கருடபுராணம்

ஸ்த்ரீரூபேப்யோ நமநம் கார்யமேவ ததைவ பத்மஸ்ய ச மத்யபாகே । அநுக்ரஹாக்யா விஷ்ணுலக்ஷ்மீஶ்ச தேவீ வாயுர்வியச்சேஷருத்ராதிகாநாம் ॥ ௩,௨௪.

பெண் வடிவங்களை நிச்சயமாக வணங்க வேண்டும். அதுபோல் தாமரையின் நடுவிலும் அனுகிரகா என்ற தேவியை, விஷ்ணு, லட்சுமி, வாயு, வியச், சேஷன், ருத்ரன் மற்றும் பிறரை வணங்க வேண்டும்.

ஸ்த்ரீரூபாணாம் நமநம் கார்யமேவ ஸுயோகபீடஸ்ய ஸ்வரூப பூதம் । ஸதா நமேச்ச்ரீமதநந்தஸம்ஜ்ஞமேவம் ந மேச்ச்ரீநிவாஸம் ச தேவம் ॥ ௩,௨௪.

சிறந்த பீடத்தின் சாரமாகிய பெண் வடிவங்களை நிச்சயமாக வணங்க வேண்டும். எப்போதும் ஸ்ரீ மதனந்தன் என்றவரையும், ஸ்ரீநிவாசன் எனும் தேவனையும் வணங்க வேண்டும்.

ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய வாமே து லக்ஷ்மீம் ச ப்ரணமேத்வுதஃ । ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய ஸவ்யே து தராயை ப்ரணமேச்சுபே ॥ ௩,௨௪.

ஸ்ரீநிவாசனின் இடப்புறத்தில் லட்சுமியை வணங்க வேண்டும். ஸ்ரீநிவாசனின் வலப்புறத்தில் தரையை வணங்க வேண்டும், மங்களமே.

பீடாத்வஹிஃ பூர்வபாகே க்ரு'போல்கம் ப்ரணமேச்சுபம் । மஹோல்கம் தக்ஷிணே சைவ வீரோல்கம் பஶ்சிமே நமேத் ॥ ௩,௨௪.

பீடத்தின் வெளியே, கிழக்கு பக்கத்தில் கிர்பொல்காவை வணங்க வேண்டும், மங்களமே. தெற்கில் மகொல்காவையும், மேற்கு பக்கத்தில் வீரோல்காவையும் வணங்க வேண்டும்.

உத்தரே ச நமஃ குர்யாத்யுல்காய ச மஹாத்மநே । சதுர்ஷ்வபி ச கோணேஷு ஸஹஸ்ரோல்கம் நமேத்ஸுதீஃ ॥ ௩,௨௪.

வடக்கிலும் யுல்கா என்ற மகான் ஆனவரை வணங்க வேண்டும். நான்கு மூலைகளிலும் சஹஸ்ரொல்காவை ஞானிகள் வணங்க வேண்டும்.

பூர்வே து வாஸுதேவாய நமஸ்குர்யாச்ச தக்ஷிணே । ஸம்கர்ஷணாய தேவாய ப்ரத்யும்நாய ச பஶ்சிமே ॥ ௩,௨௪.

கிழக்கில் வாசுதேவனை வணங்க வேண்டும்; தெற்கில் சங்கர்ஷணனை, மேற்கில் பிரத்யும்னனை வணங்க வேண்டும்.

உத்தரே ஹ்யநிருத்த்யா நமஸ்குர்யாததந்த்ரிதஃ । ஆக்நேயே ச நமஸ்குர்யாத்கந்யே மாயாம் ஸதா ஶுபே ॥ ௩,௨௪.

வடக்கில் அனிருத்தனை சோராமல் வணங்க வேண்டும். அக்னி மூலையில், கன்னியே, எப்போதும் மாயையை வணங்க வேண்டும், மங்களமே.

