கருடபுராணம்

ராஜா ந தப்தோ தநஸம்சயேந ந ஸாகரஸ்த்ரு'ப்திமகாஜ்ஜலேந । ந பண்டிதஸ்த்ரு'ப்யதி பாஷிதேந த்ரு'ப்தம் ந சக்ஷுர்ந்ரு'பதர்ஶநேந ॥ ௧,௧௦௯.

அரசன் எவ்வளவு செல்வம் சேர்த்தாலும் திருப்தி அடையமாட்டான்; பெருங்கடல் நதிநீரால் திருப்தி அடையாது; பண்டிதன் பேசுவதால் திருப்தி அடையான்; கண்கள் அரசரைப் பார்ப்பதால் திருப்தி அடையாது.

ஸ்வகர்ம தர்மார்ஜிதஜீவிதாநாம் ஶாஸ்த்ரேஷு தாரேஷு ஸதா ரதாநாம் । ஜிதேந்த்ரியாணாமதிதிப்ரியாணாம் க்ரு'ஹேऽபி மோக்ஷஃ புருஷோத்தமாநாம் ॥ ௧,௧௦௯.

தன் கடமையை நியாயமாக செய்து, எப்போதும் வேதங்களிலும் மனைவியிலும் மனம் வைத்திருப்பவரும், இంద్రியங்களை வென்று, விருந்தினரை மதிப்பவரும், வீட்டிலேயே முக்தியை அடைவார், சிறந்த மனிதரே.

மநோऽநுகூலாஃ ப்ரமதாரூபவத்யஃ ஸ்வலங்க்ரு'தாஃ । வஸஃ ப்ராஸாதப்ரு'ஷ்டேஷு ஸ்வர்கஃ ஸ்யாச்சுபகர்மணஃ ॥ ௧,௧௦௯.

அழகும் அலங்காரமும் உடைய பெண்களைப் பார்த்து மனம் மகிழும் ஒருவரும், அரண்மனை மேல்மாடிகளில் வாழ்பவரும், நற்காரியங்களால் சுவர்க்கத்தை அடைவார்.

ந தாநேந ந மாநேந நார்ஜவேந ந ஸவயா । ந ஶஸ்த்ரேண ந ஶாஸ்த்ரேண ஸர்வதா விஷமா ஸ்த்ரியஃ ॥ ௧,௧௦௯.

தானம் கொடுத்தாலும், மரியாதை செய்தாலும், நேர்மை இருந்தாலும், வயது அதிகமாக இருந்தாலும், ஆயுதம் வைத்தாலும், வேதம் படித்தாலும், பெண்களை முற்றிலும் அடக்க முடியாது.

ஶநைர்வித்யா ஶநைர்தாஃ ஶநைஃ பர்வதமாருஹேத் । ஶநைஃ காமம் ச தர்மம் ச பஞ்சைதாநி ஶநைஃ ஶநைஃ ॥ ௧,௧௦௯.

அறிவு மெதுவாக கிடைக்கும்; செல்வம் மெதுவாக சேரும்; மலை மெதுவாக ஏறப்படும்; அதுபோல் ஆசையும் தர்மமும், இந்த ஐந்தும் மெதுவாகவே கிடைக்கும்.

ஶாஶ்வதம் தேவபூஜாதி விப்ரதாநம் ச ஶாஶ்வதம் । ஶாஶ்வதம் ஸகுணா வித்யா ஸுஹ்ரு'ந்மித்ரம் ச ஶாஶ்வதம் ॥ ௧,௧௦௯.

தேவர்களை வழிபடுவது என்றும் நிலைத்தது; பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுப்பதும் என்றும் நிலைத்தது; நல்ல குணங்களுடன் கூடிய அறிவும் என்றும் நிலைத்தது; உண்மையான நண்பரும் என்றும் நிலைத்தவர்.

யே பாலபாவாந்ந படந்தி வித்யாம் யே யௌவநஸ்தா ஹ்யதநாத்மதாராஃ । தே ஶோசநீயா இஹ ஜீவலோகே மநுஷ்யரூபேண ம்ரு'காஶ்சரந்தி ॥ ௧,௧௦௯.

குழந்தைப் பருவத்தில் கல்வி கற்றுக்கொள்ளாதவரும், இளமையில் செல்வமும் மனைவியும் இல்லாதவரும், இந்த உலகில் மனித உருவில் மிருகம்போல் திரியும் வருந்தத்தக்கவர்கள்.

