கருடபுராணம்

நாஸிகாஸு ஸ ஏவோக்தோ பௌதிகஸ்துல்ய ஏவ ச । அதிவாஹஃ ஸ ஏவோக்தஃ யதோ கம்யோ முமுக்ஷுபிஃ ॥ ௩,௨௮.

அவனே நாசிகளில் இருக்கிறான் என்றும், அவன் புவியிலுள்ள ஒன்றாகவும், அதே நேரத்தில் அதிவாஹா என்றும் அழைக்கப்படுகிறான். ஏனெனில், அவனே விடுதலை நாடும் ஆன்மாக்கள் செல்லும் பாதை என்பதால் அவன் அந்தப் பெயரை பெற்றான்.

தக்ஷாதிப்யஃ பஞ்சகுணாததமஃ ஸம்ப்ரகீர்திதஃ । கருட உவாச । ப்ரவஹஶ்சேதி ஸம்ஜ்ஞாம் ஸ கிமர்தம் ப்ராப தத்வத ॥ ௩,௨௮.

தக்ஷன் முதலான ஐந்து குணங்களைவிட அவன் தாழ்ந்தவன் என்று கூறப்படுகிறது. கருடன் கேட்டான்: ப்ரவஹா என்ற பெயரை அவன் எதற்காகப் பெற்றான் என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

அர்தஃ கஶ்சாஸ்தி தந்நாம்நஃ ப்ரதீதஸ்தம் வதஸ்வ மே । கருடேநைவமுக்தஸ்து பகவாந்தேவகீஸுதஃ । உவாச பரமப்ரீதஃ ஸம்ஸ்தூய கருடம் ஹரிஃ ॥ ௩,௨௮.

அந்தப் பெயருக்கு ஏதும் அர்த்தம் உள்ளதா? அதை எனக்குச் தெளிவாக விளக்குங்கள். இவ்வாறு கருடன் கேட்டபோது, தேவகியின் மகன் ஆன பகவான், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கருடனைப் புகழ்ந்தபடி பேசினார்.

க்ரு'ஷ்ண உவாச । ப்ரஹர்ஷேண ஹரேஸ்துல்யாந்ஸர்வதா வஹதே யதஃ । அதஃ ப்ரவஹநாமாஸௌ கீர்திதஃ பக்ஷிஸத்தம ॥ ௩,௨௮.

கிருஷ்ணன் கூறினார்: ஹரியுடன் சமமான ஆனந்தத்தில் இருப்பவர்களை எப்போதும் அவன் ஏந்திச் செல்கிறான். அதனால், சிறந்த பறவைகளில் முதல்வனே, அவனுக்கு ப்ரவஹா என்ற பெயர் வந்தது.

ஸர்வோத்தமோ விஷ்ணுரேவாஸ்தி நாம்நா ப்ரஹ்மாதயஸ்தததீநாஃ ஸதாபி । மயோக்தமேதத்து ஸத்யம் ந மித்யா க்ரு'ஹ்ணாமி ஹஸ்தேநோரகம் கோபயுக்தம் ॥ ௩,௨௮.

உயர்ந்தவன் விஷ்ணுவே ஒருவன் தான்; பெயரால் பிரம்மா முதலியவர்கள் எப்போதும் அவருக்குக் கீழ்ப்படிகிறார்கள். நான் சொல்வது உண்மைதான், பொய்யல்ல; கோபத்துடன் பாம்பை என் கையில் எடுத்துக் கொள்கிறேன்.

ஸர்வம் நு ஸத்யம் யதி மித்யா பவேத்து ததா த்வஸௌ மாம் தஶதுஹ்யஹீந்த்ரஃ । ஏவம் ப்ருவந்நுரகம் கோபயுக்தம் ஸமக்ரஹீந்நாதஶத்ஸோப்யுரங்கஃ ॥ ௩,௨௮.

இவை அனைத்தும் உண்மை; ஆனால், இது பொய் எனத் தெரிய வந்தால், இந்த நாகராஜா என்னை கடிக்கட்டும். இவ்வாறு கூறி, கோபமடைந்த பாம்பை அவர் பிடித்தார்; ஆனால் அந்த பாம்பு அவரை கடிக்கவில்லை.

