கருடபுராணம்

ததஃ கலேஸ்து ஸந்த்யாந்தே ஸம்மோஹாய ஸுரத்விஷாம் 1.

பின்னர், கலியுகத்தின் முடிவில், தேவர்களுக்கு எதிரானவர்களை மயக்க அவர் தோன்றினார்.

அத ஸோऽஷ்டமஸந்த்யாயாம் நஷ்டப்ராயேஷு ராஜஸு 1.

அடுத்து, எட்டாவது சந்த்யையில், அரசர்கள் அழிந்தபோது,

அவதாரா ஹ்யஸம்க்யேயா ஹரேஃ ஸத்த்வநிதேர்த்விஜாஃ 1.

துவிஜர்களே, ஹரியின் அவதாரங்கள் எண்ணிக்கையற்றவை; அவர் எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமாக உள்ளார்.

தஸ்மாத்ஸர்காதயோ ஜாதாஃ ஸம்பூஜ்யாஶ்ச வ்ரதாதிநா 1.

அவரிடமிருந்து படைப்பு முதலிய செயல்கள் தோன்றுகின்றன; அவை விரதம் போன்றவற்றால் போற்றப்பட வேண்டும்.

கதம் வ்யாஸேந கதிதம் புராணம் காருடம் தவ 2.

வியாசர் உமக்கு இந்த காருட புராணத்தை எவ்வாறு கூறினார்?

ஸூத உவாச தத்ர த்ரு'ஷ்டோ மயா வ்யாஸோ த்யாயமாநஃ பரேஶ்வரம் ।। 2.

சூதர் சொன்னார்: அங்கே நான் வியாசரை பார்த்தேன்; அவர் பரம ஈஸ்வரனை ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருந்தார்.

தம் ப்ரணம்யோபவிஷ்டோऽஹம் ப்ரு'ஷ்டவாந்ஹி முநீஶ்வரம் ஸூத உவாச 2.

அவரை வணங்கி அமர்ந்தேன்; பிறகு அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரிடம் நான் கேள்வி கேட்டேன்.

மந்யே த்யாயஸி தம் யஸ்மாத்தஸ்மாஜ்ஜாநாஸி தம் விபும் 2.

நீ அவனைத் தியானிப்பதால், அந்த எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த ஒருவரை நிச்சயம் அறிந்திருக்கிறாய் என்று நினைக்கிறேன்.

ஶ்ர்ரு'ணு ஸூத ! ப்ரவக்ஷ்யாமி புராணம் காருடம் தவ 2.

சூதா, கேள்! நான் உனக்கு காருட புராணத்தைச் சொல்வேன்.

தக்ஷநாரதமுக்யைஸ்து யுக்தம் த்வாம் கதமுக்தவாந் 2.

தக்ஷன், நாரதர் மற்றும் மற்ற முனிவர்களோடு சேர்ந்து, நீ இந்த உபதேசத்தை எவ்வாறு பெற்றாய்?

அஹம் ஹி நாரதோ தக்ஷோ ப்ரு'க்வாத்யாஃ ப்ரணிபத்ய தம் 2.

நானும், நாரதனும், தக்ஷனும், ப்ருகுவும் மற்றவர்களும், அவரை வணங்கி,

புராணம் காருடம் ஸாரம் ருத்ரம் ச மாம் யதா 2.

அவரிடமிருந்து காருட புராணத்தின் சாரமும், ருத்ரரையும் பெற்றோம்; நானும் அதைப் பெற்றேன்.

கதம் ருத்ரம் ஸுரைஃ ஸார்த்தமப்ரவீத்வை ஹரிஃ புரா 2.

ஹரி முன்னர் ருத்ரருக்கும் தேவர்களுக்கும் எவ்வாறு உபதேசம் செய்தார்?

அஹம் கதோऽத்ரிம் கைலாஸமிந்த்ராத்யைர்தைவதைஃ ஸஹ 2.

நான் இந்திரன் மற்றும் மற்ற தேவர்களோடு சேர்ந்து கைலாச மலைக்கு சென்றேன்.

ப்ரு'ஷ்டோ நமஸ்க்ரு'தஃ கிம் த்வம் தேவம் த்யாயஸி ஶங்கர ? 2.

