கருடபுராணம்

மூல்யரூபபரீக்ஷாக்ரு'த்பவே த்ரத்நபரீக்ஷகஃ । பலாபலபரிஜ்ஞாதா ஸேநாத்யக்ஷோ விதீயதே ॥ ௧,௧௧௨.

விலை, வடிவம் பார்ப்பதில் தேர்ச்சி உள்ளவன், ரத்தினங்களை மதிப்பிடுபவன்; பலமும் பலவீனமும் அறிந்தவன், படைத்தலைவராக நியமிக்கப்படுகிறான்.

இங்கிதாகாரதத்த்வஜ்ஞோ பலவாந் ப்ரியதர்ஶநஃ । அப்ரமாதீ ப்ரமாதீ ச ப்ரதீஹாரஃ ஸ உச்யதே ॥ ௧,௧௧௨.

சைகை, முகபாவனையின் உண்மையை அறிந்தவன், வலிமைமிக்கவன், இனிமையான தோற்றம் கொண்டவன், கவனமாகவும், சுறுசுறுப்பாகவும் இருப்பவன், அவனே கதவாளி என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

மேதாவீ வாக்படுஃ ப்ராஜ்ஞஃ ஸத்யவாதீ ஜிதேந்த்ரியஃ । ஸர்வஶாஸ்த்ரஸமாலோகீ ஹ்யேஷ ஸாதுஃ ஸ லேககஃ ॥ ௧,௧௧௨.

புத்திசாலி, நயமான பேச்சாளர், அறிவுள்ளவன், உண்மை பேசுபவன், உணர்ச்சிகளை வென்றவன், எல்லா அறிவிலும் தேர்ந்தவன் — இவன் நல்லவன், எழுத்தராக இருக்கிறான்.

புத்திமாந்மதிமாம்ஶ்சைவ பரசித்தோபலக்ஷகஃ । க்ரூரோ யதோக்தவாதீ ச ஏஷ தூதோ விதீயதே ॥ ௧,௧௧௨.

அறிவும், விவேகமும், பிறர் மனதை உணரும் திறனும், கடுமைமையும், சொன்னபடி பேசும் பண்பும் உடையவன் தூதராக நியமிக்கப்படுகிறான்.

ஸமஸ்தஸ்ம்ரு'திஶாஸ்த்ரஜ்ஞஃ பண்டிதோऽத ஜிதேந்த்ரியஃ । ஶௌர்யவீர்யகுணோபேதோ தர்மாத்யக்ஷோ விதீயதே ॥ ௧,௧௧௨.

எல்லா நூல்களையும் நன்கு அறிந்தவன், பண்டிதன், உணர்ச்சிகளை வென்றவன், வீரம், பலம், நல்ல பண்புகள் கொண்டவன் நீதிபதியாக நியமிக்கப்படுகிறான்.

பித்ரு'பைதாமஹோ தக்ஷஃ ஶாஸ்த்ரஜ்ஞஃ ஸத்யவாசகஃ । ஶுசிஶ்ச கடிநஶ்சைவ ஸூபகாரஃ ஸ உச்யதே ॥ ௧,௧௧௨.

தந்தை, தாத்தா வழியாக திறமை பெற்றவன், நூல்களைக் கற்றவன், உண்மை பேசுவான், தூய்மையும், கடுமையுமுள்ளவன் சமையல்காரராக அழைக்கப்படுகிறான்.

ஆயுர்வேதக்ரு'தாப்யாஸஃ ஸர்வேஷாம் ப்ரியதர்ஶநஃ । ஆயுஃ ஶீலகுணோபேதோ வைத்ய ஏவ விதீயதே ॥ ௧,௧௧௨.

ஆயுர்வேதத்தில் பயிற்சி பெற்றவன், எல்லோருக்கும் இனிமை காட்டும்வன், நீண்ட ஆயுள், நல்ல பழக்கம், நல்ல பண்புகள் கொண்டவன் வைத்தியராக நியமிக்கப்படுகிறான்.

வேதவேதாங்கதத்த்வஜ்ஞோ ஜபஹமபராயணஃ । ஆஶீர்வாதபரோ நித்யமேஷ ராஜபுரோஹித ॥ ௧,௧௧௨.

