கருடபுராணம்

விஶ்வாமித்ரோ ப்ரு'குரௌர்வஶ்ச குத்ஸோ மரீசிரத்ரிஃ புலஹஃ க்ரதுஶ்ச । ஶக்திர்வஸிஷ்டோ ஸௌதமீயோ புலஸ்த்யோ பாரத்வாஜஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய பக்தாஃ ॥ ௩,௨௪.

விசுவாமித்திரர், ப்ருகு, ஔர்வர், குட்ஸர், மரீசி, அத்ரி, புலஹர், கிரது, சக்தி, வசிஷ்டர், ஸௌதமியர், புலஸ்தியர், பாரத்வாஜர் ஆகியோர் ஸ்ரீனிவாசருக்கு பக்தி கொண்டவர்கள்.

மாந்தாதா நஹுஷோம்பரீஷஸகரௌ ராஜா ப்ரு'துர்ஹைஹயோ இக்ஷ்வாகுர்பரதோ யயாதிஸுதலௌ தர்மோ விகுக்ஷிஸ்ததா । உத்தாநஶ்ச பிபீஷணோ தஶரதோ ஹ்யேதே மஹாஜ்ஞாநிநஃ ஶ்ரீமத்வேங்கடநாயகஸ்ய ச குரோர்பக்தாஃ ஸதா ஸம்ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௨௪.

மாந்தாதா, நஹுஷன், அம்பரீஷன், சகரன், அரசன் ப்ரிது, ஹைஹயன், இக்ஷ்வாகு, பரதன், யயாதி, சுதலன், தர்மன், விகுக்ஷி, உத்தானன், விபீஷணன், தசரதன் ஆகிய பெரிய ஞானிகள் எல்லோரும் ஸ்ரீமத் வெங்கடநாயகரும் அவருடைய குருவுக்கும் எப்போதும் பக்தி கொண்டவர்கள் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்கள்.

பாகீரதீ ஸமுத்ரஶ்ச யமுநா ச ஸரஸ்வதீ । கோதாவரீ நர்மதா ச க்ரு'ஷ்ணா பீமரதீ ததா ॥ ௩,௨௪.

பாகீரதி, சமுத்திரம், யமுனை, சரஸ்வதி, கோதாவரி, நர்மதை, கிருஷ்ணை, பீமரதி ஆகிய நதிகள்.

ஸரயூபல்குகாவேரீகண்டகீ கபிலா ஸ்ததா । இத்யேதாஶ்ச ஹரேர்பக்தாஃ ஸம்தி சாத்ரைவ பாமிநி ॥ ௩,௨௪.

சரயு, பல்கு, காவிரி, கண்டகி, கபிலா ஆகியோரும், அழகியவளே, இங்குள்ள ஹரியின் பக்தர்களே.

அபிப்ராயம் தத்ர வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு கந்யே மயா ஸதி । யத்ர ப்ரவர்ததே மார்கே கதா விஷ்ணோர்மஹாத்மநஃ ॥ ௩,௨௪.

அங்கே உள்ள நோக்கத்தை நான் விளக்குகிறேன்; கேள், பெண்ணே! எங்கு விஷ்ணுவின் மகிமை பற்றிய கதை நடைபெறுகிறதோ, அந்த வழியைப் பற்றி சொல்கிறேன்.

வர்தந்தே வைஷ்ணவா யத்ர ஹரிதத்த்வார்தபோதகாஃ । தத்ரைவ பக்தாஃ ஸர்வேபி ஸம்தி விஷ்ணோஸ்ததைவ ச ॥ ௩,௨௪.

எங்கு வைஷ்ணவர்கள் ஹரியின் உண்மை அர்த்தத்தை எடுத்துரைக்கிறார்களோ, அங்கே விஷ்ணுவின் எல்லா பக்தர்களும் இருப்பார்கள்.

யே தேவயாத்ராம் பரமாத்மசிந்தயா குர்வந்தி தே ஹரிபக்தாஶ்ச நாந்யே । யதோ ஹரௌ பரமே வைஷ்ணவாநாம் ஸர்வம் நிஷ்டாமேதி க்ரு'த்யம் ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௪.

யார் பரமாத்மாவை மனதில் வைத்து தெய்வ ஊர்வலங்களை நடத்துகிறார்களோ, அவர்கள் ஹரியின் பக்தர்கள்; மற்றவர்கள் அல்ல. ஏனெனில், ஹரியிலேயே வைஷ்ணவர்களின் எல்லா செயலும் குறிக்கோளும் நிறைவேறுகின்றன, பறவைகளின் அரசே.

