கருடபுராணம்

விகலேऽபி க்ரு'தே ஶ்ராத்தே ஸ்தோத்ரேணாநேந ஸாதிதே 89.

ஸ்ராத்த்தம் முறையாக செய்யப்படாதபோதும், இந்த ஸ்தோத்திரம் சரியாக சொல்லப்பட்டால்,

ஶரத்காலேऽபி படிதம் ஶ்ராத்தகாலே ப்ரயச்சதி 89.

சரத்காலத்திலும், ஸ்ராத்த்த நேரத்தில் இந்த ஸ்தோத்திரம் சொல்லப்பட்டால், அது திருப்தியை தரும்.

யஸ்மிந் கேஹே ச லிகிதமேதத்திஷ்டதி நித்யதா 89.

எந்த வீட்டிலும் இது எழுதி எப்போதும் வைத்திருந்தால்,

தஸ்மாதேதத்த்வயா ஶ்ராத்தே விப்ராணாம் புஞ்ஜதாம் புரஃ 89.

ஆகையால், ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சியில், பிராமணர்கள் உணவு அருந்தும் போது, இதை அவர்களுக்கு முன்பாக வழங்க வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே ருசிக்ரு'தபித்ரு'ஸ்தோத்ரம் நாமைகோநநவதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மகா புராணமான குருட புராணத்தின் முதல் பகுதியில், ஆச்சார காண்டத்தில், 'ருசி அருளிய பித்ரு ஸ்தோத்திரம்' எனும் தொண்ணூறாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ததஸ்தஸ்மாந்நதீமத்யாத்ஸமுத்தஸ்தௌ மநோரமா 90.

அதன்பின், அந்த ஆற்றின் நடுவிலிருந்து ஒரு அழகிய பெண் தோன்றினாள்.

ஸா சோவாச மஹாத்மாநம் ருசிம் ஸுமதுராக்ஷரம் 90.

அவள், உயர்ந்த ஆன்மாவான ருசியிடம் இனிமையான சொற்களால் பேசினாள்.

அதீவரூபிணீ கந்யா மத்ப்ரஸாத்வராங்கநா 90.

அந்த பெண் மிகுந்த அழகுடன், எனது அருளால் வரமாகப் பெற்றவளாக இருந்தாள்.

தாம் க்ரு'ஹாண மயா தத்தாம் பார்ய்யார்தே வரவர்ணிநீம் 90.

நான் கொடுத்த இந்த நல்ல நிறமுள்ள பெண்ணை, நீ உன் மனைவியாக ஏற்று கொள்.

மார்கம்டேய உவாச உத்ததார ததஃ கந்யாம் மாநிநீம் நாம நாமதஃ ॥ 90.

மார்க்கண்டேயர் கூறினார்: பின்னர், அவளுக்கு மாணினி என்ற பெயர் வைத்து, அந்த பெண்ணை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார்.

நத்யாஶ்ச புலிநே தஸ்மிந்ஸ முநிர்முநிஸத்தமாஃ 90.

அந்த ஆற்றின் கரையில், அந்த முனிவர், முனிவர்களில் சிறந்தவர், தங்கினார்.

தஸ்யாம் தஸ்ய ஸுதோ ஜஜ்ஞே மஹாவீர்ய்யோ மஹாத்யுதிஃ 90.

அவளிடமிருந்து, அவனுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; அவன் மிகுந்த வலிமையும், பிரகாசமும் உடையவன்.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே ப்ரம்லோசாகமநம் நாம நவதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மகா புராணமான குருட புராணத்தின் முதல் பகுதியில், ஆச்சார காண்டத்தில், 'பிரம்லோசா வருகை' எனும் தொண்ணூறாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஸ்வாயம்புவாத்யா முநயோ ஹரிம் த்யாயந்தி கர்மணா 91.

ஸ்வாயம்புவன் முதலான முனிவர்கள், தங்கள் செயல்களினூடே ஹரியை தியானிக்கின்றனர்.

