கருடபுராணம்

லக்ஷ்மீபதே சேதி வதந்தி ஸர்வே தநீதி ஶப்தஃ ஸ்வாபிவாசீ யதோ ஹி । அதோப்யார்யா மாதவேதி ப்ருவந்தி லக்ஷ்மீபதே பாஹி ததைவ பக்தாந் ॥ ௩,௨௪.

அனைவரும் அவனை 'லட்சுமியின் நாதன்' என்று அழைக்கிறார்கள்; ஏனெனில் 'செல்வம்' என்ற சொல் உண்மையில் அவனைச் சொல்கிறது. அதனால் அறிஞர்கள் அவனை 'மாதவா' என்று அழைக்கிறார்கள். லட்சுமி நாதா, அதுபோலவே உன் பக்தர்களை காப்பாற்றும்.

தே வை ப்ருவந்தோ நந்ரு'துஶ்ச ஜக்முர்விஷ்ணோ ஸதாஸ்மாந்பரிபாஹி நித்யம் । ஸர்வத்ர யஸ்மாத்விததோஸி தஸ்மாதித்யாதிநாமாநி க்ரு'ணந்த ஏவ । ஜக்முஶ்ச ஸர்வே தத்ரு'ஶுஶ்ச தீர்தம் பக்த்யோபேதாஃ ஶ்ரீநிவாஸம் ஸ்மரந்தஃ ॥ ௩,௨௪.

அவர்கள் இந்தப் பெயர்களைச் சொல்லிக் கொண்டு ஆடி, 'விஷ்ணுவே, எங்களை எப்போதும் காப்பாற்றும்' என்று வேண்டிக்கொண்டார்கள். நீ எங்கும் நிறைந்துள்ளாய் என்பதால், அவர்கள் இப்படிப் பெயர்களை தொடர்ந்து கூறினார்கள். அனைவரும் சென்று, அந்தத் திருத்தலத்தைப் பார்த்து, பக்தியுடன் ஸ்ரீநிவாசனை நினைத்தார்கள்.

கந்யோவாச । கிம் நாமகம் தீர்தமிதம் முநீந்த்ர கிம் கார்யமத்ர ப்ரவதாஸ்மாந்க்ரு'தீஶ । கஸ்மை ப்ரஸந்நோ பகவாஞ்ச்ரீநிவாஸஸ்த்வஸ்மிந்ஸுதீர்தம் வத விஸ்தரேண ॥ ௩,௨௪.

அந்த கன்னி கேட்டாள்: 'முனிவர்களின் தலைவனே, இந்தத் திருத்தலத்தின் பெயர் என்ன? இங்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? ஸ்ரீநிவாசன் யாருக்காக இத்தலத்தில் திருப்தியடைந்தான் என்பதை விரிவாகக் கூறுங்கள்.'

ஜைகீஷவ்ய உவாச । கந்யே ஶ்ரு'ணு த்வம் ஹ்யபவத்ஸுபுத்திமாந்ப்ரஹ்ராதஸம்ஜ்ஞோ ஹரிபக்தவர்யஃ । நிஷ்காமபுத்த்யா து யதா ஜகாம ஶேஷாசலஸ்தம் ஶ்ரீநிவாஸம் ச த்ரஷ்டும் ॥ ௩,௨௪.

ஜைகீஷவ்யர் கூறினார்: 'கன்னியே, கேள். ஹரியின் மிகுந்த ஞானி பக்தர், ப்ரஹ்லாதன் என்ற ஒருவர் இருந்தார். அவர் எந்த விருப்பமுமின்றி, சேஷாசலத்தில் வாழும் ஸ்ரீநிவாசனைப் பார்க்க சென்றார்.'

அஸ்மிம்ஸ்தலே தைத்யகுமாரகாந்ப்ரதி ஹரேஶ்ச தத்த்வம் பரிப்ரு'ஷ்டவாந்ப்ரபுஃ । ந்ரு'ஸிம்ஹரூபம் ஶ்ரீநிவாஸம் பஜஸ்வ ஸுதுர்லபம் மாநுஷம் ஜந்ம கந்யே ॥ ௩,௨௪.

