கருடபுராணம்

ப்ரவீமி ஸத்யம் புருஷோ விஷ்ணுரேவ ஸத்யம் ஸத்யம் புஜமுத்த்ரு'த்ய ஸத்யம் । ஏதத்ஸர்வம் யதி மித்யா பவேத்து ததா த்வஸௌ மாம் தஶது ஹ்யஹீந்த்ர ॥ ௩,௨௮.

நான் உண்மையைச் சொல்கிறேன்: பரமபுருஷன் விஷ்ணுவே ஒருவன்—உண்மை, உண்மை, என் கை உயர்த்தி சத்தியமாகச் சொல்கிறேன். இது பொய் என்றால் இந்த நாகராஜா என்னை கடிக்கட்டும்.

ஜீவஶ்ச ஸத்யஃ பரமாத்மா ச ஸத்யஸ்தயோர்பேதஃ ஸத்யே ஏதத்ஸதாபி । ஜடஶ்சஸத்யோ ஜீவஜடயோஶ்ச பேதோ பேதஃ ஸத்யஃ கிம் ச ஜடைஶயோர்பிதா ॥ ௩,௨௮.

ஜீவன் உண்மை, பரமாத்மா உண்மை; இருவருக்குள்ள வேறுபாடும் எப்போதும் உண்மைதான். பொருளும் உண்மை, ஜீவன் மற்றும் பொருளுக்குள்ள வேறுபாடும் உண்மை; பொருளுக்கும் பொருளின் அதிபதிக்கும் உள்ள வேறுபாடு பற்றிக் கேட்க என்ன உள்ளது?

பேதஃ ஸத்யஃ ஸர்வஜீவேஷு நித்யம் ஸத்யா ஜடாநாம் ச பேதா ஸதாபி । ஏதத்ஸர்வம் யதி மித்யா பவேத்து ததா த்வஸௌ தஶது மாம் ஹ்யஹீந்த்ரஃ ॥ ௩,௨௮.

எல்லா உயிர்களுக்குள்ள வேறுபாடு என்றும் உண்மை, பொருட்களுக்குள்ள வேறுபாடும் எப்போதும் உண்மைதான். இவை பொய் என்றால் இந்த நாகராஜா என்னை கடிக்கட்டும்.

ஏவம் ப்ருவந்நுரகம் கோபயுக்தம் ஸமக்ரஹீந்நாதஶத்ஸோப்யுரங்கஃ । ஏதஸ்ய ஸம்தாரணாதேவவீத்ரே ஸா வாயுபுத்ரஃ ப்ரவஹேத்யாப ஸம்ஜ்ஞாம் ॥ ௩,௨௮.

இவ்வாறு கூறி, கோபமடைந்த பாம்பை அவர் பிடித்தார்; ஆனால் அந்த பாம்பு அவரை கடிக்கவில்லை. இதையெல்லாம் தாங்கி நிறுத்துவதால், பறவைகளில் இந்திரனே, வாயுபுத்திரன் ப்ரவஹா என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

த்வயம் ஸ்வரூபம் ப்ரவிதித்வைவ பூர்வம் த்வம் ஸ்வீகுருஷ்வ த்வயமேவ நித்யம் । ஸ்நாநாதிகம் ச ப்ரகரோதி நித்யம் பாபீ ஸ ஆத்மா நைவ மோக்ஷம் ப்ரயாதி ॥ ௩,௨௮.

முதலில் இருவகை இயல்பையும் அறிந்து, நீ எப்போதும் இரண்டையும் ஏற்க வேண்டும். தினமும் ஸ்நானம் முதலிய கர்மைகளைச் செய்தாலும், பாவம் செய்தால் அந்த ஆன்மா விடுதலை அடையமாட்டாது.

தஸ்மாத்த்வயம் ப்ரவிசார்யைவ நித்யம் ஸுகீ பவேந்நாத்ர விசார்யமஸ்தி । ஏதத்ஸர்வம் யதி மித்யா பவேத்து ததா த்வஸௌ மாம் தஶது ஹ்யஹீந்த்ரஃ ॥ ௩,௨௮.

ஆகவே, இருவகை இயல்பையும் எப்போதும் ஆராய்ந்து, வாழ்ந்தால் நிச்சயமாக மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்—இதில் சந்தேகம் இல்லை. இது பொய் என்றால் இந்த நாகராஜா என்னை கடிக்கட்டும்.

