கருடபுராணம்

ஆஸாம் ஜ்ஞாநத்புண்யமாப்நோதி நித்யம் ஸதா ஹரிஃ ப்ரீயதே கேஶவோலம் । கங்காதிப்யோ ஹ்யவராஹ்யக்நிஜாயா ஸ்வாஹாஸம்ஜ்ஞாதிகுணா நைவ ஹீநா

இவற்றை அறிந்தால் எப்போதும் புண்ணியம் கிடைக்கும்; ஹரிக்கும் கேசவனுக்கும் எப்போதும் மகிழ்ச்சி. கங்கை முதலியவர்களுக்குள், அக்னியின் மனைவி 'ஸ்வாஹா' குணங்களில் குறைவானவள் அல்ல.

ஸ்வாஹாகாரோ மந்த்ரரூபாபிமாநீ ஸ்வாஹேதி ஸம்ஜ்ஞாமாப ஸதைவ வீந்த்ர । அக்நேர்பார்யாதோ புத்திமாந் ஸம்பபூவ ப்ரஹ்மாபிமாநீ சந்த்ரபுத்ரோ புதஶ்ச

ஸ்வாஹா என்பது மந்திர வடிவில் இருப்பவள்; எப்போதும் 'ஸ்வாஹா' என்று பெயர் பெற்றாள், இந்திரா. அக்னியின் மனைவியிலிருந்து புத்திசாலி ஒருவன் பிறந்தான்; அவன் பிரம்மாவின் அதிபதி, சந்திரனின் மகன் புத்தன்.

புத்த்யாஹரத்வை ராஷ்ட்ரஜாதம் ச ஸர்வம் த்ரு'தம் த்வதோ புதஸம்ஜ்ஞாமவாப । ஏவம் சாபூதபிமந்யுர்மஹாத்மா ஸுபத்ராயா ஜடரே ஹ்யர்ஜுநாச்ச

அவன் தன் புத்தியால் நாட்டில் பிறந்த அனைத்தையும் பெற்றான்; அதனால் அவன் 'புத்தன்' என்று பெயர் பெற்றான். இப்படியே, அர்ஜுனனாலும் சுபத்திரையின் கருவிலும் மகாத்மா அபிமன்யு பிறந்தான்.

க்ரு'ஷ்ணஸ்ய சந்த்ரஸ்ய யமஸ்ய சாம்ஶைஃ ஸ ஸம்யுதஸ்த்வஶ்விநோர்வை ஹரஸ்ய । ஸ்வாஹாதமஶ்சந்த்ரபுத்ரோ புதஸ்து பாதாரவிந்தே விஷ்ணுதேவஸ்ய பக்தஃ

அவன் கிருஷ்ணன், சந்திரன், யமன், அஶ்வினிகள், சிவன் ஆகியோரின் அம்சங்களை பெற்றவன்; சந்திரனின் மகன் புத்தன், ஸ்வாஹாவை விட தாழ்ந்தவன், விஷ்ணுவின் திருவடியில் பக்தியுடன் இருக்கிறான்.

நாமாத்மிகா த்வஶ்விபார்யா உஷா நாம ப்ரகீர்திதா । புதாதமா ஸா விஜ்ஞேயா ஸ்வாஹா தஶகுணாதமா

அஶ்வினிகளின் மனைவி உஷா என்று புகழ்பெற்றவள், பெயரின் சாரத்தை உடையவள்; அவள் புத்தனை விட தாழ்ந்தவள், ஸ்வாஹா அவளைவிட பத்துமடங்கு தாழ்ந்தவள்.

நகுலஸ்ய பார்யா மாகதஸ்யைவ புத்ரீ ஶல்யாத்மஜா ஸஹதேவஸ்ய பார்யா । உபே ஹ்யேதே அஶ்விபார்யா ஹ்யுஷாபி உபாஸதே ஷட்குணம் விஷ்ணுமாத்யம் । அதோऽப்யுஷாஸம்ஜ்ஞகா ஸா ககேந்த்ர அநந்தராஞ்ச்ரு'ணு வக்ஷ்யே மஹாத்மந்

நகுலனின் மனைவி மகத நாட்டின் மகளும், சல்யனின் மகள் சகதேவனின் மனைவியும் ஆவார்கள். இவர்கள் இருவரும் அசுவினிகளின் மனைவிகள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள். உஷா என்பவளும் இந்த ஆறு வகைத் தெய்வீக விஷ்ணுவை வழிபடுகிறாள். இதற்குப் பிறகு உஷா என அழைக்கப்படும் மற்றவர்களைப் பற்றியும் சொல்கிறேன், பறவைகளின் அரசே, கேளுங்கள்.

