கருடபுராணம்

ஶ்ரீவத்ஸகௌஸ்துபயுதோ லக்ஷ்மீவந்த்யேக்ஷணாந்விதஃ 92.

அவரிடம் ஸ்ரீவத்ஸம் குறியும் கௌஸ்துபம் மணியும் உள்ளது; லக்ஷ்மி தேவியும் பக்தியுடன் அவரை நோக்கி நிற்கிறார்.

முநித்யேயோऽஸுரத்யேயோ தேவத்யேயோऽதிஸுந்தரஃ 92.

அவர் முனிவர்களாலும், அசுரர்களாலும், தேவர்களாலும் தியானிக்கப்படுகிறார்; மிக அழகானவராக இருக்கிறார்.

ஸநாதநோऽவ்யயோ மேத்யஃ ஸர்வாநுக்ரஹக்ரு'த்ப்ரபுஃ 92.

அவர் எப்போதும் இருப்பவர், அழியாதவர், தூய்மை உடையவர், எல்லோருக்கும் அருள் புரியும் இறைவன்.

ஸந்தாபநாஶநோऽப்யர்ச்யோ மங்கல்யோ துஷ்டநாஶநஃ 92.

அவர் துயரை நீக்குபவர், வழிபடத் தகுதியானவர், மங்களகரமானவர், தீயவர்களை அழிப்பவர்.

சார்வங்குலீயஸம்யுக்தஃ ஸுதீப்தநக ஏவ ச 92.

அவர் அழகான மோதிரங்களை அணிந்திருக்கிறார்; அவரது நகங்கள் பிரகாசமாக ஒளிர்கின்றன.

ஸர்வாலங்காரஸம்யுக்தஶ்சாருசந்தநசர்சிதஃ 92.

அவர் எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், வாசனைமிக்க சந்தனத்தால் பூசப்பட்டவர்.

ஸர்வலோகஹிதைஷீ ச ஸர்வேஶஃ ஸர்வபாவநஃ 92.

அவர் எல்லா உலகங்களின் நலனையே விரும்புபவர், எல்லோருக்கும் இறைவன், எல்லாவற்றையும் உருவாக்குபவர்.

வாஸுதேவோ ஜகத்தாதா த்யேயோ விஷ்ணுர்முமுக்ஷுபிஃ 92.

வாசுதேவன் உலகத்தைத் தாங்குபவர்; விடுதலை நாடுபவர்கள் அவரை தியானிக்க வேண்டும்.

த்யாயந்த்யேவம் ச யே விஷ்ணும் தே யாந்தி பரமாம் கதிம் 92.

இவ்வாறு விஷ்ணுவை தியானிப்பவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.

தர்மோபதேஶகர்த்த்ரு'த்வம் ஸம்ப்ராப்யாகாத்பரம் பதம் 92.

தர்மத்தை உபதேசிக்கும் பணி பெற்றவர், உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தார்.

விஷ்ணுத்யாநம் படேத்யஸ்து ப்ராப்நோதி பரமாம் கதிம் ॥ 92.

யார் விஷ்ணு தியானத்தை ஓதுகிறார்களோ, அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே விஷ்ணுத்யாநம் நாம த்விநவதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீகாருட மகாபுராணத்தின் பூர்வகண்டத்தில், ஆச்சாரகாண்டத்தில், 'விஷ்ணு தியானம்' எனும் தொண்ணூற்றிரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

யாஜ்ஞவல்க்யேந யத்பூர்வம் தர்மம் ப்ரோக்தம் கதம் ஹரே ! 93.

யாஜ்ஞவல்க்யர் முன்பு எந்த விதத்தில் தர்மத்தை உபதேசித்தார், ஹரியே?

ஹரிருவாச அப்ரு'ச்சந்ந்ரூ'ஷயோ கத்வா வர்ணதர்மாத்யஶேஷதஃ 93.

ஹரி சொன்னார்: முனிவர்கள் சென்று, அனைத்து வர்ண தர்மங்களைப் பற்றியும் கேட்டார்கள்.

யாஜ்ஞவல்க்ய உவாச புராணந்யாயமீமாம்ஸாதர்மஶாஸ்த்ராங்கமிஶ்ரிதாஃ ॥ 93.