கருட உவாச । கிம் தத்த்வயம் தேவதேவேஶ கிம் வா தத்காரணம் கீத்ரு'ஶம் மே வதஸ்வ । த்வயோஸ்த்யாகம் கீத்ரு'ஶம் மே வதஸ்வ த்யாகாத்ஸுகம் கீத்ரு'ஶம் மே வதஸ்வ ॥ ௩,௨௮.

கருடன் கேட்டான்: அந்த இருவகை இயல்பு எது, தேவதைகளின் தலைவனே? அதன் காரணம் என்ன, அது எப்படி உள்ளது என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள். இரண்டையும் விட்டு விடுவது எப்படி, அதனால் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி எப்படி என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । த்வயம் சாஹுஸ்த்விந்த்ரியே த்வே பலிஷ்டே தேஹே ஹ்யஸ்மிஞ்ஶ்ரோத்ரநேத்ரே ஸுஸ்ரு'ஷ்டே । அவாந்தரே ஶ்ரோத்ரநேத்ரே ககேந்த்ர த்வயம் சாஹுஸ்தத்ஸ்வரூபம் ச வக்ஷ்யே ॥ ௩,௨௮.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: இந்த உடலில் இரண்டு அறிவுப்புலங்கள் மிகவும் வலிமையானவை என்று கூறுகின்றார்கள்; அவை நன்கு உருவான செவி மற்றும் கண்கள். பறவைகளின் அரசே, அந்த செவி மற்றும் கண்களில் உள்ளே இரண்டு வகைகள் உள்ளன என்றும் சொல்கிறார்கள்; அவற்றின் இயல்பை இப்போது நான் விளக்குகிறேன்.

ஶ்ரோத்ரஸ்வபாவோ லோக வார்தாஶ்ருதௌ ச ஹ்யதீவ மோதஸ்த்வாதராஸ்வாதநேந । ஹரேர்வார்தாஶ்ரவணே துஃகஜாலம் ஶ்ரோத்ரஸ்வபாவோ ஜடதா தமஶ்ச ॥ ௩,௨௮.

செவியின் இயல்பு உலகச் செய்திகள் கேட்கும் போது மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவதாகும்; அதை ஆசையோடு ரசிக்கிறது. ஆனால் ஹரியின் செய்திகளை கேட்கும் போது, துக்கம் தான் ஏற்படுகிறது; செவியின் இயல்பு சோம்பல் மற்றும் அடக்கமாகும்.

நேத்ரஸ்வபாவோ தர்ஶநே ஸ்த்ரீநராணாம் ஹ்யத்யாதராந்நாஸ்தி நித்ராதிகம் ச । ஹரேர்பக்தாநாம் தர்ஶநே துஃகரூபோ விஷ்ணோஃ பூஜாதர்ஶநே துஃகஜாலம் ॥ ௩,௨௮.

கண்களின் இயல்பு ஆண்கள், பெண்கள் ஆகியோரைக் காணும் போது பெரும் சந்தோஷம் அடைவதாகும்; அதனால் தூக்கம் போன்றவை கூட வராது. ஆனால் ஹரியின் பக்தர்களைக் காணும் போது மனதில் துக்கம் ஏற்படுகிறது; விஷ்ணுவின் பூஜையைப் பார்ப்பதிலும் துக்கம் சூழ்கிறது.

தயோஃ ஸ்வரூபம் ப்ரவிதித்வைவ பூர்வம் புநஃ புநஃ ஸ்வீகரோத்யேவ மூடஃ । ஶிஶ்நம் மௌர்க்யாச்சைவ குத்ராபி யோநௌ ப்ரவேஶயேத்ஸர்வதா ஹ்யாதரேண ॥ ௩,௨௮.

இந்த இரண்டின் உண்மையான இயல்பை அறிந்த பிறகும், அறியாதவன் மீண்டும் மீண்டும் அதையே நாடுகிறான்; அறியாமையால், அவன் எப்போதும் பெரும் ஆசையோடு பிறப்புறுப்பை எங்கேயாவது இடுகின்றான்.

பயம் ச லஜ்ஜா நைவ சாஸ்தே வதூநாம் ததா ந்ரு'ணாம் வநிதாநாம் யதீநாம் । ஸ்வஸாரம் தே ஹ்யவிதித்வா திநேபி ஸுவாம யஜ்ஞேந ஸ்வாபாவஶ்ச வீந்த்ர ॥ ௩,௨௮.