வேதம் மற்றும் அதன் அங்கங்களை நன்கு அறிந்தவன், ஜபம், ஹோமம் ஆகியவற்றில் ஈடுபடும்வன், எப்போதும் ஆசீர்வாதம் வழங்கும்வன் அரசபுரோகிதன் ஆவான்.

லேககஃ பாடகஶ்சைவ கணகஃ ப்ரதிரோதகஃ । ஆலஸ்யயுக்தஶ்சைத்ராஜா கர்ம ஸம்வர்ஜயேத்ஸதா ॥ ௧,௧௧௨.

எழுத்தர், வாசிப்பவர், கணக்காளர், எதிர்ப்பவர், சோம்பேறி ஆகிய பணியாளர்களை அரசன் எப்போதும் தவிர்க்க வேண்டும்.

த்விஜிஹ்வமுத்வேககரம் க்ரூரமேகாந்ததாருணம் । கலஸ்யாஹேஶ்ச வதநமபகாராய கேவலம் ॥ ௧,௧௧௨.

இரட்டை நாக்கு கொண்டவன், கலக்கம் ஏற்படுத்துவான், மிகக் கடுமையானவன், மிகவும் கொடூரமானவன் ஆகியோரின் பேச்சு, குற்றமற்றவர்களுக்கு தீங்கு செய்ய மட்டுமே பயன்படுகிறது.

துர்ஜநஃ பரிஹர்தவ்யோ வித்யயாலங்க்ரு'தோऽபிஸந் । மணிநா பூஷிதஃ ஸர்பஃ கிமஸௌ ந பயங்கரஃ ॥ ௧,௧௧௨.

தீயவன், கல்வியால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தாலும் கூட, தவிர்க்கப்பட வேண்டும்; மாணிக்கம் அணிந்த பாம்பு கூட பயங்கரம்தானே?

அகாரணவிஷ்க்ரு'தகோபதாரிணஃ கலாத்பயம் கஸ்ய ந நாம ஜாயதே । விஷம் மஹாஹேர்விஷமஸ்ய துர்வசஃ ஸதுஃ ஸஹம் ஸந்நிபதேத்ஸதா முகே ॥ ௧,௧௧௨.

ஏன் காரணமின்றி கோபம் கொள்கின்ற தீயவனை யாருக்கு பயமில்லாமல் இருக்க முடியும்? பெரிய பாம்பின் விஷமும், அவனுடைய கடுமையான வார்த்தைகளும் எப்போதும் ஒரே வாயில் சேரும்.

துல்யார்தம் துல்யஸாமர்த்யம் மர்மஜ்ஞம் வ்யவஸாயிநம் । அர்தராஜ்யஹரம் ப்ரு'த்யம் யோ ஹந்யாத்ஸ ந ஹந்யதே ॥ ௧,௧௧௨.

செல்வம், திறமை, ரகசியங்களை அறிதல், உறுதி ஆகியவற்றில் சமமான, அரை அரசை கைப்பற்றும் பணியாளரை கொல்வவன் தானே பாதுகாப்பாக இருப்பான்.

ஶூரத்வயுக்தா ம்ரு'துமந்தவாக்யா ஜிதேந்த்ரியாஃ ஸத்யபராக்ரமாஶ்ச । ப்ராகேவ பஶ்சாத்விபரீ தருபா யே தே து ப்ரு'த்யா ந ஹிதா பவந்தி ॥ ௧,௧௧௨.

வீரம் கொண்டும் மெதுவாக, மென்மையாக பேசும், உணர்ச்சிகளை வென்றும் உண்மையான வீரத்துடன் இருப்பவராக இருந்தும், ஆரம்பத்தில் ஒன்று, பின்னர் வேறு மாதிரியாக மாறுபவர்கள் நல்ல பணியாளராக இருக்க முடியாது.

நிராலஸ்யாஃ ஸுஸந்துஷ்டாஃ ப்ரதிபோதகாஃ । ஸுகதுஃ கஸமா தீரா ப்ரு'த்யா லோகேஷு துர்லபாஃ ॥ ௧,௧௧௨.

