கருடபுராணம்

அத்யைவ பஶ்யாம ஹரேஸ்தவாஸ்யம் கதா வயம் க்ரு'த க்ரு'த்யா பவாமஃ । போஃ கேஶவாத்யைவ பதாரவிந்தம் ஸம்தர்ஶயித்வா ஸுதயாம் குருஷ்வ ॥ ௩,௨௪.

இன்று ஹரியின் முகத்தை நாங்கள் காண வேண்டும்; எப்போது நாங்கள் பூரணமாக நிறைவு பெறுவோம்? ஓ கேசவா, இன்று உன் தாமரை போன்ற பாதங்களை எங்களுக்கு காண்பித்து, உன் பரிபூரண அருளை வழங்கு.

ப்ரஹ்மாணமாஹுஶ்ச புராணமாஹுஃ கஶப்தவாச்யம் ஸர்வலோகேஶமாஹுஃ । ஈஶம் சார்ஹம் ருத்ரமித்யேவ சாஹுஸ்தத்ப்ரேரகம் ஸ்ரு'ஷ்டிஸம்ஹாரகார்யே ॥ ௩,௨௪.

அவரை பிரம்மா என்றும், பழமையானவன் என்றும், 'க' என்ற எழுத்தால் குறிக்கப்படும் உலகங்களின் ஆண்டவன் என்றும், ஈசன் என்றும், ருத்ரன் என்றும் அழைக்கிறார்கள்; படைப்பு, அழிப்பு ஆகியவற்றை நடத்துபவராகவும் கூறுகிறார்கள்.

அதோ ஹரிஃ கேஶவநாமதேயோ போஃ கேஶவேதி ச நர்தயந்தஃ । ஆநந்தவாபீம் ஸம்ஸ்த்ரவந்தோபி ஜக்முர்நாராயணேதி ப்ரவதந்தோ ஹி ஜக்முஃ ॥ ௩,௨௪.

அதனால் ஹரி கேசவன் என்ற பெயரால் அறியப்படுகிறான்; 'ஓ கேசவா' என்று பாடிக்கொண்டு அவர்கள் ஆனந்தக் குளத்திற்குச் சென்றார்கள்; 'நாராயணா' என்று கூறிக்கொண்டு அவர்கள் அடுத்தடுத்து சென்றார்கள்.

அதோ தோஷாஸ்தத்விருத்தா குணாஶ்ச நாராஶ்ச தேஷாமாஶ்ரயத்வாந்முராரிஃ । நாராயணேதி ப்ரவதந்தீஹ லோகே நாராநுபந்தாத்ஸர்வமுக்தாஃ ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௪.

அதனால், பறவைகளின் அரசே, அவருக்கு எதிரான குறைகள், நல்ல பண்புகள், அவரிடம் அடைக்கலம் புகும் உயிர்கள்—all இவை எல்லாம் முராரியுடன் தொடர்புடையவை; இந்த உலகில் 'நாராயணா' என்று கூறுவது இந்த உறவினால், எல்லோரும் அதனால் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

நாராஃ ப்ரோக்தா ஆஶ்ரயத்வாச்ச தேஷாமதோபி நாராயண ஏவ வீந்த்ர । முக்தாஶ்ச யே து ப்ரபதம்நு ஜக்முரண்டோதகம் யஸ்ய கடாக்ஷமாத்ராத் ॥ ௩,௨௪.

அவரிடம் எப்போதும் அடைக்கலம் புகும் உயிர்களுக்கு அவர் நாராயணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார், பறவைகளின் அரசே; விடுதலை பெற்றவர்கள், அவருடைய ஒரு பார்வையால், அந்த பரமபதமான அண்ட ஜலத்திற்குச் சென்றுவிட்டார்கள்.

யதுத்பந்நம் தேந நாராஃ ககேந்த்ர தேஷாம் ஸதாப்யாஶ்ரயத்வாச்ச வீந்த்ர । நாராயணேதி ப்ரவதந்தீஹ லோகே ஹ்யநந்தப்ரஹ்மாண்டவிஸர்ஜகத்வாத் ॥ ௩,௨௪.

பறவைகளின் அரசே, அவரால் உருவாக்கப்பட்ட உயிர்கள் எப்போதும் அவரிடம் அடைக்கலம் பெறுகிறார்கள்; அதனால், இந்த உலகில் அவர் நாராயணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் எண்ணற்ற பிரபஞ்சங்களை உருவாக்குகிறான்.

