கருடபுராணம்

ஜுகுப்ஸிதாம் ஶ்ருத்யநுக்தாம் ச தேவீம் பதித்ருஹாம் ஸர்வதா ஸேவயித்வா । தஸ்யாஃ ப்ரஸாதாத்குஷ்டபகந்தராத்யைர்புக்த்வா துஃகம் ஸம்யமிநீம் ப்ரயாஹி ॥ ௩,௨௮.

வேதங்களில் கூறப்படாத, கணவனை விரோதப்படுத்தும், பழிக்கப்படும் அந்த தேவியை எப்போதும் சேவை செய்தால், அவளுடைய அருளால் குஷ்டம், பைல் போன்ற நோய்களால் துன்பம் அனுபவித்து, தணிப்பின் உலகிற்கு போக வேண்டியதாகும்.

ததா குதேவீ குத்ர கதா வதஸ்வ மே ஹ்யதஃ பதே த்வம் ந பஜஸ்வ தேவீம் । பதே பஜ த்வம் ப்ராஹ்மணாந்வைஷ்ணவாம்ஶ்ச ஸம்ஸாரதுஃகாத்தாரந்ஸுஷ்டுரூபாந் ॥ ௩,௨௮.

அந்த பொய்த் தேவி எங்கே போனாள் என்று சொல்; ஆகவே, ஐயா, அந்த தேவியை வழிபடாதே; பதிலாக, பிராமணர்களையும் வைஷ்ணவர்களையும் வழிபடு; அவர்கள் தான் உலக துன்பங்களில் இருந்து நன்கு தாண்டி விட வைக்கும்.

ஸேவாதிகம் ப்ரவிஹாயைவ ஸ்வச்சம் மாயாதேவ்யா பஜநாத்கிம் வதஸ்வ । ஜ்யேஷ்டாஷ்டம்யாம் ஜ்யேஷ்டதேவீம் ஹ்யலக்ஷ்மீம் லக்ஷ்மீதி புத்த்யா பூஜயித்வா ச ஸம்யக் ॥ ௩,௨௮.

இந்த மாதிரியான சேவையையெல்லாம் விட்டு, தூய்மையான மனதுடன் மாயாதேவியை வழிபட்டால் என்ன பலன் என்று சொல்; ஜேஷ்ட மாதம் அஷ்டமி நாளில், ஜேஷ்டாதேவியை, அதாவது அலட்சுமியை, லட்சுமி என்று எண்ணி முறையாக பூஜிக்க வேண்டும்.

தஸ்யாஃ ஸூத்ரம் கலபத்தம் ச க்ரு'த்வா நாநாதுஃகம் ஹ்யநுபூயாஃ பதே த்வம் । யதா பதே யமதூதைஶ்ச பாஶைர்பத்த்வா ச ஸம்யக் தாட்யமாநைஃ கஶாபிஃ ॥ ௩,௨௮.

அவளது நூலைக் கழுத்தில் கட்டிக்கொண்டு, நீ பலவிதமான துன்பங்களை அனுபவிப்பாய், ஆண்டவரே. எப்போது யமதூதர்கள் பாசத்தால் உன்னை இறுக்கமாக கட்டி, கொடுமையாகச் சாட்டையால் அடிப்பார்களோ—

ததா ஹ்யலக்ஷ்மீஃ குத்ர பலாயதேऽஸாவதோ மூலம் விஷ்ணுபாதம் பஜஸ்வ । பதே பஜ த்வம் ஸர்வதா வாயுதத்த்வம் ந சாஶ்ரயேஸ்த்வம் ஸூக்ஷ்மஸ்கந்தம் ச மூட ॥ ௩,௨௮.

அப்போது, அதிர்ஷ்டம் எங்கே ஓடிப்போகும்? ஆகவே, நீ ஆதாரம் ஆன விஷ்ணுவின் பாதங்களை அடைய வேண்டும். ஆண்டவரே, எப்போதும் வாயு தத்துவத்தை நாடு; மயங்கியவனே, அந்த நுண்ணிய ஸ்கந்தனை நம்பாதே.

