கருடபுராணம்

ஐஶ்வர்யமத்ருவம் ப்ராப்ய ராஜா தர்மே மதிஞ்சரேத் । க்ஷணேந விபவோ நஶ்யேந்நாத்மாயத்தம் தநாதிகம் ॥ ௧,௧௧௧.

நிலையில்லாத செல்வமும் அதிகாரமும் கிடைத்தபோது, அரசன் மனதை தர்மத்தில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்; ஏனெனில் செல்வம் ஒரு கணத்தில் அழிந்து விடும், செல்வம் முதலியவை நமக்கே சொந்தமல்ல.

ஸத்யம் மநோரமாஃ காமாஃ ஸத்யம் ரம்யா விபூதயஃ । கிந்து வை வநிதாபாங்கபங்கிலோலம் ஹி ஜீவிதம் ॥ ௧,௧௧௧.

ஆசைகள் இனிமை தரும், செல்வங்கள் அழகாகத் தோன்றும் என்பது உண்மை; ஆனாலும், வாழ்க்கை ஒரு பெண்ணின் பக்கநோக்கைப் போல நிலையற்றது.

வ்யாக்ரீவ திஷ்டதி ஜரா பரிதர்ஜயந்தீ ரோகாஶ்ச ஶத்ரவ இவ ப்ரபவந்தி காத்ரே । ஆயுஃ பரிஸ்த்ரவதி பிந்நகடாதிவாம்போ லோகோ ந சாத்மஹிதமாசரதீஹ கஶ்சித் ॥ ௧,௧௧௧.

புலியைக் போல முதுமை நம்மை அச்சுறுத்தி நிற்கிறது; நோய்கள் பகைவரைப் போல உடலில் எழுகின்றன; ஆயுள் உடைந்த குடத்தில் நீர் போல் வழிகிறது; இந்த உலகில் யாரும் தங்கள் நலனுக்காக உண்மையில் செயல்படுவதில்லை.

மாத்ரு'வத்பரதாரேஷு பரத்ரவ்யேஷு லோஷ்டவத் । ஆத்மவத்ஸர்வபூதேஷு யஃ பஶ்யதி ஸ பண்டிதஃ ॥ ௧,௧௧௧.

பிறருடைய மனைவியைத் தாயைப் போலவும், பிறருடைய செல்வத்தை மண்ணாகவும், எல்லா உயிர்களையும் தன்னைப் போலவும் பார்க்கும் மனிதன் தான் ஞானி.

ஏததர்தம் ஹி விப்ரேந்த்ரா ராஜ்யமிச்சந்தி பூப்ரு'தஃ । யதேஷாம் ஸர்வகார்யேஷு வசோ ந ப்ரதிஹந்யதே ॥ ௧,௧௧௧.

இந்த காரணத்திற்காகத்தான், பிராமணர்களே, அரசர்கள் ஆட்சி ஆசைப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்களின் வார்த்தை எல்லா விஷயங்களிலும் எதிர்ப்பு இல்லாமல் நிறைவேறும்.

ஏததர்தம் ஹி குர்வந்தி ராஜாநோ தநஸஞ்சயம் । ரக்ஷயித்வா து சாத்மாநம் யத்தநம் தத்த்விஜாதயே ॥ ௧,௧௧௧.

இந்த நோக்கத்திற்காகத்தான் அரசர்கள் செல்வம் சேர்க்கிறார்கள்; ஆனால் தங்களை பாதுகாத்த பிறகு, அந்த செல்வத்தை இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.

ஓங்காரஶப்தோ விப்ராணாம் யேந ராஷ்ட்ரம் ப்ரவர்ததே । ஸ ராஜா வர்ததே யோகாத்வ்யாதிபிஶ்ச ந பத்யதே ॥ ௧,௧௧௧.

பிராமணர்கள் ஓம் எனும் ஒலி எழுப்பும்போது, அந்த நாட்டுக்கு வளம் பெருகும்; அந்த அரசன் ஒழுக்கத்தால் வளர்ச்சி அடைந்து, நோய்களால் பாதிக்கப்படமாட்டான்.