தேஹேந்த்ரியமநோபுத்திப்ராணாஹங்காரவர்ஜிதம் 91.

அவருக்கு உடலும், அறிவுப்புலன்களும், மனமும், புத்தியும், உயிரும், அகங்காரமும் இல்லை.

உதகேந விஹீநம் வை தத்தர்மபரிவர்ஜிதம் 91.

அவருக்கு நீரும் இல்லை; தர்மத்துக்குரிய பண்புகளும் இல்லை.

பூதாத்யக்ஷம் ததா பத்தநியந்தாரம் ப்ரபும் விபும் 91.

அவர் உயிர்களின் மேற்பார்வையாளர், கட்டுப்படுத்துபவர், எல்லாம் பரவி நிறைந்த ஆண்டவர்.

முக்தஸங்கம் மஹேஶாநம் ஸர்வதேவப்ரபூஜிதம் 91.

அவர் பிணைப்பு இல்லாதவர், பெரிய ஈசன், எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படுபவர்.

ரஹிதம் ரஜஸா நித்யம் வ்யதிரிக்தம் குணைஸ்த்ரிபிஃ 91.

அவர் எப்போதும் ரஜஸ் குணம் இல்லாதவர், மூன்று குணங்களிலிருந்தும் வேறுபட்டவர்.

வாஸநாரஹிதம் ஶுத்தம் ஸர்வதோஷவிவர்ஜிதம் 91.

அவருக்கு ஆசைகள் இல்லை; தூய்மை உடையவர்; எல்லா குறைகளும் இல்லாதவர்.

ஜராமரணஹீநம் வை கூடஸ்தம் மோஹவர்ஜிதம் 91.

அவருக்கு முதுமையும், மரணமும் இல்லை; எப்போதும் நிலைத்தவர்; மயக்கம் இல்லாதவர்.

ஸத்யம் ஸர்வாசாரஹீநம் நிஷ்கலம் பரமேஶ்வரம் 91.

உண்மைதான், எல்லா நடத்தைமுமில்லாதது, பகுத்தறிய முடியாதது, உயர்ந்த இறைவன்.

அத்யக்ஷம் ஜாக்ரதாதீநாம் ஶாந்தரூபம் ஸுரேஶ்வரம் 91.

எல்லா விழிப்பும் மற்ற நிலைகளையும் கண்காணிப்பவர், அமைதியான உருவம் உடையவர், தேவர்களின் தலைவன்.

ஸர்வத்ரு'ஷ்டம் ததா மூர்த்தம் ஸூக்ஷ்மம் ஸூக்ஷ்மதரம் பரம் 91.

எல்லோரும் காணக்கூடியவர், உருவமுள்ளவர், நுண்ணியவர், அதைவிட நுண்ணியவர், உயர்ந்தவர்.

விஶ்வேந ரஹிதம் தத்வத்தைஜஸேந விவர்ஜிதம் 91.

இந்த உலகத்திலிருந்து விலகியவர், ஒளியாலும் எதுவும் தொடாதவர்.

ஸர்வகோப்த்ரு' ஸர்வஹந்த்ரு' ஸர்வபூதாத்மரூபி ச 91.

எல்லோரையும் காப்பவர், எல்லாவற்றையும் அழிப்பவர், எல்லா உயிர்களின் ஆன்மா.

விக்ரியாரஹிதம் சைவ வேதாந்தைர்வேத்யமேவ ச 91.

மாற்றமில்லாதவர், வேதாந்தம் மூலமாகவே அறியக்கூடியவர்.

ஶப்தேந வர்ஜிதஞ்சைவ ரஸேந ச விவர்ஜிதம் 91.

ஒலி இல்லாதவர், சுவையுமில்லாதவர்.

ரூபேண ரஹிதஞ்சைவ கந்தேந பரிவர்ஜிதம் 91.

உருவமில்லாதவர், மணமுமில்லாதவர்.