ஏதஸ்ய ஸம்தாரணாதேவ வீந்த்ர ஸ வாயுபுத்ரஃ ப்ரவஹேத்யாப ஸம்ஜ்ஞாம் । யோ வா லோகே விஷ்ணுமூர்திம் விஹாய தைத்யஸ்வரூபா ரேணுகாத்யாஃ குதேவாஃ ॥ ௩,௨௮.

இதையெல்லாம் தாங்கி நிறுத்துவதால், பறவைகளில் இந்திரனே, வாயுபுத்திரன் ப்ரவஹா என்று அழைக்கப்படுகிறான். யார் இந்த உலகில் விஷ்ணுவின் ரூபத்தை விட்டு, ரேணுகை போன்ற அசுரசெயலாளர்களை அல்லது பொய்தெய்வங்களை வணங்குகிறார்களோ—

தேஷாம் ததா மத்பித்ரூ'ணாம் ச பூஜா வ்யர்தா ஸத்யம் ஸத்யமேதத்ப்ரவீமி । ஏதத்ஸர்வம் யதி மித்யா பவேத்து ததா த்வஸௌ மாம் தஶது ஹ்யஹீந்த்ரஃ ॥ ௩,௨௮.

அவர்களுக்கும், அதுபோல் தங்கள் முன்னோர்களை வணங்குபவர்களுக்கும் அந்த வழிபாடு பயனற்றது. இது உண்மை, உண்மையாகவே சொல்கிறேன்; இவை பொய் என்றால் இந்த நாகராஜா என்னை கடிக்கட்டும்.

பித்ர்யம் நயாமி ப்ரவிஹாயைவ யே து பித்ருத்தேஶாத்கேவலம் யஃ கரோதி । ஸ பாபாத்மா நரகாந்வை ப்ரயாதீத்யேதத்வாக்யம் ஸத்யமேதத்ப்ரவீமி ॥ ௩,௨௮.

யார் பித்ரு கர்மைகளை விட்டு, வெறும் முன்னோர்களுக்காக மட்டுமே அவற்றைச் செய்கிறார்களோ, அந்த பாவியானவன் நரகத்திற்கு போவான்; இது உண்மை, நான் இதை உறுதியாகச் சொல்கிறேன்.

ந ஶ்ரீஃ ஸ்வதந்த்ரா நாபி விதிஃ ஸ்வதந்த்ரோ ந வாயுதேவோ நாபி ஶிவஃ ஸ்வதந்த்ரஃ । ததந்யே நோ கௌரிபுலோமஜாத்யாஃ கிம் வக்தவ்யம் நாத்ர லோகே ஸ்வதந்த்ரஃ ॥ ௩,௨௮.

லட்சுமி சுதந்திரவளல்ல, பிரம்மாவும் சுதந்திரவனல்ல, வாயுதேவனும் சிவனும் சுதந்திரர்கள் அல்லர். கௌரி, புலோமஜா போன்ற மற்றவர்களைப் பற்றி சொல்லவேண்டியதில்லை; இந்த உலகில் யாரும் சுதந்திரம் கொண்டவர்கள் அல்லர்.

ப்ரவீமி ஸத்யம் புருஷோ விஷ்ணுரேவ ஸத்யம் ஸத்யம் புஜமுத்த்ரு'த்ய ஸத்யம் । ஏதத்ஸர்வம் யதி மித்யா பவேத்து ததா த்வஸௌ மாம் தஶது ஹ்யஹீந்த்ர ॥ ௩,௨௮.

நான் உண்மையைச் சொல்கிறேன்: பரமபுருஷன் விஷ்ணுவே ஒருவன்—உண்மை, உண்மை, என் கை உயர்த்தி சத்தியமாகச் சொல்கிறேன். இது பொய் என்றால் இந்த நாகராஜா என்னை கடிக்கட்டும்.

ஜீவஶ்ச ஸத்யஃ பரமாத்மா ச ஸத்யஸ்தயோர்பேதஃ ஸத்யே ஏதத்ஸதாபி । ஜடஶ்சஸத்யோ ஜீவஜடயோஶ்ச பேதோ பேதஃ ஸத்யஃ கிம் ச ஜடைஶயோர்பிதா ॥ ௩,௨௮.

ஜீவன் உண்மை, பரமாத்மா உண்மை; இருவருக்குள்ள வேறுபாடும் எப்போதும் உண்மைதான். பொருளும் உண்மை, ஜீவன் மற்றும் பொருளுக்குள்ள வேறுபாடும் உண்மை; பொருளுக்கும் பொருளின் அதிபதிக்கும் உள்ள வேறுபாடு பற்றிக் கேட்க என்ன உள்ளது?

