கருடபுராணம்

தக்ஷிணே து யமாயைவ நைர்ரு'த்யாம் நிர்ரு'திம் யஜேத் । பஶ்சிமே வருணாயைவ வாயவ்யே வாயவே நமஃ ॥ ௩,௨௪.

தெற்கில் யமருக்கு, தென்மேற்கில் நிருத்திக்கும், மேற்கில் வருணனுக்கும், வடமேற்கில் வாயுவுக்கும் வணங்க வேண்டும்.

உத்தரே ச குபேராய ஈஶாந்யே ச ஶிவாய ச । ஈஶாநஶக்ரயோர்மத்யே ப்ரஹ்மணே ஸாயுதாய ச ॥ ௩,௨௪.

வடக்கில் குபேரனுக்கும், வடகிழக்கில் சிவனுக்கும் வணங்க வேண்டும்; ஈசானன் மற்றும் சக்ரன் இடையில், ஆயுதம் ஏந்தும் பிரம்மாவுக்கும் வணங்க வேண்டும்.

நிர்ரு'த்யப்யதிமத்யே து ஶேஷாய ச நமோநமஃ । ஏவம் க்ரு'த்வா நமஸ்காரம் ப்ரணமேச்ச புநஃ புநஃ ॥ ௩,௨௪.

நிருத்தியின் நடுவில், சேஷனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்; இப்படிப்பட்ட வணக்கங்களை செய்து, மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்.

இத்யேதத்ஸர்வமாக்யாதம் விதிபூர்வம் து தர்ஶநம் । இதஃ பரந்து கந்தவ்யம் தர்ஶநார்தம் ரமாபதே ॥ ௩,௨௪.

இதுவரை எல்லா முறையும் விதிப்படி விளக்கப்பட்டது; இப்போது, லட்சுமி தேவியின் நாதனை தரிசிக்க அடுத்தடுத்து செல்ல வேண்டும்.

ஏவமுக்த்வா து ஸா தேவீ தைஃ ஸார்தம் து யயௌ முதா । யதுக்தஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தர்ஶநஸ்ய விதிஃ கக । கஸ்யசிந்நைவ வக்தவ்யோ கோப்யத்வாச்ச கதாசந ॥ ௩,௨௪.

இவ்வாறு கூறி, அந்த தேவி மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுடன் சென்றாள்; காகราชா, ஸ்ரீநிவாசரை தரிசிக்கும் முறையை யாரிடமும் சொல்லக் கூடாது, எப்போதும் ரகசியமாக வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஸமாகமோ துர்கட ஏவ வீந்த்ர ஸதாம் ச ஸத்தத்த்வவிபோதகாநாம் । அநேகஜந்மார்ஜிதபுண்யஸம்சயாதபூத்குரோஃ ஸம்கம ஏவ தஸ்ய ॥ ௩,௨௪.

உண்மையான நல்லவர்களும், சத்தியத்தின் சாரத்தை உணர்ந்தவர்களும் சந்திப்பது மிக அரிது, பறவைகளின் அரசே; பல பிறவிகளில் செய்த புண்ணியத்தின் சேர்க்கையால் மட்டுமே அத்தகைய குருவை அடைய முடியும்.

பயோ விகாரம் ச நிஜம் ஜஹாதி ஶேஷஸ்ய ஶேஷம் நலிநஸ்ய ஷங்கஜம் । பாவம் சலம் பங்கஜநாபயோகாத்ஸத்ஸம்கயோகாதஶுபாநி ந ஸ்யுஃ ॥ ௩,௨௪.

பால் தன் இயல்பை விட்டுவிட்டு தயிராகிறது; தாமரையின் மீதமுள்ள பகுதி சந்தேகத்திலிருந்து பிறக்கிறது; நல்லவர்களின் சேர்க்கையால் மனம் நிலைபெறும், அத்தகைய நட்பால் தீமை ஏற்படாது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௫ ஸா த்வாரதேஶே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தேவீ ஸ்வாமிபுஷ்கரிணீம் தத்ரு'ஶே கைஶ்ச ஸார்தம் । ஸ்வாமிந்ஹரே ஶ்ரீநிவாஸேதி ஸா தம் ப்ரஹ்மாதீநாம் தாரகம் ஸம்ப்ரதத்யௌ ॥ ௩,௨௫.

ஸ்ரீநிவாசரின் கோயில் வாசலில், அந்த தேவி மற்றவர்களுடன் சென்று, ஸ்வாமி புஷ்கரிணியை கண்டாள்; அங்கு, பிரம்மா முதலிய தேவர்களை காப்பாற்றும் ஸ்ரீநிவாசரை தியானித்தாள்.

