கருடபுராணம்

பபூவ தைத்யயோநௌ ச தேவாநாம் கண்டகோ பலீ । ஸம்ஜீவோ விஜயஃ ப்ரோக்தோ ஹரிபக்தோ மஹாப்ரபுஃ ॥ ௩,௨௬.

அவன் அசுர குலத்தில் பிறந்து, தேவர்களுக்கு இடையூறாக இருந்தான்; வலிமைமிக்கவன், சஞ்சீவன், விஜயன் என்றும் அழைக்கப்பட்டவன், ஹரியை மிக விரும்பிய பெருமான்.

ஹரிண்யாக்ஷஃ ஸ்வயம் தைத்யோ ஹரிபக்தவிதூஷகஃ । ஏதாத்ரு'ஶோ ஹிரண்யாக்ஷஸ்தபஸ்தப்தும் ஸமுத்யதஃ ॥ ௩,௨௬.

ஹிரண்யாக்ஷன் தானே அசுரன், ஹரியின் பக்தர்களை இகழ்பவன்; அவ்வாறு இருந்த ஹிரண்யாக்ஷன் தவம் செய்ய மனம் கொண்டான்.

ததா மாதா திதிர்தேவீ ஹிரண்யாக்ஷமுவாச ஸா । திதிருவாச । வத்ஸலஸ்த்வம் மஹாபாகமா தபஸ்வாஷ்டஹாயநஃ ॥ ௩,௨௬.

அப்போது அவனது தாய் திதி தேவியார் ஹிரண்யாக்ஷனை நோக்கி சொன்னாள்: என் செல்லப்பிள்ளை, நீ மிகப் பாக்கியசாலி; எட்டு ஆண்டுகள் தவம் செய்யாதே.

த்வம் மா ததஸ்வ துஃ கம் மே பாலயிஷ்யதி கோவிதஃ । க்ஷணமாத்ரம் ந ஜீவாமி த்வாம் விநா ஜீவநம் ந ஹி ॥ ௩,௨௬.

எனக்கு துயரம் தராதே; யார் என்னை கவனிப்பார்? உன்னை இன்றி ஒரு கணம் கூட நான் வாழ முடியாது; உண்மையில், உன்னை இன்றி எனக்கு வாழ்வே இல்லை.

மா தப த்வம் மஹாபாக மம ஜீவநஹேதவே । ஏவமுக்தஸ்து மாத்ரா ஸ விஜயோவஶதோப்ரவீத் ॥ ௩,௨௬.

பெரும் பாக்கியசாலி, என் உயிர்க்காக நீ தவம் செய்யாதே. தாயார் இப்படிச் சொன்னபோது, விஜயன் கட்டாயமாகப் பதில் சொன்னான்.

ஹிரண்யாக்ஷோ மாதரம் ப்ராஹ ஜாலம் ஹித்வா விஷ்ணோர்பஜநேऽலம் குருஷ்வ । மயிஸ்நேஹம் புத்ரஹேதோர்விரூடம் ஸுகதுஃ கே சேஹ லோகே பரத்ர ॥ ௩,௨௬.

ஹிரண்யாக்ஷன் தாயிடம் சொன்னான்: பாசத்தை விட்டுவிட்டு, விஷ்ணுவை வழிபடுவாய்; என்னை மகனாக நேசித்த பாசம் இவ்வுலகிலும் மறுஉலகிலும் சந்தோஷமும் துயரமும் தரும்.

யாவத்ஸ்நேஹம் மயி மாதஃ கரோஷி தாவத்க்லேஶம் ஶாஶ்வதம் யாஸ்யஸி த்வம் । மாதஶ்ச தே மயி புத்ரத்வபுத்திஸ்த்வய்யப்யேஷா மாத்ரு'புத்திர்மமாபி ॥ ௩,௨௬.

அம்மா, நீ என்னை நேசிக்கும் வரை, நீ முடிவில்லா துயரத்தை அனுபவிப்பாய்; நீ என்னை மகனாக நினைப்பது போல், நானும் உன்னை தாயாக நினைக்கிறேன்.

தாதே பூஜ்யே பித்ரு'புத்திர்மமாஸ்தி தஸ்மிம்ஸ்துதே பர்த்ரு'புத்திர்ஹி மித்யா । நிர்மாதி யஸ்மாத்தரிரேவ ஸர்வம் ஸம்யக்பாதா நியதோऽஸௌ முராரிஃ ॥ ௩,௨௬.

என் தந்தையை மதிப்பதால் அவரைத் தந்தை என்று நினைக்கிறேன்; நீ கணவரை கணவர் என்று நினைப்பது தவறு. எல்லாவற்றையும் உருவாக்கும் ஹரி ஒருவரே உண்மையான படைப்பாளர்; முராரி எப்போதும் காப்பவர்.