பேதஃ ஸத்யஃ ஸர்வஜீவேஷு நித்யம் ஸத்யா ஜடாநாம் ச பேதா ஸதாபி । ஏதத்ஸர்வம் யதி மித்யா பவேத்து ததா த்வஸௌ தஶது மாம் ஹ்யஹீந்த்ரஃ ॥ ௩,௨௮.

எல்லா உயிர்களுக்குள்ள வேறுபாடு என்றும் உண்மை, பொருட்களுக்குள்ள வேறுபாடும் எப்போதும் உண்மைதான். இவை பொய் என்றால் இந்த நாகராஜா என்னை கடிக்கட்டும்.

ஏவம் ப்ருவந்நுரகம் கோபயுக்தம் ஸமக்ரஹீந்நாதஶத்ஸோப்யுரங்கஃ । ஏதஸ்ய ஸம்தாரணாதேவவீத்ரே ஸா வாயுபுத்ரஃ ப்ரவஹேத்யாப ஸம்ஜ்ஞாம் ॥ ௩,௨௮.

இவ்வாறு கூறி, கோபமடைந்த பாம்பை அவர் பிடித்தார்; ஆனால் அந்த பாம்பு அவரை கடிக்கவில்லை. இதையெல்லாம் தாங்கி நிறுத்துவதால், பறவைகளில் இந்திரனே, வாயுபுத்திரன் ப்ரவஹா என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

த்வயம் ஸ்வரூபம் ப்ரவிதித்வைவ பூர்வம் த்வம் ஸ்வீகுருஷ்வ த்வயமேவ நித்யம் । ஸ்நாநாதிகம் ச ப்ரகரோதி நித்யம் பாபீ ஸ ஆத்மா நைவ மோக்ஷம் ப்ரயாதி ॥ ௩,௨௮.

முதலில் இருவகை இயல்பையும் அறிந்து, நீ எப்போதும் இரண்டையும் ஏற்க வேண்டும். தினமும் ஸ்நானம் முதலிய கர்மைகளைச் செய்தாலும், பாவம் செய்தால் அந்த ஆன்மா விடுதலை அடையமாட்டாது.

தஸ்மாத்த்வயம் ப்ரவிசார்யைவ நித்யம் ஸுகீ பவேந்நாத்ர விசார்யமஸ்தி । ஏதத்ஸர்வம் யதி மித்யா பவேத்து ததா த்வஸௌ மாம் தஶது ஹ்யஹீந்த்ரஃ ॥ ௩,௨௮.

ஆகவே, இருவகை இயல்பையும் எப்போதும் ஆராய்ந்து, வாழ்ந்தால் நிச்சயமாக மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்—இதில் சந்தேகம் இல்லை. இது பொய் என்றால் இந்த நாகராஜா என்னை கடிக்கட்டும்.

கருட உவாச । கிம் தத்த்வயம் தேவதேவேஶ கிம் வா தத்காரணம் கீத்ரு'ஶம் மே வதஸ்வ । த்வயோஸ்த்யாகம் கீத்ரு'ஶம் மே வதஸ்வ த்யாகாத்ஸுகம் கீத்ரு'ஶம் மே வதஸ்வ ॥ ௩,௨௮.

கருடன் கேட்டான்: அந்த இருவகை இயல்பு எது, தேவதைகளின் தலைவனே? அதன் காரணம் என்ன, அது எப்படி உள்ளது என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள். இரண்டையும் விட்டு விடுவது எப்படி, அதனால் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி எப்படி என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । த்வயம் சாஹுஸ்த்விந்த்ரியே த்வே பலிஷ்டே தேஹே ஹ்யஸ்மிஞ்ஶ்ரோத்ரநேத்ரே ஸுஸ்ரு'ஷ்டே । அவாந்தரே ஶ்ரோத்ரநேத்ரே ககேந்த்ர த்வயம் சாஹுஸ்தத்ஸ்வரூபம் ச வக்ஷ்யே ॥ ௩,௨௮.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: இந்த உடலில் இரண்டு அறிவுப்புலங்கள் மிகவும் வலிமையானவை என்று கூறுகின்றார்கள்; அவை நன்கு உருவான செவி மற்றும் கண்கள். பறவைகளின் அரசே, அந்த செவி மற்றும் கண்களில் உள்ளே இரண்டு வகைகள் உள்ளன என்றும் சொல்கிறார்கள்; அவற்றின் இயல்பை இப்போது நான் விளக்குகிறேன்.

