கருடபுராணம்

துக்தாந்நபோகே ச ததைவ காலே ஸம்யக்ஸ்மரேச்ச்ரீநிவாஸம் ஹரிம் ச । ஸுதைலஸர்பிஃஷு விபக்வபக்ஷஸம்போஜநே ஸம்ஸ்மரேத்வ்யங்கடேஶம்

பால்சாதம் உண்ணும் போது ஸ்ரீனிவாசனையும் ஹரியையும் சரியாக நினைக்க வேண்டும்; தூய எண்ணெய் அல்லது நெய்யில் நன்கு சமைத்த உணவு உண்ணும் போது வியங்கடேசனை நினைக்க வேண்டும்.

த்ராக்ஷாஸுஜம்பூகதலீரஸாலநாரிங்கதாடிம்பபலாநி சாரு । ஸ்மரேத்து ரம்போத்தமநாரிகேலதாத்ரீஸுபோகே கலு பாலக்ரு'ஷ்ணம்

திராட்சை, இளநீர், வாழைப்பழம், எலுமிச்சை, மாதுளை, இனிய பழங்கள், வாழைப்பழம், தேங்காய், நெல்லிக்காய் போன்றவற்றை அனுபவிக்கும் போது, நிச்சயமாக பாலக கிருஷ்ணனை நினைக்க வேண்டும்.

ஸுபாநகஸ்யைவ ச பாநகாலே ஸம்யக்ஸ்மரேந்நாரஸிம்ஹாக்யவிஷ்ணும் । கங்காம்ரு'தஸ்யைவ ச பாநகாலே கங்காதாதம் ஸம்ஸ்மரேத்விஷ்ணுமேவ

நல்ல பானம் அருந்தும் போது நரசிம்மன் எனப்படும் விஷ்ணுவை சரியாக நினைக்க வேண்டும்; கங்கை அமுதம் அருந்தும் போது கங்கை தந்தை எனப்படும் விஷ்ணுவை நினைக்க வேண்டும்.

ப்ரயாணகாலே ஸம்ஸ்மரேத்தார்க்ஷ்யவாஹம் நாராயணம் நிர்குணம் விஶ்வமூர்திம் । புத்ராதீநாம் சும்பநே சைவ காலே ஸுவேணுஹஸ்தம் ஸம்ஸ்மரேத்க்ரு'ஷ்ணமேவ

பயணம் செல்லும் போது கருடன் ஏறும் நாராயணனை, ரூபமில்லாத உலகமாயை நினைக்க வேண்டும்; பிள்ளைகள் மற்றும் பிறரை முத்தமிடும் போது அழகான புல்லாங்குழல் பிடித்த கிருஷ்ணனை நினைக்க வேண்டும்.

ஸுகங்ககாலே ஸ்வஸ்த்ரியஶ்சைவ நித்யம் கோபி குசத்வந்த்வவிலாஸிநம் ஹரிம் । தாம்பூலகாலே ஸம்ஸ்மரைச்சைவ நித்யம் ப்ரத்யும்நாக்யம் வாஸுதேவம் ஹரிம் ச

தன் மனைவியுடன் உடல் இன்பம் அனுபவிக்கும் போது எப்போதும் கோபிகளின் இரட்டை மார்பகங்களில் விளையாடும் ஹரியை நினைக்க வேண்டும்; பாக்கு சாப்பிடும் போது எப்போதும் பிரத்யும்னன் எனப்படும் வாசுதேவ ஹரியை நினைக்க வேண்டும்.

ஶய்யாகாலே ஸம்ஸ்மரேச்சைவ நித்யம் ஸம்கர்ஷணாக்யம் விஷ்ணுரூபம் ஹரிம் ச । நித்ராகாலே ஸம்ஸ்மரேத்பத்மநாமம் கதாகாலே வ்யாஸரூபம் ஹரிம் ச

படுக்கையில் படுத்துக்கொள்ளும் போது எப்போதும் சங்கர்ஷணன் ரூபமான ஹரியை நினைக்க வேண்டும்; தூங்கும் போது பத்மநாபனை நினைக்க வேண்டும்; கதைகள் கூறும் போது வியாசன் ரூபமான ஹரியை நினைக்க வேண்டும்.

