கருடபுராணம்

ஸ்தோத்ரேணாநேந ச நரோ யோऽஸ்மாம்ஸ்தோஷ்யதி பக்திதஃ 89.

இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பக்தியுடன் பாடி எங்களை மகிழ்விப்பவன் யாராயினும்,

ஆயுராரோக்யமர்தம் ச புத்ரபௌத்ராதிகம் ததா 89.

அவனுக்கு நீண்ட ஆயுள், ஆரோக்கியம், செல்வம், பிள்ளைகள், பேரப்பிள்ளைகள் முதலிய எல்லாம் கிடைக்கும்.

ஶ்ராத்தேஷு ய இமம் பக்த்யா த்வஸ்மத்ப்ரீதிகரம் ஸ்தவம் 89.

பித்ரு தர்ப்பணங்களில் எவராவது பக்தியுடன் எங்களை மகிழ்விக்கும் இந்த ஸ்தோத்திரத்தை சொல்லினால்,

ஸ்தோத்ரஶ்ரவணஸம்ப்ரீத்யா ஸந்நிதாநே பரே க்ரு'தே 89.

இந்த ஸ்தோத்திரத்தை கேட்டும், அதில் ஆனந்தம் அடைந்தும், பிதாக்கள் அருகில் இருக்கும்போது,

யத்யப்யஶ்ரோத்ரியம் ஶ்ராத்தம் யத்யப்யுபஹதம் பவேத் 89.

அந்த ஸ்ராத்த்தம் வேதம் அறிந்தவரால் செய்யப்படாததாக இருந்தாலும், குறைவாக இருந்தாலும்,

அஶ்ராத்தார்ஹைருபதைருபஹாரைஸ்ததா க்ரு'தைஃ 89.

அல்லது, உரிய பொருட்கள் இல்லாமல், உரியவரல்லாதவர்கள் செய்து இருந்தாலும்,

அஶ்ரத்தயா வா புருஷைர்தம்பமாஶ்ரித்ய யத்க்ரு'தம் 89.

அல்லது, நம்பிக்கையில்லாதவர்கள், பொய்யாக நடித்து செய்தாலும்,

யத்ரைதத்பட்யதே ஶ்ராத்தே ஸ்தோத்ரமஸ்தத்ஸுகாவஹம் 89.

எங்கே இந்த ஸ்தோத்திரம் ஸ்ராத்த்தத்தில் சொல்லப்படுகிறதோ, அங்கே மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.

ஹேமந்தே த்வாதஶாப்தாநி த்ரு'ப்திமேதத்ப்ரயச்சதி 89.

பனிக்காலத்தில், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் இந்த ஸ்தோத்திரம் திருப்தியை அளிக்கும்.

வஸந்தே ஷோடஶ ஸமாஸ்த்ரு'ப்தயே ஶ்ராத்தகர்மணி 89.

வசந்தகாலத்தில், பதினாறு ஆண்டுகள் ஸ்ராத்த்தத்தில் திருப்தி கிடைக்கும்.

விகலேऽபி க்ரு'தே ஶ்ராத்தே ஸ்தோத்ரேணாநேந ஸாதிதே 89.

ஸ்ராத்த்தம் முறையாக செய்யப்படாதபோதும், இந்த ஸ்தோத்திரம் சரியாக சொல்லப்பட்டால்,

ஶரத்காலேऽபி படிதம் ஶ்ராத்தகாலே ப்ரயச்சதி 89.

சரத்காலத்திலும், ஸ்ராத்த்த நேரத்தில் இந்த ஸ்தோத்திரம் சொல்லப்பட்டால், அது திருப்தியை தரும்.

யஸ்மிந் கேஹே ச லிகிதமேதத்திஷ்டதி நித்யதா 89.

எந்த வீட்டிலும் இது எழுதி எப்போதும் வைத்திருந்தால்,

தஸ்மாதேதத்த்வயா ஶ்ராத்தே விப்ராணாம் புஞ்ஜதாம் புரஃ 89.