தேவைஃ ஸார்தம் பாலநார்தம் ச விஷ்ணுரஸ்த்யேவ நித்யம் புஷ்கரிண்யாம் ஜலேஷு । அதஃ ஸ்வாமிபுஷ்கரிணீதி சாஹுஸ்தத்ர ஸ்நாநம் கந்யகாந்யாஶ்ச சக்ருஃ ॥ ௩,௨௫.

பாதுகாப்பிற்காக, விஷ்ணு எப்போதும் தேவர்களுடன் அந்த புனித நீரில் இருக்கிறார்; அதனால் அது ஸ்வாமி புஷ்கரிணி என்று அழைக்கப்படுகிறது; அங்கே கன்னியர்கள் ஸ்நானம் செய்தார்கள்.

ஶுசிர்பூத்வா ஶ்ரீநிவாஸம் ச தேவாஸ்துப்தும் விவிஶுஃ ஶுத்தபக்த்யா ககேந்த்ர । யதோபதிஷ்டம் குருணா ததைவ சக்ரே கந்யாஶ்ச ஸர்வம் ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௫.

தம்மைத் தூய்மைப்படுத்தி, தேவர்கள் தூய பக்தியுடன் ஸ்ரீநிவாசரை வழிபட உள்ளே சென்றார்கள், பறவைகளின் அரசே; குரு எப்படி உபதேசித்தாரோ, அதுபோல் எல்லா கன்னியர்களும் செய்தார்கள், பறவைகளின் அரசே.

ததா ஹரிம் தர்ஶயாமாஸ தஸ்யை ஸ்வகம் ரூபம் ஸுப்ரதீகே ஸுபூர்ணம் । ஸா கந்யகா ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய ரூபம் ததர்ஶ பக்த்யா ஸ்வமநோபிராமம் ॥ ௩,௨௫.

அப்போது ஹரி தன் அழகான, முழுமையான ரூபத்தை அவளுக்குக் காட்டினார்; அந்த கன்னிகை, ஸ்ரீநிவாசரின் ரூபத்தை மனதிற்கு இனிமையாக, பக்தியுடன் கண்டாள்.

ஸுவர்ணசித்ரம் வஸநம் வஸாநம் ஸோஷ்ணீஷகம் கஞ்சுகம் ஸம்ததாநம் ॥ ௩,௨௫.

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகான vasthiram அணிந்து, தலைக்கு பாகை கட்டி, மேனியில் ஜாக்கெட் போல் vasthiram அணிந்திருந்தான்.

ம்ரு'கோத்தமதகந்தேந ஸுரபீக்ரு'ததிங்முகம் । புண்டரீகவிஶாலாக்ஷம் கம்புக்ரீவம் மஹாபுஜம் ॥ ௩,௨௫.

மான் களின் வாசனைப் பரிமளத்தால் எல்லா திசைகளும் மணம் பரப்பியது; அவன் கண்கள் தாமரைப்பூவைப் போல் பெரிதும் விரிந்திருந்தன; கழுத்து சங்கு போல் அழகாக, தோள்கள் வலிமைமிக்கவை.

ஹேமயஜ்ஞோபவீதாங்கம் ஸாக்ஷாத்கந்தர்பஸந்நிபம் । ஜகந்மோஹநஸைந்தர்யம் கோமலாங்கம் மநோஹரம் ॥ ௩,௨௫.

பொன்னால் ஆன யஜ்ஞோபவீதம் மேனியில் ஒளிர்ந்தது; காமதேவனைப் போல் அழகாக, உலகையே கவரும் அழகு உடையவன்; மென்மையான உடல் உறுப்புகள், பார்ப்பவரை ஈர்க்கும் அழகு.

த்ரு'ஷ்ட்வா ச கந்யா முமுதே ரோமாஞ்சிதஸுகாத்ரகா ॥ ௩,௨௫.

அவனைப் பார்த்தவுடன் அந்த பெண் மகிழ்ச்சியில் துள்ளி, அவளது அழகான உடலில் புளகாங்கிதம் தோன்றியது.

தத்தர்ஶநாஹ்லாதபரிப்லுதாஶயா ப்ரேம்ணாத ரோமாஶ்ருகுலாகுலேக்ஷணா । நநர்த தேவீ புரதஸ்தஸ்ய விஷ்ணோஃ ஸா த்வஸ்ததோஷா பரமாதரேண । ஆநந்த மாம் பாஹி ஸுகம் ச தத்த்வா முகுந்தா மாம் பாஹி விமுக்திதாநாத் ॥ ௩,௨௫.