ஏவம் நந்ரு'துஃ பரிஶம்ஸயந்தோ கோவிந்த நாந்யோ ஹி ந சைவ தர்ஶநம் । கோஶப்தவாச்யாஸ்து ஸமஸ்தவாசோ கோபிஶ்ச ஸர்வைஃ ப்ரதிபாத்யதே யதஃ ॥ ௩,௨௪.

இவ்வாறு அவரைப் புகழ்ந்து, 'கோவிந்தனைப் போல் வேறு யாரும் இல்லை, வேறு எந்த தரிசனமும் இல்லை' என்று கூறி அவர்கள் ஆடினார்கள்; 'கோ' என்ற எழுத்தால் எல்லா சொற்களும் குறிக்கப்படுகின்றன, எல்லாம் மாடுகளால் நிலைபெற்றுள்ளன.

அதோ ஹி கோவிந்த இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ஸதா போ வேதவேத்யேதி ததா ந நந்ரு'துஃ । ஆநந்தபாஷ்பைஶ்ச ஸமந்விதா ஹி ஹரே முராரே தவ தர்ஶநம் ஹி ॥ ௩,௨௪.

அதனால், அவர் எப்போதும் கோவிந்தன் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார், ஓ பிரபு; வேதங்களால் அறியப்படுபவராகவும் அவர் இருக்கிறார்; அவர்கள் ஆனந்த கண்ணீரோடு ஆடினார்கள், முராரி, உன்னைப் பார்த்தபோது.

தேஹி ப்ரபோ வை தவதாஸதாஸாஶ்சதுர்தஶே புவநே ஸர்வதாபி । யதஸ்த்வமேவம் வஸதீதி வாஸுஶ்சாத்ரைவ நித்யம் க்ரீடதே ஸர்வதைவ ॥ ௩,௨௪.

ஓ பிரபு, பதினான்கு உலகங்களிலும் உன் அடியார்கள் எப்போதும் இருக்க அனுமதி தாரும்; ஏனெனில் நீ இங்கு வாசு என்று என்றும் வாழ்ந்து, எப்போதும் இங்கே விளையாடுகிறாய்.

யதோ தேவேத்யேவமாஹுர்மஹாந்தஸ்த்வதோ ஹரிம் வாஸுதேவேதி சாஹுஃ । போ வாஸுதேவேதி நந்ரு'துஃ ஸர்வதைவ போ மாதவேதி நந்ரு'துஶ்சைவ ஸர்வே ॥ ௩,௨௪.

அதனால் பெரியோர் அவனைத் தெய்வம் என்று கூறுகிறார்கள்; ஹரியை 'வாஸுதேவன்' என்றும் அழைக்கிறார்கள். 'ஓ வாஸுதேவா!' என்று அவர்கள் எப்போதும் ஆடினார்கள்; அதுபோல எல்லோரும் 'ஓ மாதவா!' என்று பாடி ஆடினார்கள்.

லக்ஷ்மீபதே சேதி வதந்தி ஸர்வே தநீதி ஶப்தஃ ஸ்வாபிவாசீ யதோ ஹி । அதோப்யார்யா மாதவேதி ப்ருவந்தி லக்ஷ்மீபதே பாஹி ததைவ பக்தாந் ॥ ௩,௨௪.

அனைவரும் அவனை 'லட்சுமியின் நாதன்' என்று அழைக்கிறார்கள்; ஏனெனில் 'செல்வம்' என்ற சொல் உண்மையில் அவனைச் சொல்கிறது. அதனால் அறிஞர்கள் அவனை 'மாதவா' என்று அழைக்கிறார்கள். லட்சுமி நாதா, அதுபோலவே உன் பக்தர்களை காப்பாற்றும்.

தே வை ப்ருவந்தோ நந்ரு'துஶ்ச ஜக்முர்விஷ்ணோ ஸதாஸ்மாந்பரிபாஹி நித்யம் । ஸர்வத்ர யஸ்மாத்விததோஸி தஸ்மாதித்யாதிநாமாநி க்ரு'ணந்த ஏவ । ஜக்முஶ்ச ஸர்வே தத்ரு'ஶுஶ்ச தீர்தம் பக்த்யோபேதாஃ ஶ்ரீநிவாஸம் ஸ்மரந்தஃ ॥ ௩,௨௪.