பெண்கள், ஆண்கள், துறவிகள் ஆகியோருக்கும் பெண்களைப் பற்றி பயமும் வெட்கமும் இல்லை; தங்கள் சகோதரிகளை அறியாமல், பகலில் கூட யாகம் போல சேர்ந்து கொள்கிறார்கள்; இதுவே அவர்களின் இயல்பு, பறவைகளின் தலைவனே.

ரஸாஸ்வபாவோ பக்ஷணே ஸர்வதாபி ஹ்யநர்பிதஸ்யாந்நபக்ஷ்யஸ்ய விஷ்ணோஃ । ததோபஹாரஸ்ய ச தத்ஸ்வபாவஃ அபக்ஷ்யாணாம் பக்ஷணே தத்ஸ்வபாவஃ ॥ ௩,௨௮.

ருசியின் இயல்பு எப்போதும் விஷ்ணுவுக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத உணவையும், அர்ப்பணிக்கப்பட்ட நிவேதனத்தையும் சாப்பிடுவதாகும்; சாப்பிடக்கூடாதவற்றை சாப்பிடுவதும் அதே இயல்பாகும்.

அலேஹ்யலேஹஸ்ய ச தத்ஸ்வபாவஃ பாதும் த்வபேயஸ்ய ச தத்ஸ்வபாவஃ । த்வயோஃ ஸ்வரூபம் ச விஹாய மூடஃ புநஃ புநஃ ஸ்வீகரோத்யேவ நித்யம் ॥ ௩,௨௮.

சுவைக்கக்கூடாதவற்றை சுவைப்பதும், குடிக்கக்கூடாதவற்றை குடிப்பதும் அதே இயல்பாகும்; இந்த இரண்டின் உண்மை இயல்பை விட்டு, அறியாதவன் எப்போதும் மீண்டும் மீண்டும் அதையே செய்கிறான்.

தஸ்ய ஸ்நாநம் வ்யர்தமாஹுஶ்ச யஸ்மாத்தஸ்மாத்த்யாஜ்யம் ந த்வயோஃ கார்யமேவ । அபிப்ராயம் ஹ்யேதமேவம் ககேந்த்ர ஜாநீஹி த்வம் ப்ரஹஸ்யைவ நித்யம் ॥ ௩,௨௮.

அவருக்கு குளிப்பது வீணாகும் என்று கூறுகிறார்கள்; ஆகவே, இந்த இரண்டையும் செய்யக்கூடாது. என் கருத்தை நீ அறிந்து, பறவைகளின் அரசே, இதைக் குறித்து எப்போதும் சிரிக்கவும்.

பார்யாத்வயம் ஹ்யவிதித்வா ஸ்வரூபம் ஸ்வீக்ரு'த்ய சைகாம் ப்ரவிஹாயைவ சைகாம் । ஸ்நாநாதிகம் குருதே மூடபூத்திஃ வ்யர்தம் சாஹுர்மோக்ஷபோகௌ ச நைவ । ஏதத்ஸர்வம் யதி மித்யா பவேத்து ததா த்வஸௌ மாம் தஶது ஹ்யஹீந்த்ரஃ ॥ ௩,௨௮.

இரு மனைவிகளின் உண்மை இயல்பை அறியாமல், ஒன்றை ஏற்று, மற்றொன்றை விட்டு, அறியாதவன் குளிப்பது போன்றவற்றை செய்கிறான்; அது வீணாகும் என்று கூறப்படுகிறது. மோக்ஷமும், அனுபவமும் கிடையாது. இது எல்லாம் பொய் என்றால், பாம்புகளின் தலைவன் என்னை கடிக்கட்டும்.

கருட உவாச । பார்யாத்வயம் கிம் வத த்வம் மமாபி தயோஃ ஸ்வரூபம் கிம் வத த்வம் முராரே । தயோர்மத்யே க்ராஹ்யபார்யாம் வத த்வமக்ராஹ்யபார்யாம் சாபி ஸம்யக்வத த்வம் ॥ ௩,௨௮.

