கருடபுராணம்

த்யஜேதகம் குலஸ்யார்தே க்ராமஸ்யார்தே குலம் த்யஜேத் । க்ராமம் ஜநபதஸ்யார்தே ஆத்மார்தே ப்ரு'திவீம் த்யஜேத் ॥ ௧,௧௦௯.

ஒருவரை குடும்பத்தின் நலனுக்காக விட்டுவிட வேண்டும்; குடும்பத்தை ஊருக்காக, ஊரை நாட்டுக்காக, நாட்டை தன் நலனுக்காக விட்டுவிட வேண்டும்.

வரம் ஹி நரகே வாஸோ ந து துஶ்சரிதே க்ரு'ஹே । நரகாத்க்ஷீயதே பாப குக்ரு'ஹாந்ந நிவர்ததே ॥ ௧,௧௦௯.

தீய நடத்தை உள்ள வீட்டில் வாழ்வதைவிட நரகத்தில் வாழ்வதே மேல்; நரகத்தில் பாவம் குறையும், ஆனால் தீய வீட்டில் அது குறையாது.

சலத்யேகேந பாதேந திஷ்டத்யேகேந புத்திமாந் । ந பரீக்ஷ்ய பரம் ஸ்தாநம் பூர்வமாயதநம் த்யஜேத் ॥ ௧,௧௦௯.

புத்திசாலி ஒருவர், ஒரு காலால் முன்னே செல்லும்போது இன்னொரு காலால் நிலைநிற்பார்; அடுத்த இடம் எப்படி என்று பார்த்து முடிவு செய்யாமல் பழைய இடத்தை விட்டுவிட மாட்டார்.

த்யஜேத்தேஶமஸத்வ்ரு'த்தம் வாஸம் ஸோபத்ரவம் த்யஜேத் । த்யஜேத்க்ரு'பணராஜாநம் மித்ரம் மாயாமயம் த்யஜேத் ॥ ௧,௧௦௯.

தீய பழக்கமுள்ள நாட்டை, தொல்லை நிறைந்த வீடைக், கஞ்சத்தனமான அரசனை, வஞ்சகமான நண்பனை—allவையும் விட்டுவிட வேண்டும்.

அர்தேந கிம் க்ரு'பணஹஸ்தகதேந கேந ஜ்ஞாநேந கிம் பஹுஶடாக்ரஹஸம்குலேந । ரூபேண கிம் குணபராக்ரமவர்ஜிதேந மித்ரேண கிம் வ்யஸநகாலபராங்முகேந ॥ ௧,௧௦௯.

கஞ்சனிடம் இருக்கும் செல்வம் எதற்கு? வஞ்சகத்துடன் கூடிய அறிவு எதற்கு? நல்ல பண்பும் தைரியமும் இல்லாத அழகு எதற்கு? கஷ்ட நேரத்தில் விலகும் நண்பன் எதற்கு?

அத்ரு'ஷ்டபூர்வா பஹவஃ ஸஹாயாஃ ஸர்வே பதஸ்தஸ்ய பவந்தி மித்ராஃ । அர்தைர்விஹீநஸ்ய பதச்யுதஸ்ய பவத்யகாலே ஸ்வஜநோऽபி ஶத்ருஃ ॥ ௧,௧௦௯.

பதவி பெற்றவனுக்கு பலர் முன்பு தெரியாதவர்களும் நண்பர்களாக வருவார்கள்; ஆனால் செல்வமும் பதவியும் இழந்தவனுக்கு, நேரமோசமானபோது சொந்தவனும் பகைவனாகிவிடுவான்.

ஆபத்ஸு மித்ரம் ஜாநீ யாத்ரணே ஶூரம் ரஹஃ ஶுசிம் । மார்யா ச விபவே க்ஷீணே துர்பிக்ஷே ச ப்ரியாதிதிம் ॥ ௧,௧௦௯.

அபாயத்தில் நண்பன் யார் என்று தெரியும்; போரில் வீரன் யார் என்று தெரியும்; தனிமையில் தூயவன் யார் என்று தெரியும்; செல்வம் குறைந்தபோது நல்ல மனைவி யார் என்று தெரியும்; பஞ்சத்தில் அன்பான அதிதி யார் என்று தெரியும்.