தத்வத்தம் த்வம் நவநீதம் ச பக்த்யா ததுச்சிஷ்டம் பக்ஷயித்வா பதே ஹி । தஸ்யாஶ்ச ஸூத்ரம் கலபத்தம் ச க்ரு'த்வா இஹைவ துஃகாந்யநுபூயாஃ பதே த்வம் ॥ ௩,௨௮.

அதேபோல், பக்தியுடன் நெய்யின் பாகத்தை உண்டு, அவளது நூலைக் கழுத்தில் கட்டிக்கொண்டு, இங்கேயே நீ துன்பங்களை அனுபவிப்பாய், ஆண்டவரே.

யதா பதே யமதூதைஶ்ச பாஶைர்பத்த்வா ச ஸம்யக் தாட்யமாநஃ கஶாபிஃ । ததா ஸ்கந்தஃ குத்ர பலாயதேऽஸாவதோ மூலம் விஷ்ணுபாதம் பஜஸ்வ ॥ ௩,௨௮.

யமதூதர்கள் பாசத்தால் இறுக்கமாக கட்டி, சாட்டையால் அடிக்கும் போது, அப்போது ஸ்கந்தன் எங்கே ஓடிப்போகிறான்? ஆகவே, ஆதாரம் ஆன விஷ்ணுவின் பாதங்களை அடைய வேண்டும்.

தீபஸ்தம்பம் தாபயித்வா பதே த்வம் ஸூத்ரம் ச பத்த்வா ஸ்வகலே ச பக்த்யா । ததா பத்த்வா யமதூதைஶ்ச பாஶைர்தீபஸ்தம்பைஸ்தாட்யமாநஸ்து ஸம்யக் ॥ ௩,௨௮.

ஆண்டவரே, விளக்கு ஸ்தம்பம் அமைத்து, பக்தியுடன் நூலைக் கழுத்தில் கட்டிக்கொண்டு, பிறகு யமதூதர்கள் பாசத்தால் கட்டி, விளக்கு ஸ்தம்பங்களால் கடுமையாக அடிக்கப்படுவாய்.

தீபஸ்தம்பஃ குத்ர பலாயிதோபூததோ மூலம் விஷ்ணுபாதம் பஜஸ்வ । லக்ஷ்மீதிநே பூஜயித்வா ச லக்ஷ்மீம் ஸூத்ரம் தஸ்யாஃ ஸ்வகலே தாரய த்வம் ॥ ௩,௨௮.

அப்போது அந்த விளக்கு ஸ்தம்பம் எங்கே ஓடிப்போகும்? ஆகவே, ஆதாரம் ஆன விஷ்ணுவின் பாதங்களை அடைய வேண்டும். லக்ஷ்மி நாளில் லக்ஷ்மியை வழிபட்டு, அவளது நூலை நீ உன் கழுத்தில் அணிய வேண்டும்.

யதா பதே யமதூதைஶ்ச பாஶைர்பத்வா ஸம்யக் தாட்யமாநஃ கஶாபிஃ । ததா லக்ஷ்மீஃ குத்ர பலாயதேऽஸாவதோ மூலம் விஷ்ணுபாதம் பஜஸ்வ ॥ ௩,௨௮.

யமதூதர்கள் பாசத்தால் இறுக்கமாக கட்டி, சாட்டையால் அடிக்கும் போது, அப்போது லக்ஷ்மி எங்கே ஓடிப்போகிறாள்? ஆகவே, ஆதாரம் ஆன விஷ்ணுவின் பாதங்களை அடைய வேண்டும்.

விவாஹமௌம்ஞ்ஜீதிவஸே மூடபுத்தே ஜுகுப்ஸிதாந்தாரயித்வா ஸுபக்த்யா । வராரார்திகம் காம்ஸ்யபாத்ரே நிதாய க்ரு'த்வார்திக்யம் உதஉதைதி ஶப்தம் ॥ ௩,௨௮.