ஜயாயை ச நமஸ்குர்யாந்நைர்ரு'த்யே சாபி வாயவே । க்ரு'த்யே சைவ நமஸ்குர்யாதீஶாந்யே ஶாந்திஸம்ஜ்ஞகாம் ॥ ௩,௨௪.

நைருத்திய மூலையில் ஜயாவை வணங்க வேண்டும்; வாயுவையும் வணங்க வேண்டும். ஈசான்ய மூலையில் க்ருத்யா என்ற சாந்தி வடிவத்தையும் வணங்க வேண்டும்.

கேஶவாய நமஃ பூர்வே ததா நாராயணாய ச । மாதவாய நமஸ்குர்யாந்நைர்ரு'த்யே சாபி வாயவே ॥ ௩,௨௪.

கிழக்கில் கேசவனை, அதுபோல் நாராயணனையும் வணங்க வேண்டும்; நைருத்திய மூலையில் மாதவனை, வாயுவையும் வணங்க வேண்டும்.

ஆக்நேயே கந்யகே நித்யம் பக்த்யா து ப்ரயதஃ ஶுபே । கோவிந்தாய நமஸ்குர்யாத்தக்ஷிணே விஷ்ணவே ததா ॥ ௩,௨௪.

அக்னி மூலையில், கன்னியே, எப்போதும் பக்தியுடன் தூய்மையோடு கோவிந்தனை வணங்க வேண்டும்; தெற்கிலும் விஷ்ணுவை வணங்க வேண்டும்.

மதுஸூதநாய போஃ கந்யே நமஸ்குர்யாத்து நைர்ரு'தௌ । பஶ்சிமே த்ரிவிக்ரமாய வாமநாய ததைவ ச ॥ ௩,௨௪.

கன்னியே, நைருத்திய மூலையில் மதுசூதனனை வணங்க வேண்டும்; மேற்கு பக்கத்தில் திரிவிக்ரமன் மற்றும் வாமனனையும் அதுபோல் வணங்க வேண்டும்.

விஷ்ணவே ஶ்ரீதராயாத நமஸ்குர்யாச்ச பாமிதி । உத்தரே து மஹாகந்யே ஹ்ரு'ஷீகேஶாய வை நமஃ ॥ ௩,௨௪.

விஷ்ணுவையும் ஸ்ரீதரனையும் வணங்க வேண்டும், பிரகாசமகளே; வடக்கில், மகாகன்னியே, ஹ்ருஷிகேசனை வணங்க வேண்டும்.

ததா வை பத்மநாபாய நமஸ்குர்யாததந்த்ரிதஃ । தாமோதராய சைஶாந்யே நமஸ்குர்யாச்ச பாமிநி ॥ ௩,௨௪.

அதேபோல், சோராமல் பத்மநாபனை வணங்க வேண்டும்; ஈசான்ய மூலையில், பிரகாசமகளே, தாமோதரனை வணங்க வேண்டும்.

சதுர்தாவரணே பூர்வே மஹாகூர்மாய வை நமஃ । வராஹாய நமஸ்குர்யாதாக்நேயே கந்யகே ஶுபே ॥ ௩,௨௪.

நான்காவது வளையத்தில், கிழக்கில் பெரிய ஆமைக்கு வணங்க வேண்டும்; தென்கிழக்கில், நல்ல கன்னியே, வராகனுக்கு வணங்க வேண்டும்.

தக்ஷிணே நாரஸிம்ஹாய வாமநாய நமோநமஃ । பார்கவாய நமஸ்குர்யாந்நைர்ரு'த்யே ஶுத்தசேதஸா ॥ ௩,௨௪.

தெற்கில் நரசிம்மருக்கும் வாமனருக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்; தென்மேற்கில், தூய மனதுடன் பார்கவருக்கு வணங்க வேண்டும்.