இந்த இடத்தில், அந்தப் பெருமான், தயித்யர்களின் மக்களை நோக்கி ஹரியின் உண்மைத் தன்மையை வினவினார். கன்னியே, நரசிம்ம ரூபத்தில் உள்ள ஸ்ரீநிவாசனை வழிபடு; மனித பிறவி மிகவும் அரிது.

தத்ராபி விஷ்ணோர்ந்ரு'ஹரே ஸுதத்த்வம் ஸுதுர்லபம் ஸுஷ்டு யாத்ரா ததைவ । யஸ்யாம் யாத்ராயாம் யத்ர குத்ராபி தேஶே ஹரேஃ கதா வர்ததே தைத்யவர்யாஃ ॥ ௩,௨௪.

அங்கேயும், விஷ்ணுவின் நரசிம்ம ரூபத்தின் உண்மை அருமை பெற முடியாதது; அந்த யாத்திரையும் அதுபோலவே கடினம். எந்த நாட்டில் அந்த யாத்திரை நடைபெறுகிறதோ, அங்கே ஹரியின் கதைகள் சொல்லப்படுகின்றன, தயித்யர்களில் சிறந்தவரே.

தத்ர ஸ்தலே ஹரிராஸ்தே ஸதைவ யதோ வ்யாப்தஃ ஸர்வதோ வை ந்ரு'ஸிம்ஹஃ । ஏதச்ச்ருத்வா தைத்யகுமாரகாஸ்தே ப்ரஹ்லாதமூசுர்பக்தவர்யம் ஹரேஶ்ச ॥ ௩,௨௪.

அந்த இடத்தில் ஹரி எப்போதும் இருக்கிறார்; நரசிம்மர் எங்கும் நிறைந்திருப்பதால். இதைக் கேட்ட தயித்யர்களின் பிள்ளைகள், ஹரியின் சிறந்த பக்தர் ப்ரஹ்லாதனை நோக்கி பேசினார்கள்.

வ்யாப்தோ ஹரிஶ்சேத்கதமத்ர வை ஸகே ந த்ரு'ஶ்யதே ஜலரூபீ ந்ரு'ஸிம்ஹஃ । ஸ ஏவமுக்தோ தாநவாநாம் ஸுதைஶ்ச துஷ்டாவ விஷ்ணும் பரமாதரேண ॥ ௩,௨௪.

'ஹரி எங்கும் நிறைந்திருப்பதாக இருந்தால், நண்பா, இங்கு நீரில் நரசிம்ம ரூபம் ஏன் தெரியவில்லை?' என்று தயித்யர்களின் பிள்ளைகள் கேட்டபோது, ப்ரஹ்லாதன் மிகுந்த பக்தியுடன் விஷ்ணுவை புகழ்ந்தான்.

தவ ஸ்வரூபம் மம தர்ஶயஸ்வ ஸ்வயோக்யரூபம் தாநவாநாம் ஸுதாநாம் । இதி ஸ்துதஃ ஶ்ரீநிவாஸோ ஹரிஸ்து தஸ்மிந்நந்தர்ஜலரூபம் ஸமாயாத் ॥ ௩,௨௪.

'உன் உண்மை ரூபத்தை எனக்குக் காண்பி; தயித்யர்களின் பிள்ளைகளுக்குப் பொருத்தமான வடிவத்தில்.' என்று புகழப் பெற்றபோது, ஸ்ரீநிவாசன், ஹரி, அங்கே நீருக்குள் ஒரு வடிவத்தில் தோன்றினார்.

அஸ்மிந்ஸ்நாநம் யே ப்ரகுர்வந்தி தீர்தே தேஷாம் ஜ்ஞாநம் பரமம் த்ரு'டம் ஸ்யாத் । அத்ர ஸ்நாநே மாநுஷாணாம் ச தாத புத்திர்ந ஹி ஸ்யாத்கலிகாலே விஶேஷாத் ॥ ௩,௨௪.

இந்தத் திருத்தலத்தில் யார் குளிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு உயர்ந்த நிலையான ஞானம் கிடைக்கும். ஆனால், கலியுகத்தில், மக்கள் இங்கு குளித்தாலும் அந்த ஞானம் கிடைக்காது, அன்புள்ள.

தத்த்வாம் வரம் தைத்யவராய விஷ்ணுரந்தர்ததே ஜலபூர்ணே ஸுகுண்டே । அத்யாப்யாஸ்தே ஜலமத்யே ந்ரு'ஸிம்ஹஃ ப்ரஹ்லாதோபி தைத்யகுமாரகைஃ ஸஹ ॥ ௩,௨௪.