கருடன் சொன்னான்: அந்த இரண்டு மனைவிகள் யார் என்று எனக்கும் சொல்; அவற்றின் இயல்பும் கூறு, முராரியே. அவற்றில் ஏற்க வேண்டிய மனைவி யார், ஏற்கக்கூடாத மனைவி யார் என்று தெளிவாகச் சொல்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । புத்திஃ பத்நீ ஸா த்விரூபா ககேந்த்ர துஷ்டா சைகா த்வபரா ஸுஷ்டுரூபா । தயோர்மத்யே துஷ்டரூபா கநிஷ்டா ஜ்யேஷ்டா து யா ஸுஷ்டுபுத்திஸ்வரூபா ॥ ௩,௨௮.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: புத்தி என்பதே மனைவி; பறவைகளின் அரசே, அவள் இரண்டு வகை; ஒன்று தீயவள், மற்றொன்று நல்ல இயல்புடையவள். அவற்றில் தீயவள் இளையவள், நல்ல புத்தி உடையவள் மூத்தவள்.

கநிஷ்டயா நஷ்டதாம் யாதி ஜீவஃ ஸுதிஷ்டந்த்யா யாதி யோக்யாம் ப்ரதிஷ்டாம் । கநிஷ்டாயாஃ ஶ்ரு'ணு வக்ஷ்யே ஸ்வரூபம் ஶ்ருத்வா தஸ்யாஸ்த்யாகபுத்திம் குருஷ்வ ॥ ௩,௨௮.

இளையவளால் உயிர் அழிவை அடைகிறது; நிலையானவளால் நல்ல நிலையை அடைகிறது. இளையவளின் இயல்பை இப்போது சொல்கிறேன்; அதை கேட்ட பிறகு, அவளை விட்டு விடும் எண்ணம் உனக்கு வரட்டும்.

ஜீவம் யம் வை ப்ரேரயந்தீ கநிஷ்டா காம்யம் தர்மம் குருதே ஸர்வதாபி । க்வ ப்ராஹ்மணாஃ க்வ ச விஷ்ணுர்மஹாத்மா க்வ வை கதா க்வ ச யஜ்ஞாஃ க்வ காவஃ ॥ ௩,௨௮.

இளையவள் உயிரை எப்போதும் ஆசைபடச் செய்கிறாள்; அவள் விரும்பியதைச் செய்விக்கிறாள். அங்கு பண்டிதர்கள் எங்கே, மகாத்மா விஷ்ணு எங்கே, வேதங்கள் எங்கே, யாகங்கள் எங்கே, பசுக்கள் எங்கே?

க்வ சாஶ்வத்தஃ க்வ ச ஸ்நாநம் க்வ ஶௌசமேதத்ஸர்வம் நாம நாஶம் கரோதி । மூடம் பதிம் ரேணுகாம் பூஜயஸ்வ மாயாதேவ்யா தீபதாநம் குருஷ்வ ॥ ௩,௨௮.

அசுவத்த மரம் எங்கே, குளியல் எங்கே, தூய்மை எங்கே? இதையெல்லாம் அவள் அழித்து விடுகிறாள். அறியாத கணவனை வழிபடு, ரேணுகாவை மதித்து, மாயாதேவிக்கு விளக்கு ஏற்று.

ஸுபைரவாதீந் பஜ மூட த்வமந்த ஹாரித்ரசூர்ணந்தாரயேஃ ஸர்வதாபி । ஜ்யேஷ்டாஷ்டம்யாம் ஜ்யேஷ்டதேவீம் பஜஸ்வ பக்த்யா ஸூத்ரம் கலபந்தம் குருஷ்வ ॥ ௩,௨௮.

ஏமாற்றப்பட்டவனே, சுபைரவனையும் பிறரையும் வழிபடு; எப்போதும் மஞ்சள் தூள் பூசிக்கொள். ஜ்யேஷ்டாஷ்டமி அன்று ஜ்யேஷ்டாதேவியை பக்தியுடன் வழிபடு; கழுத்தில் நூல் கட்டிக்கொள்.

மரிகந்தாஷ்டம்யாம் மரிகந்தம் பஜஸ்வ ததா ஸூத்ரம் ஸ்வகலே தாரயஸ்வ । தீபஸ்தம்பம் ஸுதிநே பூஜயஸ்வ தத்ஸூத்ரமேவ ஸ்வகலே தாரயஸ்வ ॥ ௩,௨௮.

மார்கழி மாதம் அஷ்டமி அன்று மாரிகந்தாவை வழிபடு; அதுபோல் கழுத்தில் நூல் கட்டிக்கொள். நல்ல நாளில் விளக்கு தூணை வழிபடு; அந்த நூலை கழுத்தில் கட்டிக்கொள்.