ஶ்ரோத்ரஸ்வபாவோ லோக வார்தாஶ்ருதௌ ச ஹ்யதீவ மோதஸ்த்வாதராஸ்வாதநேந । ஹரேர்வார்தாஶ்ரவணே துஃகஜாலம் ஶ்ரோத்ரஸ்வபாவோ ஜடதா தமஶ்ச ॥ ௩,௨௮.

செவியின் இயல்பு உலகச் செய்திகள் கேட்கும் போது மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவதாகும்; அதை ஆசையோடு ரசிக்கிறது. ஆனால் ஹரியின் செய்திகளை கேட்கும் போது, துக்கம் தான் ஏற்படுகிறது; செவியின் இயல்பு சோம்பல் மற்றும் அடக்கமாகும்.

நேத்ரஸ்வபாவோ தர்ஶநே ஸ்த்ரீநராணாம் ஹ்யத்யாதராந்நாஸ்தி நித்ராதிகம் ச । ஹரேர்பக்தாநாம் தர்ஶநே துஃகரூபோ விஷ்ணோஃ பூஜாதர்ஶநே துஃகஜாலம் ॥ ௩,௨௮.

கண்களின் இயல்பு ஆண்கள், பெண்கள் ஆகியோரைக் காணும் போது பெரும் சந்தோஷம் அடைவதாகும்; அதனால் தூக்கம் போன்றவை கூட வராது. ஆனால் ஹரியின் பக்தர்களைக் காணும் போது மனதில் துக்கம் ஏற்படுகிறது; விஷ்ணுவின் பூஜையைப் பார்ப்பதிலும் துக்கம் சூழ்கிறது.

தயோஃ ஸ்வரூபம் ப்ரவிதித்வைவ பூர்வம் புநஃ புநஃ ஸ்வீகரோத்யேவ மூடஃ । ஶிஶ்நம் மௌர்க்யாச்சைவ குத்ராபி யோநௌ ப்ரவேஶயேத்ஸர்வதா ஹ்யாதரேண ॥ ௩,௨௮.

இந்த இரண்டின் உண்மையான இயல்பை அறிந்த பிறகும், அறியாதவன் மீண்டும் மீண்டும் அதையே நாடுகிறான்; அறியாமையால், அவன் எப்போதும் பெரும் ஆசையோடு பிறப்புறுப்பை எங்கேயாவது இடுகின்றான்.

பயம் ச லஜ்ஜா நைவ சாஸ்தே வதூநாம் ததா ந்ரு'ணாம் வநிதாநாம் யதீநாம் । ஸ்வஸாரம் தே ஹ்யவிதித்வா திநேபி ஸுவாம யஜ்ஞேந ஸ்வாபாவஶ்ச வீந்த்ர ॥ ௩,௨௮.

பெண்கள், ஆண்கள், துறவிகள் ஆகியோருக்கும் பெண்களைப் பற்றி பயமும் வெட்கமும் இல்லை; தங்கள் சகோதரிகளை அறியாமல், பகலில் கூட யாகம் போல சேர்ந்து கொள்கிறார்கள்; இதுவே அவர்களின் இயல்பு, பறவைகளின் தலைவனே.

ரஸாஸ்வபாவோ பக்ஷணே ஸர்வதாபி ஹ்யநர்பிதஸ்யாந்நபக்ஷ்யஸ்ய விஷ்ணோஃ । ததோபஹாரஸ்ய ச தத்ஸ்வபாவஃ அபக்ஷ்யாணாம் பக்ஷணே தத்ஸ்வபாவஃ ॥ ௩,௨௮.

ருசியின் இயல்பு எப்போதும் விஷ்ணுவுக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத உணவையும், அர்ப்பணிக்கப்பட்ட நிவேதனத்தையும் சாப்பிடுவதாகும்; சாப்பிடக்கூடாதவற்றை சாப்பிடுவதும் அதே இயல்பாகும்.

அலேஹ்யலேஹஸ்ய ச தத்ஸ்வபாவஃ பாதும் த்வபேயஸ்ய ச தத்ஸ்வபாவஃ । த்வயோஃ ஸ்வரூபம் ச விஹாய மூடஃ புநஃ புநஃ ஸ்வீகரோத்யேவ நித்யம் ॥ ௩,௨௮.

