கருடபுராணம்

ந சாந்தரிக்ஷே ந ஸமுத்ரமத்யே ந பர்வதாநாம் விவரப்ரவேஶே । ந மாத்ரு'மூர்த்நி ப்ரத்ரு'தஸ்ததாங்கே த்யக்தும் க்ஷமஃ கர்ம க்ரு'தம் நரோ ஹி ॥ ௧,௧௧௩.

வானிலும், கடலுக்குள் நடுவிலும், மலைகளின் குகைகளிலும், தாயின் தலையிலும் மடியிலும் இருந்தாலும், மனிதன் செய்த கர்மத்தின் விளைவிலிருந்து தப்ப முடியாது.

துகஸ்த்ரிகூடஃ பரிகா ஸமுத்ரோ ரக்ஷாம்ஸி யோதாஃ பரமா ச வ்ரு'த்திஃ । ஶாஸ்த்ரஞ்ச வை தூஶநஸா ப்ரதிஷ்டம் ஸ ராவணஃ காலவஶாத்விநஷ்டஃ ॥ ௧,௧௧௩.

மூன்று மாடக்கோட்டை, அகழி, கடல், காவலர்கள், வீரர்கள், மிகுந்த செல்வம், உசனசு கற்ற ஞானம் — இவை எல்லாம் இருந்தும், காலத்தின் வலிமையால் இராவணன் அழிந்தான்.

யஸ்மிந்வயஸி யத்காலே யத்திவா யச்ச வா நிஶி । யந்முஹூர்தே க்ஷணே வாபி தத்ததா ந ததந்யதா ॥ ௧,௧௧௩.

எந்த வயதில், எந்த நேரத்தில், பகலில் அல்லது இரவில், எந்த கணத்தில் நடந்தாலும், விதிக்கப்பட்டது அப்படியே நடக்கும்; வேறுவிதமாக நடக்காது.

கச்சந்தி சாந்தரிக்ஷே வா ப்ரவிஶந்தி மஹீதலே । தாரயந்தி திஶஃ ஸர்வா நாதத்தமுபலப்யதே ॥ ௧,௧௧௩.

வானில் பறந்தாலும், பூமிக்குள் சென்றாலும், எல்லா திசைகளையும் பிடித்தாலும், ஒருவருக்குக் கிடைக்க வேண்டியதல்லாதது கிடைக்காது.

புராதீதா ச யா வித்யா புரா தத்தஞ்ச யத்தநம் । புரா க்ரு'தாநி கர்மாணி ஹ்யக்ரே தாவந்தி தாவதஃ ॥ ௧,௧௧௩.

முன்பே கற்ற அறிவும், முன்பே கொடுத்த செல்வமும், முன்பே செய்த செயல்களும் — இவை எல்லாம் மனிதன் ஓடினாலும் அவனைவிட முன்னே ஓடிச் சென்று நிற்கின்றன.

கர்மாண்யத்ர ப்ரதாநாநி ஸம்யக்ரு'க்ஷே ஶுபக்ரஹே । வஸிஷ்டக்ரு'தலக்நாபி ஜாநகீ துஃ கபாஜநம் ॥ ௧,௧௧௩.

இங்கு செயல்களே முதன்மை; நல்ல நேரம், நல்ல நட்சத்திரம் இருந்தாலும், வசிஷ்டர் நிச்சயித்த திருமணம் ஆன சீதாதேவியும் துன்பம் அனுபவித்தாள்.

ஸ்தூலஜங்கோ யதா ராமஃ ஶப்தகாமீ ச லக்ஷ்மணஃ । கநகேஶீ யதா ஸீதா த்ரயஸ்தே துஃ கபாஜநம் ॥ ௧,௧௧௩.

இராமனுக்கு தடித்த கால்கள், லக்ஷ்மணன் ஒலியைக் கேட்டு நடந்தான், சீதைக்கு அடர்ந்த கூந்தல் இருந்தபோது — இந்த மூவரும் துன்பத்தை அனுபவித்தார்கள்.