மஹாலக்ஷ்மீம் சாத்யலக்ஷ்மீம் ச ஸம்யக்பூஜாம் குரு த்வம் ஹி பக்த்யாத ஜீவ । லக்ஷ்மீஸூத்ரம் ஸ்வாகலே தாரயஸ்வ மஹாலக்ஷ்மீவாந் பவஸீத்யுத்தரத்ர ॥ ௩,௨௮.

மகாலட்சுமியும் அலட்சுமியும் இருவரையும் முறையாக பக்தியுடன் வழிபடு, உயிரே; லட்சுமி நூலை கழுத்தில் கட்டிக்கொள்; அப்பொழுது நீ மகாலட்சுமி அருளைப் பெறுவாய்.

விஹாய மௌஞ்ஜீதிவஸே பாக்யகாமஃ ஸுகுக்குலாந்தாரயஸ்வாதிபக்த்யா । ஸுவாஸிநீஃ பூஜயஸ்வாஶு பக்த்யா கந்தைஃ புஷ்பைர்தூபதீபைஃ ப்ரதோஷ்ய ॥ ௩,௨௮.

முஞ்சி கட்டும் நாளில் நல்வாழ்க்கை வேண்டும் என்றால் நல்ல குங்கிலியத்தை மிகுந்த பக்தியுடன் அணிந்து கொள்; உடனே மணமகளிரை பக்தியுடன் வாசனை, பூ, தூபம், விளக்குகள் கொண்டு மகிழ்வித்து வழிபடு.

வரார்திக்யம் காம்ஸ்யபாத்ரே நிதாய குர்வார்திக்யம் தேவதாதேவதாநாம் । பிசுமந்தபத்ராணி விதத்ய பூமௌ நமஸ்வ த்வம் க்ஷம்யதாம் சேதி சோக்த்வா ॥ ௩,௨௮.

தேவதைகளுக்கான விளக்கை வெண்கல பாத்திரத்தில் வைத்து, பிச்சுமந்தா இலைகளை தரையில் விரித்து, வணங்கி, 'மன்னிக்கவும்' என்று சொல்ல வேண்டும்.

மஹாதேவீம் பூஜயஸ்வாத்ய பக்த்யா ஸத்வைஷ்ணவாநாம் மா ததஸ்வாப்யதாந்நம் । ஸத்வைஷ்ணவாநாம் யதி வாந்நம் ததாஸி பாக்யம் ச தே பஶ்யதோ நாஶமேதி ॥ ௩,௨௮.

இப்போது மகாதேவியை பக்தியுடன் பூஜிக்க வேண்டும்; உண்மையான வைஷ்ணவர்களுக்கு மட்டுமே உணவு கொடுக்க வேண்டும்; உண்மையான வைஷ்ணவர்களுக்கு உணவு கொடுத்தால், உன் அதிர்ஷ்டம் உன் கண் முன்னால் அழியாது.

ஸ்வவாமஹஸ்தே வேணுபாத்ரே நிதாய தீபம் த்ரு'த்வா ஸவ்யஹஸ்தே பதே த்வம் । உத்திஷ்ட போஃ பஞ்சக்ரு'ஹேஷு பிக்ஷாம் குருஷ்வ ஸம்யக்ப்ரவிஹாயைவ லஜ்ஜாம் ॥ ௩,௨௮.

உன் இடது கையில் வெண்கொழுந்து பாத்திரத்தில் விளக்கை வைத்து, வலது கையால் பிடித்து, 'ஐயா, எழுந்து, ஐந்து வீடுகளில் பிச்சை எடு; எல்லா வெட்கத்தையும் விட்டு வா' என்று சொல்லி செல்ல வேண்டும்.

ஆதௌ க்ரு'ஹே ஷட்ரஸாந்நம் ச குத்வா ஜகத்கோப்யம் போஜநம் த்வம் குருஷ்வ । தச்சேஷாந்நம் போஜயித்வா பதே த்வம் தாஸாம் ச ரே ஶரணம் த்வம் குருஷ்வ ॥ ௩,௨௮.

முதலில் வீட்டில் ஆறு ருசிகளுடன் உணவு செய்து, உலகத்தை காப்பாற்றும் தேவிகளுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அவர்கள் சாப்பிட்ட பின் மீதமுள்ளதை உனக்கே எடுத்துக்கொள்; அவர்களிடம் சரணாகதி அடையவும்.