அதோ ஹி மாதா ஹரிரேவ ஸர்வதா த்வந்யாஸாம் வை மாத்ரு'தா சோபசாராத் । நிர்மாத்ரு'த்வம் யதி முக்யம் த்வயி ஸ்யாத்த்ரோணாதீநாம் ஜநநீ கா வதஸ்வ ॥ ௩,௨௬.

அதனால், அம்மா, ஹரியே எப்போதும் உண்மையான தாய்; மற்றவர்களின் தாய்மை பெயருக்கு மட்டும். நீ உண்மையில் முதன்மைத் தாய் என்றால், ட்ரோணன் முதலியவர்களுக்கு தாயார் யார் என்று சொல்.

மாத்ரு'த்வம் வை யதி முக்யம் த்வயி ஸ்யாத்தாத்ராதீநாம் ஜநநீ கா வதஸ்வ । யதஃ ஸதா யாதி ஜகத்தத்தோ ஹரிஃ ஸதா பிதா விஷ்ணுரஜஃ புராணஃ ॥ ௩,௨௬.

நீ முதன்மைத் தாய் என்றால், பிரம்மா முதலியவர்களுக்கு தாயார் யார் என்று சொல். இந்த உலகிற்கு ஆதியாக இருப்பவர் ஹரி; எப்போதும் தந்தை விஷ்ணுவே.

ஸதா பிதா முக்யபிதா யதி ஸ்யாத்கர்பஸ்தபாலே பாலகஃ கோ வதஸ்வ । மாதாபித்ரோஃ பாலகத்வம் யதி ஸ்யாத்கூர்மாதீநாம் பாலகௌ கௌ வதஸ்வ ॥ ௩,௨௬.

தந்தை எப்போதும் உண்மையான தந்தை என்றால், கருவில் இருக்கும் குழந்தையை யார் காப்பாற்றுகிறார் என்று சொல். தாய் தந்தை காப்பாற்றுபவர்கள் என்றால், கூர்மன் முதலியவர்களை யார் காப்பாற்றினார் என்று சொல்.

மாதாபித்ரோஃ பாலகத்வம் யதி ஸ்யாத்க்ரு'பாதீநாம் ரக்ஷகௌ கௌ வதஸ்வ । புந்நாமகாந்நாரகாத்தேஹ பஜாந்தஸ்மாத்த்ராதாபுத்ரவிஷ்ணுஃ புராணஃ ॥ ௩,௨௬.

தாய் தந்தை காப்பாற்றுபவர்கள் என்றால், க்ருபன் முதலியவர்களை யார் காப்பாற்றினார் என்று சொல். அதனால், அம்மா, விஷ்ணுவே எல்லா மக்களை நரகத்திலிருந்து காப்பாற்றும் பழமையான தெய்வம் என்பதை அறிந்து கொள்.

ந தாரகோஹம் நரகாச்ச ஸுப்ரூர்ந வை பர்தா நாபி பித்ராதயஶ்ச । ந வை மாதா நாநுஜாதிஶ்ச ஸர்வஃ ஸர்வத்ராதா விஷ்ணுரதோ ந சாந்யஃ ॥ ௩,௨௬.

அழகியே, நானும், கணவரும், தந்தை முதலியவரும், தாயும், தம்பி முதலியவரும், யாரும் நரகத்திலிருந்து காப்பாற்ற முடியாது; எல்லா இடங்களிலும் எல்லோரையும் காப்பாற்றுபவர் விஷ்ணுவே; வேறு யாரும் இல்லை.

மாயாம் மதீயாம் ஜ்ஞாநஶஸ்த்ரேண ச்சித்வா பக்த்யா ஹரேஃ ஸ்மரணம் த்வம் குருஷ்வ । யத்பக்திரூபூர்வம் ஸ்மரணம் நாம விஷ்ணோஸ்தத்ஸர்வதா பாபஹரம் ச மாதஃ ॥ ௩,௨௬.

என் மாயையை அறிவின் வாளால் துண்டித்து, பக்தியுடன் ஹரியை நினைவு கூர். பக்தியில் இருந்து எழும் விஷ்ணுவின் நாமத்தை நினைவு கூறுதல், அம்மா, எப்போதும் பாவங்களை நீக்கும்.

யோ வா பக்த்யா ஸ்மரணம் நாம விஷ்ணோஃ கரோத்யஸௌ பாபஹரோ பவிஷ்யதி । அயம் தேஹோ துர்ல்லபஃ கர்மபூமௌ தத்ராபி மத்யே பஜநம் விஷ்ணுமூர்தேஃ ॥ ௩,௨௬.

