகை தூய்மைகளிலும், உணவு தூய்மை மிக முக்கியமானது. உணவில் தூய்மை உள்ளவனே உண்மையில் தூயவன்; மண் அல்லது நீர் கொண்டு மட்டும் தூய்மை அடைய முடியாது.

ஸத்யம் ஶௌசம் மநஃ ஶௌசம் ஶௌசமிந்த்ரியநிக்ரஹஃ । ஸர்வபூதே தயா ஶௌசம் ஜலஶௌசஞ்ச பஞ்சமம் ॥ ௧,௧௧௩.

உண்மை பேசுதல் தூய்மை, மனம் தூய்மையாக இருப்பது தூய்மை, உணர்வுகளை அடக்குவது தூய்மை, எல்லா உயிர்களுக்கும் இரக்கம் காட்டுவது தூய்மை, நீர் தூய்மையும் ஐந்தாவது தூய்மை.

யஸ்ய ஸத்யஞ்ச ஶௌசஞ்ச தஸ்ய ஸ்வர்கோ ந துர்லபஃ । ஸத்யம் ஹி வசநம் யஸ்ய ஸோऽஶ்வமேதாத்விஶிஷ்யதே ॥ ௧,௧௧௩.

யாரிடம் உண்மை மற்றும் தூய்மை இருக்கிறதோ, அவருக்கு சொர்க்கம் அடைய கடினமல்ல; உண்மை பேசுகிறவன் அஸ்வமேத யாகத்தைவிட உயர்ந்தவன்.

ம்ரு'த்திகாநாம் ஸஹஸ்ரேண சோதகாநாம் ஶதேந ஹி । ந ஶுத்யதி துராசாரோ பாவோபஹதசேதநஃ ॥ ௧,௧௧௩.

ஆயிரம் மண் பூசினாலும், நூறு முறை நீர் ஊற்றினாலும், தீய எண்ணங்கள் கொண்ட கெட்டவன் தூய்மையடைய மாட்டான்.

யஸ்ய ஹஸ்தௌ ச பாதௌ ச மநஶ்சைவ ஸுஸம்யதம் । வித்யா தபஶ்ச கீர்திஶ்ச ஸ தீர்தபலமஶ்நுதே ॥ ௧,௧௧௩.

யாருடைய கைகள், கால்கள், மனம் நன்றாக கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளதோ, அறிவும் தவமும் புகழும் உள்ளவனோ, அவன் தீர்த்தயாத்திரையின் பலனை பெறுவான்.

ந ப்ரஹ்ரு'ஷ்யதி ஸம்மாநைர்நாவமாநைஃ ப்ரகுப்யதி । ந க்ருத்தஃ பருஷம் ப்ரூயாதேதத்ஸாதோஸ்து லக்ஷணம் ॥ ௧,௧௧௩.

புகழ்ச்சி வந்தாலும் மகிழ்வதில்லை, அவமதிப்பு வந்தாலும் கோபப்படுவதில்லை; கோபப்பட்டாலும் கடுமையாக பேசுவதில்லை — இதுவே நல்லவனின் அடையாளம்.

தரித்ரஸ்ய மநுஷ்யஸ்ய ப்ராஜ்ஞஸ்ய மதுரஸ்ய ச । காலே ஶ்ருத்வா ஹிதம் வாக்யம் ந கஶ்சித்பரிதுஷ்யதி ॥ ௧,௧௧௩.

ஏழை, அறிவாளர், இனிய மனம் கொண்டவர் ஆகியோரிடம் சரியான நேரத்தில் நல்ல வார்த்தைகள் சொன்னாலும், யாரும் அதனால் மகிழ்வதில்லை.

ந மந்த்ரபலவீர்யேண ப்ரஜ்ஞயா பௌருஷேண ச । அலப்யம் லப்யதே மர்த்யைஸ்தத்ர கா பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

மந்திரத்தின் சக்தியாலும், வலிமையாலும், அறிவாலும், முயற்சியாலும், அடைய முடியாததை மனிதர்கள் பெற முடியாது; அப்படி இருக்க, ஏன் கவலைப்பட வேண்டும்?