ததஃ ஶக்திஃ ப்ரு'திவ்யாத்மா ஶநைஶ்சரதி ஸர்வதா । அதஃ ஶநைஶ்சரோ நாம உஷாயாஶ்ச தஶாதமாஃ

பிறகு, சக்தி என்ற பூமியின் சுருக்கம் எப்போதும் மெதுவாகச் சுழல்கிறாள். அதனால் அவன் சனைய்ச் சரன் என அழைக்கப்படுகிறான்; அவனே உஷாக்களில் பத்தாவது மற்றும் கீழ்த்தரமானவன்.

கர்மாத்மா புஷ்கரோ ஜ்ஞேயஃ ஶநேரத யமோ மதஃ । நயாபிமாநீ புருஷஃ கிஞ்சிந்நம்ரோ தஶாவரஃ

செயலின் உருவம் புஷ்கரன் என்று அறிய வேண்டும்; சனியின் ரதசாரதி யமன் என்று கருதப்படுகிறான். தனது நடத்தை மீது பெருமை கொண்டவன், சற்று தாழ்மையானவன், அவனே பத்தாவது இடத்தில் உள்ளவன்.

ஹரிப்ரீதிகரோ நித்யம் புஷ்கரே க்ரீடதே யதஃ । அதஸ்து புஷ்கலோ நாம லோகே ஸ பரிகீர்திதஃ

அவன் எப்போதும் ஹரியை மகிழ்விப்பவன்; புஷ்கரத்தில் விளையாடுவதால், அவன் உலகில் புஷ்கலன் என்று புகழப்படுகிறது.

ஹரி ப்ரீதிகராந்தர்மாந்வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு ககாதிப । ப்ராதஃ காலே ஸமுத்தாய ஸ்மரேந்நாராயணம் ஹரிம்

ஹரியை மகிழ்விக்கும் தர்மங்களை இப்போது சொல்கிறேன், பறவைகளின் தலைவனே, கேளுங்கள். காலையில் எழுந்தவுடன் நாராயணன், ஹரியை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

துலஸீவந்தநம் குர்யாச்ச்ரீவிஷ்ணும் ஸம்ஸ்மரேத்கக । விண்மூத்ரோத்ஸர்ககாலே ச ஹ்யபாநாத்மககேஶவம்

துளசியை வணங்கி, ஸ்ரீவிஷ்ணுவை நினைவில் கொள்ள வேண்டும், பறவையே. சிறுநீர், மலத்தை வெளியிடும் போது, உயிரின் ஆதியான கேசவனை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

த்ரிவிக்ரமம் ஶௌசகாலே கங்காபாநகரம் ஹரிம் । தந்ததாவநகாலே து சந்த்ராந்தர்யாமிணம் ஹரிம்

தூய்மை செய்யும் நேரத்தில் திரிவிக்ரமனை, கங்கை நீரை அருந்திய ஹரியை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பல்லைத் துலக்கும் போது சந்திரனுக்குள் உறையும் ஹரியை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

முகப்ரக்ஷாலநே காலே மாதவம் ஸம்ஸ்மரேத்கக । கவாம் கண்டூயநே சைவ ஸ்மரேத்கோவர்தநம் ஹரிம்

வாயை கழுவும் போது மாதவனை நினைவில் கொள்ள வேண்டும், பறவையே. மாடுகளைச் சுரண்டும் போது கோவர்த்தன ஹரியை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஸதா கோதோஹநே காலே ஸ்மரேத்கோபாலவல்லபம் । அநந்தபுண்யார்ஜிதஜந்மகர்மணாம் ஸுபக்வகாலே ச ககேந்த்ரஸத்தம

எப்போதும் மாடுகளை பசும்பாலிடும் போது, கோபியர் விரும்பும் ஹரியை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். எண்ணற்ற புண்ணிய பிறவிகளால் கிடைக்கும் பழங்கள் பழுக்கும்போது, பறவைகளில் சிறந்தவரே, அவ்வளவு நேரம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்பர்ஶே கவாம் சைவ ஸதா ந்ரு'ணாம் வை பவத்யதோ நாத்ர விசார்யமஸ்தி । யஸ்மிந் க்ரு'ஹே நாஸ்தி ஸதோத்தமா ச கௌர்யங்கணே ஶ்ரீதுலஸீ ச நாஸ்தி