சுவைக்கக்கூடாதவற்றை சுவைப்பதும், குடிக்கக்கூடாதவற்றை குடிப்பதும் அதே இயல்பாகும்; இந்த இரண்டின் உண்மை இயல்பை விட்டு, அறியாதவன் எப்போதும் மீண்டும் மீண்டும் அதையே செய்கிறான்.

தஸ்ய ஸ்நாநம் வ்யர்தமாஹுஶ்ச யஸ்மாத்தஸ்மாத்த்யாஜ்யம் ந த்வயோஃ கார்யமேவ । அபிப்ராயம் ஹ்யேதமேவம் ககேந்த்ர ஜாநீஹி த்வம் ப்ரஹஸ்யைவ நித்யம் ॥ ௩,௨௮.

அவருக்கு குளிப்பது வீணாகும் என்று கூறுகிறார்கள்; ஆகவே, இந்த இரண்டையும் செய்யக்கூடாது. என் கருத்தை நீ அறிந்து, பறவைகளின் அரசே, இதைக் குறித்து எப்போதும் சிரிக்கவும்.

பார்யாத்வயம் ஹ்யவிதித்வா ஸ்வரூபம் ஸ்வீக்ரு'த்ய சைகாம் ப்ரவிஹாயைவ சைகாம் । ஸ்நாநாதிகம் குருதே மூடபூத்திஃ வ்யர்தம் சாஹுர்மோக்ஷபோகௌ ச நைவ । ஏதத்ஸர்வம் யதி மித்யா பவேத்து ததா த்வஸௌ மாம் தஶது ஹ்யஹீந்த்ரஃ ॥ ௩,௨௮.

இரு மனைவிகளின் உண்மை இயல்பை அறியாமல், ஒன்றை ஏற்று, மற்றொன்றை விட்டு, அறியாதவன் குளிப்பது போன்றவற்றை செய்கிறான்; அது வீணாகும் என்று கூறப்படுகிறது. மோக்ஷமும், அனுபவமும் கிடையாது. இது எல்லாம் பொய் என்றால், பாம்புகளின் தலைவன் என்னை கடிக்கட்டும்.

கருட உவாச । பார்யாத்வயம் கிம் வத த்வம் மமாபி தயோஃ ஸ்வரூபம் கிம் வத த்வம் முராரே । தயோர்மத்யே க்ராஹ்யபார்யாம் வத த்வமக்ராஹ்யபார்யாம் சாபி ஸம்யக்வத த்வம் ॥ ௩,௨௮.

கருடன் சொன்னான்: அந்த இரண்டு மனைவிகள் யார் என்று எனக்கும் சொல்; அவற்றின் இயல்பும் கூறு, முராரியே. அவற்றில் ஏற்க வேண்டிய மனைவி யார், ஏற்கக்கூடாத மனைவி யார் என்று தெளிவாகச் சொல்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । புத்திஃ பத்நீ ஸா த்விரூபா ககேந்த்ர துஷ்டா சைகா த்வபரா ஸுஷ்டுரூபா । தயோர்மத்யே துஷ்டரூபா கநிஷ்டா ஜ்யேஷ்டா து யா ஸுஷ்டுபுத்திஸ்வரூபா ॥ ௩,௨௮.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: புத்தி என்பதே மனைவி; பறவைகளின் அரசே, அவள் இரண்டு வகை; ஒன்று தீயவள், மற்றொன்று நல்ல இயல்புடையவள். அவற்றில் தீயவள் இளையவள், நல்ல புத்தி உடையவள் மூத்தவள்.

கநிஷ்டயா நஷ்டதாம் யாதி ஜீவஃ ஸுதிஷ்டந்த்யா யாதி யோக்யாம் ப்ரதிஷ்டாம் । கநிஷ்டாயாஃ ஶ்ரு'ணு வக்ஷ்யே ஸ்வரூபம் ஶ்ருத்வா தஸ்யாஸ்த்யாகபுத்திம் குருஷ்வ ॥ ௩,௨௮.

இளையவளால் உயிர் அழிவை அடைகிறது; நிலையானவளால் நல்ல நிலையை அடைகிறது. இளையவளின் இயல்பை இப்போது சொல்கிறேன்; அதை கேட்ட பிறகு, அவளை விட்டு விடும் எண்ணம் உனக்கு வரட்டும்.