கருடபுராணம்

மஹாதேவம் பூஜயித்வா ச ஸம்யக் ஹரேத்யுக்த்வா ஸ்வக்ரு'ஹே வித்யமாநே । யதா க்ரு'ஹம் தஹ்யதே வஹ்நிநா து ததா ஹரஃ குத்ர பலாயிதோபூத் ॥ ௩,௨௮.

மகாதேவனை முறையாக வழிபட்டு, 'ஹரி' என்று சொல்லி, நீ வீட்டில் இருக்கும்போது, உன் வீடு தீயால் எரியும்போது, அப்போது ஹரன் எங்கே ஓடிப்போனான்?

ஶாகம்பரீதிவஸே ஸர்வமேவ ஶாகம்பரீ ஸா ச தேவீ மஹாத்மந் । பலாயிதா குத்ர மே த்வம் வதஸ்வ குலாலதேவம் பூஜயித்வா ச பக்த்யா ॥ ௩,௨௮.

சாகம்பரித் திருநாளில், எல்லாம் சாகம்பரி தேவியே ஆகிறார். அந்த மகாதேவி எங்கே ஓடிவிட்டாள்? நீ குலாள தேவனை பக்தியுடன் வழிபட்டு விட்டபின், எங்கே போனாய் என்று சொல்லு.

கார்பாஸம் வை தேந தத்தம் க்ரு'ஹீத்வா ஸம்திஷ்டமாநே யமதூதைஶ்ச ஸம்யக் । ஸம்ஹந்யமாநஸ்தீக்ஷணதாரைஃ குடாரைஃ குலாலதேவம் ச ஸுதம்ஷ்ட்ரநேத்ரம் । விஹாய வை குத்ர பலாயிதோபூந்ந ஜ்ஞாயதேऽந்வேஷணாச்சாபி கேந ॥ ௩,௨௮.

அவன் பருத்தி கொடுத்தபோது, யமதூதர்கள் அருகில் நின்று, கூர்மையான கோடாரியால் அடிக்கப்பட்டபோது, கூரிய பற்களும் கண்களும் கொண்ட குலாள தேவனை விட்டுவிட்டு எங்கே ஓடினான், யார் தேடியது என்றும் தெரியவில்லை.

யதா பஞ்சம்யாம் ம்ரு'ந்மயீம் ஶேஷமூர்திம் ஸம்பூஜ்ய பக்த்யா வித்யமாநே ஸ்வகேஹே । ததா பத்த்வா யமதூதாஶ்ச ஸம்யக்ஸம்நஹ்யமாநே நாகபாஶைஶ்ச பத்த்வா ॥ ௩,௨௮.

ஐந்தாம் நாளில், வீட்டில் சேஷன் உருவான மண் சிலையை பக்தியுடன் வழிபட்டபோது, யமதூதர்கள் பாம்பு பாசத்தால் கட்டி, அவனை நன்கு கட்டிப்பிடித்தனர்.

ஸ்வபக்தவர்யம் ப்ரவிஹாய நாகஃ பலாயிதஃ குத்ர வை ஸம்வத த்வம் । தூர்வாங்குரைர்மோதகைஃ பூஜயித்வா விநாயகம் பஞ்சகாத்யைஸ்ததைவ ॥ ௩,௨௮.

தன் சிறந்த பக்தனை விட்டுவிட்டு அந்த பாம்பு எங்கே ஓடிவிட்டது? நீ சொல்லு. துர்வை முளைகளும் மோதகங்களும் ஐந்து விதமான நெய்வேதியங்களும் வைத்து விநாயகனை பக்தியுடன் வழிபட்டபின்.

ஸம்திஷ்டம்மாநே யமதூதைஶ்ச ஸம்யக்ஸம்தாட்யமாநே தப்ததண்டைஶ்ச மூட । தந்தம் விஹாயைவ ச விக்நராஜஃ பலாயிதஃ குத்ர மே தம் வதத்வம் ॥ ௩,௨௮.

யமதூதர்கள் அருகில் நின்று, வெப்பமான கம்பிகளால் அடிக்கப்படும்போது, வி஘்னராஜன் தன் பக்தனை விட்டுவிட்டு எங்கே ஓடினான்? அதை எனக்கு சொல்.

விவாஹகாலே பிஷ்டதேவீம் ஸுபக்த்யா ஸம்பூஜயித்வா வித்யமாநோ க்ரு'ஹே ஸ்வே । யதா ததா யமதூதைஶ்ச பத்த்வா ஸம்பீட்யமாநோ யமமார்கே ஸ மூடஃ ॥ ௩,௨௮.

திருமண நேரத்தில், வீட்டில் பிஷ்ட தேவியை பக்தியுடன் வழிபட்டபோது, யமதூதர்கள் கட்டி, அவனை யமபாதையில் மிகவும் வதைத்தனர்.