அவனைப் பார்த்து பேரானந்தத்தில் மனம் நிரம்பி, காதலில் ஆழ்ந்து, கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக்கி, அந்த விஷ்ணுவின் முன், குற்றமற்றவளாய், மிகுந்த மரியாதையுடன் தேவியாய் ஆடினாள்: 'ஆனந்தமானவரே, என்னை காப்பாற்றும்; மகிழ்ச்சி தந்து என்னை காத்தருளும் முகுந்தா, விடுதலை அளிப்பவரே, என்னை காப்பாற்றும்.'

மாம் பாஹி நித்யம் ஹ்யரவிந்தநேத்ர ப்ரஸந்நத்ரு'ஷ்ட்யா கருணாஸுதார்த்ர । கோவிந்த கோவிந்த ஸுதுஃ கிதாம் மாம் ஜ்ஞாநாதிதாநேந ஹி பாஹி நித்யம் ॥ ௩,௨௫.

அரவிந்தக் கண்களே, எப்போதும் தயை நிறைந்த பார்வையால் என்னை காப்பாற்றும்; கோவிந்தா, கோவிந்தா, மிகுந்த துயரத்தில் உள்ள என்னை அறிவும் பிற அருளும் தந்து எப்போதும் காப்பாற்றும்.

ஜநார்தந த்வம் ஹி ஸுதுஷ்டஸம்காந்காமாதிரூபாந்ஸததம் வர்ஜயித்வா । ஹரே ஹரே மாம் ஸததம் பாஹி தைத்யாந்ஸமாஹ்ரு'த்ய ப்ரபலாந்விக்நரூபாந் ॥ ௩,௨௫.

ஜனார்த்தனா, ஆசை முதலான தீய நட்புகளை நீ எப்போதும் விலக்குகிறாய்; ஹரியே, ஹரியே, சக்தியுள்ள அசுர வடிவில் வரும் தடைகளை நீக்கி எப்போதும் என்னை காப்பாற்றும்.

ரமேஶ மாம் பாஹி சதுர்முகேஶ விஶ்வேஶ மாம் பாஹி ஸரஸ்வதீஶ । ரமேஶ மாம் பாஹி நிதாநமூர்தே வ்ரு'ந்தாரவ்ரு'ந்தைர்வந்திதபாதபத்ம ॥ ௩,௨௫.

லட்சுமியின் நாதா, என்னை காப்பாற்றும்; நான்முகனின் ஈசா, என்னை காப்பாற்றும்; உலகத்தின் ஆண்டவனே, என்னை காப்பாற்றும்; சரஸ்வதியின் நாதா, என்னை காப்பாற்றும்; எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியான லட்சுமி நாதா, தேவர்கள் வணங்கும் திருவடிகள் உடையவரே, என்னை காப்பாற்றும்.

ஏவம் து நத்வா பரமாதரேண துஷ்டாவ விஷ்ணும் பரமம் புராணம் । லக்ஷ்ம்யா ஸதா யேऽவிதிதா குணாஶ்ச அஸம்க்யாதாஃ ஸம்தி விஷ்ணௌ ச வீஶ ॥ ௩,௨௫.

இவ்வாறு மிகுந்த பக்தியுடன் வணங்கி, விஷ்ணுவை, பரம்பொருளை, பழமையானவரை புகழ்ந்தாள். லட்சுமிக்கும் தெரியாத எண்ணிக்கையற்ற குணங்கள் எப்போதும் விஷ்ணுவில் உள்ளன.

தேஷாம் ஸகாஶாததிபாஹுல்யஸம்க்யா குணா ஹரௌ தேऽவிதிதா வை ரமாயாஃ । அதோ ஹரே ஸ்தவநே க்வாஸ்தி ஶக்திஸ்ததாபி யத்நம் ஸ்தவநே தே கரிஷ்யே ॥ ௩,௨௫.

அந்த ஹரியில் எண்ணிக்கையற்ற, அதிகமான குணங்கள் உள்ளன; அவை ரமாளுக்கும் தெரியாது. ஆகவே, ஹரியை புகழ்வதற்கு என்னிடம் என்ன சக்தி உள்ளது? இருந்தாலும், உன்னைப் புகழ முயற்சி செய்கிறேன்.

தவ ப்ரஸாதாச்ச ரமாப்ரஸாதாத்விதிப்ரஸாதாத்பாரதீஶப்ரஸாதாத் । ருத்ரப்ரஸாதாத்ஸ்தவநம் தே கரிஷ்யே ததாபி விஷ்ணோ மயி ஶாந்திம் குருஷ்வ ॥ ௩,௨௫.

உன் அருளால், ரமாவின் அருளால், பிரம்மாவின் அருளால், சரஸ்வதியின் அருளால், ருத்ரனின் அருளால், உன்னைப் புகழ்கிறேன்; இருந்தாலும், விஷ்ணுவே, எனக்கு அமைதியை அருளும்.

