கருடபுராணம்

த்யஜந்தி மித்ராணி தநைர்விஹீநம் புத்ராஶ்ச தாராஶ்ச ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநாஶ்ச । தே சார்தவந்தம் புநராஶ்ரயந்தி ஹ்யர்தோ ஹி லோகே புருஷஸ்ய பந்துஃ ॥ ௧,௧௧௧.

செல்வம் இல்லாதவனை நண்பர்களும், மகன்களும், மனைவியும், உறவினர்களும் விட்டு விடுவார்கள்; ஆனால் செல்வம் உள்ளவனை அவர்கள் மீண்டும் நாடுவார்கள்; இந்த உலகில் செல்வமே மனிதனுக்கு உண்மையான உறவாகும்.

அந்தா ஹி ராஜா பவதி யஸ்து ஸாஸ்த்ரவிவர்ஜிதஃ । அந்தஃ பஶ்யதி சாரேண ஶாஸ்த்ரஹீநோ ந பஶ்யதி ॥ ௧,௧௧௧.

சாஸ்திர அறிவில்லாத அரசன் உண்மையில் குருடனாகிவிடுவான்; குருடன் வழிகாட்டியால் பார்க்க முடியும், ஆனால் சாஸ்திரம் இல்லாதவன் எதையும் காண முடியாது.

யஸ்ய புத்ராஶ்ச ப்ரு'த்யாஶ்ச மந்த்ரிணஶ்ச புரோஹிதாஃ । இந்த்ரியாணி ப்ரஸுப்தாநி தஸ்ய ராஜ்யம் சிரம் ந ஹி ॥ ௧,௧௧௧.

யாருடைய மகன்கள், வேலைக்காரர்கள், அமைச்சர்கள், புரோகிதர்கள், மற்றும் உணர்ச்சிகள் தூங்கிக் கொண்டிருக்கின்றனவோ, அவருடைய ராஜ்யம் நீண்ட நாட்கள் நிலைநிற்காது.

யேநார்ஜிதாஸ்த்ரயோऽப்யோऽப்யேதே புத்ரா ப்ரு'த்யாஶ்ச பாந்தவாஃ । ஜிதா தேந ஸமம் பூபைஶ்சதுரப்திர்வஸுந்தரா ॥ ௧,௧௧௧.

யாரால் இந்த மூவர்—மகன்கள், வேலைக்காரர்கள், உறவினர்கள்—சேர்க்கப்படுகிறார்களோ, அவரும் மற்ற அரசர்களுடன் நான்கு யுகங்களும் பூமியை சமமாக ஆள்கிறார்.

லங்கயேச்சாஸ்த்ரயுக்தாநி ஹேதுயுக்தாநி யாநி ச । ஸஹி நஶ்யதி வை ராஜா இஹ லோகே பரத்ர ச ॥ ௧,௧௧௧.

சாஸ்திரமும் காரணமும் கூறும் முறைகளை மீறுகிறவன், இவ்வுலகிலும் மறுபிறப்பிலும் தன் ராஜ்யத்துடன் அழிந்து விடுவான்.

மநஸ்தாபம் ந குர்வீத ஆபதம் ப்ராப்ய பார்திவஃ । ஸமபுத்திஃ ப்ரஸந்நாத்மா ப்ரஸந்நாத்மா ஸுகதுஃகே ஸமோ பவேத் ॥ ௧,௧௧௧.

ஒரு அரசன், துன்பம் வந்தாலும் மனதில் கவலை கொள்ளாமல், சமமான மனநிலையுடன், தெளிவான உள்ளத்துடன், சந்தோஷத்திலும் துக்கத்திலும் ஒரேபோல் இருக்க வேண்டும்.

தீராஃ கஷ்டமநுப்ராப்ய ந பவந்தி விஷாதிநஃ । ப்ரவிஶ்ய வதநம் ராஹோஃ கிம் நோததி புநஃ ஶஶீ ॥ ௧,௧௧௧.

திடமான மனம் கொண்டவர்கள், கடினமான சூழ்நிலையிலும் மனம் தளர்வதில்லை; சந்திரன் ராகுவின் வாயில் சென்ற பிறகும் மீண்டும் எழும்புவது போல.