தயித்யர்களில் சிறந்தவருக்குப் வரம் அளித்தவுடன், விஷ்ணு நீரால் நிரம்பிய புனிதக் குளத்தில் மறைந்தார். இன்று கூட, நரசிம்மர் அந்த நீரில் ப்ரஹ்லாதனும் தயித்யர்களின் பிள்ளைகளும் கூடவே இருக்கிறார்கள்.

தஸ்மிந் ஸுதீர்தே பரிதஸ்தத்ரதத்ர ஜயேதி ஶப்தஃ ஶ்ரூயதே சாபராஹ்நே । இதம் தீர்தம் நாரஸிம்ஹாபிதம் ச கந்யேஸ்நாநம் ஹ்யத்ர கார்யம் மநுஷ்யைஃ ॥ ௩,௨௪.

அந்தத் திருத்தலத்தில், பிற்பகலில் சுற்றிலும் 'ஜெயம்!' என்ற ஓசை கேட்கப்படுகிறது. கன்னியே, இந்தத் திருத்தலம் 'நரசிம்ம' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இங்கு மனிதர்கள் கண்டிப்பாகக் குளிக்க வேண்டும்.

ஸ்நாநம் க்ரு'த்வா தத்ர தீர்தே ச ஸம்யக்தீபம் தத்த்வா த்விஜவர்யாய முக்யம் । த்ரஷ்டும் புநஃ ஶ்ரீநிவாஸம் ப்ரஜக்முர்கோவிந்தகோவிந்த இதி ப்ருவந்தஃ ॥ ௩,௨௪.

அந்தத் திருத்தலத்தில் நன்கு குளித்து, சிறந்த பிராமணருக்கு விளக்கு அர்ப்பணித்தபின், அவர்கள் மீண்டும் 'கோவிந்தா, கோவிந்தா' என்று கூறிக்கொண்டே ஸ்ரீநிவாசனைப் பார்க்க சென்றார்கள்.

முக்யப்ராணாதிஷ்டிதம் ஸ்தாநமாப்ய அபாவிஶத்தத்ர தேவீ ஹ்யுவாச । ஜைகீஷவ்யஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய விஷ்ணோஃ கதம் கார்யம் தர்ஶநம் தத்வதஸ்வ ॥ ௩,௨௪.

முக்கிய உயிர் நிலை கொண்ட இடத்தை அடைந்து, தேவியும் உள்ளே சென்றாள்; அப்போது அவள் கூறினாள்: 'ஜைகீஷவ்யா, ஸ்ரீநிவாசன், விஷ்ணுவை எப்படி தரிசிக்கலாம் என்பதைச் சொல்.'

ஜைகீஷவ்யஃ ப்ராஹ ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டசித்தோ ப்ரவீமி தந்த்ரம் ஶ்ரு'ணு கந்யகே த்வம் । ஶ்ருத்வா மத்தஃ குரு ஸர்வம் மயோக்தமாத்யம் த்வாரம் ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய த்ரு'ஷ்ட்வா ॥ ௩,௨௪.

ஜைகீஷவ்யர் ஆனந்தமுடன் கூறினார்: 'கன்னியே, நான் உனக்கு முறையைச் சொல்கிறேன், கேள். என்னிடம் கேட்டதை எல்லாம் நீ செய்ய வேண்டும். முதலில் ஸ்ரீநிவாசனின் வாசலைப் பார்.'

அபராதஸஹஸ்ராணி க்ரியந்தேऽஹர்நிஶம் மயா । தாநி ஸர்வாணி மே தேவ க்ஷமஸ்வ புருஷோத்தம ॥ ௩,௨௪.

ஓ பெருமாளே, நான் பகல் இரவு எண்ணற்ற குற்றங்களைச் செய்கிறேன். அவை அனைத்தையும் நீ மன்னிக்க வேண்டும், உயர்ந்தவரே.

மாநஸாந்வாசிகாந்தோஷாந்காயி காநபி ஸர்வஶஃ । வைஷ்ணவத்வேஷஹேதூந்மே பஸ்மஸாத்குரு மாதவ ॥ ௩,௨௪.