அயாசிதோ மயா லப்தோ புநர்மத்ப்ரேஷணாத்கதஃ । யத்ராகதஸ்தத்ர கதஸ்தத்ர கா பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

நான் கேட்காமல் கிடைத்ததும், என் அனுப்புதலால் போனதும் — எங்கு வந்ததோ அங்கேயே போய்விட்டது; இதில் கவலைப்பட ஏது காரணம்?

ஏகவ்ரு'க்ஷே ஸதா ராத்ரௌ நாநாபக்ஷிஸமாகமஃ । ப்ரபாதேऽந்யதிஶோ யாந்தி கா தத்ர பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

ஒரு மரத்தில் இரவில் பலவித பறவைகள் கூடுகின்றன; காலை வந்ததும் தத்தம் வழியில் பறக்கின்றன — இதில் கவலை வேண்டுமா?

ஏகஸார்தப்ரயாதாநா ஸர்வேஷாந்தத்ர காமிநாம் । யஸ்த்வேகஸ்த்வரிதோ யாதி கா தத்ர பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

ஒரே பேரணியில் எல்லோரும் பயணம் செய்கிறார்கள்; ஒருவன் மட்டும் விரைவாக தனக்குத் தெரிந்த வழியில் செல்கிறான் — இதில் கவலைப்பட ஏது காரணம்?

அவ்யக்தாதீநி பூதாநி வ்யக்தமத்யாநி ஶௌநக । அவ்யக்தநிதநாந்யேநவ கா தத்ர பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

உயிர்கள் ஆரம்பத்தில் தெரியாத நிலையில் இருந்து, நடுவில் தெரியும் நிலையில் இருந்து, முடிவில் மறைந்துவிடுகின்றன, ஶௌணகா; இதில் கவலைப்பட ஏது காரணம்?

நாப்ராப்தகாலோ ம்ரியதே வித்தஃ ஶரஶதைரபி । குஶாக்ரேண து ஸம்ஸ்ப்ரு'ஷ்டம் ப்ராப்தகாலோ ந ஜீவதி ॥ ௧,௧௧௩.

நேரம் வராதவரை நூறு அம்புகள் குத்தினாலும் உயிர் போகாது; நேரம் வந்தவனுக்கு புல்லினால் தொட்ந்தாலும் உயிர் நீடிக்காது.

லப்தவ்யாந்யேவ லபதே கந்தவ்யாந்யேவ கச்சதி । ப்ராப்தவ்யாந்யேவ ப்ராப்நாதி துஃ காநி ச ஸுகாநி ச ॥ ௧,௧௧௩.

பெற வேண்டியது மட்டுமே ஒருவர் பெறுவார், போக வேண்டிய இடத்திற்கே போவார், வர வேண்டியதை மட்டுமே அனுபவிப்பார் — அது துக்கமோ, சந்தோஷமோ.

தத்தத்ப்ராப்நோதி புருஷஃ கி ப்ரலாபைஃ கரிஷ்யதி । ஆசோத்யமாநாநி யதா புஷ்பாணி ச பலாநி ச । ஸ்வகாலம் நாதிவர்தந்தே ததா கர்ம புராக்ரு'தம் ॥ ௧,௧௧௩.

ஒருவர் தக்க நேரத்தில் தக்கதை மட்டுமே பெறுவார்; அழுது புலம்பி என்ன பயன்? பூவும் பழமும் தங்கள் காலத்தை மீறி விளையாதது போல, பழைய கர்மங்களும் தக்க நேரத்தில் மட்டுமே விளைகின்றன.

ஶீலம் குலம் நைவ ந சைவ வித்யா ஜ்ஞாநம் குணா நைவ ந பீஜஶுத்திஃ । பாக்யாநி பூர்வம் தபஸார்ஜிதாநி காலே பலந்த்யஸ்ய யதைவ வ்ரு'க்ஷாஃ ॥ ௧,௧௧௩.