அவர்கள் இந்தப் பெயர்களைச் சொல்லிக் கொண்டு ஆடி, 'விஷ்ணுவே, எங்களை எப்போதும் காப்பாற்றும்' என்று வேண்டிக்கொண்டார்கள். நீ எங்கும் நிறைந்துள்ளாய் என்பதால், அவர்கள் இப்படிப் பெயர்களை தொடர்ந்து கூறினார்கள். அனைவரும் சென்று, அந்தத் திருத்தலத்தைப் பார்த்து, பக்தியுடன் ஸ்ரீநிவாசனை நினைத்தார்கள்.

கந்யோவாச । கிம் நாமகம் தீர்தமிதம் முநீந்த்ர கிம் கார்யமத்ர ப்ரவதாஸ்மாந்க்ரு'தீஶ । கஸ்மை ப்ரஸந்நோ பகவாஞ்ச்ரீநிவாஸஸ்த்வஸ்மிந்ஸுதீர்தம் வத விஸ்தரேண ॥ ௩,௨௪.

அந்த கன்னி கேட்டாள்: 'முனிவர்களின் தலைவனே, இந்தத் திருத்தலத்தின் பெயர் என்ன? இங்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? ஸ்ரீநிவாசன் யாருக்காக இத்தலத்தில் திருப்தியடைந்தான் என்பதை விரிவாகக் கூறுங்கள்.'

ஜைகீஷவ்ய உவாச । கந்யே ஶ்ரு'ணு த்வம் ஹ்யபவத்ஸுபுத்திமாந்ப்ரஹ்ராதஸம்ஜ்ஞோ ஹரிபக்தவர்யஃ । நிஷ்காமபுத்த்யா து யதா ஜகாம ஶேஷாசலஸ்தம் ஶ்ரீநிவாஸம் ச த்ரஷ்டும் ॥ ௩,௨௪.

ஜைகீஷவ்யர் கூறினார்: 'கன்னியே, கேள். ஹரியின் மிகுந்த ஞானி பக்தர், ப்ரஹ்லாதன் என்ற ஒருவர் இருந்தார். அவர் எந்த விருப்பமுமின்றி, சேஷாசலத்தில் வாழும் ஸ்ரீநிவாசனைப் பார்க்க சென்றார்.'

அஸ்மிம்ஸ்தலே தைத்யகுமாரகாந்ப்ரதி ஹரேஶ்ச தத்த்வம் பரிப்ரு'ஷ்டவாந்ப்ரபுஃ । ந்ரு'ஸிம்ஹரூபம் ஶ்ரீநிவாஸம் பஜஸ்வ ஸுதுர்லபம் மாநுஷம் ஜந்ம கந்யே ॥ ௩,௨௪.

இந்த இடத்தில், அந்தப் பெருமான், தயித்யர்களின் மக்களை நோக்கி ஹரியின் உண்மைத் தன்மையை வினவினார். கன்னியே, நரசிம்ம ரூபத்தில் உள்ள ஸ்ரீநிவாசனை வழிபடு; மனித பிறவி மிகவும் அரிது.

தத்ராபி விஷ்ணோர்ந்ரு'ஹரே ஸுதத்த்வம் ஸுதுர்லபம் ஸுஷ்டு யாத்ரா ததைவ । யஸ்யாம் யாத்ராயாம் யத்ர குத்ராபி தேஶே ஹரேஃ கதா வர்ததே தைத்யவர்யாஃ ॥ ௩,௨௪.

அங்கேயும், விஷ்ணுவின் நரசிம்ம ரூபத்தின் உண்மை அருமை பெற முடியாதது; அந்த யாத்திரையும் அதுபோலவே கடினம். எந்த நாட்டில் அந்த யாத்திரை நடைபெறுகிறதோ, அங்கே ஹரியின் கதைகள் சொல்லப்படுகின்றன, தயித்யர்களில் சிறந்தவரே.

தத்ர ஸ்தலே ஹரிராஸ்தே ஸதைவ யதோ வ்யாப்தஃ ஸர்வதோ வை ந்ரு'ஸிம்ஹஃ । ஏதச்ச்ருத்வா தைத்யகுமாரகாஸ்தே ப்ரஹ்லாதமூசுர்பக்தவர்யம் ஹரேஶ்ச ॥ ௩,௨௪.