யார் பக்தியுடன் விஷ்ணுவின் நாமத்தை நினைவு கூறுகிறார்களோ, அவர்கள் பாவங்களை நீக்கும் ஆற்றலைப் பெறுவார்கள். இந்த உடல் கர்ம பூமியில் அரிதானது; அதிலும் விஷ்ணுவின் ரூபத்தை வழிபடுவது மிக முக்கியமானது.

ஆயுர்கதம் வ்யர்தமேவ த்வதீயம் ஶீக்ரம் பஜேஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய பாதம் । உபதிஶ்யைவம் மாதரம் புத்ரவர்யோ தைத்யாவேஶாத்ஸோபவத்வை தபஸ்வீ ॥ ௩,௨௬.

உன் வாழ்க்கை வீணாகக் கழிந்துவிட்டது; சீக்கிரம் ஸ்ரீனிவாசரின் திருப்பாதங்களை வழிபடு. இவ்வாறு தாயை உபதேசித்த பிள்ளை, அசுரனின் தாக்கத்தால், தவமிருப்பவனாக ஆனான்.

சதுர்முகம் ப்ரீணயித்வைவ பக்த்யா ஹ்யவத்யத்வம் ப்ராப தஸ்மாந்மஹாத்மா । ததோ பூமிம் கரவத்வேஷ்டயித்வா நிந்யே ததா தைத்யவர்யோ மஹாத்மா ॥ ௩,௨௬.

நான்முகனை பக்தியுடன் மகிழ்வித்து, அவன் அழியாத தன்மையைப் பெற்றான்; பின்னர், அந்த மகா அசுரன் பூமியைத் தன் கைகளால் கட்டி எடுத்துச் சென்றான்.

ஶ்ரீமுஷ்டதேஶே ப்ராதுராஸீத்தரிஸ்து வாராஹவிஷ்ணுஸ்த்வஜநஃ புராணஃ । பித்த்வாசாப்திம் விவிஶே தம் மஹாத்மா ரஸாதலே ஸம்ஸ்திதம் பூதலம் ச ॥ ௩,௨௬.

ஸ்ரீமுஷ்டம் என்னும் இடத்தில் ஹரி, பழைய விஷ்ணுவாக, வாராக ரூபத்தில் தோன்றினார். கடலை உடைத்து, அந்த மகாத்மா, பூமி இருந்த பாதாளத்திற்குள் நுழைந்தார்.

ஸ்வதம்ஷ்ட்ராக்ரே ஸ்தாபயித்வாऽஜகாம ததாகமாதாகதோ தைத்யவர்யஃ । தம் கர்ணமூலே தாடயித்வா ஜகாந ப்ரஸாதயாமாஸ ச பூர்வவத்புவம் ॥ ௩,௨௬.

தன் பல்லின் முனையில் பூமியை வைத்து, அவர் புறப்பட்டார்; அப்போது அசுரர்களின் தலைவன் வந்தான். அவனை காதின் அடியில் அடித்து, அவனை அழித்து, பூமியை முந்தையபோல் மீட்டார்.

ஸுதிக்கஜாந்ஸ்தாபயித்வா ச விஷ்ணுஃ ஶ்ரீமுஷ்டே வை ஸம்ஸ்திதஃ ஶ்ரீவராஹஃ । ததா ஹரிஶ்சிந்தயாமாஸ விஷ்ணுர்பக்த்யா மதீயம் மாநுஷம் தேஹமத்ய ॥ ௩,௨௬.

திசைகளின் மகா யானைகளை அமைத்து, விஷ்ணு வாராகனாக ஸ்ரீமுஷ்டத்தில் நிலைத்தார். பின்னர் ஹரி, பக்தியுடன், தன் மனித உருவை சிந்தித்தார்.

ஆராதயிஷ்யந்தி ச மாம் க்வ ஏதே தேஷாம் தயாம் குத்ர வாஹம் கரிஷ்யே । ஏவம் ஹரிஶ்சிந்தயித்வா ஸுகந்யே வைகுண்டலோகாதசலம் ஶேஷ ஸம்ஜ்ஞம் । வீந்த்ரஸ்கந்தே ஸ்தாபயித்வா ஸ்வயம் ச ஸமாகதோபூத்பூதலம் பூதலேஶஃ ॥ ௩,௨௬.

என்னை வழிபடுவோர் எங்கே இருப்பார்கள்? அவர்களுக்கு நான் எங்கு தயை காட்டுவேன்? இவ்வாறு சிந்தித்த ஹரி, சுகன்யே, வைகுண்டத்திலிருந்து அசையாத சேஷனை இந்திரனின் தோளில் வைத்து, தானே பூமியில் இறங்கினார்.