அஸமர்தாஶ்ச குர்வந்தி முநயோ த்ரவ்யஸஞ்சயம் । கிம் புநஸ்து மஹீபாலஃ புத்ரவத்பாலயந்ப்ரஜாஃ ॥ ௧,௧௧௧.

சக்தியில்லாத முனிவர்களும் செல்வம் சேர்க்கிறார்கள்; அப்படி இருக்க, தன் குடிமக்களை பிள்ளைகளைப் போல பாதுகாக்கும் அரசன் எவ்வளவு அதிகமாகச் சேர்க்குவான்!

யஸ்யார்தாஸ்தஸ்ய மித்ராணி யஸ்யார்தாஸ்தஸ்ய பாந்தவாஃ । யஸ்யார்தாஃ ஸ முமாம்ல்லாகே யஸ்யார்தாஃ ஸ ச பண்டிதஃ ॥ ௧,௧௧௧.

யாரிடம் செல்வம் இருக்கிறதோ, அவருக்கு நண்பர்களும், உறவினர்களும் உண்டு; செல்வம் உள்ளவன் உலகில் மதிக்கப்படுவான்; செல்வம் உள்ளவன் தான் ஞானியாகக் கருதப்படுவான்.

த்யஜந்தி மித்ராணி தநைர்விஹீநம் புத்ராஶ்ச தாராஶ்ச ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநாஶ்ச । தே சார்தவந்தம் புநராஶ்ரயந்தி ஹ்யர்தோ ஹி லோகே புருஷஸ்ய பந்துஃ ॥ ௧,௧௧௧.

செல்வம் இல்லாதவனை நண்பர்களும், மகன்களும், மனைவியும், உறவினர்களும் விட்டு விடுவார்கள்; ஆனால் செல்வம் உள்ளவனை அவர்கள் மீண்டும் நாடுவார்கள்; இந்த உலகில் செல்வமே மனிதனுக்கு உண்மையான உறவாகும்.

அந்தா ஹி ராஜா பவதி யஸ்து ஸாஸ்த்ரவிவர்ஜிதஃ । அந்தஃ பஶ்யதி சாரேண ஶாஸ்த்ரஹீநோ ந பஶ்யதி ॥ ௧,௧௧௧.

சாஸ்திர அறிவில்லாத அரசன் உண்மையில் குருடனாகிவிடுவான்; குருடன் வழிகாட்டியால் பார்க்க முடியும், ஆனால் சாஸ்திரம் இல்லாதவன் எதையும் காண முடியாது.

யஸ்ய புத்ராஶ்ச ப்ரு'த்யாஶ்ச மந்த்ரிணஶ்ச புரோஹிதாஃ । இந்த்ரியாணி ப்ரஸுப்தாநி தஸ்ய ராஜ்யம் சிரம் ந ஹி ॥ ௧,௧௧௧.

யாருடைய மகன்கள், வேலைக்காரர்கள், அமைச்சர்கள், புரோகிதர்கள், மற்றும் உணர்ச்சிகள் தூங்கிக் கொண்டிருக்கின்றனவோ, அவருடைய ராஜ்யம் நீண்ட நாட்கள் நிலைநிற்காது.

யேநார்ஜிதாஸ்த்ரயோऽப்யோऽப்யேதே புத்ரா ப்ரு'த்யாஶ்ச பாந்தவாஃ । ஜிதா தேந ஸமம் பூபைஶ்சதுரப்திர்வஸுந்தரா ॥ ௧,௧௧௧.

யாரால் இந்த மூவர்—மகன்கள், வேலைக்காரர்கள், உறவினர்கள்—சேர்க்கப்படுகிறார்களோ, அவரும் மற்ற அரசர்களுடன் நான்கு யுகங்களும் பூமியை சமமாக ஆள்கிறார்.

லங்கயேச்சாஸ்த்ரயுக்தாநி ஹேதுயுக்தாநி யாநி ச । ஸஹி நஶ்யதி வை ராஜா இஹ லோகே பரத்ர ச ॥ ௧,௧௧௧.

