கருடபுராணம்

நியமாஃ பஞ்ச ஸத்யாத்யா பாஹ்யமாப்யந்தரம் த்விதா 49.

உண்மை முதலான ஐந்து ஒழுக்கங்கள், வெளிப்புறமும் உள்ளார்ந்தும் இருவகை.

ஸ்வாத்யாயஃ ஸ்யாந்மந்த்ரஜாபஃ ப்ரணிதாநம் ஹரேர்யஜிஃ 49.

சுயபடிப்பு, மந்திரம் ஜபம், ஹரியை அர்ப்பணிப்புடன் வழிபடுதல்.

மந்த்ரத்யாந தோ கர்போ விபரீதோ ஹ்யகர்பகஃ 49.

மந்திரத்தை தியானிப்பது கருவாகும்; அதற்கு மாறாக இருப்பது கருவில்லாதது.

கும்பகோ நிஶ்சலத்வாச்ச ரேசநாத்ரேசகஸ்த்ரிதா 49.

நிலைத்திருப்பதால் கும்பகம்; மூச்சை வெளியே விடுவதால் மூன்று வகை ரேசகம்.

ஷட்‌த்ரிம்ஶந்மாத்ரிகஃ ஶ்ரேஷ்டஃ ப்ரத்யாஹாரஶ்ச ரோதநம் 49.

முப்பத்தாறு அளவுகள் கொண்டது சிறந்த ப்ரத்யாஹாரம்; அது அடக்கமும் ஆகும்.

அஹம் ப்ரஹ்மேத்யவஸ்தாநம் ஸமாதிர்ப்ரஹ்மணஃ ஸ்திதிஃ 49.

நான் பரமன் என்ற நிலைதான் முழுமையான தியானம்; அது பரமனின் நிலையாகும்.

ப்ரஹ்ம விஜ்ஞாநமாநந்தஃ ஸ தத்த்வமஸி கேவலம் 49.

பரமன் என்பது அறிவும் ஆனந்தமும்; அதுவே உண்மை சாரம் — நீ அதுவே.

அஹம்மநோபுத்திமஹதஹங்காராதிவர்ஜிதம் 49.

அதில் அகந்தை, மனம், புத்தி, மகத்துவம் போன்ற வேறுபாடுகள் எதுவும் இல்லை.

நித்யம் ஶுத்தம் புத்தமுக்தம் ஸத்யமாநந்தமத்வயம் இதி த்யாயந்விமுச்யேத் ப்ராஹ்மணோ பவபந்தநாத் ।। 49.

எப்போதும் தூய்மை, விழிப்பு, விடுதலை, உண்மை, ஆனந்தம், இருமையற்ற தன்மை — இவ்வாறு தியானித்தால், ஒரு பிராமணர் பிறவிப் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே வர்ணஆஶ்ரமதர்மநிரூபணம் நாமைகோநபஞ்சாஶத்தமோத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமபூஜ்யமான கருட மகாபுராணத்தின் முதல் பகுதி, ஆசாரப் பிரிவில், 'வர்ணாசிரம தர்ம விளக்கம்' என்ற தலைப்புடைய நாற்பத்தொன்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அஹந்யஹநி யஃ குர்ய்யாத்க்ரியாம் ஸ ஜ்ஞாநமாப்நுயாத் 50.

யார் தினமும் விதிப்படி கர்மங்களைச் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் அறிவை அடைவார்கள்.

சிந்தயேத்த்ரு'தி பத்மஸ்தமாநந்தமஜரம் ஹரிம் 50.

இதயம் என்ற மலரில் உறையும், ஆனந்தமும் முதுமையற்றவனுமான ஹரியை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

ஸ்த்ராயாந்நதீஷு ஶுத்தாஸு ஶௌசம் க்ரு'த்வா யதாவிதி 50.

ஆறுகள் அல்லது குளங்களில் தூய நீரில் விதிப்படி சுத்தம் செய்து,

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந ப்ராதஃ ஸ்நாநம் ஸமாசரேத் 50.

ஆகையால், எல்லா முயற்சியுடனும் காலை குளியைச் செய்ய வேண்டும்.

ஸுகாத்ஸுப்தஸ்ய ஸததம் லாலாத்யாஃ ஸம்ஸ்த்ரவந்தி ஹி 50.