திக்திக்ஶரீரஸுகலாலிதமாநவேஷு மா கேதயேத்தநக்ரு'ஶம் ஹி ஶரீரமேவ । ஸத்தாரகா ஹ்யதநபாண்டுஸுதாஃ ஶ்ருதா ஹி துஃகம் விஹாய புநரேவ ஸுகம் ப்ரபந்நாஃ ॥ ௧,௧௧௧.

உடலை சுகத்துக்காக அதிகம் பேணுபவர்களைப் பழிக்க வேண்டும்; செல்வம் இல்லையென்று மனம் வருந்த வேண்டாம், ஏனெனில் உடலே பலவீனமானது. மனைவி, பிள்ளைகள் உள்ளவர்களும், பாண்டவர்கள் போல், துன்பத்தை விட்டு மீண்டும் மகிழ்ச்சியை அடைந்ததாக அறியப்படுகிறது.

கந்தர்வவித்யாமாலோக்ய வாத்யம் ச கணிகாகணாந் । தநுர்வேதார்தஶாஸ்த்ராணி லோகே ரக்ஷேச்ச பூபதிஃ ॥ ௧,௧௧௧.

கந்தர்வர்களின் கலைகளையும், இசையையும், நடனக்காரர்களின் கூட்டத்தையும் பார்த்த பிறகு, அரசன் உலகில் வில் வித்தையும், ஆட்சித்திறனையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.

காரணேந விநா ப்ரு'த்யே யஸ்து குப்யதி பார்திவஃ । ஸ க்ரு'ஹ்ணாதி விஷோந்மாதம் க்ரு'ஷ்ணஸர்பவிஸர்ஜிதம் ॥ ௧,௧௧௧.

ஏதுமில்லாமல் தன் பணியாளரிடம் கோபப்படுகிற அரசன், கருப்பு பாம்பு விடும் விஷத்தின் பைத்தியத்தைப் பெற்றுக்கொள்கிறான்.

சாபலாத்வாரயேத்த்ரு'ஷ்டிம் மித்யாவாக்யஞ்ச வாரயேத் । மாநவே ஶ்ரோத்ரியே சைவ ப்ரு'த்யவர்கே ஸதைவ ஹி ॥ ௧,௧௧௧.

அமைதியில்லாமல் கண்களை அலைக்க விடாமல், பொய் பேசாமல், மனிதர்களிடம், அறிஞர்களிடம், பணியாளர்களிடம் எப்போதும் தன்னை கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

லீலாம் கரோதி யோ ராஜா ப்ரு'த்யஸ்வஜநகர்விதஃ । ஶாஸநே ஸர்வதா க்ஷிப்ரம் ரிபுபிஃ பரிபூயதே ॥ ௧,௧௧௧.

தன் பணியாளர்கள், உறவினர்கள் மீது பெருமை கொண்டு, ஆட்சியில் விளையாட்டாக நடக்கும் அரசன், விரைவில் எதிரிகளால் தோற்கடிக்கப்படுவான்.

ஹுங்காரே ப்ரு'குடீம் நைவ ஸதா குர்வீத பார்திவஃ । விநா தோஷேண யோ ப்ரு'த்யாந்ராஜாதமண ஶாஸ்தி ச । லீலாஸுகாநி போக்யாநி த்யஜேதிஹ மஹீபதிஃ ॥ ௧,௧௧௧.

ஒரு அரசன் வெறும் வார்த்தைகளில் கோபம் காட்டவோ, புருவம் சுரிக்கவோ கூடாது; குற்றமில்லாமல் பணியாளர்களை தண்டிப்பவன் கீழானவன். விளையாட்டு சுகங்களை அரசன் இங்கே விட்டு விட வேண்டும்.

ஸுகப்ரவ்ரு'த்தைஃ ஸாத்யந்தை ஶத்ரவோ விக்ரஹே ஸ்திதைஃ ॥ ௧,௧௧௧.

போரில் நிலைத்திருக்கும் எதிரிகளை, வெற்றி மற்றும் மகிழ்ச்சியில் ஈடுபட்டவர்களால் வெல்ல வேண்டும்.