ந பிதுஃ கர்மணா புத்ரஃ பிதா வா புத்ரகர்மணா । ஸ்வயம் க்ரு'தேந கச்சந்தி ஸ்வயம் பத்தாஃ ஸ்வகர்மணா ॥ ௧,௧௧௩.

மகனின் செயலால் தந்தை, தந்தையின் செயலால் மகன் பயன் அடைவதில்லை; ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த செயலால் கட்டப்பட்டு செல்கிறார்கள்.

கர்மஜந்யஶரீரேஷு ரோகாஃ ஶரீரமாநஸாஃ । ஶரா இவ பதந்தீஹ விமுக்தா த்ரு'டதந்விபிஃ ॥ ௧,௧௧௩.

கர்மாவால் பிறந்த உடலில், உடல் நோயும் மன நோயும் வலுவான வில்லாளிகள் விட்ட அம்புகளைப் போல் விழுகின்றன.

அந்யதா ஶாஸ்த்ரகார்பிண்யா தியா தீரோர்ऽதமீஹதே । ஸ்வாமிவத்ப்ராக்க்ரு'தம் கர்ம விததாதி ததந்யதா ॥ ௧,௧௧௩.

வேறு விதமாக, வேதம் கற்ற அறிவும் இருந்தாலும், புத்திசாலி செல்வம் நாடுகிறான்; ஆனாலும், முன்பே தீர்மானிக்கப்பட்ட கர்மத்தை, ஊழியன் போல் செய்கிறான்; வேறு விதமாக முடியாது.

பாலோ யுவா ச வ்ரு'த்தஶ்ச யஃ கரோதி ஶுபாஶுபம் । தஸ்யாந்தஸ்யாமவஸ்தாயாம் புங்க்தே ஜந்மநிஜந்மநி ॥ ௧,௧௧௩.

குழந்தையாயிருந்தாலும், இளமையிலும், முதுமையிலும் இருந்தாலும், யார் நல்லது கெட்டது செய்தாரோ, அவர்கள் அந்த நிலையிலேயே பிறப்புப் பிறப்பாக அதன் பலனை அனுபவிக்கிறார்கள்.

அநீக்ஷமாணோऽபி நரோ விதேஶஸ்தோऽபி மாநவஃ । ஸ்வகர்மபாதவாதேந நீயதே யத்ர தத்பலம் ॥ ௧,௧௧௩.

ஒருவன் பார்ப்பதில்லை என்றாலும், வெளிநாட்டில் இருந்தாலும், அவன் செய்த கர்மத்தின் பலன் உள்ள இடத்துக்கு அந்தக் கர்மம் அவனை இட்டுச் செல்கிறது.

ப்ராப்தவ்யமர்தம் லபதே மநுஷ்யோ தேவோऽபி தம் வாரயிதும் ந ஶக்தஃ । அதோ ந ஶோசாமி ந விஸ்மயோ மே லலாடலேகா ந புநஃ ப்ரயாதி (யதஸ்மதீயம் ந து தத்பரேஷாம் ॥ ௧,௧௧௩.

ஒருவருக்குக் கிடைக்க வேண்டியதை அவன் பெறுகிறான்; தேவனும் அதைத் தடுக்க முடியாது. அதனால் நான் வருந்தவில்லை, ஆச்சரியப்படவும் இல்லை; நம்முடைய நசை மீண்டும் பிறரிடம் போகாது.

ஸர்பஃ கூபே கஜஃ ஸ்கந்தே பில ஆகுஶ்ச தாவதி । நரஃ ஶீக்ரதராதேவ கர்மணஃ கஃ பலாயதே ॥ ௧,௧௧௩.

கிணற்றில் பாம்பு, தோளில் யானை, கொண்டையில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் எலி — மனிதரில் யார் கர்மாவை விட வேகமாக ஓட முடியும்?