ஶேஷாசலம் ஸமாஸாத்ய ஹ்யந்நவஸ்த்ராதிபூஷணம் । யோ ந தத்யாதபக்தஃ ஸ ததஃ கோ நு பரஃ பஶுஃ ॥ ௩,௨௪.

சேஷாசலமலைக்கு வந்து, அங்கே உணவு, உடை, ஆபரணம் கொடுக்காதவர் பக்தியில்லாதவர்; அவரைவிட மிருகம் வேறு யார்?

பக்தா ஹரேஃ ஶ்ரீநிவாஸாசலே ச கங்காதிரூபேண ச தத்ரதத்ர । திஷ்டந்தி ஸேவார்தமுருக்ரமஸ்ய தேஷாம் பூஜா நைவ கார்யா ச தேவி ॥ ௩,௨௪.

ஹரியின் பக்தர்கள், ஸ்ரீனிவாசாசலத்திலும், கங்கை முதலான வடிவங்களிலும், பல இடங்களில் உருக்கிரமனுக்கு சேவை செய்ய நிற்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு பூஜை செய்ய வேண்டியதில்லை, தேவியே.

அபிப்ராயம் தத்ர வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு த்வம் தத்ர ஸ்தலே வஸ்த்ரகந்தாதிதூபைஃ । புராணோக்தா அபி பேதேந பூஜ்யா த்ரு'ஷ்ட்வா ச தாந்வந்தயேத்ப்ராஜ்ஞ ஏவ ॥ ௩,௨௪.

அங்கே உள்ள நோக்கத்தை நான் விளக்குகிறேன்; அந்த இடத்தில் எனது வார்த்தைகளை கேள். உடை, வாசனை, தூபம் முதலியவற்றால், புராணங்களில் கூறப்பட்டவர்களையும், வேறுபாடாகப் போற்றப்பட்டாலும், பார்த்தவுடன் ஞானிகள் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

ஸத்ப்ராஹ்மணாந்வந்தயேத்பாதமூலே ஹஸ்தௌ ச த்வௌ ஸம்புடீக்ரு'த்ய தேவி । ஸாஷ்டாங்கருபம் வந்தநம் சைவ விஷ்ணோஃ குர்யாத்ததா குரவே விஷ்ணுபுத்த்யா ॥ ௩,௨௪.

நல்ல பிராமணர்களை அவர்களது பாதத்தில் இரு கைகளையும் கூப்பி வணங்க வேண்டும், தேவியே. விஷ்ணுவை அஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்து, அதுபோல் குருவையும் விஷ்ணுவாக எண்ணி வணங்க வேண்டும்.

கங்காதீநாம் வந்தநம் கார்யமேவ ஸாஷ்டாங்கம் வை துலஸீநாம் ததைவ । அஶ்வத்தாநாம் நமநம் கார்யமேவ கவாதீநாம் நமநம் மாநஸேந ॥ ௩,௨௪.

கங்கை முதலான புனித நதிகளுக்கும், துளசி செடியுக்கும், அஷ்வத்த மரங்களுக்கும், நாம் முழுமையாக வணங்க வேண்டும்; மாடுகள் போன்ற உயிரினங்களுக்கு மனதிலேயே வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்.

பூஜா ஸதா தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோஃ கார்யா பக்த்யா வைஷ்ணவைரேவ நாந்யைஃ । யே நாமகா ஜ்ஞாநவந்தஃ ஸுபக்தாஃ ஸதைவ கார்யா விஷ்ணுபூஜா ச கந்யே ॥ ௩,௨௪.

தேவாதி தேவனாகிய விஷ்ணுவை பக்தியோடு வழிபட வேண்டும்; அதை வைஷ்ணவர்கள் மட்டுமே செய்ய வேண்டும், மற்றவர்கள் அல்ல. அவருடைய பெயரைச் சுமக்கும், ஞானமும் உண்மையான பக்தியும் உள்ளவர்கள் எப்போதும் விஷ்ணுவை வழிபட வேண்டும், பெண்ணே.

யே நாமகா ஜ்ஞாநவந்தஃ ஸுபக்தாஃ ஸதைவம் கார்யா விஷ்ணுபூஜா ச கந்யே । யேநாமகா விஷ்ணுபக்தாஃ ஸதைவ பூஜா விஷ்ணோர்நைவ கார்யாத்ர தேவி ॥ ௩,௨௪.