யாஜ்ஞவல்க்யர் சொன்னார்: புராணங்கள், நியாயம், மீமாம்சை, தர்மசாஸ்திரங்களின் அங்கங்கள் ஆகியவை கலந்து உள்ளன.

வேதாஃ ஸ்தாநாநி வித்யாநாம் தர்மஸ்ய ச சதுர்தஶ 93.

வேதங்கள், நான்கு தேசங்களில் உள்ள பதினான்கு விதமான அறிவும் தர்மமும் ஆகும்.

வஸிஷ்டதக்ஷஸம்வர்த்தஶாதாதபபராஶராஃ 93.

அவை வசிஷ்டர், தக்ஷன், சம்வர்த்தர், சாடாதபர், பராசரர் ஆகியோர் ஆவர்.

கௌதமஃ ஶங்கலிகிதோ ஹாரீதோऽத்ரிரஹம் ததா 93.

கௌதமர், சங்கலிகிதர், ஹாரிதர், அத்ரி, நானும் இவர்கள் எல்லாம்—

தேஶகால உபாயேந த்ரவ்யம் ஶ்ரத்தாஸமந்விதம் 93.

உகந்த இடமும் காலமும் பார்த்து, சரியான முறையில், பக்தியுடன் பொருள்கள் தானம் செய்ய வேண்டும்.

இஜ்யாசாரோ தமோऽஹிம்ஸா தாநம் ஸ்வாத்யாயகர்ம ச 93.

யாகம் நடத்துதல், மனக்கட்டுப்பாடு, அஹிம்சை, தானம், வேதம் படித்தல்—

சத்வாரோ வேததர்மஜ்ஞாஃ பராஸ்ரைவித்யமேவ வா 93.

இவை நான்கு வேதத்தைக் கற்றவர்களின் கடமைகள் என்றும், பராசரரின் ஞானம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன.

ப்ரஹ்மக்ஷாத்த்ரியவிட்ஶூத்ரா வர்ணாஸ்த்வாத்யாஸ்த்ரயோ த்விஜாஃ 93.

பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் என்று நான்கு வகை; இதில் முதல் மூவர் இருமுறை பிறந்தவர்கள்.

கர்பாதாநம்ரு'தௌ பும்ஸஃ ஸவநம் ஸ்பந்தநாத்புரா 93.

ஒரு ஆணுக்கு கருவில் அசைவுத் தோன்றும் முன்பே கர்ப்பாதானம் எனும் சடங்கு செய்யப்படுகிறது.

அஹந்யேகாதஶே நாம சதுர்தே மாஸி நிஷ்க்ரமஃ 93.

பிறந்த பின் பதினொன்றாம் நாளிலும், நான்காம் மாதத்தில் குழந்தை வெளியில் வருகிறது.

ஏவமேநஃ ஶமம் யாதி பீஜகர்பஸமுத்பவம் 93.

இவ்வாறு, விதை மற்றும் கருவில் தோன்றும் பாவம் நீங்குகிறது.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே யாஜ்ஞவல்க்யோக்தவர்ணதர்ம்மநிரூபணம் நாம த்ரிநவதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீ காருட மகாபுராணத்தின் பூர்வகண்டத்தில் உள்ள ஆசார காண்டத்தில், யாஜ்னவல்க்யர் கூறிய வர்ண தர்மங்களை விளக்கும் தொண்ணூற்று மூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

கர்பாஷ்டமேऽஷ்டமே வாப்தே ப்ராஹ்மணஸ்யோபநாயநம் 94.

பிராமணருக்கான உபநயனம் கருவில் எட்டாவது ஆண்டிலும், பிறந்த பின் எட்டாவது ஆண்டிலும் செய்ய வேண்டும்.

உபநீய குருஃ ஶிஷ்யம் மஹாவ்யாஹ்ரு'திபூர்வகம் 94.

குரு, மாணவனை உபநயனம் செய்து, முதலில் பெரிய வியாக்ருதி மந்திரங்களை கற்பிக்க வேண்டும்.

திவா ஸந்த்யாஸு கர்ணஸ்தப்ரஹ்மஸூத்ர உதட்முகஃ 94.

பகலில், சந்த்யாகாலங்களில், புனித நூலை இடது தோளில் போட்டு, கிழக்கே முகம் பார்த்து—