விஷ்டாதேவீ பீட்யமாநம் ச பக்தம் விஹாய ஸா குத்ர பலாயிதாபூத் । விவாஹகாலே ரஜகஸ்ய கேஹம் கத்வா ஸம்யக்ப்ரார்தயித்வா ச மூடஃ ॥ ௩,௨௮.

விஷ்டாதேவி தன் துன்புறும் பக்தனை விட்டுவிட்டு எங்கே ஓடினாள்? திருமண நேரத்தில், அவன் துப்புரவாளரின் வீட்டுக்குச் சென்று மனமுவந்து வேண்டினான்.

யஸ்தம்பஸூத்ரம் கலஶே பரீத்ய பூஜாம் க்ரு'த்வா வித்யமாநோ க்ரு'ஹே ஸ்வே । யதா ததா யமதூதஶ்ச ஸம்யக்தம் ஸ்தம்பஸூத்ரம் தஸ்ய முகே நிதாய ॥ ௩,௨௮.

தூணின் நூலை கலசத்தில் கட்டி, வீட்டில் இருந்தபடி வழிபாடு செய்தபோது, யமதூதன் அந்த தூண்நூலை அவன் வாயில் போட்டான்.

ஸம்தாட்யமாநே ஸ்தம்பஸூத்ரஸ்ததேவீ பலாயிதா குத்ர மே ஸம்வதஸ்வ । விவாஹகாலே பூஜயித்வா ச ஸம்யக்சண்டாலதேவீம் பக்தவஶ்யாம் ச தஸ்யாஃ ॥ ௩,௨௮.

அடிக்கப்படும்போது, தூண்நூலில் உறையும் தேவியை விட்டுவிட்டு எங்கே ஓடினாள்? அதை எனக்கு சொல். திருமண நேரத்தில், அந்த சண்டாள தேவியை பக்தியுடன் நன்கு வழிபட்டபின்.

தத்பக்தவர்யைஃ ஶூர்பமத்யே ச தீரே ஸம்ஸேவயித்வா வித்யமாநோ க்ரு'ஹே ஸ்வே । யதா ததா யமதூதைஶ்ச பத்த்வா ஸம்தாட்யமாநோ யமமார்கே மஹத்பிஃ ॥ ௩,௨௮.

அவளது சிறந்த பக்தர்களால், சூர்ப்பத்தில் நடுவிலும் கரையில் இருந்தபடியும் சேவை செய்தபோது, வீட்டில் இருந்தபோது, யமதூதர்கள் கட்டி, யமபாதையில் பெரும் வலியோடு அடித்தனர்.

சஊலதேவீ க்வ பலாயிதாபூத்ஸுமூடபுத்தே விஷ்ணுபாதம் பஜஸ்வ । ஜ்வராதிபிஃ பீட்யமாநே ஸ்வபுத்ரே க்ரு'ஹே ஸ்திதம் ப்ரஹ்மதேவம் ச ஸம்யக் ॥ ௩,௨௮.

சூர்ப்பத் தேவியை எங்கே ஓடிவிட்டாள், மிக மூடமானவனே? நீ விஷ்ணுபாதத்தை வழிபடு. வீட்டில் உன் மகன் ஜுரம் முதலான நோயால் வலியுற்றிருக்க, பிரம்மதேவனை நன்கு வழிபடு.

தூர்பைர்தீபைர்பக்ஷ்யபோஜ்யைஶ்ச புஷ்பைஃ பூஜாம் க்ரு'த்வா வித்யமாநஶ்ச கேஹே । யதா ததா யமதூதைஶ்ச பத்த்வா ஸம்தாட்யமாநே வேணுபாஶாதிபிஶ்ச ॥ ௩,௨௮.

மூட்டைகள், விளக்குகள், நெய்வேதியங்கள், மலர்களால் வீட்டில் வழிபாடு செய்தபோது, யமதூதர்கள் வெண்கயிறு முதலானவற்றால் கட்டி அடித்தனர்.

ஸ ப்ரஹ்மதேவஃ க்வ பலாயிதோபூத்ஸுமூடபுத்தே விஷ்ணுபாதம் பஜஸ்வ । ஸந்தாநார்தம் ப்ரு'ஹதீம் பூஜயித்வா கலேந பத்த்வா ப்ரு'ஹதீம் வை பலம் ச ॥ ௩,௨௮.

அந்த பிரம்மதேவன் எங்கே ஓடிவிட்டான், மிக மூடமானவனே? நீ விஷ்ணுபாதத்தை வழிபடு. சந்ததிக்காக, ப்ரஹதீ செடியையும் அதன் பழத்தையும் கழுத்தில் கட்டி வழிபட்டு.