வணங்கி கேட்டேன்: 'அய்யா, நீ சங்கரனைத் தியானிக்கிறாயா?' என்று.

ஸாராத்ஸாரதரம் தத்த்வம் ஶ்ரோதுகாமஃ ஸுரைஃ ஸஹ ருத்ர உவாச 2.12 ஸர்வதம் ஸர்வகம் ஸர்வம் ஸர்வப்ராணிஹ்ரு'திஸ்திதம் 2.

மிகவும் நுண்மையான உண்மையை, தேவர்களோடு கேட்க விரும்பி, ருத்ரர் பேசினார்:

விஷ்ணோராராதநார்தம் மே வ்ரதசர்ய்யா பிதாமஹ 2.

விஷ்ணுவை வழிபடுவதற்காக, பெரியப்பா, நான் விரதங்களை மேற்கொள்கிறேன்.

விஷ்ணும் ஜிஷ்ணும் பத்மநாபம் ஹரிம் தேஹவிவர்ஜிதம் 2.

வெற்றி பெற்றவன், தாமரைக் குன்றியவன், ஹரி, உடலுக்கு அப்பாற்பட்டவன் ஆகிய விஷ்ணுவை

யுக்தா ஸர்வாத்மநாத்மாநம் தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

என் முழு உள்ளத்தோடு, என் ஆத்மாவாகவே அந்த தேவனை நான் சிந்திக்கிறேன்.

குணபூதாநி பூதேஶே ஸூத்ரே மணிகணா இவ 2.17 அணீயஸாமணீயாம்ஸம் ஸ்தவிஷ்டம் ச ஸ்தவீயஸாம் 2.

அந்த உயிர்களின் ஆண்டவரில், குணங்கள் முத்து மாலையில் முத்துகள் போல் இணைந்துள்ளன; மிக நுண்மையானதும், மிக பெரியதும் அவனே.

யம் வாக்யேஷ்வநுவாக்யேஷு நிஷத்ஸூபநிஷத்ஸு ச 2.

அவனைப் பற்றியே சொற்களும், மறுபடியும் கூறப்படுவதும், உபநிடதுகளும் விளக்குகின்றன.

புராணபுருஷஃ ப்ரோக்தோ ப்ரஹ்மா ப்ரோக்தோ த்விஜாதிஷு 2.

புராணங்களில் அவர் ஆதிபுருஷன் என அழைக்கப்படுகிறார்; இருமுறை பிறந்தவர்களில் பிரம்மா என அழைக்கப்படுகிறார்.

யஸ்மிம்ல்லோகாஃ ஸ்புரந்தீமே ஜலேஷு ஶகுந்யோ யதா 2.

இந்த உலகங்கள், நீரில் பறவைகள் மிதப்பதைப் போல், அவனில் பிரகாசிக்கின்றன.

அர்சயந்தி ச யம் தேவா யக்ஷராக்ஷஸபந்நகாஃ 2.

அந்த தேவனை தேவர்கள், யக்ஷர்கள், ராட்சதர்கள், பாம்புகள் எல்லோரும் வழிபடுகின்றனர்.

சந்த்ராதித்யௌ ச நயநே தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அந்த இறைவனுக்குத் திங்கள் மற்றும் சூரியன் இரண்டும் கண்கள். நான் அந்த இறைவனை மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

யஸ்யோச்ச்வாஸஶ்ச பவநஃ தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அவரது மூச்சே காற்றாக உள்ளது. அந்த இறைவனை நான் மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

குக்ஷௌ ஸமுத்ராஶ்சத்வாரஸ்தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அவரது வயிற்றில் நான்கு பெருங்கடல்கள் உள்ளன. அந்த இறைவனை நான் மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

அநாதிராதிர்விஶ்வஸ்ய தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அண்டத்தின் ஆதியும் முடிவும் இல்லாத மூலாதாரம் அந்த இறைவன். அவரை நான் மனதில் நிறுத்துகிறேன்.

முகாதக்நிஶ்ச ஸம்ஜஜ்ஞே தம் தேவம் சிந்தயாம்யஹம் 2.

அவரது வாயிலிருந்து நெருப்பு தோன்றியது. அந்த இறைவனை நான் மனதில் நிறுத்துகிறேன்.