சாஸ்திரமும் காரணமும் கூறும் முறைகளை மீறுகிறவன், இவ்வுலகிலும் மறுபிறப்பிலும் தன் ராஜ்யத்துடன் அழிந்து விடுவான்.

மநஸ்தாபம் ந குர்வீத ஆபதம் ப்ராப்ய பார்திவஃ । ஸமபுத்திஃ ப்ரஸந்நாத்மா ப்ரஸந்நாத்மா ஸுகதுஃகே ஸமோ பவேத் ॥ ௧,௧௧௧.

ஒரு அரசன், துன்பம் வந்தாலும் மனதில் கவலை கொள்ளாமல், சமமான மனநிலையுடன், தெளிவான உள்ளத்துடன், சந்தோஷத்திலும் துக்கத்திலும் ஒரேபோல் இருக்க வேண்டும்.

தீராஃ கஷ்டமநுப்ராப்ய ந பவந்தி விஷாதிநஃ । ப்ரவிஶ்ய வதநம் ராஹோஃ கிம் நோததி புநஃ ஶஶீ ॥ ௧,௧௧௧.

திடமான மனம் கொண்டவர்கள், கடினமான சூழ்நிலையிலும் மனம் தளர்வதில்லை; சந்திரன் ராகுவின் வாயில் சென்ற பிறகும் மீண்டும் எழும்புவது போல.

திக்திக்ஶரீரஸுகலாலிதமாநவேஷு மா கேதயேத்தநக்ரு'ஶம் ஹி ஶரீரமேவ । ஸத்தாரகா ஹ்யதநபாண்டுஸுதாஃ ஶ்ருதா ஹி துஃகம் விஹாய புநரேவ ஸுகம் ப்ரபந்நாஃ ॥ ௧,௧௧௧.

உடலை சுகத்துக்காக அதிகம் பேணுபவர்களைப் பழிக்க வேண்டும்; செல்வம் இல்லையென்று மனம் வருந்த வேண்டாம், ஏனெனில் உடலே பலவீனமானது. மனைவி, பிள்ளைகள் உள்ளவர்களும், பாண்டவர்கள் போல், துன்பத்தை விட்டு மீண்டும் மகிழ்ச்சியை அடைந்ததாக அறியப்படுகிறது.

கந்தர்வவித்யாமாலோக்ய வாத்யம் ச கணிகாகணாந் । தநுர்வேதார்தஶாஸ்த்ராணி லோகே ரக்ஷேச்ச பூபதிஃ ॥ ௧,௧௧௧.

கந்தர்வர்களின் கலைகளையும், இசையையும், நடனக்காரர்களின் கூட்டத்தையும் பார்த்த பிறகு, அரசன் உலகில் வில் வித்தையும், ஆட்சித்திறனையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.

காரணேந விநா ப்ரு'த்யே யஸ்து குப்யதி பார்திவஃ । ஸ க்ரு'ஹ்ணாதி விஷோந்மாதம் க்ரு'ஷ்ணஸர்பவிஸர்ஜிதம் ॥ ௧,௧௧௧.

ஏதுமில்லாமல் தன் பணியாளரிடம் கோபப்படுகிற அரசன், கருப்பு பாம்பு விடும் விஷத்தின் பைத்தியத்தைப் பெற்றுக்கொள்கிறான்.

சாபலாத்வாரயேத்த்ரு'ஷ்டிம் மித்யாவாக்யஞ்ச வாரயேத் । மாநவே ஶ்ரோத்ரியே சைவ ப்ரு'த்யவர்கே ஸதைவ ஹி ॥ ௧,௧௧௧.

அமைதியில்லாமல் கண்களை அலைக்க விடாமல், பொய் பேசாமல், மனிதர்களிடம், அறிஞர்களிடம், பணியாளர்களிடம் எப்போதும் தன்னை கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

லீலாம் கரோதி யோ ராஜா ப்ரு'த்யஸ்வஜநகர்விதஃ । ஶாஸநே ஸர்வதா க்ஷிப்ரம் ரிபுபிஃ பரிபூயதே ॥ ௧,௧௧௧.