வ்ரு'க்ஷம் க்ஷீணபலம் த்யஜந்தி விஹகாஃ ஶுஷ்கம் ஸரஃ ஸாரஸாநிர்த்ரவ்யம் புருஷம் த்யஜந்தி கணிகா ப்ரஷ்டம் ந்ரு'பம் மந்த்ரிணஃ । புஷ்பம் பர்யுஷிதம் த்யஜந்தி மதுபாஃ தர்க்த வநாந்தம் ம்ரு'காஃ ஸர்வஃ கார்யவஶாஜ்ஜநோ ஹி ரமதே கஸ்யாஸ்தி கோ வல்லபஃ ॥ ௧,௧௦௯.

லுப்தமர்தப்ரதாநேந ஶ்லாத்யமஞ்ஜலிகர்மணா । மூர்கம் சந்தாநுவ்ரு'த்த்யா ச யாதாதத்யேந பண்டிதம் ॥ ௧,௧௦௯.

கஞ்சனுக்கு செல்வம் கொடுத்தால் மகிழ்வான்; ஆசைக்காரனுக்கு மரியாதை செய்தால் மகிழ்வான்; முட்டாளுக்கு புகழ்ந்தால் மகிழ்வான்; அறிவாளிக்கு உண்மை சொன்னால் மகிழ்வான்.

ஸத்பாவேந ஹி துஷ்யந்தி தேவாஃ ஸத்புருஷா த்விஜாஃ । இதரேஃ காத்யபாநேந மாநதாநேந பண்டிதாஃ ॥ ௧,௧௦௯.

நல்ல மனதுடன் நடந்தால் தேவர்கள், நல்லவர்கள், இருமுறை பிறந்தவர்கள் மகிழ்வார்கள்; மற்றவர்கள் சாப்பாடு, பானம் கொடுத்தால் மகிழ்வார்கள்; பண்டிதர்கள் மரியாதை கொடுத்தால் மகிழ்வார்கள்.

உத்தமம் ப்ரணிபாதேந ஶடம் பேதேந யோஜயேத் । நீசம் ஸ்வல்பப்ரதாநேந ஸமம் துல்யபராக்ரமைஃ ॥ ௧,௧௦௯.

சிறந்தவரிடம் பணிவுடன் அணைய வேண்டும்; வஞ்சகனிடம் பிளவு கொண்டு நடக்க வேண்டும்; தாழ்ந்தவரிடம் சிறு கொடுப்பனவால் நடக்க வேண்டும்; சமமானவரிடம் சமமான தைரியத்துடன் நடக்க வேண்டும்.

யஸ்யயஸ்ய ஹி யோ பாவஸ்தஸ்யதஸ்ய ஹிதம் வதந் । அநுப்ரவிஶ்ய மேதாவீ க்ஷிப்ரமாத்மவஶம் நயேத் ॥ ௧,௧௦௯.

யாருக்கு எந்த இயல்பு இருக்கிறதோ, அதை அறிந்து புத்திசாலி, அவருக்குப் பயனாக இருப்பதைச் சொல்லி, விரைவில் அவரை தன் வசப்படுத்த வேண்டும்.

நதீநாம் ச நகீநாம் ச ஶ்ரு'ங்கிணாம் ஶஸ்த்ரபாணிநாம் । விஶ்வாஸோ நைவ கந்தவ்யஃ ஸ்த்ரிஷு ராஜகுலேஷு ச ॥ ௧,௧௦௯.

நதிகள், நகமுள்ளவை, கொம்புள்ளவை, ஆயுதம் பிடித்தவர்கள், பெண்கள், அரச குடும்பம்—இவை யாவரையும் நம்பக்கூடாது.

அர்தநாஶம் மநஸ்தாபம் க்ரு'ஹே துஶ்சரிதாநி ச । வஞ்சநம் சாப மாநம் ச மதிமாந்ந ப்ரிகாஶயேத் ॥ ௧,௧௦௯.

செல்வம் இழந்தது, மன வேதனை, வீட்டில் நடந்த தவறுகள், ஏமாற்றும் செயல்கள், அவமானம், இழிவுகள்—இவற்றை அறிவாளி வெளிப்படுத்தக் கூடாது.

ஹீநதுர்ஜநஸம்ஸர்க அத்யந்தவிரஹாதரஃ । ஸ்நேஹோऽந்யகேஹவாஸஶ்ச நாரீஸச்சீலநாஶநம் ॥ ௧,௧௦௯.

