கருடபுராணம்

க்லேஶபோதைககம் புத்ரம் அந்யாயேந பவேத்தவ 88.

துன்பம், அறிவு அல்லது அநியாயமான வழியில் ஒரு மகன் பிறந்தால், அவன் உன்னுடையவனாகிறான்.

பரிக்ரஹோऽதிதுஃ காய பாபாயா தோகதேஸ்ததா 88.

அதிக ஆசையால் அல்லது பாவமான எண்ணத்தால் மனைவியை ஏற்கும் செயல் குற்றமாகும்.

ஆத்மநஃ ஸம்ஶயோபாயஃ க்ரியதே க்ஷணமந்த்ரணாத் 88.

ஒருவர் யோசனை செய்யாமல் ஒரு கணம் கூட செயல்பட்டால், தன்னுடைய வாழ்க்கையில் சந்தேகம் உண்டாகிறது.

ப்ரக்ஷால்யதேऽநுதிவஸம் ய ஆத்மா நிஷ்பரிக்ரஹஃ 88.

எவருக்கு உடைமைகள் இல்லையோ, அவர் தினமும் தம்மைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்கிறார்.

அநேகபவஸம்பூதகர்மபங்காங்கிதோ புதைஃ 88.

பல பிறவிகளில் செய்த புண்ணிய, பாவ செயல்களின் களங்கம் ஞானிகள் சொல்லும் படி, உயிரில் பதிந்திருக்கும்.

பிதர ஊசுஃ கிம் து நோபாயமார்கோऽயம் யதஸ்த்வம் புத்ர வர்த்தஸே ॥ 88.

பிதாக்கள் கூறினார்கள்: ஆனால், மகனே, நீ நடக்கும் வழி இதுவல்ல; இது சரியான வழி அல்ல.

பஞ்சயஜ்ஞைஸ்தபோதாநைரஶுபம் நுததஸ்தவ 88.

ஐந்து யாகங்கள், தவம், தானம் ஆகியவற்றால் நீ தீமைகளை நீக்குகிறாய்.

ஏவம் ந பந்தோ பவதி குர்வதஃ காரணாத்மகம் 88.

செய்யும் காரியத்தில் உண்மையான நோக்கம் இருந்தால், பந்தம் ஏற்படாது.

பூர்வகர்ம க்ரு'தம் போகைஃ க்ஷீயதே ஹ்யநிஶந்ததா 88.

முந்தைய செயல்களின் விளைவுகள் அனுபவத்தின் மூலம், சிறிது சிறிதாக, இடையறாது குறைந்து விடுகின்றன.

ஏவம் ப்ரக்ஷால்யதே ப்ராஜ்ஞைராத்மா பந்தாச்ச ரக்ஷ்யதே 88.

இவ்வாறு ஞானிகள் தங்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, பந்தத்திலிருந்து தங்களைப் பாதுகாக்கிறார்கள்.

ருசிருவாச தத்கதம் கர்மணோ மார்கே பவந்தோ யோஜயந்தி மாம் ॥ 88.

ருசி கேட்டாள்: அப்பொழுது, நீங்கள் என்னைச் செயல்களின் வழியில் எப்படி ஈடுபடுத்துகிறீர்கள்?

பிதர உசுஃ கிம் து வித்யாபரிப்ராப்தௌ ஹேதுஃ கர்ம ந ஸம்ஶயஃ ॥ 88.

பிதாக்கள் கூறினார்கள்: ஆனால், அறிவை அடைவதற்கு காரணம் செயல் தான் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

விஹிதாகரணாநர்தோ ந ஸத்பிஃ க்ரியதே து யஃ 88.

கட்டளையிட்ட கடமைகளை செய்யாமல் இருப்பதால் வரும் தீமை, நல்லவர்கள் செய்யவே மாட்டார்கள்.

ப்ரக்ஷாலயாமீதி பவாந்யதேதந்மந்யதே வரம் 88.

பவானி இதையே சிறந்ததாக எண்ணி, "நான் என்னைத் தூய்மையாக்கிக் கொள்கிறேன்" என்று கருதியாள்.

அவித்யாப்யுபகாராய விஷவஜ்ஜாயதே ந்ரு'ணாம் 88.

அறிவில்லாமையும், விஷம் போல் இருந்தாலும், சில சமயம் மனிதர்களுக்குப் பயனளிக்கிறது.