தன் பணியாளர்கள், உறவினர்கள் மீது பெருமை கொண்டு, ஆட்சியில் விளையாட்டாக நடக்கும் அரசன், விரைவில் எதிரிகளால் தோற்கடிக்கப்படுவான்.

ஹுங்காரே ப்ரு'குடீம் நைவ ஸதா குர்வீத பார்திவஃ । விநா தோஷேண யோ ப்ரு'த்யாந்ராஜாதமண ஶாஸ்தி ச । லீலாஸுகாநி போக்யாநி த்யஜேதிஹ மஹீபதிஃ ॥ ௧,௧௧௧.

ஒரு அரசன் வெறும் வார்த்தைகளில் கோபம் காட்டவோ, புருவம் சுரிக்கவோ கூடாது; குற்றமில்லாமல் பணியாளர்களை தண்டிப்பவன் கீழானவன். விளையாட்டு சுகங்களை அரசன் இங்கே விட்டு விட வேண்டும்.

ஸுகப்ரவ்ரு'த்தைஃ ஸாத்யந்தை ஶத்ரவோ விக்ரஹே ஸ்திதைஃ ॥ ௧,௧௧௧.

போரில் நிலைத்திருக்கும் எதிரிகளை, வெற்றி மற்றும் மகிழ்ச்சியில் ஈடுபட்டவர்களால் வெல்ல வேண்டும்.

உத்யோகஃ ஸாஹஸம்தைர்யம் புத்திஃ ஶக்திஃ பராக்ரமஃ । ஷட்விதோ யஸ்ய உத்ஸாஹஸ்தஸ்ய தேவோऽபி ஶங்கதே ॥ ௧,௧௧௧.

உழைப்பு, முயற்சி, துணிச்சல், அறிவு, வலிமை, வீரியம் — இந்த ஆறு உற்சாகங்கள் உள்ளவனை, தேவதைகளும் பயப்படுவார்கள்.

உத்யோகேந க்ரு'தே கார்யே ஸித்தர்யஸ்ய ந வித்யதே । தைவம் தஸ்ய ப்ரமாணம் ஹி கர்தவ்யம் பௌருஷம் ஸதா ॥ ௧,௧௧௧.

முயற்சியால் ஒரு காரியம் செய்தும் வெற்றி கிடைக்கவில்லை என்றால், அதற்கு விதி காரணம். இருந்தாலும், மனித முயற்சி எப்போதும் செய்ய வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௧௨ ஸூத உவாச । ப்ரு'த்யா பஹுவிதா ஜ்ஞேயா உத்தமாதமமத்யமாஃ । நியோக்தவ்யா யதார்ஹேஷு த்ரிவிதேஷ்வேவ கர்மஸு ॥ ௧,௧௧௨.

சூதர் சொன்னார்: பணியாளர்கள் பலவகை; சிறந்தோர், நடுத்தரோர், கீழோர் என்று. அவர்கள் தகுதிக்கேற்றபடி இந்த மூன்று வகை வேலைகளில் நியமிக்கப்பட வேண்டும்.

ப்ரு'த்யே பரிக்ஷணம் வக்ஷ்யே யஸ்யயஸ்ய ஹி யோ குணஃ । தமிமம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி யே யதாகதிதம் கில ॥ ௧,௧௧௨.

பணியாளர்களை எப்படி தேர்வு செய்வது, யாருக்கு என்ன குணங்கள் உள்ளன என்பதை நான் இப்போது பாரம்பரியப்படி விளக்குகிறேன்.

யதா சதுர்பிஃ கநகம் பரீக்ஷ்யதே நிகர்ஷணச்சேதநதாபதாடநைஃ । ததா சதுர்பிர்ப்ரு'தகம் பரீக்ஷயேத்வதேந ஶீலேந கலேந கர்மணா ॥ ௧,௧௧௨.

பொன்னைக் கசக்கி, வெட்டி, சூடு வைத்து, அடித்து சோதிப்பது போலவே, பணியாளரை நடத்தை, குணம், காலம், வேலை என்ற நான்கு வழியில் சோதிக்க வேண்டும்.