திருமணக் கழுத்துப்பட்டா நாளில், மயங்கியவனே, தூய்மையற்றவற்றை பக்தியுடன் அணிந்து, நல்ல வெண்கல பாத்திரத்தில் மங்கள விளக்கை வைத்து, ஆரத்தி எடுத்தால் ஓசை எழும்.

ததைவ தஷ்ட்வா பிசுமந்தஸ்ய பத்ரம் ஸுநர்தயித்வா பரமாதரேண । யதா ததா யமதூதைஶ்ச பாஶைர்பத்த்வா பத்த்வா தாட்யமாநஶ்ச ஸம்யக் ॥ ௩,௨௮.

அதேபோல், பிச்சுமந்தா இலை பார்த்து, அதைக் கவனமாக ஆடவைத்து, பிறகு யமதூதர்கள் பாசத்தால் கட்டி, கடுமையாக அடிக்கப்படுவாய்.

தவ ஸ்வாமிந்குலதேவோ மஹாத்மந்பலாயிதஃ குத்ர மே தத்வதஸ்வ । ஸ்வதேஹாநாம் பூஜயித்வா ச ஸம்யக்கண்டாபரணைர்விதுராணாம் ச கேஶைஃ ॥ ௩,௨௮.

உன் குலதெய்வம், பெரிய உள்ளத்தவனே, எங்கே ஓடிப்போனான்? அதை எனக்குச் சொல். விதவைகளின் தலைமுடியால் செய்யப்பட்ட அலங்காரங்களை நீ முறையாக வழிபட்டபின்—

ஸம்திஷ்டமாநே யமதூதா பலிஷ்டா ஸம்தாட்யமாநே முஸலைர்பிந்திபாலைஃ । யதா ததா குத்ர பலாயிதா ஸா கேஶைர்விஹீநா லம்பகர்ணம் ச க்ரு'த்வா ॥ ௩,௨௮.

யமதூதர்கள் வலிமையுடன் அருகில் நிற்க, நீ முசலமும் வில்லும் கொண்டு அடிக்கப்படும்போது, தலைமுடி இல்லாமல், காதுகளைத் தொங்கவைத்து, அவள் எங்கே ஓடிப்போனாள்?

ஸ்வவாமஹஸ்தே வேணுபாத்ரம் நிதாய தீபம் த்ரு'த்வா ஸவ்யஹஸ்தே ச மூடஃ । க்ரு'ஹேக்ரு'ஹே பைக்ஷசர்யாம் ச க்ரு'த்வா ஸம்திஷ்டமாநே ஸ்வக்ரு'ஹம் சைவ தேவீ ॥ ௩,௨௮.

மயங்கியவனே, இடது கையில் மூங்கில் பாத்திரம், வலது கையில் விளக்கை பிடித்து, வீடு வீடாக பிச்சை எடுத்து திரியும் போது, தேவியும் உன் வீட்டிலேயே இருக்கிறாள்—

யதா ததா யமதூதைஶ்ச மூட தீபைஃ ஸஹஸ்ரைர்தஹ்யமாநஶ்ச ஸம்யக் । நிர்நாஸிகா ரேணுகா மூடபுத்தே பலாயிதா குத்ர ஸா மே வதஸ்வ ॥ ௩,௨௮.

அப்போது, மயங்கியவனே, யமதூதர்கள் ஆயிரம் விளக்கால் உன்னை முற்றிலும் எரிக்கும்போது, மூக்கு இல்லாத ரேணுகா எங்கே ஓடிப்போனாள்? அதை எனக்குச் சொல்.

ஸதா மூடம் கட்கதேவம் ச பக்த்யா தம் பக்தவத்பூஜயித்வா ச ஸம்யக் । தைஃ ஸார்தம் த்வம் ஶ்வாநவத்கர்ஜயித்வா ஸம்திஷ்டமாநே ஸ்வக்ரு'ஹே சைவ நித்யம் ॥ ௩,௨௮.

மயங்கியவனே, எப்போதும் பக்தியுடன் கத்தி தேவனை வழிபட்டு, பக்தரைப் போல் மரியாதை செய்து, அவர்களுடன் நாயைப் போல குரைத்தபடி, நீ எப்போதும் உன் வீட்டிலேயே இருக்கிறாய்.