இன்பமாக உறங்கியவரிடமிருந்து எப்போதும் தும்பை போன்ற திரவங்கள் வெளியேறும்.

அலக்ஷ்மீஃ காலகர்ணோ ச துஃ ஸ்வப்நம் துர்விசிந்திதம் 50.

துர்பாக்கியம், காலகர்ணன், கெட்ட கனவுகள், தீய சிந்தனைகள் — இவை எல்லாம் ஏற்படலாம்.

ந ச ஸ்நாநம் விநா பும்ஸாம் ப்ராஶஸ்த்யம் கர்ம ஸம்ஸ்ம்ரு'தம் 50.

குளிக்காமல் மனிதர்களுக்கு எந்தச் செயலும் சிறப்பாகக் கருதப்படாது.

அஶக்தாவஶிரஸ்கம் து ஸ்நாநமஸ்ய விதீயதே 50.

யாரால் முடியவில்லை என்றால், தலையில் நீர் ஊற்றி குளிக்கலாம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ப்ராஹ்மமாக்நேயமுத்திஷ்டம் வாயவ்யம் திவ்யமேவ ச 50.

பிராமம், ஆக்னேய, உத்திஷ்ட, வாயவ்ய, திவ்யம் — இவை குளிகளின் வகைகள்.

ப்ராஹ்மம் து மார்ஜநம் மந்த்ரைஃ குஶைஃ ஸோதகபிந்துபிஃ 50.

பிராம குளி என்பது குசக்புல் கொண்டு, மந்திரம் கூறி நீர் தெளிப்பதாகும்.

கவாம் ஹி ரஜஸா ப்ரோக்தம் வாயவ்யம் ஸ்நாநமுத்தமம் 50.

வாயவ்ய குளி என்பது பசுக்களின் தூசியில் குளிப்பது சிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

வாருணம் சாவகாஹம் ச மாநஸம் த்வாத்மவேதநம் 50.

வாருண குளி என்பது நீரில் முழுகுவது; மாணசிகம் என்பது தன்னை அறிதல்.

ஆத்மதீர்தமிதி க்யாதம் ஸேவிதம் ப்ரஹ்மவாதிபிஃ 50.

அது 'ஆத்ம குளி' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதை பரமனை நாடுபவர்கள் மேற்கொள்கிறார்கள்.

அபாமார்கம் ச வில்வம் ச கரவீரம் ச தாவநே 50.

அபாமார்க்கம், வில்வம், கரவீரம் ஆகிய மூன்றையும் தூய்மைக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

ப்ரக்ஷால்ய புக்த்வா தஜ்ஜஹ்யாச்சுசௌ தேஶே ஸமாஹிதஃ 50.

கழுவி உணவு உண்டபின், மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, மீதமுள்ளதை ஒரு தூய இடத்தில் விட்டு வர வேண்டும்.

ஆசம்ய விதிவந்நித்யம் புநராசம்ய வாக்யதஃ 50.16 ஆபோஹிஷ்டாவ்யாஹ்ரு'திபிஃ ஸாவித்ர்யா வாருணைஃ ஶுபைஃ 50.

நியமப்படி நீர் பருகி, மொழியை கட்டுப்படுத்தி மீண்டும் பருகி, 'ஆபோ ஹிஷ்டா' எனும் மந்திரங்களோ, அல்லது 'சாவித்ரி', 'வாருணி' எனும் புனிதமான மந்திரங்களோடு செய்ய வேண்டும்.

ஜப்த்வா ஜலாஞ்ஜலிம் தத்யாத்பாரஸ்கரம் ப்ரதி தந்மநாஃ 50.

சரியான மந்திரங்களை ஜபித்து, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, பானையில் நீர் கொண்டு பாரஸ்கரனுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ப்ராணாயாமம் ததஃ க்ரு'த்வா த்யாயேத்ஸந்த்யாமிதி ஶ்ருதிஃ 50.

பிராணாயாமம் செய்து முடித்தபின், வேதங்கள் கூறும் படி சந்தியாவை தியானிக்க வேண்டும்.

ஐஶ்வரீ கேவலா ஶக்திஸ்தத்த்வத்ரயஸமுத்பவா 50.

மூன்று தத்துவங்களிலிருந்து எழும், தனித்துவமான, இறையருளான சக்தியே பரம சக்தி ஆகும்.