ஆகையால், ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சியில், பிராமணர்கள் உணவு அருந்தும் போது, இதை அவர்களுக்கு முன்பாக வழங்க வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே ருசிக்ரு'தபித்ரு'ஸ்தோத்ரம் நாமைகோநநவதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மகா புராணமான குருட புராணத்தின் முதல் பகுதியில், ஆச்சார காண்டத்தில், 'ருசி அருளிய பித்ரு ஸ்தோத்திரம்' எனும் தொண்ணூறாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ததஸ்தஸ்மாந்நதீமத்யாத்ஸமுத்தஸ்தௌ மநோரமா 90.

அதன்பின், அந்த ஆற்றின் நடுவிலிருந்து ஒரு அழகிய பெண் தோன்றினாள்.

ஸா சோவாச மஹாத்மாநம் ருசிம் ஸுமதுராக்ஷரம் 90.

அவள், உயர்ந்த ஆன்மாவான ருசியிடம் இனிமையான சொற்களால் பேசினாள்.

அதீவரூபிணீ கந்யா மத்ப்ரஸாத்வராங்கநா 90.

அந்த பெண் மிகுந்த அழகுடன், எனது அருளால் வரமாகப் பெற்றவளாக இருந்தாள்.

தாம் க்ரு'ஹாண மயா தத்தாம் பார்ய்யார்தே வரவர்ணிநீம் 90.

நான் கொடுத்த இந்த நல்ல நிறமுள்ள பெண்ணை, நீ உன் மனைவியாக ஏற்று கொள்.

மார்கம்டேய உவாச உத்ததார ததஃ கந்யாம் மாநிநீம் நாம நாமதஃ ॥ 90.

மார்க்கண்டேயர் கூறினார்: பின்னர், அவளுக்கு மாணினி என்ற பெயர் வைத்து, அந்த பெண்ணை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார்.

நத்யாஶ்ச புலிநே தஸ்மிந்ஸ முநிர்முநிஸத்தமாஃ 90.

அந்த ஆற்றின் கரையில், அந்த முனிவர், முனிவர்களில் சிறந்தவர், தங்கினார்.

தஸ்யாம் தஸ்ய ஸுதோ ஜஜ்ஞே மஹாவீர்ய்யோ மஹாத்யுதிஃ 90.

அவளிடமிருந்து, அவனுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; அவன் மிகுந்த வலிமையும், பிரகாசமும் உடையவன்.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே ப்ரம்லோசாகமநம் நாம நவதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மகா புராணமான குருட புராணத்தின் முதல் பகுதியில், ஆச்சார காண்டத்தில், 'பிரம்லோசா வருகை' எனும் தொண்ணூறாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ஸ்வாயம்புவாத்யா முநயோ ஹரிம் த்யாயந்தி கர்மணா 91.

ஸ்வாயம்புவன் முதலான முனிவர்கள், தங்கள் செயல்களினூடே ஹரியை தியானிக்கின்றனர்.

தேஹேந்த்ரியமநோபுத்திப்ராணாஹங்காரவர்ஜிதம் 91.

அவருக்கு உடலும், அறிவுப்புலன்களும், மனமும், புத்தியும், உயிரும், அகங்காரமும் இல்லை.

உதகேந விஹீநம் வை தத்தர்மபரிவர்ஜிதம் 91.

அவருக்கு நீரும் இல்லை; தர்மத்துக்குரிய பண்புகளும் இல்லை.

பூதாத்யக்ஷம் ததா பத்தநியந்தாரம் ப்ரபும் விபும் 91.

அவர் உயிர்களின் மேற்பார்வையாளர், கட்டுப்படுத்துபவர், எல்லாம் பரவி நிறைந்த ஆண்டவர்.

முக்தஸங்கம் மஹேஶாநம் ஸர்வதேவப்ரபூஜிதம் 91.

அவர் பிணைப்பு இல்லாதவர், பெரிய ஈசன், எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படுபவர்.

ரஹிதம் ரஜஸா நித்யம் வ்யதிரிக்தம் குணைஸ்த்ரிபிஃ 91.

அவர் எப்போதும் ரஜஸ் குணம் இல்லாதவர், மூன்று குணங்களிலிருந்தும் வேறுபட்டவர்.