யதா ததா யமதூதைஶ்ச ஸம்யக்ஸம்தாட்யமாநஸ்தத்ர ஶப்தம் ப்ரகுர்வந் । ஸம்திஷ்டமாநே பக்தவர்யம் விஹாய ததா தேவஃ குத்ர பலாயிதோபூத் ॥ ௩,௨௮.

அப்போது, யமதூதர்கள் உன்னை கடுமையாக அடித்து, அங்கே ஓசை எழும்போது, சிறந்த பக்தன் அருகில் இருந்தும், அந்த தேவன் எங்கே ஓடிப்போனான்?

ஸ பார்தக்யாத்பீமஸேநப்ரதீகம் பஞ்சாம்ரு'தைஃ பூஜயித்வா ச ஸம்யக் । ஸுவ்யஞ்ஜநே சாந்நகௌபீநமேவ தத்த்வா மூடஸ்திஷ்டமாநே ஸ்வகேஹே ॥ ௩,௨௮.

பீமசேனனைப் போல் உருவம் கொண்ட உருவத்தை ஐந்து அமுதங்களால் வழிபட்டு, நல்ல பாத்திரத்தில் சிறிது உணவு கொடுத்து, மயங்கியவன் தன் வீட்டிலேயே இருக்கிறான்.

யதா ததா யமதூதைஶ்ச ஸம்யக்ஸம்தாட்யமாநே யமமார்கே ச மூடஃ । பீமஃ ஸ வை குத்ர பலாயிதோபூததோ மூலம் விஷ்ணுபாதம் பஜஸ்வ ॥ ௩,௨௮.

யமதூதர்கள் யமபாதையில் உன்னை கடுமையாக அடிக்கும்போது, மயங்கியவனே, பீமன் எங்கே ஓடிப்போனான்? ஆகவே, ஆதாரம் ஆன விஷ்ணுவின் பாதங்களை அடைய வேண்டும்.

மஹாதேவம் பூஜயித்வா ச ஸம்யக் ஹரேத்யுக்த்வா ஸ்வக்ரு'ஹே வித்யமாநே । யதா க்ரு'ஹம் தஹ்யதே வஹ்நிநா து ததா ஹரஃ குத்ர பலாயிதோபூத் ॥ ௩,௨௮.

மகாதேவனை முறையாக வழிபட்டு, 'ஹரி' என்று சொல்லி, நீ வீட்டில் இருக்கும்போது, உன் வீடு தீயால் எரியும்போது, அப்போது ஹரன் எங்கே ஓடிப்போனான்?

ஶாகம்பரீதிவஸே ஸர்வமேவ ஶாகம்பரீ ஸா ச தேவீ மஹாத்மந் । பலாயிதா குத்ர மே த்வம் வதஸ்வ குலாலதேவம் பூஜயித்வா ச பக்த்யா ॥ ௩,௨௮.

சாகம்பரித் திருநாளில், எல்லாம் சாகம்பரி தேவியே ஆகிறார். அந்த மகாதேவி எங்கே ஓடிவிட்டாள்? நீ குலாள தேவனை பக்தியுடன் வழிபட்டு விட்டபின், எங்கே போனாய் என்று சொல்லு.

கார்பாஸம் வை தேந தத்தம் க்ரு'ஹீத்வா ஸம்திஷ்டமாநே யமதூதைஶ்ச ஸம்யக் । ஸம்ஹந்யமாநஸ்தீக்ஷணதாரைஃ குடாரைஃ குலாலதேவம் ச ஸுதம்ஷ்ட்ரநேத்ரம் । விஹாய வை குத்ர பலாயிதோபூந்ந ஜ்ஞாயதேऽந்வேஷணாச்சாபி கேந ॥ ௩,௨௮.