பஶ்சிமே மாதவாயாத ததா க்ரு'ஷ்ணாய வை நமஃ । புத்தாய ச நமஸ்குர்யாத்வாயவ்யே கந்யகே ஶுபே ॥ ௩,௨௪.

மேற்கில் மாதவனுக்கும் அதேபோல் கிருஷ்ணருக்கும் வணங்க வேண்டும்; வடமேற்கில், நல்ல கன்னியே, புத்தருக்கு வணங்க வேண்டும்.

உத்தரே ஹ்யுல்கரூபாய அநந்தாய நமோஸ்து தே । ஈஶாந்யே விஶ்வரூபாய நமஸ்குர்யாததந்த்ரிதஃ ॥ ௩,௨௪.

வடக்கில் உல்கரூபருக்கும் அனந்தனுக்கும் வணக்கம்; வடகிழக்கில், விச்வரூபருக்கு சோர்வில்லாமல் வணங்க வேண்டும்.

ஆக்நேயே வாருணீம் சைவ காயத்ரீம் சைவ நைர்ரு'தே । வாயவ்யே பாரதீம் சைவ ஈஶாந்யே கிரிஜாம் நமேத் ॥ ௩,௨௪.

தென்கிழக்கில் வாருணியையும், தென்மேற்கில் காயத்ரியையும், வடமேற்கில் பாரதியையும், வடகிழக்கில் கிரிஜாவையும் வணங்க வேண்டும்.

கிரிஜாம் வாமபாகே து ஸௌபர்ணை சைவ ஸம்நமேத் । ப்ராகிந்த்ராய நமஸ்குர்யாத்ஸாயுதாய ததைவ ச ॥ ௩,௨௪.

இடப்புறத்தில் கிரிஜாவுக்கும், சுபர்ணர்களுக்கும் வணங்க வேண்டும்; கிழக்கில் இந்திரனுக்கும், ஆயுதம் ஏந்துபவருக்கும் வணங்க வேண்டும்.

ஸ பரிக்ரஹாய ஶ்ரீவிஷ்ணோஃ பார்ஷதாய நமோநமஃ । ஆக்நேயேத்யக்நயே துப்யம் ஸாயுதாயேதி பூர்வவத் ॥ ௩,௨௪.

அருளைப் பெறும் திருமால் பரிசரருக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்; 'தென்கிழக்கில் அக்னிக்கும், ஆயுதம் ஏந்துபவருக்கும்' என்று முன்புபோல் வணங்க வேண்டும்.

தக்ஷிணே து யமாயைவ நைர்ரு'த்யாம் நிர்ரு'திம் யஜேத் । பஶ்சிமே வருணாயைவ வாயவ்யே வாயவே நமஃ ॥ ௩,௨௪.

தெற்கில் யமருக்கு, தென்மேற்கில் நிருத்திக்கும், மேற்கில் வருணனுக்கும், வடமேற்கில் வாயுவுக்கும் வணங்க வேண்டும்.

உத்தரே ச குபேராய ஈஶாந்யே ச ஶிவாய ச । ஈஶாநஶக்ரயோர்மத்யே ப்ரஹ்மணே ஸாயுதாய ச ॥ ௩,௨௪.

வடக்கில் குபேரனுக்கும், வடகிழக்கில் சிவனுக்கும் வணங்க வேண்டும்; ஈசானன் மற்றும் சக்ரன் இடையில், ஆயுதம் ஏந்தும் பிரம்மாவுக்கும் வணங்க வேண்டும்.

நிர்ரு'த்யப்யதிமத்யே து ஶேஷாய ச நமோநமஃ । ஏவம் க்ரு'த்வா நமஸ்காரம் ப்ரணமேச்ச புநஃ புநஃ ॥ ௩,௨௪.

நிருத்தியின் நடுவில், சேஷனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்; இப்படிப்பட்ட வணக்கங்களை செய்து, மீண்டும் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்.

