கருடபுராணம்

மதுஸூதநாய போஃ கந்யே நமஸ்குர்யாத்து நைர்ரு'தௌ । பஶ்சிமே த்ரிவிக்ரமாய வாமநாய ததைவ ச ॥ ௩,௨௪.

கன்னியே, நைருத்திய மூலையில் மதுசூதனனை வணங்க வேண்டும்; மேற்கு பக்கத்தில் திரிவிக்ரமன் மற்றும் வாமனனையும் அதுபோல் வணங்க வேண்டும்.

விஷ்ணவே ஶ்ரீதராயாத நமஸ்குர்யாச்ச பாமிதி । உத்தரே து மஹாகந்யே ஹ்ரு'ஷீகேஶாய வை நமஃ ॥ ௩,௨௪.

விஷ்ணுவையும் ஸ்ரீதரனையும் வணங்க வேண்டும், பிரகாசமகளே; வடக்கில், மகாகன்னியே, ஹ்ருஷிகேசனை வணங்க வேண்டும்.

ததா வை பத்மநாபாய நமஸ்குர்யாததந்த்ரிதஃ । தாமோதராய சைஶாந்யே நமஸ்குர்யாச்ச பாமிநி ॥ ௩,௨௪.

அதேபோல், சோராமல் பத்மநாபனை வணங்க வேண்டும்; ஈசான்ய மூலையில், பிரகாசமகளே, தாமோதரனை வணங்க வேண்டும்.

சதுர்தாவரணே பூர்வே மஹாகூர்மாய வை நமஃ । வராஹாய நமஸ்குர்யாதாக்நேயே கந்யகே ஶுபே ॥ ௩,௨௪.

நான்காவது வளையத்தில், கிழக்கில் பெரிய ஆமைக்கு வணங்க வேண்டும்; தென்கிழக்கில், நல்ல கன்னியே, வராகனுக்கு வணங்க வேண்டும்.

தக்ஷிணே நாரஸிம்ஹாய வாமநாய நமோநமஃ । பார்கவாய நமஸ்குர்யாந்நைர்ரு'த்யே ஶுத்தசேதஸா ॥ ௩,௨௪.

தெற்கில் நரசிம்மருக்கும் வாமனருக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்; தென்மேற்கில், தூய மனதுடன் பார்கவருக்கு வணங்க வேண்டும்.

பஶ்சிமே மாதவாயாத ததா க்ரு'ஷ்ணாய வை நமஃ । புத்தாய ச நமஸ்குர்யாத்வாயவ்யே கந்யகே ஶுபே ॥ ௩,௨௪.

மேற்கில் மாதவனுக்கும் அதேபோல் கிருஷ்ணருக்கும் வணங்க வேண்டும்; வடமேற்கில், நல்ல கன்னியே, புத்தருக்கு வணங்க வேண்டும்.

உத்தரே ஹ்யுல்கரூபாய அநந்தாய நமோஸ்து தே । ஈஶாந்யே விஶ்வரூபாய நமஸ்குர்யாததந்த்ரிதஃ ॥ ௩,௨௪.

வடக்கில் உல்கரூபருக்கும் அனந்தனுக்கும் வணக்கம்; வடகிழக்கில், விச்வரூபருக்கு சோர்வில்லாமல் வணங்க வேண்டும்.

ஆக்நேயே வாருணீம் சைவ காயத்ரீம் சைவ நைர்ரு'தே । வாயவ்யே பாரதீம் சைவ ஈஶாந்யே கிரிஜாம் நமேத் ॥ ௩,௨௪.

தென்கிழக்கில் வாருணியையும், தென்மேற்கில் காயத்ரியையும், வடமேற்கில் பாரதியையும், வடகிழக்கில் கிரிஜாவையும் வணங்க வேண்டும்.

கிரிஜாம் வாமபாகே து ஸௌபர்ணை சைவ ஸம்நமேத் । ப்ராகிந்த்ராய நமஸ்குர்யாத்ஸாயுதாய ததைவ ச ॥ ௩,௨௪.

இடப்புறத்தில் கிரிஜாவுக்கும், சுபர்ணர்களுக்கும் வணங்க வேண்டும்; கிழக்கில் இந்திரனுக்கும், ஆயுதம் ஏந்துபவருக்கும் வணங்க வேண்டும்.