சோம்பல் இல்லாத, நன்றாக திருப்தியுடன் இருக்கும், எப்போதும் விழிப்புடன், இன்ப துன்பத்தில் சமமாக, மனம் தளராத பணியாளர்கள் உலகில் அரிது.

க்ஷாந்திஸ்தயவிஹீநஶ்ச க்ரூரபுத்திஶ்ச நிந்தகஃ । தாம்பிகஃ கபடீ சைவ ஶடஶ்ச ஸ்ப்ரு'ஹயாந்விதஃ । அஶக்தோ பயபீதஶ்ச ராஜ்ஞா த்யக்தவ்ய ஏவ ஸஃ ॥ ௧,௧௧௨.

பொறுமை, ஒழுக்கம் இல்லாதவன், கொடூரமான மனம் கொண்டவன், பழிச்சுவான், போலி, வஞ்சகன், சூழ்ச்சி செய்பவன், ஆசை மிகுந்தவன், இயலாமை மற்றும் பயம் கொண்டவன் — இவனை அரசன் தவிர்க்க வேண்டும்.

ஸுஸந்தாநாநி சாஸ்த்ராணி ஶஸ்த்ராணி விவிதாநி ச । துர்கே ப்ரவேஶிதவ்யாநி ததஃ ஶத்ரும் நிபாதயேத் ॥ ௧,௧௧௨.

நன்கு தயார் செய்யப்பட்ட ஆயுதங்களும் பலவகை ஆயுதங்களும் கோட்டைக்குள் கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும்; பின்னர் பகைவரை வீழ்த்த வேண்டும்.

ஷண்மாஸமத வர்ஷம் வா ஸந்திம் குர்யாந்நராதிபஃ । பஶ்யந்ஸஞ்சிதமாத்மாநம் புநஃ ஶத்ரும் நிபாதயேத் ॥ ௧,௧௧௨.

ஆறு மாதம் அல்லது ஒரு வருடம் உடன்படிக்கை செய்து, தன்னை கவனமாக பாதுகாத்து, பின்னர் மீண்டும் பகைவரை வீழ்த்த வேண்டும்.

மூர்காந்நியோஜயேத்யஸ்து த்ரயோऽப்யேதே மஹீபதேஃ । அயஶஶ்சார்தநாஶஶ்ச நரகே சைவ பாதநம் ॥ ௧,௧௧௨.

முட்டாள்களை அரசனுக்காக நியமிப்பவன் யாராயினும், அவனால் அவமதிப்பு, செல்வநஷ்டம், நரகத்தில் வீழ்ச்சி ஆகியவை ஏற்படும்.

யத்கிஞ்சித்குருதே கர்ம ஶுபம் வா யாதி வாஶுபம் । தேந ஸ்ம வர்ததே ராஜா ஸூக்ஷ்மதோ ப்ரு'த்யகார்யதஃ ॥ ௧,௧௧௨.

ஒரு பணியாளர் செய்யும் எந்த செயலும், அது நல்லதா, கெட்டதா என்றாலும், அதனால் அரசனுக்கு கூடுதல் நன்மை அல்லது தீமை ஏற்படும்.

தஸ்மாத்பூமீஶ்வரஃ ப்ராஜ்ஞம் தர்மகாமார்தஸாதநே । நியோஜ யேத்திஸததம் கோப்ராஹ்மணஹிதாய வை ॥ ௧,௧௧௨.

ஆகையால், நிலத்தின் அதிபதி எப்போதும் அறிவுள்ளவனை, தர்மம், காமம், அர்த்தம் ஆகியவற்றில் திறமை பெற்றவனை, பசுக்களும் பிராமணர்களும் நலனுக்காக நியமிக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௧௩ ஸூத உவாச । குணவந்தம் நியுஞ்ஜீத குணஹீநம் விவர்ஜயேத் । பண்டிதஸ்ய குணாஃ ஸர்வே மூர்வே தோஷாஶ்ச கேவலாஃ ॥ ௧,௧௧௩.

குணம் உள்ளவரை நியமிக்க வேண்டும்; குணம் இல்லாதவரை தவிர்க்க வேண்டும். அறிவாளிக்கு எல்லா நல்ல பண்புகளும் உண்டு; அறியாதவனுக்கு குறைகளே அதிகம்.