படநே போஜநே சித்தம் ந குர்யாச்சாஸ்த்ரஸேவகஃ । ஸுதூரமபி வித்யார்தோ வ்ரஜேத்கருடவேகவாந் ॥ ௧,௧௦௯.

வேதம் படிப்பவன் உணவு சாப்பிடுவதிலும், பாடுவதிலும் மனதை வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது; அறிவை நாடி, எவ்வளவு தூரமாக இருந்தாலும், கருடன் போல் விரைவாக செல்ல வேண்டும்.

யே பாலபாவே ந படந்தி வித்யாம் காமாதுரா யௌவநநஷ்டவித்தாஃ । தே வ்ரு'த்தபாவே பரிபூயமாநாஃ ஸம்தஹ்யமாநாஃ ஶிஶிரே யதாப்ஜம் ॥ ௧,௧௦௯.

குழந்தைப் பருவத்தில் கல்வி கற்றுக்கொள்ளாதவரும், இளமையில் ஆசையால் செல்வத்தை இழந்தவரும், முதுமையில் அவமதிக்கப்படுவார்கள்; குளிர்காலத்தில் தாமரை போல துன்பப்படுவார்கள்.

தர்கேऽப்ரதிஷ்டா ஶ்ருதயோ விபிந்நாஃ நாஸாவ்ரு'ஷிர்யஸ்ய மதம் ந பிந்நம் । தர்மஸ்ய தத்த்வம் நிஹிதம் குஹாயாம் மஹாஜநோ யேந கதஃ ஸ பந்தாஃ ॥ ௧,௧௦௯.

தர்க்கத்திற்கு நிலை இல்லை; வேதங்கள் பலவகை; யாருடைய கருத்தும் எதிர்ப்பில்லாதது இல்லை; தர்மத்தின் உண்மை ஆழத்தில் மறைந்துள்ளது; பெரியோர் சென்ற பாதையையே பின்பற்ற வேண்டும்.

ஆகாரைரிங்கிதைர்கத்யா சேஷ்டயா பாஷிதேந ச । நேத்ரவக்ரவிகாராப்யாம் லக்ஷ்யதேऽந்தர்கதம் மநஃ ॥ ௧,௧௦௯.

உடலமைப்பு, சைகை, நடையால், செயல், பேச்சு, கண்கள், முகம் ஆகியவற்றின் மாற்றங்களால் உள்ளத்தின் எண்ணம் அறியலாம்.

அநுக்தமப்யூஹதி பண்டிதோ ஜநஃ பரேங்கிதஜ்ஞாநபலா ஹி புத்தயஃ । உதீரிதோர்தஃ பஶுநாபி க்ரு'ஹ்யதே ஹயாஶ்ச நாகாஶ்ச வஹந்தி தர்ஶிதம் ॥ ௧,௧௦௯.

ஏதும் சொல்லப்படாவிட்டாலும், அறிவுள்ளவன் பிறர் சைகையிலிருந்து பொருளை ஊகிக்கிறான்; அறிவு என்பது சைகை புரிதலின் பலன். வெளிப்படையாகச் சொல்வதை மிருகங்களும் புரிந்துகொள்கின்றன; குதிரைகளும் யானைகளும் காட்டியதைச் செய்து விடுகின்றன.

அர்தாத்ப்ரஷ்டஸ்தீர்தயாத்ராம் து கச்சேத்ஸத்யாத்ப்ரஷ்டோ ரௌரவம் வை வ்ரஜேச்ச । யோகாத்ப்ரஷ்டஃ ஸத்யத்ரு'திஞ்ச கச்சேத்ராஜ்யாத்ப்ரஷ்டோ ம்ரு'கயாயாம் வ்ரஜேச்ச ॥ ௧,௧௦௯.

செல்வத்தை இழந்தவன் தீர்த்தயாத்திரை செய்ய வேண்டும்; உண்மையை இழந்தவன் ரௌரவ நரகத்திற்குப் போக வேண்டும். யோகத்தை இழந்தவன் உண்மையில் நிலைத்திருப்பதை நாட வேண்டும்; அரசை இழந்தவன் வேட்டையாடச் செல்ல வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௧௦ ஸூத உவாச । யோத்ருவாணி பரித்யஜ்ய ஹ்யதுவாணி நிஷேவதே । த்ருவாணி தஸ்ய நஶ்யந்தி ஹ்யத்ருவம் நஷ்டமேவ ச ॥ ௧,௧௧௦.