ஸ பரிக்ரஹாய ஶ்ரீவிஷ்ணோஃ பார்ஷதாய நமோநமஃ । ஆக்நேயேத்யக்நயே துப்யம் ஸாயுதாயேதி பூர்வவத் ॥ ௩,௨௪.

அருளைப் பெறும் திருமால் பரிசரருக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்; 'தென்கிழக்கில் அக்னிக்கும், ஆயுதம் ஏந்துபவருக்கும்' என்று முன்புபோல் வணங்க வேண்டும்.

தக்ஷிணே து யமாயைவ நைர்ரு'த்யாம் நிர்ரு'திம் யஜேத் । பஶ்சிமே வருணாயைவ வாயவ்யே வாயவே நமஃ ॥ ௩,௨௪.

தெற்கில் யமருக்கு, தென்மேற்கில் நிருத்திக்கும், மேற்கில் வருணனுக்கும், வடமேற்கில் வாயுவுக்கும் வணங்க வேண்டும்.

உத்தரே ச குபேராய ஈஶாந்யே ச ஶிவாய ச । ஈஶாநஶக்ரயோர்மத்யே ப்ரஹ்மணே ஸாயுதாய ச ॥ ௩,௨௪.

வடக்கில் குபேரனுக்கும், வடகிழக்கில் சிவனுக்கும் வணங்க வேண்டும்; ஈசானன் மற்றும் சக்ரன் இடையில், ஆயுதம் ஏந்தும் பிரம்மாவுக்கும் வணங்க வேண்டும்.

நிர்ரு'த்யப்யதிமத்யே து ஶேஷாய ச நமோநமஃ । ஏவம் க்ரு'த்வா நமஸ்காரம் ப்ரணமேச்ச புநஃ புநஃ ॥ ௩,௨௪.

நிருத்தியின் நடுவில், சேஷனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்; இப்படிப்பட்ட வணக்கங்களை செய்து, மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்.

இத்யேதத்ஸர்வமாக்யாதம் விதிபூர்வம் து தர்ஶநம் । இதஃ பரந்து கந்தவ்யம் தர்ஶநார்தம் ரமாபதே ॥ ௩,௨௪.

இதுவரை எல்லா முறையும் விதிப்படி விளக்கப்பட்டது; இப்போது, லட்சுமி தேவியின் நாதனை தரிசிக்க அடுத்தடுத்து செல்ல வேண்டும்.

ஏவமுக்த்வா து ஸா தேவீ தைஃ ஸார்தம் து யயௌ முதா । யதுக்தஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தர்ஶநஸ்ய விதிஃ கக । கஸ்யசிந்நைவ வக்தவ்யோ கோப்யத்வாச்ச கதாசந ॥ ௩,௨௪.

இவ்வாறு கூறி, அந்த தேவி மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுடன் சென்றாள்; காகราชா, ஸ்ரீநிவாசரை தரிசிக்கும் முறையை யாரிடமும் சொல்லக் கூடாது, எப்போதும் ரகசியமாக வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஸமாகமோ துர்கட ஏவ வீந்த்ர ஸதாம் ச ஸத்தத்த்வவிபோதகாநாம் । அநேகஜந்மார்ஜிதபுண்யஸம்சயாதபூத்குரோஃ ஸம்கம ஏவ தஸ்ய ॥ ௩,௨௪.

உண்மையான நல்லவர்களும், சத்தியத்தின் சாரத்தை உணர்ந்தவர்களும் சந்திப்பது மிக அரிது, பறவைகளின் அரசே; பல பிறவிகளில் செய்த புண்ணியத்தின் சேர்க்கையால் மட்டுமே அத்தகைய குருவை அடைய முடியும்.

பயோ விகாரம் ச நிஜம் ஜஹாதி ஶேஷஸ்ய ஶேஷம் நலிநஸ்ய ஷங்கஜம் । பாவம் சலம் பங்கஜநாபயோகாத்ஸத்ஸம்கயோகாதஶுபாநி ந ஸ்யுஃ ॥ ௩,௨௪.