யதி ப்ரஸந்நோஸி மயி த்வமீஶ த்வத்பாதமூலே தேஹி பக்திம் ஸதைவ । த்வத்தர்ஶநாத்தேவ ஶுபாஶுபம் ச நஷ்டம் மதீயம் ஹ்யஶுபம் ச நித்யம் ॥ ௩,௨௫.

ஈசா, நீ என்மீது திருப்தியுடன் இருந்தால், எப்போதும் உன் திருவடிகளில் பக்தி அருளும். உன்னைப் பார்த்தவுடன் என் நல்லதும் கெட்டதும் அழிகிறது; என் துயரமும் எப்போதும் நீங்கும்.

த்வந்மாயயா நஷ்டமிமம் ச லோகம் மதேந மத்தம் பதிரம் சாந்தபூதம் । ஐஶ்வர்யயோகேந ச யோ ஹி மூகோ ஜாதஃ ஸதா தீநாகுர்வாதிகேஷு ॥ ௩,௨௫.

உன் மாயையால் இந்த உலகம் அழிந்துபோய், பெருமையில் மதமாக, செவிடும் குருடும் ஆகிவிட்டது. செல்வத்தின் வல்லமையால் ஒருவர் பேச முடியாதவராக, எப்போதும் துன்பத்தில் மூப்போர்களிடமும் பிறரிடமும் தாழ்ந்தவராக இருக்கிறார்.

மா தேஹி ஐஶ்வர்யமநுத்தமம் த்வத்பாதாரவிந்தஸ்ய விருத்தபூதம் । த்வம் தேவ மே தேஹி ஸதாம் ச ஸம்கம் தவ ஸ்வரூபப்ரதிபாதகாநாம் ॥ ௩,௨௫.

உன் திருவடிகளுக்கு விரோதமான, மிக உயர்ந்த செல்வத்தை எனக்கு தரவேண்டாம். தேவனே, உன் உண்மை வடிவை உணர்த்தும் நல்லவர்களின் நட்பை எனக்கு அருளும்.

புத்ராதீநாமைஹிகம் வாஸுதேவ தக்த்வா ச மே தேஹி பாதாரவிந்தே । ஸத்வஷ்ணவே க்ரியமாணம் ச கோபம் தக்த்வா ச மே தேஹி பாதரவிந்தே ॥ ௩,௨௫.

வாசுதேவா, என் மகன் முதலான உலகப் பற்றுகளை எரித்து, உன் திருவடிகளை எனக்கு அருளும். உண்மையான பக்தனுக்கே வரும் கோபத்தை எரித்து, உன் திருவடிகளை எனக்கு அருளும்.

த்ரவ்யாதிகே க்ரியமாணம் ச லோபம் தக்த்வா வை மே தேஹி பாதாப்ஜமூலே । புத்ராதிகே க்ரியமாணம் ச மோஹம் தக்த்வா ச மே தேஹி பாதாப்ஜமூலே ॥ ௩,௨௫.

செல்வம் முதலானவற்றில் வரும் பேராசையை எரித்து, உன் திருவடிகளின் அடியை எனக்கு அருளும். மகன் முதலானவற்றில் வரும் மயக்கத்தை எரித்து, உன் திருவடிகளின் அடியை எனக்கு அருளும்.

வித்யாம் புத்ரம் த்ரவ்யஜாதம் மதம் ச தக்த்வா ச மே தேஹி பாதாப்ஜமூலே । ஸத்வைஷ்ணவாஸஹமாநஸ்வரூபம் தக்த்வா மாத்ஸர்யம் பாஹி மாம் வேங்கடேஶ ॥ ௩,௨௫.

அறிவு, மகன், செல்வம் ஆகியவற்றில் வரும் பெருமையை எரித்து, உன் திருவடிகளின் அடியை எனக்கு அருளும். வெங்கடேசா, உண்மையான வைஷ்ணவர்களுக்கு வரும் பொறாமையை எரித்து, என்னை காப்பாற்றும்.

மந்த்ரம் ச மே தேஹி நிதாநமூர்தே யேநைவ மே ஸ்யாத்தவ ஸம்கஶ்ச பூயஃ । நாந்யம் வ்ரு'ணே தவ பாதாப்ஜஸம்காத்ததேவ மே தேஹி மம ப்ரஸந்நஃ ॥ ௩,௨௫.

எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியானவரே, உன் சந்நிதியை மீண்டும் பெறும் மந்திரத்தை எனக்கு அருளும். உன் திருவடிகளின் சந்நிதியைத் தவிர வேறு ஒன்றும் நான் விரும்பவில்லை; நீ திருப்தியுடன் இருந்தால் அதையே எனக்கு அருளும்.