அவருடைய பெயரைச் சுமக்கும், ஞானமும் ஆழ்ந்த பக்தியும் உள்ளவர்கள் எப்போதும் விஷ்ணுவை வழிபட வேண்டும், பெண்ணே; விஷ்ணுவின் பக்தி உள்ளவர்கள், அவருடைய பெயரைச் சுமப்பவர்கள், எப்போதும் விஷ்ணுவை வழிபட வேண்டும், தேவி, வேறு யாரும் அல்ல.

மோஹாத்யோ வை பூஜயேத்தேவதேவம் மஹாதர்மாத்யாதி சாந்தம் தமோ வை । ப்ரஹ்மாதிநாமாநி ஹரேர்ஹி தேவீம் விஷ்ணோஃ ஸ்வநாமாநி ததௌ திவௌகஸாம் ॥ ௩,௨௪.

யாராவது அறியாமையால் தேவாதி தேவனை வழிபட்டாலும், பெரிய அநியாய பாதையில் சென்றால், அவர்கள் ஆழ்ந்த இருளில் வீழ்வார்கள்; தேவி, பிரம்மா மற்றும் மற்ற தேவர்கள் எல்லாம் ஹரியிடமிருந்து தங்கள் பெயர்களைப் பெற்றார்கள், விஷ்ணு தன் பெயர்களை வானவர்களுக்கு அளித்தான்.

நாதாத்தீரஃ கேஶவாதீநி கந்யே ஸ்வகம் புரம் ப்ரவிஹாயைவ ராஜா । ஏவம் மயோக்தம் கந்யகே ஸர்வமேததேதத்பரம் ஸம்யகாரோஹணீயம் ॥ ௩,௨௪.

புத்திசாலி ஒருவர் தன் ஊரை விட்டு விட்டு, கேசவனின் பெயர்களை எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது, பெண்ணே; இவ்வாறு நான் எல்லாவற்றையும் விளக்கியுள்ளேன், இதனை முழுமையாக ஏற்று நடத்த வேண்டும்.

கோவிந்த நாராயண மாதவேதி யூயம் மயா ஸர்வமாராதிதவ்யம் । ஸர்வே மிலித்வா புநரேவம் ககேந்த்ர ஸமாருஹந்வைங்கடாத்ரிம் க்ரு'ணந்தஃ ॥ ௩,௨௪.

கோவிந்தா, நாராயணா, மாதவா என்று எனது பெயர்களால் எல்லா விதமாகவும் என்னை நீங்கள் வழிபட வேண்டும்; எல்லோரும் சேர்ந்து, பறவைகளின் அரசே, வைகுண்ட மலைக்கு ஏறி, பாடி புகழ்ந்தார்கள்.

ஹரேர்நாமாந்யத்ர பூர்வம் க்ரு'ணந்தஸ்த்வாஸ்வாதயந்தஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய நாம । த்ரஷ்டும் ஸர்வே ஶ்ரீநிவாஸம் ததைவ குர்வந்தஸ்தே தலஶப்தம் நதந்தஃ ॥ ௩,௨௪.

முன்போல் ஹரியின் பெயர்களைச் சொல்லி, ஸ்ரீனிவாசனின் பெயரை ரசித்து, அனைவரும் ஸ்ரீனிவாசனைப் பார்க்க சென்றார்கள்; அவர்கள் கைகளைத் தட்டிய சப்தம் எழுந்தது.

ரமாஶ்ரயத்வாந்நிதராம் ஸர்வதா சேத்யதோ ஹரிஃ ஶ்ரீநிவாஸாபிதாநஃ । போ ஶ்ரீநிவாஸேதி து நர்தயந்தோ ரோமாஞ்சமாத்ராஸ்தலஶப்தகாரிணஃ ॥ ௩,௨௪.

ரமா எப்போதும் உன்னிடம் அடைக்கலம் புகுவதால், ஹரி ஸ்ரீனிவாசன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; ஓ ஸ்ரீனிவாசா, அவர்கள் ஆடிக்கொண்டே, முடி கூந்தல் எழும்பி, கைதட்டும் சப்தம் எழுந்தது.

அத்யைவ பஶ்யாம ஹரேஸ்தவாஸ்யம் கதா வயம் க்ரு'த க்ரு'த்யா பவாமஃ । போஃ கேஶவாத்யைவ பதாரவிந்தம் ஸம்தர்ஶயித்வா ஸுதயாம் குருஷ்வ ॥ ௩,௨௪.

இன்று ஹரியின் முகத்தை நாங்கள் காண வேண்டும்; எப்போது நாங்கள் பூரணமாக நிறைவு பெறுவோம்? ஓ கேசவா, இன்று உன் தாமரை போன்ற பாதங்களை எங்களுக்கு காண்பித்து, உன் பரிபூரண அருளை வழங்கு.