ஸுவர்ணமுகரீதீரமாரப்ய கருடத்வஜஃ । ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணவேணீபர்யந்தம் ஸ்தாபயாமாஸ தம் கிரிம் ॥ ௩,௨௬.

சுவর্ণமுகரி கரையிலிருந்து ஆரம்பித்து, கருடக்கொடியைத் தாங்கும் பெருமாள், ஸ்ரீகிருஷ்ணவேணி முடிவுவரை அந்த மலைக்கோட்டை அமைத்தார்.

கிரேஃ புச்சே து ஶ்ரீஶைலம் மத்யமேऽஹோபலம் ஸ்ம்ரு'தம் । முகம் ச ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய க்ஷேத்ரம் ச ஸமுதாஹ்ரு'தம் ॥ ௩,௨௬.

அந்த மலையின் வாலில் ஸ்ரீசைலம் உள்ளது; நடுவில் அஹோபலமாக அறியப்படுகிறது; முகப்பகுதி ஸ்ரீனிவாசரின் திருத்தலமாகக் கூறப்படுகிறது.

அல்பேந தபஸாபீஷ்டம் ஸித்யத்யஸ்மிந்நஹோபலே । கங்காதிஸர்வதீர்தாநி புண்யாநி ஹ்யத்ர ஸம்தி வை ॥ ௩,௨௬.

அஹோபலத்தில் சிறிது தவம் செய்தாலே விருப்பமான பலன் கிடைக்கும். கங்கை முதலான அனைத்து புண்ணியத் தளங்களும் இங்கு உள்ளன.

ய ஏநம் ஸேவதே நித்யம் ஶ்ரத்தாபக்திஸமந்விதஃ । ஜ்ஞாநார்தீ ஜ்ஞாநமாப்நோதி த்ரவ்யார்தீ த்ரவ்யமாப்நுயாத் ॥ ௩,௨௬.

யார் இந்த இடத்தை தினமும் விசுவாசமும் பக்தியுடன் சேவை செய்கிறார்களோ, அறிவை விரும்புபவர் அறிவைப் பெறுவார்; பொருளை விரும்புபவர் பொருளைப் பெறுவார்.

புத்ரார்தீ புத்ரமாப்நோதி ந்ரு'போ ராஜ்யம் ச விந்ததி । யம்யம் காமயதே மர்த்யஸ்தந்தமாப்நோதி ஸர்வதா ॥ ௩,௨௬.

மகனைக் விரும்புபவர் மகனைப் பெறுவார்; அரசன் ராஜ்யத்தைப் பெறுவான். எந்த மனிதர் என்னை விரும்புகிறார்களோ, அவர் விரும்பியதை எல்லாவகையிலும் பெறுவார்.

சிந்திதம் ஸாத்யதே யஸ்மாத்தஸ்மாச்சிந்தாமணிம் விதுஃ । புஷ்கரிண்யாஶ்ச பாஹுல்யாத்கிராவஸ்மிந்ஸரஃ ஸு ச । புஷ்கராத்ரிரிதி ப்ராஹுரேவம் தத்த்வார்தவேதிநஃ ॥ ௩,௨௬.

எதை நினைத்தாலும் அது நிறைவேறும் என்பதால், இதை சிந்தாமணி என்று அறிந்தார்கள். ஏரிகள் அதிகம் இருப்பதால், இந்த மலையில் ஒரு ஏரி உள்ளது; உண்மையை அறிந்தோர் இதை புஷ்கரமலை என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஶாதகும்பஸ்வரூபத்வாத்கநகாத்ரிம் ச தம் விதுஃ । வைகுண்டாதாகதேநைவ வைகுண்டாத்ரிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௨௬.

பொன்னால் ஆன பாத்திரம் போன்றது என்பதால், இதை கனகமலை என்று அறிகிறார்கள். வைகுண்டத்திலிருந்து வந்ததால், இதை வைகுண்டமலை என்றும் கூறுகிறார்கள்.

அம்ரு'தைஶ்வர்யஸம்யுக்தோ வ்யங்கடாத்ரிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ । வ்யங்கடேஶஸ்ய ஶைலஸ்ய மாஹாத்ம்யம் யாவதஸ்தி ஹி ॥ ௩,௨௬.

அமுதும் ஐசுவரியமும் நிறைந்ததால், இதை வெங்கடமலை என்றும் அழைக்கிறார்கள். வெங்கடேசனின் மலையின் பெருமை இருக்கும் வரை, அதன் மகிமையும் நிலைக்கும்.