நல்ல பழக்கம், குடும்பம், கல்வி, அறிவு, நல்ல பண்புகள், அல்லது நல்ல வம்சம் — இவை எதுவும் இல்லை; முன்பு செய்த தவத்தால் கிடைத்த அதிர்ஷ்டம் மட்டும், மரங்கள் போல தக்க நேரத்தில் பலிக்கிறது.

தத்ர ம்ரு'த்யுர்யத்ர ஹந்தா தத்ர ஶ்ரீர்யத்ர ஸம்பதஃ । தத்ர தத்ர ஸ்வயம் யாதி ப்ரேர்யமாணஃ ஸ்வகர்மபிஃ ॥ ௧,௧௧௩.

எங்கு மரணம் வரவேண்டுமோ, அங்கே கொல்லும் சக்தியும் வரும்; எங்கு செல்வம் சேரவேண்டுமோ, அங்கே செல்வமும் வரும் — இவை எல்லாம் தன் கர்மத்தால் இழுக்கப்படுகின்றன.

பூதபூர்வம் க்ரு'தம் கர்ம கர்தாரமநுதிஷ்டதி । யதா தேநுஸஹஸ்ரேஷு வத்ஸோ விந்தந்தி மாதரம் ॥ ௧,௧௧௩.

முன்பு செய்த கர்மம், அதை செய்தவனைத் தொடர்ந்து செல்கிறது; ஆயிரம் பசுக்களில், கன்றுக்குட்டி தன் தாயைப் போல கண்டுபிடிப்பது போல்.

ஏவம் பூர்வக்ரு'தம் கர்ம கர்தாரமநுதிஷ்டாதி । ஸுக்ரு'தம் புங்க்ஷ்வ சாத்மீயம் மூட கிம் பரிதப்யஸே ॥ ௧,௧௧௩.

முன்பு செய்த செயல்கள் எப்போதும் செய்பவரைத் தொடர்ந்து வருகின்றன. அறியாமையால் துக்கப்படுவாய், நீ செய்த நன்மைகளை அனுபவிக்க வேண்டும்.

யதா பூர்வக்ரு'தம் கர்ம ஶுபம் வா யதி வாஶுபம் । ததா ஜந்மாந்தரே தத்வை கர்தா ரமநுகச்சதி ॥ ௧,௧௧௩.

முன்பு செய்தது நல்லதாயினும், கெட்டதாயினும், பிறப்பில் அந்த செயல்கள் மனிதனைத் தொடர்ந்து செல்கின்றன.

நீசஃ ஸர்ஷபமாத்ராணி பரச்சித்ராணி பஶ்யதி । ஆத்மநோ பலிவமாத்ராணி பஶ்யந்நபி ந பஶ்யதி ॥ ௧,௧௧௩.

கீழ்மையானவன், மற்றவர்களின் குறைகளை எளிதில் காண்கிறான்; அவை கடுகு அளவாக இருந்தாலும் பார்க்கிறான். ஆனால், தன் குறைகள் வில்வம் பழம் போல் பெரியதாக இருந்தாலும் அவன் அவற்றைக் காணமாட்டான்.

ராகத்வேஷாதியுக்தாநாம் ந ஸுகம் குத்ரசித்த்விஜ । விசார்ய கலு பஶ்யாமி தத்ஸுகம் யத்ர நிர்வ்ரு'திஃ ॥ ௧,௧௧௩.

ஆசை, வெறுப்பு போன்றவற்றில் மூழ்கியவர்களுக்கு எங்கும் சந்தோஷம் இல்லை, இரண்டாம் பிறப்பை அடைந்தவரே. உண்மையில், மனநிறைவு உள்ள இடத்தில் தான் சந்தோஷம் இருக்கிறது என்று நான் காண்கிறேன்.