பால் தன் இயல்பை விட்டுவிட்டு தயிராகிறது; தாமரையின் மீதமுள்ள பகுதி சந்தேகத்திலிருந்து பிறக்கிறது; நல்லவர்களின் சேர்க்கையால் மனம் நிலைபெறும், அத்தகைய நட்பால் தீமை ஏற்படாது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௫ ஸா த்வாரதேஶே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தேவீ ஸ்வாமிபுஷ்கரிணீம் தத்ரு'ஶே கைஶ்ச ஸார்தம் । ஸ்வாமிந்ஹரே ஶ்ரீநிவாஸேதி ஸா தம் ப்ரஹ்மாதீநாம் தாரகம் ஸம்ப்ரதத்யௌ ॥ ௩,௨௫.

ஸ்ரீநிவாசரின் கோயில் வாசலில், அந்த தேவி மற்றவர்களுடன் சென்று, ஸ்வாமி புஷ்கரிணியை கண்டாள்; அங்கு, பிரம்மா முதலிய தேவர்களை காப்பாற்றும் ஸ்ரீநிவாசரை தியானித்தாள்.

தேவைஃ ஸார்தம் பாலநார்தம் ச விஷ்ணுரஸ்த்யேவ நித்யம் புஷ்கரிண்யாம் ஜலேஷு । அதஃ ஸ்வாமிபுஷ்கரிணீதி சாஹுஸ்தத்ர ஸ்நாநம் கந்யகாந்யாஶ்ச சக்ருஃ ॥ ௩,௨௫.

பாதுகாப்பிற்காக, விஷ்ணு எப்போதும் தேவர்களுடன் அந்த புனித நீரில் இருக்கிறார்; அதனால் அது ஸ்வாமி புஷ்கரிணி என்று அழைக்கப்படுகிறது; அங்கே கன்னியர்கள் ஸ்நானம் செய்தார்கள்.

ஶுசிர்பூத்வா ஶ்ரீநிவாஸம் ச தேவாஸ்துப்தும் விவிஶுஃ ஶுத்தபக்த்யா ககேந்த்ர । யதோபதிஷ்டம் குருணா ததைவ சக்ரே கந்யாஶ்ச ஸர்வம் ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௫.

தம்மைத் தூய்மைப்படுத்தி, தேவர்கள் தூய பக்தியுடன் ஸ்ரீநிவாசரை வழிபட உள்ளே சென்றார்கள், பறவைகளின் அரசே; குரு எப்படி உபதேசித்தாரோ, அதுபோல் எல்லா கன்னியர்களும் செய்தார்கள், பறவைகளின் அரசே.

ததா ஹரிம் தர்ஶயாமாஸ தஸ்யை ஸ்வகம் ரூபம் ஸுப்ரதீகே ஸுபூர்ணம் । ஸா கந்யகா ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய ரூபம் ததர்ஶ பக்த்யா ஸ்வமநோபிராமம் ॥ ௩,௨௫.

அப்போது ஹரி தன் அழகான, முழுமையான ரூபத்தை அவளுக்குக் காட்டினார்; அந்த கன்னிகை, ஸ்ரீநிவாசரின் ரூபத்தை மனதிற்கு இனிமையாக, பக்தியுடன் கண்டாள்.

ஸுவர்ணசித்ரம் வஸநம் வஸாநம் ஸோஷ்ணீஷகம் கஞ்சுகம் ஸம்ததாநம் ॥ ௩,௨௫.

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகான vasthiram அணிந்து, தலைக்கு பாகை கட்டி, மேனியில் ஜாக்கெட் போல் vasthiram அணிந்திருந்தான்.

ம்ரு'கோத்தமதகந்தேந ஸுரபீக்ரு'ததிங்முகம் । புண்டரீகவிஶாலாக்ஷம் கம்புக்ரீவம் மஹாபுஜம் ॥ ௩,௨௫.

மான் களின் வாசனைப் பரிமளத்தால் எல்லா திசைகளும் மணம் பரப்பியது; அவன் கண்கள் தாமரைப்பூவைப் போல் பெரிதும் விரிந்திருந்தன; கழுத்து சங்கு போல் அழகாக, தோள்கள் வலிமைமிக்கவை.