நால்பா பவதி ஸத்வித்யா தீயமாநாபி வர்ததே । கூபஸ்தமிவ பாநீயம் பவத்யேவ பஹூதகம் ॥ ௧,௧௧௩.

உண்மையான அறிவு சிறிதாகக் கொடுத்தாலும் வளர்கிறது; கிணற்றில் இருக்கும் நீர் போல், அது நிறைந்து பெருகும்.

யேர்ऽதா தர்மேண தே ஸத்யா யேऽதர்மேண கதாஃ ஶ்ரியஃ । தர்மார்தோ ச மஹாம்ல்லோகே தத்ஸ்ம்ரு'த்வா ஹ்யர்தகாரணாத் ॥ ௧,௧௧௩.

நியாயமாகப் பெற்ற செல்வமே உண்மை; அநியாயமாக வந்த செல்வம் நிலைநிற்காது. தர்மமும் செல்வமும் உலகில் மிக முக்கியம் என்பதை நினைத்து, அதற்கேற்ப செயல்பட வேண்டும்.

அந்நார்தோ யாநி துஃ காநி கரோதி க்ரு'பணோ ஜநஃ । தாந்யேவ யதி தர்மார்தோ ந பூயஃ க்லேஶபாஜநம் ॥ ௧,௧௧௩.

உணவும் செல்வமும் பெற ஏழை செய்யும் துன்பங்கள், அவை தர்மம் மற்றும் செல்வம் பெறவே என்றால், அவை இனி துன்பமாக இருக்காது.

ஸர்வேஷாமேவ ஶௌசாநாமந்நஶௌசம் விஶிஷ்யதே । யோऽந்நார்தைஃ ஶுசிஃ ஶௌசாந்ந ம்ரு'தா வாரிணா ஶுசிஃ ॥ ௧,௧௧௩.

எல்லா வகை தூய்மைகளிலும், உணவு தூய்மை மிக முக்கியமானது. உணவில் தூய்மை உள்ளவனே உண்மையில் தூயவன்; மண் அல்லது நீர் கொண்டு மட்டும் தூய்மை அடைய முடியாது.

ஸத்யம் ஶௌசம் மநஃ ஶௌசம் ஶௌசமிந்த்ரியநிக்ரஹஃ । ஸர்வபூதே தயா ஶௌசம் ஜலஶௌசஞ்ச பஞ்சமம் ॥ ௧,௧௧௩.

உண்மை பேசுதல் தூய்மை, மனம் தூய்மையாக இருப்பது தூய்மை, உணர்வுகளை அடக்குவது தூய்மை, எல்லா உயிர்களுக்கும் இரக்கம் காட்டுவது தூய்மை, நீர் தூய்மையும் ஐந்தாவது தூய்மை.

யஸ்ய ஸத்யஞ்ச ஶௌசஞ்ச தஸ்ய ஸ்வர்கோ ந துர்லபஃ । ஸத்யம் ஹி வசநம் யஸ்ய ஸோऽஶ்வமேதாத்விஶிஷ்யதே ॥ ௧,௧௧௩.

யாரிடம் உண்மை மற்றும் தூய்மை இருக்கிறதோ, அவருக்கு சொர்க்கம் அடைய கடினமல்ல; உண்மை பேசுகிறவன் அஸ்வமேத யாகத்தைவிட உயர்ந்தவன்.

ம்ரு'த்திகாநாம் ஸஹஸ்ரேண சோதகாநாம் ஶதேந ஹி । ந ஶுத்யதி துராசாரோ பாவோபஹதசேதநஃ ॥ ௧,௧௧௩.

ஆயிரம் மண் பூசினாலும், நூறு முறை நீர் ஊற்றினாலும், தீய எண்ணங்கள் கொண்ட கெட்டவன் தூய்மையடைய மாட்டான்.