இத்யேதத்ஸர்வமாக்யாதம் விதிபூர்வம் து தர்ஶநம் । இதஃ பரந்து கந்தவ்யம் தர்ஶநார்தம் ரமாபதே ॥ ௩,௨௪.

இதுவரை எல்லா முறையும் விதிப்படி விளக்கப்பட்டது; இப்போது, லட்சுமி தேவியின் நாதனை தரிசிக்க அடுத்தடுத்து செல்ல வேண்டும்.

ஏவமுக்த்வா து ஸா தேவீ தைஃ ஸார்தம் து யயௌ முதா । யதுக்தஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தர்ஶநஸ்ய விதிஃ கக । கஸ்யசிந்நைவ வக்தவ்யோ கோப்யத்வாச்ச கதாசந ॥ ௩,௨௪.

இவ்வாறு கூறி, அந்த தேவி மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுடன் சென்றாள்; காகราชா, ஸ்ரீநிவாசரை தரிசிக்கும் முறையை யாரிடமும் சொல்லக் கூடாது, எப்போதும் ரகசியமாக வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஸமாகமோ துர்கட ஏவ வீந்த்ர ஸதாம் ச ஸத்தத்த்வவிபோதகாநாம் । அநேகஜந்மார்ஜிதபுண்யஸம்சயாதபூத்குரோஃ ஸம்கம ஏவ தஸ்ய ॥ ௩,௨௪.

உண்மையான நல்லவர்களும், சத்தியத்தின் சாரத்தை உணர்ந்தவர்களும் சந்திப்பது மிக அரிது, பறவைகளின் அரசே; பல பிறவிகளில் செய்த புண்ணியத்தின் சேர்க்கையால் மட்டுமே அத்தகைய குருவை அடைய முடியும்.

பயோ விகாரம் ச நிஜம் ஜஹாதி ஶேஷஸ்ய ஶேஷம் நலிநஸ்ய ஷங்கஜம் । பாவம் சலம் பங்கஜநாபயோகாத்ஸத்ஸம்கயோகாதஶுபாநி ந ஸ்யுஃ ॥ ௩,௨௪.

பால் தன் இயல்பை விட்டுவிட்டு தயிராகிறது; தாமரையின் மீதமுள்ள பகுதி சந்தேகத்திலிருந்து பிறக்கிறது; நல்லவர்களின் சேர்க்கையால் மனம் நிலைபெறும், அத்தகைய நட்பால் தீமை ஏற்படாது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௫ ஸா த்வாரதேஶே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தேவீ ஸ்வாமிபுஷ்கரிணீம் தத்ரு'ஶே கைஶ்ச ஸார்தம் । ஸ்வாமிந்ஹரே ஶ்ரீநிவாஸேதி ஸா தம் ப்ரஹ்மாதீநாம் தாரகம் ஸம்ப்ரதத்யௌ ॥ ௩,௨௫.

ஸ்ரீநிவாசரின் கோயில் வாசலில், அந்த தேவி மற்றவர்களுடன் சென்று, ஸ்வாமி புஷ்கரிணியை கண்டாள்; அங்கு, பிரம்மா முதலிய தேவர்களை காப்பாற்றும் ஸ்ரீநிவாசரை தியானித்தாள்.

தேவைஃ ஸார்தம் பாலநார்தம் ச விஷ்ணுரஸ்த்யேவ நித்யம் புஷ்கரிண்யாம் ஜலேஷு । அதஃ ஸ்வாமிபுஷ்கரிணீதி சாஹுஸ்தத்ர ஸ்நாநம் கந்யகாந்யாஶ்ச சக்ருஃ ॥ ௩,௨௫.

பாதுகாப்பிற்காக, விஷ்ணு எப்போதும் தேவர்களுடன் அந்த புனித நீரில் இருக்கிறார்; அதனால் அது ஸ்வாமி புஷ்கரிணி என்று அழைக்கப்படுகிறது; அங்கே கன்னியர்கள் ஸ்நானம் செய்தார்கள்.