மனதில், வாயில், உடலில் உண்டாகும் எல்லா குற்றங்களையும், வைஷ்ணவர்களுக்கு விரோதமாகும் காரணங்களையும், ஓ மாதவா, நீ தூளாக்கி அழித்துவிடும்.

ஆத்யத்வாரம் ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தேவி ஸம்யக்ஸ்மரேத்விஜயம் வை ஜயம் ச । தக்ஷாத்வரே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தேவி சண்டம் ப்ரசண்டம் ஸம்ஸ்மரேத்ஸம்யகேவ ॥ ௩,௨௪.

தேவி, ஸ்ரீநிவாசரின் முதன்மை வாயிலில், ஒருவர் விஜயனையும் ஜயனையும் மனதில் கொண்டு நினைக்க வேண்டும். தக்ஷயாகத்தில், ஸ்ரீநிவாசரின் சண்டன், ப்ரசண்டன் ஆகிய இருவரையும் கவனமாக நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

பாஶ்சாத்யபாகே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தேவி நந்தம் ஸுநந்தம் ஸம்ஸ்மரேதேவ பக்த்யா । ஸவ்யத்வாரே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய கந்யே ஸ்மரேத்குமுதாக்ஷம் குமுதந்தமேவ ॥ ௩,௨௪.

தேவி, ஸ்ரீநிவாசரின் மேற்கு பக்கத்தில், ஒருவர் பக்தியுடன் நந்தன், சுனந்தன் ஆகியோரை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். இடது வாயிலில், குமுதாக்ஷன், குமுதந்தன் ஆகியோரை நினைக்க வேண்டும்.

யஶ்சைவ தேஹம் ப்ரவிஶேத்பக்திபூர்வம் கதா த்ரக்ஷ்யே ஸாதரேணைவ தேவி । ப்ரதக்ஷிணத்வாதஶகம் ச க்ரு'த்வா பதே பதே ஸம்ஸ்மரேச்ச்ரீநிவாஸம் ॥ ௩,௨௪.

யார் பக்தியுடன் இந்த ஆலயத்துக்குள் நுழைகிறாரோ, எப்போது அன்புடன் அந்த இடத்தைப் பார்க்கிறாரோ, அவர் பன்னிரண்டு பிரதட்சிணம் செய்து, ஒவ்வொரு அடியிலும் ஸ்ரீநிவாசரை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஶ்ரீஸ்வாமிதீர்தே ஸம்யகாசம்ய நத்வா ஸ்நாத்வா நத்வா பூவராஹம் ச தேவி । அயுத்வாரம் ப்ரிவஶேத்பக்திப்ரு'ர்வம் கோவிந்தகோவிந்த இதிப்ருவந்வை ॥ ௩,௨௪.

ஸ்ரீஸ்வாமிதீர்த்தத்தில், முறையாக நீர் பருகி, வணங்கி, குளித்து, பூவராகனை வணங்கி, பக்தியுடன் 'கோவிந்தா, கோவிந்தா' என்று கூறி, முதன்மை வாயிலில் நுழைய வேண்டும்.

பஶ்சாத்தரேர்நமநம் கார்யமேவ ஸாஷ்டாங்கரூபம் ப்ரவிஶேத்தேவகேஹம் । புநர்விஶேத்வாரதஃ ஸம்ஸ்திதஃ ஸ பீடஸ்ததேவாந்மாநஸா சிந்தயீத ॥ ௩,௨௪.

பின்னர், ஹரியை அஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்து வணங்கி, தேவாலயத்துக்குள் நுழைய வேண்டும். பிறகு, வாயிலில் நின்று, பீடத்தில் அமர்ந்துள்ள தெய்வங்களை மனதில் நினைக்க வேண்டும்.

மத்யே பீடம் ஶ்ரீநிவாஸம் ச தேவீ நாராயணம் ப்ரணமேத்பூர்ணமேவ । தேவஸ்ய ஸவ்யே பீடபாகாத்வஹிஶ்ச நமஸ்கார்யம் குருதேவாய சைவ ॥ ௩,௨௪.

நடுவில் உள்ள பீடத்தில், ஸ்ரீநிவாசரையும் நாராயணனையும் முழுமையாக வணங்க வேண்டும். தெய்வத்தின் இடது பக்க பீடத்துக்கு வெளியிலும், குருவையும் மற்ற தெய்வங்களையும் வணங்க வேண்டும்.