மாடுகளையும் மனிதர்களையும் தொடுவதில் எப்போதும் நன்மை உண்டு; இதில் சந்தேகம் இல்லை. எந்த வீட்டில் சிறந்த பசு இல்லையோ, அங்கனையில் ஸ்ரீதுளசி இல்லையோ,

யஸ்மிந் க்ரு'ஹே தேவமஹோத்ஸவஶ்ச யஸ்மிந் க்ரு'ஹே ஶ்ரவணம் நாஸ்தி விஷ்ணோஃ । தத்ஸம்ஸர்காத்யாதி துஃகாதிகம் ச தஸ்ய ஸ்பர்ஶோ நைவ கார்யஃ கதாபி

எந்த வீட்டில் தெய்வங்களுக்கு பெரிய விழா இல்லையோ, எந்த வீட்டில் விஷ்ணுவின் மகிமை கேட்கப்படவில்லையோ, அந்த இடத்தில் சேர்வதால் துன்பம் மட்டுமே வரும்; அங்குள்ளவற்றை ஒருபோதும் தொடக்கூடாது.

கோஸ்பர்ஶநவிஹீநஸ்ய கோதோஹநமஜாநதஃ । கோபோஷணவிஹீநஸ்ய ப்ராஹுர்ஜந்ம நிரர்தகம்

மாடுகளைத் தொடாதவனும், பசும்பாலை எடுப்பதை அறியாதவனும், மாடுகளுக்கு போஷணம் செய்யாதவனும், அவனது பிறவி பயனற்றது என்று கூறப்படுகிறது.

கோக்ராஸமப்ரதாதுஶ்ச கோபுஷ்டிம் சாப்யகுர்வதஃ । கதிர்நாஸ்த்யேவ நாஸ்த்யேவ க்ராமசாண்டாலவத்ஸ்ம்ரு'தஃ

மாடுகளுக்கு புல் கொடுக்காதவனும், அவற்றை பாதுகாக்காதவனும், அவனுக்கு விடுவிப்பு இல்லை, இல்லை; அவன் ஊரில் புறக்கணிக்கப்பட்டவன் எனக் கருதப்படுகிறான்.

வத்ஸ்யஸ்ய ஸ்தநபாநே ச பாலக்ரு'ஷ்ணம் து ஸம்ஸ்மரேத் । ததிநிர்மந்தநே சைவ மந்தாதாரம் ஸ்மரேத்தரிம்

கன்றுகள் தாய்ப்பாலை குடிக்கும் போது, குழந்தை கிருஷ்ணனை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். தயிர் கடைக்கும் போது, கடைப்பொறியைத் தாங்கும் ஹரியை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ம்ரு'த்திகாஸ்நாந காலே து வராஹம் ஸம்ஸ்மரேத்தரிம் । புண்ட்ராணாம் தாரணே சைவ கேஶவாதீம்ஶ்ச த்வாதஶ

மண் கொண்டு குளிக்கும் போது, வராக ரூபத்தில் ஹரியை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். புண்டிரம் எனும் பன்னிரண்டு குறிகளை அணியும் போது, கேசவன் மற்றும் மற்ற பதினொன்று பேரையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

முத்ராணாம் தாரணே சைவ ஶங்கசக்ரகதாதரம் । பத்மம் நாராயணீம் முத்ராம் க்ருத்தோல்காதீம்ஶ்ச ஸம்ஸ்மரேத்

முத்திரைகளை அணியும் போது, சங்கு, சக்கரம், கேதாயை ஏந்தும் தெய்வத்தை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். தாமரை, நாராயணி முத்திரை, மற்றும் கொந்தளிப்பான உருவங்களையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஶ்ரீராமஸம்ஸ்ம்ரு'திம் சைவ ஸம்த்யாகாலே ககோத்தம । அச்யுதாநந்தகோவிந்தாஞ்ச்ராத்தகாலே ச ஸம்ஸ்மரேத்