அந்த இடத்தில் ஹரி எப்போதும் இருக்கிறார்; நரசிம்மர் எங்கும் நிறைந்திருப்பதால். இதைக் கேட்ட தயித்யர்களின் பிள்ளைகள், ஹரியின் சிறந்த பக்தர் ப்ரஹ்லாதனை நோக்கி பேசினார்கள்.

வ்யாப்தோ ஹரிஶ்சேத்கதமத்ர வை ஸகே ந த்ரு'ஶ்யதே ஜலரூபீ ந்ரு'ஸிம்ஹஃ । ஸ ஏவமுக்தோ தாநவாநாம் ஸுதைஶ்ச துஷ்டாவ விஷ்ணும் பரமாதரேண ॥ ௩,௨௪.

'ஹரி எங்கும் நிறைந்திருப்பதாக இருந்தால், நண்பா, இங்கு நீரில் நரசிம்ம ரூபம் ஏன் தெரியவில்லை?' என்று தயித்யர்களின் பிள்ளைகள் கேட்டபோது, ப்ரஹ்லாதன் மிகுந்த பக்தியுடன் விஷ்ணுவை புகழ்ந்தான்.

தவ ஸ்வரூபம் மம தர்ஶயஸ்வ ஸ்வயோக்யரூபம் தாநவாநாம் ஸுதாநாம் । இதி ஸ்துதஃ ஶ்ரீநிவாஸோ ஹரிஸ்து தஸ்மிந்நந்தர்ஜலரூபம் ஸமாயாத் ॥ ௩,௨௪.

'உன் உண்மை ரூபத்தை எனக்குக் காண்பி; தயித்யர்களின் பிள்ளைகளுக்குப் பொருத்தமான வடிவத்தில்.' என்று புகழப் பெற்றபோது, ஸ்ரீநிவாசன், ஹரி, அங்கே நீருக்குள் ஒரு வடிவத்தில் தோன்றினார்.

அஸ்மிந்ஸ்நாநம் யே ப்ரகுர்வந்தி தீர்தே தேஷாம் ஜ்ஞாநம் பரமம் த்ரு'டம் ஸ்யாத் । அத்ர ஸ்நாநே மாநுஷாணாம் ச தாத புத்திர்ந ஹி ஸ்யாத்கலிகாலே விஶேஷாத் ॥ ௩,௨௪.

இந்தத் திருத்தலத்தில் யார் குளிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு உயர்ந்த நிலையான ஞானம் கிடைக்கும். ஆனால், கலியுகத்தில், மக்கள் இங்கு குளித்தாலும் அந்த ஞானம் கிடைக்காது, அன்புள்ள.

தத்த்வாம் வரம் தைத்யவராய விஷ்ணுரந்தர்ததே ஜலபூர்ணே ஸுகுண்டே । அத்யாப்யாஸ்தே ஜலமத்யே ந்ரு'ஸிம்ஹஃ ப்ரஹ்லாதோபி தைத்யகுமாரகைஃ ஸஹ ॥ ௩,௨௪.

தயித்யர்களில் சிறந்தவருக்குப் வரம் அளித்தவுடன், விஷ்ணு நீரால் நிரம்பிய புனிதக் குளத்தில் மறைந்தார். இன்று கூட, நரசிம்மர் அந்த நீரில் ப்ரஹ்லாதனும் தயித்யர்களின் பிள்ளைகளும் கூடவே இருக்கிறார்கள்.

தஸ்மிந் ஸுதீர்தே பரிதஸ்தத்ரதத்ர ஜயேதி ஶப்தஃ ஶ்ரூயதே சாபராஹ்நே । இதம் தீர்தம் நாரஸிம்ஹாபிதம் ச கந்யேஸ்நாநம் ஹ்யத்ர கார்யம் மநுஷ்யைஃ ॥ ௩,௨௪.

அந்தத் திருத்தலத்தில், பிற்பகலில் சுற்றிலும் 'ஜெயம்!' என்ற ஓசை கேட்கப்படுகிறது. கன்னியே, இந்தத் திருத்தலம் 'நரசிம்ம' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இங்கு மனிதர்கள் கண்டிப்பாகக் குளிக்க வேண்டும்.