ஸுகாநகாலே ஸம்ஸ்மரேத்வேணுகீதம் ஹரிம் ஹரிம் ப்ரவதேத்ஸர்வதைவ । ஶ்ரீமத்துலஸ்யாஶ்சேதநே சைவ காலே ஶ்ரீராமராமேதி ச ஸம்ஸ்மரேத்து

இனிமையான பாடல்கள் பாடும் போது வேணு இசைபாடும் ஹரியை நினைக்க வேண்டும், எப்போதும் 'ஹரி, ஹரி' என்று சொல்ல வேண்டும்; ஸ்ரீ துளசியை அறுக்கும் போது 'ஸ்ரீ ராம ராம' என்று நினைக்க வேண்டும்.

புஷ்பாதீநாம் சேதநே சைவ காலே ஸம்யக் ஸ்மரேதேத்கபிலாக்யம் ஹரிம் ச । ப்ரதக்ஷிணே காருடாந்தர்கதம் ச ஹரிம் ஸ்மரேத்ஸர்வதா வை ககேந்த்ர

மலர்கள் முதலியவற்றை அறுக்கும் போது கபிலன் எனப்படும் ஹரியை சரியாக நினைக்க வேண்டும்; பிரதக்ஷிணம் செய்யும் போது, பறவைகளின் அரசே, கருடனில் உறையும் ஹரியை எப்போதும் நினைக்க வேண்டும்.

ப்ரணாமகாலே தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோஃ ஶேஷாந்தஸ்தம் ஸம்ஸ்மரேச்சைவ விஷ்ணும் । ஸுநீதிகாலே ஸம்ஸ்மரேந்நாரஸிம்ஹம் நாராயணம் ஸம்ஸ்மரேத்ஸர்வதாபி

தேவர்களின் தேவனாகிய விஷ்ணுவுக்கு வணக்கம் செய்யும் போது, சேஷனில் உறையும் விஷ்ணுவை நினைக்க வேண்டும்; நல்ல நடத்தையில் நரசிம்மனையும், எப்போதும் நாராயணனையும் நினைக்க வேண்டும்.

பூர்திர்யதா க்ரியதே கர்மணாம் ச ஸம்யக்ஸ்மரேத்வாஸுதேவம் ஹரிம் ச । ஏவம் க்ரு'தாநி கர்மாணி ஹரிப்ரீதிகராணி ச

எப்போது நல்ல காரியம் செய்யப்படுகிறதோ, அப்போது வாசுதேவனையும் ஹரியையும் சரியாக நினைக்க வேண்டும்; இவ்வாறு செய்யப்படும் செயல்கள் ஹரிக்கு இனிமை தரும்.

ஸம்யக்ப்ரகுர்வந்நேதாநி புஷ்கரோ ஹரிவல்லபஃ

இவை அனைத்தையும் முறையாக செய்யும் ஒருவர் ஹரியின் பிரியமான புஷ்கரன் ஆவார்.

ஏதஸ்மாதேவ பக்ஷீஶ கர்ம யத்ஸமுதாஹ்ரு'தம் புஷ்கராக்யாநமதுலம் ஶ்ரு'ணோதி ஶ்ரத்தயாந்விதஃ । ஹரிப்ரீதிகரே தர்மே ப்ரீதியுக்தோ பவேத்ஸதா

அதனால், பறவைகளின் தலைவனே, இந்தப் புஷ்கரக் கதையை நம்பிக்கையுடன் கேட்டவர், ஹரியை மகிழ்விக்கும் தர்மத்தில் எப்போதும் அன்பும் பக்தியும் கொண்டவராகி வாழ்வார்.