கீழ்மட்டம் அல்லது கெட்டவர்களுடன் பழகுவது, அதிகமாக தனிமையில் இருப்பது, பிறர் வீட்டில் அன்பு காட்டுவது, கெட்ட பண்புள்ள பெண்ணுடன் வாழ்வது—இவை எல்லாம் நல்ல பழக்கத்தை அழிக்கின்றன.

கஸ்ய தோஷஃ குலே நாஸ்தி வ்யாதிநா கோ பீடிதஃ । கேந ந வ்யஸநம் ப்ராப்தம் ஶ்ரியஃ கஸ்ய நிரந்தராஃ ॥ ௧,௧௦௯.

எந்த குடும்பத்திலும் குறை இல்லை என்று சொல்வதற்கு யாரும் இல்லை; நோயால் பாதிக்கப்படாதவர் யார்? துன்பம் அனுபவிக்காதவர் யார்? எப்போதும் செல்வம் குறையாமல் இருப்பவர் யார்?

கோர்ऽதம் ப்ராப்ய ந கர்விதோ புவி நரஃ கஸ்யாபதோநாகதாஃ ஸ்த்ரீபிஃ கஸ்ய ந கண்டிதம் புவி மநஃ கோ நாம ராஜ்ஞாம் ப்ரியஃ । கஃ காலஸ்ய ந கோசராந்தரகதஃ கோர்ऽதோ கதோ கௌரவம் கோ வா துர்ஜநவாகுராநிபதிதஃ க்ஷேமேண யாதஃ புமாந் ॥ ௧,௧௦௯.

இந்த உலகில் செல்வம் பெற்றவனாகி பெருமை கொள்ளாத மனிதர் யார்? இடர் வராதவர் யார்? பெண்களால் மனம் கலங்காதவர் யார்? அரசருக்கு எப்போதும் பிரியமானவர் யார்? காலத்தின் பிடியில் அகப்படாதவர் யார்? எந்த செல்வத்துக்கு மதிப்பு குறையாது? தீயவர்களின் வலையில் விழுந்தும் பாதுகாப்பாக வெளியேறியவர் யார்?

ஸுஹ்ரு'த்ஸ்வஜநபந்துர்ந புத்திர்யஸ்ய ந சாத்மநி । யஸ்மிந்கர்மணி ஸித்தேऽபி ந த்ரு'ஶ்யேத பலோதயஃ । விபத்தௌ ச மஹத்துஃகம் தத்வுதஃ கதமாசரேத் ॥ ௧,௧௦௯.

தனக்கு நண்பர்களும் உறவினர்களும் இல்லாமல், அறிவும் இல்லாமல், செய்த காரியங்களில் பலன் கிடைக்காமல், துன்பத்தில் பெரும் வேதனை அனுபவிப்பவன், அவன் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும்?

யஸ்மிந்தேஶே ந ஸம்மாநம் ந ப்ரீதிர்ந ச பாந்தவாஃ । ந ச வித்யாகமஃ கஶ்சித்தம் தேஶம் பரிவர்ஜயேத் ॥ ௧,௧௦௯.

ஒரு நாட்டில் மதிப்பும், அன்பும், உறவினரும், கல்வி கற்றல் வாய்ப்பும் இல்லையெனில், அந்த நாட்டை விட்டு விலக வேண்டும்.

தநஸ்ய யஸ்ய ராஜதோ பயம் ந சாஸ்தி சௌரதஃ । ம்ரு'தம் ச யந்ந முச்யதே ஸமர்ஜயஸ்வ தத்தநம் ॥ ௧,௧௦௯.

அரசர் அல்லது திருடர்கள் பயம் இல்லாமல், மரணத்தின் போது கூட இழக்கப்படாத செல்வம் தான் சேர்க்க வேண்டும்.

யதர்ஜிதம் ப்ராணஹரைஃ பரிஶ்ரமைர்ம்ரு'தஸ்ய தம் வை விபஜந்திரிக்திநஃ । க்ரு'தம் ச யத்துஷ்க்ரு'தமர்தலிப்ஸயா ததேவ தோஷோபஹதஸ்ய யௌதுகம் ॥ ௧,௧௦௯.

உயிரை சோர்ந்து சம்பாதித்த செல்வம், இறந்தபின் வாரிசுகளால் பகிர்ந்துகொள்ளப்படுகிறது; செல்வ ஆசையால் செய்த பாவம், குற்றம் செய்தவனுக்கு தான் பாக்யமாகிறது.