ஸத்பிராஸீத ஸததம் ஸத்பிஃ குர்வீத ஸங்கதிம் । ஸத்பிர்விவாதம் மைத்ரீஞ்ச நாஸத்பிஃ கிஞ்சிதாசரேத் ॥ ௧,௧௧௩.

நல்லவர்களுடன் எப்போதும் பழக வேண்டும்; அவர்களுடன் நட்பு, உரையாடல் எல்லாம் செய்ய வேண்டும்; தீயவர்களுடன் எதையும் செய்யக்கூடாது.

பண்டிதைஶ்ச விர்நாதைஶ்ச தர்மஶைஃ ஸத்யவாதிபிஃ । பந்த்ஸ்தோऽபி திஷ்டேச்ச ந து ராஜ்யே கலைஃ ஸஹ ॥ ௧,௧௧௩.

பண்டிதர்கள், ஞானிகள், தர்மத்தைப் பின்பற்றுவோர், உண்மையைக் கூறுவோர் இவர்களுடன் உறவினால் கூட இணைந்து இருக்க வேண்டும்; ஆனால் பொல்லாதவர்களுடன் அதிகாரத்தில் சேரக்கூடாது.

ஸாவஶேஷாணி கார்யாணி குவத்ரர்தே யுஜ்யதே । தஸ்மாத்ஸர்வாணி கார்யாணி ஸாவஶேஷாணி காரயேத் ॥ ௧,௧௧௩.

சில வேலைகள் முடிந்த பிறகும் சற்றே ஏதோ மீதமிருக்கிறது; ஆகவே, எல்லா வேலைகளையும் முடிந்தபிறகும் சற்றே மீதமிருப்பது போல செய்ய வேண்டும்.

மதுஹேவ துஹேத்ஸாரம் குஸுமஞ்ச ந காதயேத் । வத்ஸாபேக்ஷீ துஹேத்க்ஷீரம் பூமிம் காஞ்சைவ பார்திபஃ ॥ ௧,௧௧௩.

தேன் எடுக்கும் போது பூவை அழிக்காமல் எடுக்க வேண்டும்; பசுவிடம் பசிக்குட்டி இருக்கும்போது பசுமாட்டிலிருந்து பாலை எடுக்க வேண்டும்; அதுபோல அரசன் நிலத்திலும் மாடுகளிலும் கருணையோடு வரி வசூலிக்க வேண்டும்.

யதாக்ரமேண புஷ்பேப்யஶ்சிநுதே மது ஷட்பதஃ । ததா வித்தமு பாதாய ராஜா குர்வீத ஸஞ்சயம் ॥ ௧,௧௧௩.

எப்படி தேனீ பூவிலிருந்து ஒழுங்காகத் தேனை சேகரிக்கிறதோ, அதுபோல் அரசன் தன் பொக்கிஷத்திற்காக படிப்படியாகச் செல்வத்தைச் சேர்க்க வேண்டும்.

வல்மீகம் மதுஜாலஞ்ச ஶுக்லண்க்ஷே து சந்த்ரமாஃ । ராஜத்ரவ்யஞ்ச பைக்ஷ்யஞ்ச ஸ்தோகம்ஸ்தோகம் ப்ரவர்ததே ॥ ௧,௧௧௩.

வெட்டிலி மண், தேன்கூடு, வளர்ந்து வரும் சந்திரன், அரசனின் செல்வம், பிச்சை—all இவை சிறிது சிறிதாக அதிகரிக்கின்றன.

அர்ஜிதஸ்ய க்ஷயம் த்ரு'ஷ்டா ஸம்ப்ரதத்தஸ்ய ஸஞ்சயம் । அவந்த்யம் திவஸம் குர்யாத்தாநத்யயநகர்மஸு ॥ ௧,௧௧௩.

சம்பாதித்ததில் குறைவு தெரிகிறது; கொடுத்ததில் வளர்ச்சி தெரிகிறது. ஒவ்வொரு நாளும் தானம், படிப்பு, கடமை ஆகியவற்றால் பயனுள்ள நாளாக ஆக்க வேண்டும்.