ஹேமயஜ்ஞோபவீதாங்கம் ஸாக்ஷாத்கந்தர்பஸந்நிபம் । ஜகந்மோஹநஸைந்தர்யம் கோமலாங்கம் மநோஹரம் ॥ ௩,௨௫.

பொன்னால் ஆன யஜ்ஞோபவீதம் மேனியில் ஒளிர்ந்தது; காமதேவனைப் போல் அழகாக, உலகையே கவரும் அழகு உடையவன்; மென்மையான உடல் உறுப்புகள், பார்ப்பவரை ஈர்க்கும் அழகு.

த்ரு'ஷ்ட்வா ச கந்யா முமுதே ரோமாஞ்சிதஸுகாத்ரகா ॥ ௩,௨௫.

அவனைப் பார்த்தவுடன் அந்த பெண் மகிழ்ச்சியில் துள்ளி, அவளது அழகான உடலில் புளகாங்கிதம் தோன்றியது.

தத்தர்ஶநாஹ்லாதபரிப்லுதாஶயா ப்ரேம்ணாத ரோமாஶ்ருகுலாகுலேக்ஷணா । நநர்த தேவீ புரதஸ்தஸ்ய விஷ்ணோஃ ஸா த்வஸ்ததோஷா பரமாதரேண । ஆநந்த மாம் பாஹி ஸுகம் ச தத்த்வா முகுந்தா மாம் பாஹி விமுக்திதாநாத் ॥ ௩,௨௫.

அவனைப் பார்த்து பேரானந்தத்தில் மனம் நிரம்பி, காதலில் ஆழ்ந்து, கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக்கி, அந்த விஷ்ணுவின் முன், குற்றமற்றவளாய், மிகுந்த மரியாதையுடன் தேவியாய் ஆடினாள்: 'ஆனந்தமானவரே, என்னை காப்பாற்றும்; மகிழ்ச்சி தந்து என்னை காத்தருளும் முகுந்தா, விடுதலை அளிப்பவரே, என்னை காப்பாற்றும்.'

மாம் பாஹி நித்யம் ஹ்யரவிந்தநேத்ர ப்ரஸந்நத்ரு'ஷ்ட்யா கருணாஸுதார்த்ர । கோவிந்த கோவிந்த ஸுதுஃ கிதாம் மாம் ஜ்ஞாநாதிதாநேந ஹி பாஹி நித்யம் ॥ ௩,௨௫.

அரவிந்தக் கண்களே, எப்போதும் தயை நிறைந்த பார்வையால் என்னை காப்பாற்றும்; கோவிந்தா, கோவிந்தா, மிகுந்த துயரத்தில் உள்ள என்னை அறிவும் பிற அருளும் தந்து எப்போதும் காப்பாற்றும்.

ஜநார்தந த்வம் ஹி ஸுதுஷ்டஸம்காந்காமாதிரூபாந்ஸததம் வர்ஜயித்வா । ஹரே ஹரே மாம் ஸததம் பாஹி தைத்யாந்ஸமாஹ்ரு'த்ய ப்ரபலாந்விக்நரூபாந் ॥ ௩,௨௫.

ஜனார்த்தனா, ஆசை முதலான தீய நட்புகளை நீ எப்போதும் விலக்குகிறாய்; ஹரியே, ஹரியே, சக்தியுள்ள அசுர வடிவில் வரும் தடைகளை நீக்கி எப்போதும் என்னை காப்பாற்றும்.

ரமேஶ மாம் பாஹி சதுர்முகேஶ விஶ்வேஶ மாம் பாஹி ஸரஸ்வதீஶ । ரமேஶ மாம் பாஹி நிதாநமூர்தே வ்ரு'ந்தாரவ்ரு'ந்தைர்வந்திதபாதபத்ம ॥ ௩,௨௫.

லட்சுமியின் நாதா, என்னை காப்பாற்றும்; நான்முகனின் ஈசா, என்னை காப்பாற்றும்; உலகத்தின் ஆண்டவனே, என்னை காப்பாற்றும்; சரஸ்வதியின் நாதா, என்னை காப்பாற்றும்; எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியான லட்சுமி நாதா, தேவர்கள் வணங்கும் திருவடிகள் உடையவரே, என்னை காப்பாற்றும்.