ஸம்திஷ்டமாநே யமதூதைஶ்ச பத்த்வா ஸம்தாட்யமாநே ப்ரு'ஹதீகண்டகைஶ்ச । ததா தேவீ ப்ரு'ஹதீ மூடபுத்தே பலாயிதா குத்ர மே தத்வத த்வம் ॥ ௩,௨௮.

யமதூதர்கள் ப்ரஹதீ முட்களால் கட்டி அடிக்கும்போது, அந்த ப்ரஹதீ தேவியே, மூடமானவனே, எங்கே ஓடினாள்? அதை எனக்கு சொல்.

பஜஸ்வ மூட பரதைவதம் ச நாராயணம் தாரகம் ஸர்வதுஃகாத் । ஸுக்ஷுத்ரதேவேஷு மதிம் ச மா குரு ந ச ஶ்ரு'ணு த்வம் பல்குவாக்யம் ததைவ ॥ ௩,௨௮.

மூடனே, நீ பரமதெய்வமான நாராயணனை, எல்லா துயரத்திலிருந்தும் தப்பிக்க வல்லவரை வழிபடு. சிறிய தெய்வங்களில் மனதை வைத்துக்கொள்ளாதே, வீண் வார்த்தைகளையும் கேட்காதே.

ஸுக்ஷுத்ரதேவாந் பிந்திபாலே நிதாய விஸர்ஜயித்வா தூரதேஶே மஹாத்மந் । ஸம்தார்ய த்வம் ஸ்வகுலாசாரதர்மம் ஸம்பாதநே நரகம் ஹேதுபூதம் ॥ ௩,௨௮.

சிறிய தெய்வங்களை சூர்ப்பத்தில் வைத்து, தூர இடத்திற்கு அனுப்பிவிட்டு, மகோன்னதனே, நீ உன் குடும்ப மரபு தர்மத்தை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; அது நரகத்திற்கு விழும் காரணம்.

புநீஹி காத்ரம் ஸர்வதா மூடபுத்தே மந்த்ராஷ்டகைர்ஜந்மதீர்தே பவித்ரே । ஹ்ரு'தி ஸ்திதாம் மௌர்க்யமுத்ராம் விஹாய க்ரு'த்வா பூஷாம் விஷ்ணுமுத்ராபிரக்ர்யாம் ॥ ௩,௨௮.

மூடமானவனே, எப்போதும் உன் உடலை ஜன்மத் தீர்த்தத்தில் எட்டு மந்திரங்களால் தூய்மைப்படுத்து. மனதில் பதிந்துள்ள அறியாமை முத்திரையை விட்டுவிட்டு, விஷ்ணு முத்திரைகளை அணிந்து அழகு பெறு.

ஸதா மூடோ ஹரிவார்தாம் பஜஸ்வ ஹ்யாயுர்கதம் வ்யர்தமேவம் குபுத்த்யா । ஸத்வைஷ்ணவாநாம் ஸம்கமோ துர்லபஶ்ச க்ஷுப்தம் ஜ்ஞாநம் தாரதம்யஸ்வரூபம் ॥ ௩,௨௮.

எப்போதும், மூடனே, ஹரியின் கதைகளை வழிபடு; உன் ஆயுள் தவறான எண்ணத்தால் வீணாகிவிட்டது. உண்மையான வைஷ்ணவர்களின் சஞ்சாரம் அரிது; ஞானமும் கலங்கியதாகும், அது படிப்படியாகவே வரும்.

ஹரிம் குரும் ஹ்யநுஸ்ரு'த்யைவ ஸத்யம் கதிம் ஸ்வகீயாம் தேந ஜாநீஹி மூட । தக்த்வா துஷ்டாம் புத்திமேவம் ச மூட ஸுபுத்திரூபம் மா பஜஸ்வைவ நித்யம் ॥ ௩,௨௮.

ஓ மயக்கம் கொண்டவனே, ஹரியை ஆசானாகக் கொண்டு அவனைப் பின்பற்றி நீ உன் உண்மையான வழியை அறிந்து கொள். தீய மனதை இவ்வாறு எரித்து, பொய்யான அறிவு போன்ற மனதை ஒருபோதும் ஏற்காதே; நல்ல அறிவை எப்போதும் நாடு.

மயா ஸார்தம் ஸத்குரும் ப்ராப்ய ஸம்யக்வைராக்யபூர்வம் தத்த்வமாத்ரம் விதித்வா । தேநைவ மோக்ஷம் ப்ராப்நுமோ நார்ஜவைர்யத்தார்யா விஷ்ணோஃ ஸம்ப்ரஸாதாச்ச லக்ஷ்ம்யாஃ ॥ ௩,௨௮.