நிலையானவற்றை விட்டு, நிலையற்றவற்றை நாடினால், நிலையானவை அவனுக்குப் போய்விடும்; நிலையற்றவை ஏற்கனவே போய்விடும்.

வாக்யந்த்ரஹீநஸ்ய நரஸ்ய வித்யா ஶஸ்த்ரம் யதா காபுருஷஸ்ய ஹஸ்தே । ந துஷ்டிமுத்பாதயதே ஶரீரே ஹ்யந்தஸ்ய தாரா இவ தர்ஶநீயாஃ ॥ ௧,௧௧௦.

வாக்கும் வெளிப்படுத்தும் திறனும் இல்லாத மனிதனுக்குப் படித்த அறிவு, பயப்படுகிறவனின் கையில் ஆயுதம் இருப்பது போல்தான்; அது உடலுக்கு மகிழ்ச்சி தராது, கண்கள் இல்லாதவனுக்கு அழகான மனைவி இருந்தாலும் சந்தோஷம் தராதது போல.

போஜ்யே போஜநஶக்திஶ்ச ரதிஶக்திர்வரஸ்த்ரியஃ । விபவே தாநஶக்திஶ்ச நால்பஸ்ய தபஸஃ பலம் ॥ ௧,௧௧௦.

உணவில் உண்ணும் சக்தி உள்ளது; நல்ல பெண்ணில் இன்பம் உள்ளது; செல்வத்தில் தானம் செய்யும் சக்தி உள்ளது; சிறியவருக்கு தவம் செய்தாலும் பலன் இல்லை.

அக்நிஹோத்ரபலா வேதாஃ ஶீலவ்ரு'த்திபலம் ஶுபம் । ரதிபுத்ரபலா தாரா தத்தபுக்தபலம் தநம் ॥ ௧,௧௧௦.

வேதங்கள் யாகத்தால் பலன் தரும்; நல்ல நடத்தை நல்ல பலன் தரும்; மனைவி இன்பமும் பிள்ளைகளும் தருவாள்; செல்வம் தானம் செய்ததும் அனுபவித்ததும் பலன் தரும்.

வரயேத்குலஜாம் ப்ராஜ்ஞோ விரூபாமபி கந்யகாம் । ஸுரூபாம் ஸுநிதம்பாஞ்ச நாகுலீநாம் கதாசந ॥ ௧,௧௧௦.

புத்திசாலி, அழகில்லாதவளாக இருந்தாலும் நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெண்ணைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்; ஆனால், கெட்ட குடும்பத்தைச் சேர்ந்த அழகான பெண்ணை ஒருபோதும் எடுக்கக் கூடாது.

அர்தேநாபி ஹி கிம் தேந யஸ்யாநர்தே து ஸம்கதிஃ । கோ ஹி நாம ஶிகாஜாதம் பந்நகஸ்ய மணிம் ஹரேத் ॥ ௧,௧௧௦.

துன்பத்துடன் கூடிய செல்வம் எதற்கு? பாம்பின் தலை上的 மாணிக்கத்தை யார் எடுத்துக் கொள்வார்?

ஹவிர்துஷ்டகுலத்வாஹ்யம் பாலாதபி ஸுபாஷிதம் । அமேத்யாத்காஞ்சநம் க்ராஹ்யம் ஸ்த்ரீரத்நம் துஷ்குலாதபி ॥ ௧,௧௧௦.

யாகத்திற்கான ஹவிசை ஏற்க வேண்டும்; நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மணப்பெண்ணை ஏற்க வேண்டும்; குழந்தையிடமிருந்தும் நல்ல சொற்களை ஏற்க வேண்டும்; அசுத்தமான இடத்திலிருந்தும் பொன்னைக் கொள்ள வேண்டும்; கெட்ட குடும்பத்திலிருந்தும் நல்ல பெண்ணை ஏற்க வேண்டும்.

விஷாதப்யம்ரு'தம் க்ராஹ்யமமேத்யாதபி காஞ்சநம் । நீசாதப்யுத்தமாம் வித்யாம் ஸ்த்ரீரத்நம் துஷ்குலாதபி ॥ ௧,௧௧௦.

விஷத்திலிருந்தும் அமுதத்தை ஏற்க வேண்டும்; அசுத்தமான இடத்திலிருந்தும் பொன்னைக் கொள்ள வேண்டும்; கீழானவரிடமிருந்தும் உயர்ந்த அறிவை ஏற்க வேண்டும்; கெட்ட குடும்பத்திலிருந்தும் நல்ல பெண்ணை ஏற்க வேண்டும்.