ஸ்நாநம் க்ரு'த்வா தத்ர தீர்தே ச ஸம்யக்தீபம் தத்த்வா த்விஜவர்யாய முக்யம் । த்ரஷ்டும் புநஃ ஶ்ரீநிவாஸம் ப்ரஜக்முர்கோவிந்தகோவிந்த இதி ப்ருவந்தஃ ॥ ௩,௨௪.

அந்தத் திருத்தலத்தில் நன்கு குளித்து, சிறந்த பிராமணருக்கு விளக்கு அர்ப்பணித்தபின், அவர்கள் மீண்டும் 'கோவிந்தா, கோவிந்தா' என்று கூறிக்கொண்டே ஸ்ரீநிவாசனைப் பார்க்க சென்றார்கள்.

முக்யப்ராணாதிஷ்டிதம் ஸ்தாநமாப்ய அபாவிஶத்தத்ர தேவீ ஹ்யுவாச । ஜைகீஷவ்யஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய விஷ்ணோஃ கதம் கார்யம் தர்ஶநம் தத்வதஸ்வ ॥ ௩,௨௪.

முக்கிய உயிர் நிலை கொண்ட இடத்தை அடைந்து, தேவியும் உள்ளே சென்றாள்; அப்போது அவள் கூறினாள்: 'ஜைகீஷவ்யா, ஸ்ரீநிவாசன், விஷ்ணுவை எப்படி தரிசிக்கலாம் என்பதைச் சொல்.'

ஜைகீஷவ்யஃ ப்ராஹ ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டசித்தோ ப்ரவீமி தந்த்ரம் ஶ்ரு'ணு கந்யகே த்வம் । ஶ்ருத்வா மத்தஃ குரு ஸர்வம் மயோக்தமாத்யம் த்வாரம் ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய த்ரு'ஷ்ட்வா ॥ ௩,௨௪.

ஜைகீஷவ்யர் ஆனந்தமுடன் கூறினார்: 'கன்னியே, நான் உனக்கு முறையைச் சொல்கிறேன், கேள். என்னிடம் கேட்டதை எல்லாம் நீ செய்ய வேண்டும். முதலில் ஸ்ரீநிவாசனின் வாசலைப் பார்.'

அபராதஸஹஸ்ராணி க்ரியந்தேऽஹர்நிஶம் மயா । தாநி ஸர்வாணி மே தேவ க்ஷமஸ்வ புருஷோத்தம ॥ ௩,௨௪.

ஓ பெருமாளே, நான் பகல் இரவு எண்ணற்ற குற்றங்களைச் செய்கிறேன். அவை அனைத்தையும் நீ மன்னிக்க வேண்டும், உயர்ந்தவரே.

மாநஸாந்வாசிகாந்தோஷாந்காயி காநபி ஸர்வஶஃ । வைஷ்ணவத்வேஷஹேதூந்மே பஸ்மஸாத்குரு மாதவ ॥ ௩,௨௪.

மனதில், வாயில், உடலில் உண்டாகும் எல்லா குற்றங்களையும், வைஷ்ணவர்களுக்கு விரோதமாகும் காரணங்களையும், ஓ மாதவா, நீ தூளாக்கி அழித்துவிடும்.

ஆத்யத்வாரம் ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தேவி ஸம்யக்ஸ்மரேத்விஜயம் வை ஜயம் ச । தக்ஷாத்வரே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தேவி சண்டம் ப்ரசண்டம் ஸம்ஸ்மரேத்ஸம்யகேவ ॥ ௩,௨௪.

தேவி, ஸ்ரீநிவாசரின் முதன்மை வாயிலில், ஒருவர் விஜயனையும் ஜயனையும் மனதில் கொண்டு நினைக்க வேண்டும். தக்ஷயாகத்தில், ஸ்ரீநிவாசரின் சண்டன், ப்ரசண்டன் ஆகிய இருவரையும் கவனமாக நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

பாஶ்சாத்யபாகே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தேவி நந்தம் ஸுநந்தம் ஸம்ஸ்மரேதேவ பக்த்யா । ஸவ்யத்வாரே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய கந்யே ஸ்மரேத்குமுதாக்ஷம் குமுதந்தமேவ ॥ ௩,௨௪.

தேவி, ஸ்ரீநிவாசரின் மேற்கு பக்கத்தில், ஒருவர் பக்தியுடன் நந்தன், சுனந்தன் ஆகியோரை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். இடது வாயிலில், குமுதாக்ஷன், குமுதந்தன் ஆகியோரை நினைக்க வேண்டும்.