ஸஞ்சிதம் நிஹிதம் த்ரவ்யம் பராம்ரு'ஶ்யம் முஹுர்முஹுஃ । ஆகோரிவ கதர்யஸ்ய தநம் துஃ காய கேவலம் ॥ ௧,௧௦௯.

சிறுகச் சிறுக சேர்த்து, மறைத்து வைத்து, அடிக்கடி பார்த்து மகிழும் கருப்பன் சேமிப்பு, எலி சேமிப்பைப் போலவே, கடையனுக்கு துன்பம் தான் தரும்.

நக்நா வ்யஸநிநோ ரூக்ஷாஃ கபாலாங்கிதபாணயஃ । தர்ஶயந்தீஹ லோகஸ்ய அதாதுஃ பலமீத்ரு'ஶம் ॥ ௧,௧௦௯.

அரையணையாக, துன்பத்தில் வாடி, கடுமையாக, கையிலே கபாலம் சின்னம் கொண்டு, இவர்கள் இந்த உலகில் கொடுக்காதவருக்கு வரும் பலனை காட்டுகிறார்கள்.

ஶிக்ஷயந்தி ச யாசந்தே தேஹீதி க்ரு'பணா ஜநாஃ । அவஸ்தேயமதாநஸ்ய மா பூதேவம் பவாநபி ॥ ௧,௧௦௯.

இழிந்தவர்கள் 'தயவு செய்து தாருங்கள்' என்று கற்றுத்தந்து, கேட்டு நிற்கின்றனர்; நீங்கள் கொடுக்காதவர்களின் நிலைமைக்கு போக வேண்டாம்.

ஸஞ்சிதம் க்ரதுஶதைர்ந யுஜ்யதே யாசிதம் குணவதே ந தீயதே । தத்கதர்யபரிரக்ஷிதம் தநம் சோரபார்திவக்ரு'ஹே ப்ரயுஜ்யதே ॥ ௧,௧௦௯.

நூறு யாகங்கள் செய்யவும், கேட்பவர்களுக்கு தரவும் பயன்படுத்தப்படாத செல்வம், கடையன் பாதுகாத்தாலும், அது திருடர்கள் அல்லது அரசர் வீட்டில் தான் போய்ச் சேரும்.

ந தேவேப்யோ ந விப்ரோப்யோ பந்துப்யோ நைவ சாத்மநே । கதர்யஸ்ய தநம் யாதி த்வக்நிதஸ்கரராஜஸு ॥ ௧,௧௦௯.

கடையனின் செல்வம் தேவர்களுக்கும், பிராமணர்களுக்கும், உறவினர்களுக்கும், அவனுக்கே கூட கிடையாது; அது நெருப்பு, திருடன், அரசன் ஆகியோரிடம் தான் போகிறது.

அதிக்லேஶேந யேऽப்யர்தா தர்மஸ்யாதிக்ரமேண ச । அரேர்வா ப்ரணிபாதேந மா பூதஸ்தே கதாசந ॥ ௧,௧௦௯.

அதிக சிரமத்தால், தர்மத்தை மீறி, அல்லது பகைவரிடம் பணிந்து செல்வம் சேர்க்கும் நிலை உங்களுக்கு ஒருபோதும் வர வேண்டாம்.

வித்யாகாதோ ஹ்யநப்யாஸஃ ஸ்த்ரீணாம் காதஃ குசைலதா । வ்யாதீநாம் போஜநம் ஜீர்ணம் ஶத்ரோர்காதஃ ப்ரபஞ்சதா ॥ ௧,௧௦௯.

படிப்பை தவிர்த்து விட்டால் அறிவு குறையும்; பெண்களுக்கு அழுக்கான உடை அணிவது தீங்கு; நோய்களுக்கு பழைய உணவு தீங்கு; பகைவருக்கு வெளிப்படையாக இருப்பது தீங்கு.

தஸ்கரஸ்ய வதோ தண்டஃ குமித்ரஸ்யால்பபாஷணம் । ப்ரு'தக்ஶய்யா து நாரீணாம் ப்ராஹ்மணஸ்யாநிமந்த்ரணம் ॥ ௧,௧௦௯.

திருடனுக்கு தண்டனை மரணம்; கெட்ட நண்பனுக்கு குறைந்த பேச்சு; பெண்களுக்கு தனியாக உறங்கச் செய்வது; பிராமணருக்கு அழைப்பு இல்லாமை.