தஸ்மாத்வத்ஸ குருஷ்வ த்வம் விதிவத்தாரஸம்க்ரஹம் 88.

அதனால், என் பிள்ளையே, நீ விதிப்படி மனைவியைத் தேர்ந்தெடுத்து வாழ வேண்டும்.

வ்ரு'த்தோऽஹம் ஸாம்ப்ரதம் கோ மே பிதரஃ ஸம்ப்ரிதாஸ்யதி 88.

நான் இப்போது முதிர்ந்துவிட்டேன்—யார் எனக்கு தங்கள் மகளை மணமாகக் கொடுப்பார்கள்?

அஸ்மாகம் பதநம் வத்ஸ பவதஶ்சாப்யதோகதிஃ 88.

எங்களுக்கு வீழ்ச்சி ஏற்படும், என் பிள்ளையே, உனக்கும் கீழ்நிலைதான் வரும்.

இத்யுக்த்வா பிதரஸ்தஸ்ய பஶ்யதோ முநிஸத்தம 88.

இவ்வாறு கூறி, அந்த மகானின் முன்னிலையில் அவன் தந்தை—

முநிஃ க்ரௌம்சுகயே ப்ராஹ மார்கண்டேயோ மஹாதபாஃ 88.

பெரும் தவமுடைய மார்க்கண்டேயர், க்ரௌஞ்சுகனை நோக்கி பேசினார்.

இதி ஶ்ராகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே கர்மஜ்ஞாநமா நாமாஷ்டாஶீதிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீகாருட மகாபுராணத்தின் முதல் பகுதியான பூர்வகாண்டத்தில், ஆச்சாரக்காண்டத்தில், 'கர்மஞானம்' எனும் எண்பத்தெட்டாவது அதிகாரம் முடிந்தது.

ப்ரு'ஷ்டஃ க்ரௌஞ்சுகிநோவாச மார்கண்டேயஃ புநஶ்ச தம் 89.

க்ரௌஞ்சுகி கேட்டபோது, மார்க்கண்டேயர் மீண்டும் அவனிடம் பேசினார்.

கந்யாபிலாஷீ விப்ரர்ஷிஃ பரிபப்ராம மேதிநீம் சிந்தாமவாப மஹீதமதீவோத்விக்நமாநஸஃ ॥ 89.

மங்கை ஆசைப்படும் அந்த முனிவர் பூமியெங்கும் அலைந்து, ஆழ்ந்த கவலையுடன் மனம் மிகுந்த கலக்கத்தில் இருந்தார்.

கிம் கரோமி க்வ கச்சாமி கதம் மே தாரஸம்க்ரஹஃ 89.

"நான் என்ன செய்வேன்? எங்கே போவேன்? எப்படி மனைவியைப் பெறுவேன்?" என்று எண்ணினார்.

இதி சிந்தயதஸ்தஸ்யமதிர்ஜாதா மஹாத்மநஃ 89.

அவ்வாறு சிந்தித்தபோது, அந்த மகான் மனதில் ஒரு தீர்மானம் பிறந்தது.

ததோ வர்ஷஶதம் திவ்யம் தபஸ்தேபே மஹாமநாஃ ஆராதநாய ஸ ததா பரம் நியமமாஸ்திதஃ ॥ 89.

பின்னர், மனதை ஒருமைப்படுத்தி, நூறு தெய்வ வருடங்கள் கடும் தவம் செய்து, கடுமையான விரதங்களை மேற்கொண்டு பரமனை வணங்கினார்.

ததஃ ப்ரதர்ஶயாமாஸ ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ 89.

அப்போது உலகுக்குத் தாத்தாவாகிய பிரம்மா அவருக்கு தோன்றினார்.

ததோऽஸௌ ப்ரணிபத்யாஹ ப்ரஹ்மாணம் ஜகதோ கதிம் 89.

அவர் பிரம்மாவை வணங்கி, உலகுக்கு வழிகாட்டியாகிய அவரிடம் பேசினார்.

ப்ரஜாபதிஸ்த்வம் பவிதா ஸ்ரஷ்டவ்யா பவதா ப்ரஜாஃ 89.

"நீ பிரஜாபதி ஆகுவாய்; உயிர்களை உருவாக்க வேண்டும்" என்று கூறினார்.