பீடஸ்யாக்ராச்சாப்யதஸ்தாத்ப்ரதேஶே ஆக்நேயகோணே ப்ரணமேத்வை ககேந்த்ர । நைர்ரு'த்யபாகே வ்யாஸதேவாய தேவி நமஸ்கார்யோ வைஷ்ணவஃ ஸர்வதாபி ॥ ௩,௨௪.

பீடத்தின் முன்பும் கீழ்பக்கத்திலும், தென்கிழக்கு மூலையில் வணங்க வேண்டும், பறவைகளின் அரசே. தென்மேற்கு பக்கத்தில், தேவி, வியாசரையும் வைஷ்ணவர்களையும் எப்போதும் வணங்க வேண்டும்.

வாயவ்யகோணே பக்திபூர்வம் ஸுதுர்காம் நமஸ்குர்யாத்பக்திஸம்வர்திதாத்மா । பீடஸ்யோர்த்வம் ஹ்யக்நிகோணேஷு தேவீ தர்மாதிபூதாய நமோ யமாய ॥ ௩,௨௪.

வடமேற்கு மூலையில், பக்தியுடன், மனதை பக்தியில் உறுதி செய்து, சுதுர்கையை வணங்க வேண்டும். பீடத்தின் மேல், தென்கிழக்கு மூலைகளில், தர்மத்தின் அதிபதியான யமனை வணங்க வேண்டும்.

பீடஸ்யோர்த்வம் நைர்ரு'தஸ்யோர்த்வகோணே ஜ்ஞாநாதிபம் ப்ரணமேத்வாயுதேவம் । பீடஸ்யோர்த்வம் வாயுகோணே ச ஸுப்ரூர்வைராக்யாநாமதிபம் சைவ ருத்ரம் ॥ ௩,௨௪.

பீடத்தின் மேல், மேல் தென்மேற்கு மூலையில், ஞானத்தின் அதிபதியான வாயுதேவனை வணங்க வேண்டும். பீடத்தின் மேல், வடமேற்கு மூலையில், வைராக்யத்தின் அதிபதியான ருத்ரனை வணங்க வேண்டும்.

பீடஸ்யோர்த்வம் த்வீஶகோணே ச தேவி ஐஶ்வர்யாணாமதிபம் சேந்த்ரதேவம் । பீடஸ்ய பூர்வே ப்ரணமேந்நைர்ரு'திம் ச அர்யாம்ணாநாமதிபம் சாத்ர தேவி ॥ ௩,௨௪.

பீடத்தின் மேல், வடகிழக்கு மூலையில், தேவி, ஐஸ்வர்யத்தின் அதிபதியான இந்திரனை வணங்க வேண்டும். பீடத்தின் கிழக்கு பக்கத்தில், நிர்ருதியையும், பிதாக்களின் அதிபதியான அர்யமனையும் வணங்க வேண்டும்.

தேவஸ்ய பீடஸ்ய ச தக்ஷிணே ச துர்காம் நமேதுக்ரரூபாபிதாம் ச । பீடஸ்ய கந்யே ப்ரணமேத்பஶ்சிமே வை ஆரோக்யாணா மதிபம் காமதேவம் ॥ ௩,௨௪.

தெய்வத்தின் பீடத்தின் தெற்கு பக்கத்தில், உக்ரரூபா என அழைக்கப்படும் துர்கையை வணங்க வேண்டும். பீடத்தின் மேற்கு பக்கத்தில், ஆரோக்யத்தின் அதிபதியான காமதேவனை வணங்க வேண்டும்.

தேவஸ்ய பீடஸ்யோத்தரே ருத்ரதேவமநைஶ்வர்யாணாமதிபம் ஸம்ஸ்மரேச்ச । பீடஸ்ய மத்யே ப்ரணமேத்வை வராஹம் ஸதா கந்யே பரமம் பூருஷாக்யம் ॥ ௩,௨௪.

தெய்வத்தின் பீடத்தின் வடக்கு பக்கத்தில், செல்வமில்லாதவர்களின் அதிபதியான ருத்ரனை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பீடத்தின் நடுவில் எப்போதும் வராகனை வணங்க வேண்டும்; மூலையில் பரமபுருஷனையும் வணங்க வேண்டும்.