யஸ்ய ஹஸ்தௌ ச பாதௌ ச மநஶ்சைவ ஸுஸம்யதம் । வித்யா தபஶ்ச கீர்திஶ்ச ஸ தீர்தபலமஶ்நுதே ॥ ௧,௧௧௩.

யாருடைய கைகள், கால்கள், மனம் நன்றாக கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளதோ, அறிவும் தவமும் புகழும் உள்ளவனோ, அவன் தீர்த்தயாத்திரையின் பலனை பெறுவான்.

ந ப்ரஹ்ரு'ஷ்யதி ஸம்மாநைர்நாவமாநைஃ ப்ரகுப்யதி । ந க்ருத்தஃ பருஷம் ப்ரூயாதேதத்ஸாதோஸ்து லக்ஷணம் ॥ ௧,௧௧௩.

புகழ்ச்சி வந்தாலும் மகிழ்வதில்லை, அவமதிப்பு வந்தாலும் கோபப்படுவதில்லை; கோபப்பட்டாலும் கடுமையாக பேசுவதில்லை — இதுவே நல்லவனின் அடையாளம்.

தரித்ரஸ்ய மநுஷ்யஸ்ய ப்ராஜ்ஞஸ்ய மதுரஸ்ய ச । காலே ஶ்ருத்வா ஹிதம் வாக்யம் ந கஶ்சித்பரிதுஷ்யதி ॥ ௧,௧௧௩.

ஏழை, அறிவாளர், இனிய மனம் கொண்டவர் ஆகியோரிடம் சரியான நேரத்தில் நல்ல வார்த்தைகள் சொன்னாலும், யாரும் அதனால் மகிழ்வதில்லை.

ந மந்த்ரபலவீர்யேண ப்ரஜ்ஞயா பௌருஷேண ச । அலப்யம் லப்யதே மர்த்யைஸ்தத்ர கா பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

மந்திரத்தின் சக்தியாலும், வலிமையாலும், அறிவாலும், முயற்சியாலும், அடைய முடியாததை மனிதர்கள் பெற முடியாது; அப்படி இருக்க, ஏன் கவலைப்பட வேண்டும்?

அயாசிதோ மயா லப்தோ புநர்மத்ப்ரேஷணாத்கதஃ । யத்ராகதஸ்தத்ர கதஸ்தத்ர கா பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

நான் கேட்காமல் கிடைத்ததும், என் அனுப்புதலால் போனதும் — எங்கு வந்ததோ அங்கேயே போய்விட்டது; இதில் கவலைப்பட ஏது காரணம்?

ஏகவ்ரு'க்ஷே ஸதா ராத்ரௌ நாநாபக்ஷிஸமாகமஃ । ப்ரபாதேऽந்யதிஶோ யாந்தி கா தத்ர பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

ஒரு மரத்தில் இரவில் பலவித பறவைகள் கூடுகின்றன; காலை வந்ததும் தத்தம் வழியில் பறக்கின்றன — இதில் கவலை வேண்டுமா?

ஏகஸார்தப்ரயாதாநா ஸர்வேஷாந்தத்ர காமிநாம் । யஸ்த்வேகஸ்த்வரிதோ யாதி கா தத்ர பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

ஒரே பேரணியில் எல்லோரும் பயணம் செய்கிறார்கள்; ஒருவன் மட்டும் விரைவாக தனக்குத் தெரிந்த வழியில் செல்கிறான் — இதில் கவலைப்பட ஏது காரணம்?

அவ்யக்தாதீநி பூதாநி வ்யக்தமத்யாநி ஶௌநக । அவ்யக்தநிதநாந்யேநவ கா தத்ர பரிவேதநா ॥ ௧,௧௧௩.

உயிர்கள் ஆரம்பத்தில் தெரியாத நிலையில் இருந்து, நடுவில் தெரியும் நிலையில் இருந்து, முடிவில் மறைந்துவிடுகின்றன, ஶௌணகா; இதில் கவலைப்பட ஏது காரணம்?