ந ராஜ்ஞா ஸஹ மித்ரத்வம் ந ஸர்போ நிர்விஷஃ க்ரசித் । ந குலம் நிர்மலம் தத்ர ஸ்த்ரீஜநோ யத்ர ஜாயதே ॥ ௧,௧௧௦.

அரசருடன் நட்பு வைக்கக் கூடாது; விஷமில்லாத பாம்பை நம்பக் கூடாது; பெண்கள் பிறக்கும் குடும்பத்தில் முழுமையாகத் தூய்மை இல்லை.

குலே நியோஜயேத்பக்தம் புத்ரம் வித்யாஸு யோஜயேத் । வ்யஸநே யோஜயேச்சத்ருமிஷ்டம் தர்மே நியோஜ்யேத் ॥ ௧,௧௧௦.

குடும்பத்தில் பக்தியுள்ள மகனை நியமிக்க வேண்டும்; கல்வியில் அறிவாளியை நியமிக்க வேண்டும்; துன்பத்தில் பகைவரை பயன்படுத்த வேண்டும்; தர்மத்தில் விருப்பமானவரை நியமிக்க வேண்டும்.

ஸ்தாநேஷ்வேவ ப்ரயோக்தாவ்யா ப்ரு'த்யாஶ்சாபரணாநி ச । ந ஹி சூடாமணிஃ பாதே ஶோபதே வை கதாசந ॥ ௧,௧௧௦.

உழவர்கள் மற்றும் ஆபரணங்கள் தக்க இடத்தில் மட்டும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்; சுட்டி மாணிக்கம் காலில் ஒருபோதும் அழகாக இருக்காது.

சூடாமணிஃ ஸமுத்ரோऽக்நிர்கண்டா சாகண்டமம்பரம் । அதவா ப்ரு'திவீபாலோ மூர்த்நி பாதே ப்ரமாததஃ ॥ ௧,௧௧௦.

சுட்டி மாணிக்கம், கடல், நெருப்பு, முற்றிலும் கிழியாத ஆகாயம், பூமியின் அரசன் — இவை எல்லாம் தலைக்கு பதிலாக காலில் வைக்கப்பட்டால், அது அறியாமையால் தான்.

குஸுமஸ்தபகஸ்யேவ த்வே கதீ து மநஸ்விநஃ । மூர்த்நி வா ஸர்வலோகாநாம் ஶீர்ஷதஃ பதிதோ வநே ॥ ௧,௧௧௦.

மலர்தொகுப்புக்கு இரண்டு நிலை மட்டுமே உண்டு; அதுபோல் உயர்ந்த மனம் கொண்டவரும், எல்லோரின் தலை மீது உயர்வாகவோ, அல்லது காட்டில் தரையில் விழுந்தவனாகவோ இருப்பான்.

கநகபூஷணஸம்க்ரஹணோசிதோ யதி மணிஸ்த்ரபுணி ப்ரதிபத்யதே । ந ச விரௌதி ந சாபி ஸ ஶோபதே பவதி யோஜயிதுர்வசநீயதா ॥ ௧,௧௧௦.

பொன்னால் ஆன ஆபரணத்திற்கு ஏற்ற மாணிக்கம் தகரில் பொருத்தப்பட்டால், அது அழுதுகாட்டாது, ஒளிவிடவும் செய்யாது; அதைச் சேர்த்தவனின் விருப்பத்திற்கு உட்பட்டதாகி விடும்.

வாஜிவாரணலௌஹாநாம் காஷ்டபாஷாணவாஸஸாம் । நாரீபுருஷதோயாநாமந்தரம் மஹதந்தரம் ॥ ௧,௧௧௦.

குதிரை, யானை, இரும்பு; மரம், கல், துணி; பெண்கள், ஆண்கள், நீர் — இவை அனைத்துக்கும் பெரும் வித்தியாசம் உண்டு.

கதர்திதஸ்யாபி ஹி தைர்யவ்ரு'த்தேர்ந ஶக்யதே ஸர்வகுணப்ரமாதஃ । அதஃ கலேநாபி க்ரு'தஸ்ய வஹ்நேர்நாதஃ ஶிகா யாதி கதாசிதேவ ॥ ௧,௧௧௦.

எவ்வளவு தொந்தரவு செய்தாலும், தைரியமானவரின் இயல்பு எல்லா குறைகளாலும் அழிக்க முடியாது; தீயை கீழே அழுத்தினாலும், தீய சுடர் ஒருபோதும் கீழே போகாது.