என்னுடன் கூடிய உண்மையான ஆசானை அடைந்து, சரியான பற்றின்மையுடன் அந்த சத்தியத்தை உணர்ந்தால், அதனாலேயே நாம் விடுதலை பெறுகிறோம்; போலி நடிப்பால் அல்ல, உயர்ந்த விஷ்ணுவும் லக்ஷ்மியும் அருளும் காரணமாகவே.

இத்யாஶயம் மநஸா ஸந்நிதாய ததா சோக்தம் பக்தவர்யோ மதீயஃ । அதோ பக்தஃ ப்ரவஹேத்யேவ ஸம்ஜ்ஞாமவாப வீந்த்ர ப்ரக்ரு'தம் தம் ஶ்ரு'ணு த்வம் ॥ ௩,௨௮.

இந்த எண்ணத்தை மனதில் உறுதியாக வைத்து, சொன்னபடி என் பக்தன் சிறந்த பக்தராக ஆனான். அதனால் அவன் 'பிரவஹன்' என்று அழைக்கப்பட்டான்; இனி, பறவைகளில் தலைவனே, அவனது கதையை நீ கேள்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௯ ப்ரவஹாநந்தராந்வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ரஸத்தம । யோ தர்மோ ப்ரஹ்மணஃ புத்ரோ ஹ்யாதிஸ்ரு'ஷ்டௌ த்வகுத்பவஃ

இப்போது பிரவஹனுக்குப் பிறகு வந்தவர்களை விவரிக்கிறேன்; பறவைகளின் அரசே, கேள். படைப்பின் தொடக்கத்தில் பிரம்மாவின் மகனாகத் தோன்றிய தர்மன், அவன் உடலிலிருந்து பிறந்தான்.

ஸஜ்ஜநாந்ஸௌம்யரூபேண தாரணாத்தர்மநாமகஃ । ஸ ஏவ ஸூர்யபுத்ரோபூத்யமஸம்ஜ்ஞாமவாப ஸஃ । பாபிநாம் ஶிக்ஷகத்த்வாத்ஸ யம இத்யுச்யதே புதைஃ

நல்லவர்களை மென்மையான வடிவில் தாங்கியதால் அவன் 'தர்மன்' என அழைக்கப்பட்டான். அதேவன் சூரியனின் மகனாக யமன் என்ற பெயர் பெற்றான். தீயவர்களைத் தண்டிப்பதால், அறிஞர்கள் அவனை யமன் என அழைக்கின்றனர்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ப்ரஹ்லாதாநந்தரம் கங்கா பார்யா வை வருணஸ்ய ச । ப்ரஹ்லாதாததமா ஜ்ஞேயா மஹிம்நா வருணாதிகா

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: ப்ரஹ்லாதனுக்குப் பிறகு கங்கை வருகிறாள்; அவள் வருணனின் மனைவியும் ஆவாள். பிறப்பில் ப்ரஹ்லாதனைவிட தாழ்ந்தவளாக இருந்தாலும், பெருமையில் வருணனைவிட மேலானவள்.

ஸ்வரூபாததமா ஜ்ஞேயா நாத்ர கார்யா விசாரணா । ஜ்ஞாநஸ்வரூபதம் விஷ்ணும் யமோ ஜாநாதி ஸர்வதா

இயற்கையில் அவள் தாழ்ந்தவளாகக் கருதப்படுகிறாள்; இதில் மேலும் ஆராய்ச்சி தேவையில்லை. அறிவின் வடிவான விஷ்ணுவை யமன் எப்போதும் அறிந்து கொண்டிருப்பான்.

அதோ கங்கேதி ஸா ஜ்ஞேயா ஸர்வதா லோகபாவநீ । பக்த்யா விஷ்ணுபதீத்யேவ கீர்திதா நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அதனால், அவள் எப்போதும் உலகங்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் கங்கை என அறியப்படுகிறாள். பக்தியால், அவள் 'விஷ்ணுபதி' எனப் புகழப்படுகிறாள்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

யா பூர்வகாலே யஜ்ஞலிங்கஸ்ய விஷ்ணோஃ ஸாக்ஷாத்தரேர்விக்ரமதஃ ககேந்த்ர । வாமஸ்ய பாதஸ்ய நகாக்ரதஶ்ச நிர்பித்ய சோர்த்வாண்டகடாஹகண்டம்

பழங்காலத்தில், பறவைகளின் அரசே, யஜ்ஞ சின்னமாக விஷ்ணு பெருமான் இடது காலை நீட்டும் போது, அவரது விரல் நுனியில் இருந்து கங்கை எழுந்து, உலக முட்டையின் மேல்புறத்தைத் துளைத்து வெளியே வந்தாள்.