உத்யோகஃ ஸாஹஸம்தைர்யம் புத்திஃ ஶக்திஃ பராக்ரமஃ । ஷட்விதோ யஸ்ய உத்ஸாஹஸ்தஸ்ய தேவோऽபி ஶங்கதே ॥ ௧,௧௧௧.

உழைப்பு, முயற்சி, துணிச்சல், அறிவு, வலிமை, வீரியம் — இந்த ஆறு உற்சாகங்கள் உள்ளவனை, தேவதைகளும் பயப்படுவார்கள்.

உத்யோகேந க்ரு'தே கார்யே ஸித்தர்யஸ்ய ந வித்யதே । தைவம் தஸ்ய ப்ரமாணம் ஹி கர்தவ்யம் பௌருஷம் ஸதா ॥ ௧,௧௧௧.

முயற்சியால் ஒரு காரியம் செய்தும் வெற்றி கிடைக்கவில்லை என்றால், அதற்கு விதி காரணம். இருந்தாலும், மனித முயற்சி எப்போதும் செய்ய வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௧௨ ஸூத உவாச । ப்ரு'த்யா பஹுவிதா ஜ்ஞேயா உத்தமாதமமத்யமாஃ । நியோக்தவ்யா யதார்ஹேஷு த்ரிவிதேஷ்வேவ கர்மஸு ॥ ௧,௧௧௨.

சூதர் சொன்னார்: பணியாளர்கள் பலவகை; சிறந்தோர், நடுத்தரோர், கீழோர் என்று. அவர்கள் தகுதிக்கேற்றபடி இந்த மூன்று வகை வேலைகளில் நியமிக்கப்பட வேண்டும்.

ப்ரு'த்யே பரிக்ஷணம் வக்ஷ்யே யஸ்யயஸ்ய ஹி யோ குணஃ । தமிமம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி யே யதாகதிதம் கில ॥ ௧,௧௧௨.

பணியாளர்களை எப்படி தேர்வு செய்வது, யாருக்கு என்ன குணங்கள் உள்ளன என்பதை நான் இப்போது பாரம்பரியப்படி விளக்குகிறேன்.

யதா சதுர்பிஃ கநகம் பரீக்ஷ்யதே நிகர்ஷணச்சேதநதாபதாடநைஃ । ததா சதுர்பிர்ப்ரு'தகம் பரீக்ஷயேத்வதேந ஶீலேந கலேந கர்மணா ॥ ௧,௧௧௨.

பொன்னைக் கசக்கி, வெட்டி, சூடு வைத்து, அடித்து சோதிப்பது போலவே, பணியாளரை நடத்தை, குணம், காலம், வேலை என்ற நான்கு வழியில் சோதிக்க வேண்டும்.

குலஶீலகுணோபேதஃ ஸத்யதர்மபராயணஃ । ரூபவாந்ஸுப்ரஸந்நஶ்ச கோஶாத்யக்ஷோ விதீயதே ॥ ௧,௧௧௨.

நல்ல குடும்பம், நல்ல குணம், நற்குணங்கள், உண்மை, தர்மத்தில் நிலைபாடு, அழகு, மகிழ்ச்சி ஆகியவை உள்ளவன், பொக்கிஷ அதிகாரியாக நியமிக்கப்படுகிறான்.

மூல்யரூபபரீக்ஷாக்ரு'த்பவே த்ரத்நபரீக்ஷகஃ । பலாபலபரிஜ்ஞாதா ஸேநாத்யக்ஷோ விதீயதே ॥ ௧,௧௧௨.

விலை, வடிவம் பார்ப்பதில் தேர்ச்சி உள்ளவன், ரத்தினங்களை மதிப்பிடுபவன்; பலமும் பலவீனமும் அறிந்தவன், படைத்தலைவராக நியமிக்கப்படுகிறான்.

இங்கிதாகாரதத்த்வஜ்ஞோ பலவாந் ப்ரியதர்ஶநஃ । அப்ரமாதீ ப்ரமாதீ ச ப்ரதீஹாரஃ ஸ உச்யதே ॥ ௧,௧௧௨.