சாயங்காலத்தில் ஸ்ரீராமனை நினைவில் கொள்ள வேண்டும், பறவைகளில் சிறந்தவரே. ஸ்ராத்தம் செய்யும் போது, அச்யுதன், அனந்தன், கோவிந்தன் ஆகியோரை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ப்ராணாதிகபஞ்சஹோமேசாநிரூத்தாதீம்ஶ்ச ஸம்ஸ்மரேத் । அந்நாத்யர்பணகாலே து வாஸுதேவம் ச ஸம்ஸ்மரேத்

உயிர் முதலான ஐந்து ஹோமங்களைச் செய்யும் போது, அனிருத்தன் மற்றும் மற்றவர்களை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அன்னம் அர்ப்பணிக்கும் போது வாசுதேவனை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

அபோஶநஸ்ய காலே து வாயோரந்தர்கதம் ஹரிம் । வஸ்த்ரதாரணகாலே து உபேந்த்ரம் ஸம்ஸ்மரேத்தரிம்

தண்ணீர் அருந்தும் போது காற்றில் உறையும் ஹரியை நினைக்க வேண்டும்; vasthiram அணியும் போது உபேந்திரனாகிய ஹரியை நினைக்க வேண்டும்.

யஜ்ஞோபவீதஸ்ய ச தாரணே து நாராயணம் வாமநாக்யம் ஸ்மரேத்து । ஆர்திக்யகாலே ச ததைவ விஷ்ணோஃ ஸம்யக்ஸ்மரேத்பர்ஶுராமாக்யவிஷ்ணும்

பூணூல் அணியும் போது வாமனன் என அழைக்கப்படும் நாராயணனை நினைக்க வேண்டும்; துன்ப நேரத்தில் பரசுராமன் எனப்படும் விஷ்ணுவை சரியாக நினைக்க வேண்டும்.

அபோஶநேவைஶ்வதேவஸ்ய காலே ததந்யஹோமாதிஷு பஸ்மதாரணே । ஸ்மரேத்து பக்த்யா பரமாதரேண நாராயணம் ஜாமதக்ந்யாக்யராமம்

வைஶ்வதேவத்திற்கு தண்ணீர் அருந்தும் போதும், வேறு ஹோமம் முதலானவற்றிலும், பசுமை பூசி கொண்டபோதும், மிகுந்த பக்தியோடு, மரியாதையோடு ஜாமதக்னியின் மகன் ராமனாகிய நாராயணனை நினைக்க வேண்டும்.

த்ரிவாரதீர்தக்ரஹணஸ்ய காலே க்ரு'ஷ்ணம் ராமம் வ்யாஸதேவம் க்ரமேண । ஶங்கோதகஸ்யோத்தரணே சைவ காலே முகுந்தரூபம் ஸம்ஸ்மரேத்ஸர்வதைவ

மூன்று முறை தீர்த்தம் எடுக்கும் போது, முறையே கிருஷ்ணன், ராமன், வியாசதேவன் ஆகியோரை நினைக்க வேண்டும்; சங்கு நீர் எடுக்கும் போதும் எப்போதும் முகுந்தனை நினைக்க வேண்டும்.

க்ராஸேக்ராஸே ஸ்மரணம் சைவ கார்யம் கோவிந்தஸம்ஜ்ஞஸ்ய விஶுத்தமந்நம் । ஏகைகபக்ஷ்யக்ரஹணஸ்ய காலே ஸம்யக்ஸ்மரேதச்யுதம் வை ககேந்த்ர

தூய உணவு ஒவ்வொரு உருண்டையையும் உண்ணும் போது கோவிந்தன் நினைவில் இருக்க வேண்டும்; ஒவ்வொரு வகை உணவு எடுத்துக் கொள்ளும் போதும், பறவைகளின் அரசே, அச்சுதனை சரியாக நினைக்க வேண்டும்.

ஶாகாதீநாம் பக்ஷணே சைவ காலே தந்வந்தரிம் ஸ்மரேச்சைவ நித்யம் । ததா பராந்நஸ்ய ச போககாலே ஸ்மரேச்ச ஸம்யக்பாண்டுரங்கம் ச விஷ்ணும்

காய்கறிகள் மற்றும் அதுபோன்றவற்றை உண்ணும் போது எப்போதும் தன்வந்திரியை நினைக்க வேண்டும்; பிறர் செய்த உணவை அனுபவிக்கும் போதும், பாண்டுரங்கன் எனப்படும் விஷ்ணுவை சரியாக நினைக்க வேண்டும்.