அவன் பருத்தி கொடுத்தபோது, யமதூதர்கள் அருகில் நின்று, கூர்மையான கோடாரியால் அடிக்கப்பட்டபோது, கூரிய பற்களும் கண்களும் கொண்ட குலாள தேவனை விட்டுவிட்டு எங்கே ஓடினான், யார் தேடியது என்றும் தெரியவில்லை.

யதா பஞ்சம்யாம் ம்ரு'ந்மயீம் ஶேஷமூர்திம் ஸம்பூஜ்ய பக்த்யா வித்யமாநே ஸ்வகேஹே । ததா பத்த்வா யமதூதாஶ்ச ஸம்யக்ஸம்நஹ்யமாநே நாகபாஶைஶ்ச பத்த்வா ॥ ௩,௨௮.

ஐந்தாம் நாளில், வீட்டில் சேஷன் உருவான மண் சிலையை பக்தியுடன் வழிபட்டபோது, யமதூதர்கள் பாம்பு பாசத்தால் கட்டி, அவனை நன்கு கட்டிப்பிடித்தனர்.

ஸ்வபக்தவர்யம் ப்ரவிஹாய நாகஃ பலாயிதஃ குத்ர வை ஸம்வத த்வம் । தூர்வாங்குரைர்மோதகைஃ பூஜயித்வா விநாயகம் பஞ்சகாத்யைஸ்ததைவ ॥ ௩,௨௮.

தன் சிறந்த பக்தனை விட்டுவிட்டு அந்த பாம்பு எங்கே ஓடிவிட்டது? நீ சொல்லு. துர்வை முளைகளும் மோதகங்களும் ஐந்து விதமான நெய்வேதியங்களும் வைத்து விநாயகனை பக்தியுடன் வழிபட்டபின்.

ஸம்திஷ்டம்மாநே யமதூதைஶ்ச ஸம்யக்ஸம்தாட்யமாநே தப்ததண்டைஶ்ச மூட । தந்தம் விஹாயைவ ச விக்நராஜஃ பலாயிதஃ குத்ர மே தம் வதத்வம் ॥ ௩,௨௮.

யமதூதர்கள் அருகில் நின்று, வெப்பமான கம்பிகளால் அடிக்கப்படும்போது, வி஘்னராஜன் தன் பக்தனை விட்டுவிட்டு எங்கே ஓடினான்? அதை எனக்கு சொல்.

விவாஹகாலே பிஷ்டதேவீம் ஸுபக்த்யா ஸம்பூஜயித்வா வித்யமாநோ க்ரு'ஹே ஸ்வே । யதா ததா யமதூதைஶ்ச பத்த்வா ஸம்பீட்யமாநோ யமமார்கே ஸ மூடஃ ॥ ௩,௨௮.

திருமண நேரத்தில், வீட்டில் பிஷ்ட தேவியை பக்தியுடன் வழிபட்டபோது, யமதூதர்கள் கட்டி, அவனை யமபாதையில் மிகவும் வதைத்தனர்.

விஷ்டாதேவீ பீட்யமாநம் ச பக்தம் விஹாய ஸா குத்ர பலாயிதாபூத் । விவாஹகாலே ரஜகஸ்ய கேஹம் கத்வா ஸம்யக்ப்ரார்தயித்வா ச மூடஃ ॥ ௩,௨௮.

விஷ்டாதேவி தன் துன்புறும் பக்தனை விட்டுவிட்டு எங்கே ஓடினாள்? திருமண நேரத்தில், அவன் துப்புரவாளரின் வீட்டுக்குச் சென்று மனமுவந்து வேண்டினான்.

யஸ்தம்பஸூத்ரம் கலஶே பரீத்ய பூஜாம் க்ரு'த்வா வித்யமாநோ க்ரு'ஹே ஸ்வே । யதா ததா யமதூதஶ்ச ஸம்யக்தம் ஸ்தம்பஸூத்ரம் தஸ்ய முகே நிதாய ॥ ௩,௨௮.

தூணின் நூலை கலசத்தில் கட்டி, வீட்டில் இருந்தபடி வழிபாடு செய்தபோது, யமதூதன் அந்த தூண்நூலை அவன் வாயில் போட்டான்.