சைகை, முகபாவனையின் உண்மையை அறிந்தவன், வலிமைமிக்கவன், இனிமையான தோற்றம் கொண்டவன், கவனமாகவும், சுறுசுறுப்பாகவும் இருப்பவன், அவனே கதவாளி என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

மேதாவீ வாக்படுஃ ப்ராஜ்ஞஃ ஸத்யவாதீ ஜிதேந்த்ரியஃ । ஸர்வஶாஸ்த்ரஸமாலோகீ ஹ்யேஷ ஸாதுஃ ஸ லேககஃ ॥ ௧,௧௧௨.

புத்திசாலி, நயமான பேச்சாளர், அறிவுள்ளவன், உண்மை பேசுபவன், உணர்ச்சிகளை வென்றவன், எல்லா அறிவிலும் தேர்ந்தவன் — இவன் நல்லவன், எழுத்தராக இருக்கிறான்.

புத்திமாந்மதிமாம்ஶ்சைவ பரசித்தோபலக்ஷகஃ । க்ரூரோ யதோக்தவாதீ ச ஏஷ தூதோ விதீயதே ॥ ௧,௧௧௨.

அறிவும், விவேகமும், பிறர் மனதை உணரும் திறனும், கடுமைமையும், சொன்னபடி பேசும் பண்பும் உடையவன் தூதராக நியமிக்கப்படுகிறான்.

ஸமஸ்தஸ்ம்ரு'திஶாஸ்த்ரஜ்ஞஃ பண்டிதோऽத ஜிதேந்த்ரியஃ । ஶௌர்யவீர்யகுணோபேதோ தர்மாத்யக்ஷோ விதீயதே ॥ ௧,௧௧௨.

எல்லா நூல்களையும் நன்கு அறிந்தவன், பண்டிதன், உணர்ச்சிகளை வென்றவன், வீரம், பலம், நல்ல பண்புகள் கொண்டவன் நீதிபதியாக நியமிக்கப்படுகிறான்.

பித்ரு'பைதாமஹோ தக்ஷஃ ஶாஸ்த்ரஜ்ஞஃ ஸத்யவாசகஃ । ஶுசிஶ்ச கடிநஶ்சைவ ஸூபகாரஃ ஸ உச்யதே ॥ ௧,௧௧௨.

தந்தை, தாத்தா வழியாக திறமை பெற்றவன், நூல்களைக் கற்றவன், உண்மை பேசுவான், தூய்மையும், கடுமையுமுள்ளவன் சமையல்காரராக அழைக்கப்படுகிறான்.

ஆயுர்வேதக்ரு'தாப்யாஸஃ ஸர்வேஷாம் ப்ரியதர்ஶநஃ । ஆயுஃ ஶீலகுணோபேதோ வைத்ய ஏவ விதீயதே ॥ ௧,௧௧௨.

ஆயுர்வேதத்தில் பயிற்சி பெற்றவன், எல்லோருக்கும் இனிமை காட்டும்வன், நீண்ட ஆயுள், நல்ல பழக்கம், நல்ல பண்புகள் கொண்டவன் வைத்தியராக நியமிக்கப்படுகிறான்.

வேதவேதாங்கதத்த்வஜ்ஞோ ஜபஹமபராயணஃ । ஆஶீர்வாதபரோ நித்யமேஷ ராஜபுரோஹித ॥ ௧,௧௧௨.

வேதம் மற்றும் அதன் அங்கங்களை நன்கு அறிந்தவன், ஜபம், ஹோமம் ஆகியவற்றில் ஈடுபடும்வன், எப்போதும் ஆசீர்வாதம் வழங்கும்வன் அரசபுரோகிதன் ஆவான்.

லேககஃ பாடகஶ்சைவ கணகஃ ப்ரதிரோதகஃ । ஆலஸ்யயுக்தஶ்சைத்ராஜா கர்ம ஸம்வர்ஜயேத்ஸதா ॥ ௧,௧௧௨.

எழுத்தர், வாசிப்பவர், கணக்காளர், எதிர்ப்பவர், சோம்பேறி ஆகிய பணியாளர்களை அரசன் எப்போதும் தவிர்க்க வேண்டும்.