ப்ரஹ்மாணமாஹுஶ்ச புராணமாஹுஃ கஶப்தவாச்யம் ஸர்வலோகேஶமாஹுஃ । ஈஶம் சார்ஹம் ருத்ரமித்யேவ சாஹுஸ்தத்ப்ரேரகம் ஸ்ரு'ஷ்டிஸம்ஹாரகார்யே ॥ ௩,௨௪.

அவரை பிரம்மா என்றும், பழமையானவன் என்றும், 'க' என்ற எழுத்தால் குறிக்கப்படும் உலகங்களின் ஆண்டவன் என்றும், ஈசன் என்றும், ருத்ரன் என்றும் அழைக்கிறார்கள்; படைப்பு, அழிப்பு ஆகியவற்றை நடத்துபவராகவும் கூறுகிறார்கள்.

அதோ ஹரிஃ கேஶவநாமதேயோ போஃ கேஶவேதி ச நர்தயந்தஃ । ஆநந்தவாபீம் ஸம்ஸ்த்ரவந்தோபி ஜக்முர்நாராயணேதி ப்ரவதந்தோ ஹி ஜக்முஃ ॥ ௩,௨௪.

அதனால் ஹரி கேசவன் என்ற பெயரால் அறியப்படுகிறான்; 'ஓ கேசவா' என்று பாடிக்கொண்டு அவர்கள் ஆனந்தக் குளத்திற்குச் சென்றார்கள்; 'நாராயணா' என்று கூறிக்கொண்டு அவர்கள் அடுத்தடுத்து சென்றார்கள்.

அதோ தோஷாஸ்தத்விருத்தா குணாஶ்ச நாராஶ்ச தேஷாமாஶ்ரயத்வாந்முராரிஃ । நாராயணேதி ப்ரவதந்தீஹ லோகே நாராநுபந்தாத்ஸர்வமுக்தாஃ ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௪.

அதனால், பறவைகளின் அரசே, அவருக்கு எதிரான குறைகள், நல்ல பண்புகள், அவரிடம் அடைக்கலம் புகும் உயிர்கள்—all இவை எல்லாம் முராரியுடன் தொடர்புடையவை; இந்த உலகில் 'நாராயணா' என்று கூறுவது இந்த உறவினால், எல்லோரும் அதனால் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

நாராஃ ப்ரோக்தா ஆஶ்ரயத்வாச்ச தேஷாமதோபி நாராயண ஏவ வீந்த்ர । முக்தாஶ்ச யே து ப்ரபதம்நு ஜக்முரண்டோதகம் யஸ்ய கடாக்ஷமாத்ராத் ॥ ௩,௨௪.

அவரிடம் எப்போதும் அடைக்கலம் புகும் உயிர்களுக்கு அவர் நாராயணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார், பறவைகளின் அரசே; விடுதலை பெற்றவர்கள், அவருடைய ஒரு பார்வையால், அந்த பரமபதமான அண்ட ஜலத்திற்குச் சென்றுவிட்டார்கள்.

யதுத்பந்நம் தேந நாராஃ ககேந்த்ர தேஷாம் ஸதாப்யாஶ்ரயத்வாச்ச வீந்த்ர । நாராயணேதி ப்ரவதந்தீஹ லோகே ஹ்யநந்தப்ரஹ்மாண்டவிஸர்ஜகத்வாத் ॥ ௩,௨௪.

பறவைகளின் அரசே, அவரால் உருவாக்கப்பட்ட உயிர்கள் எப்போதும் அவரிடம் அடைக்கலம் பெறுகிறார்கள்; அதனால், இந்த உலகில் அவர் நாராயணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் எண்ணற்ற பிரபஞ்சங்களை உருவாக்குகிறான்.

ஏவம் நந்ரு'துஃ பரிஶம்ஸயந்தோ கோவிந்த நாந்யோ ஹி ந சைவ தர்ஶநம் । கோஶப்தவாச்யாஸ்து ஸமஸ்தவாசோ கோபிஶ்ச ஸர்வைஃ ப்ரதிபாத்யதே யதஃ ॥ ௩,௨௪.

இவ்வாறு அவரைப் புகழ்ந்து, 'கோவிந்தனைப் போல் வேறு யாரும் இல்லை, வேறு எந்த தரிசனமும் இல்லை' என்று கூறி அவர்கள் ஆடினார்கள்; 'கோ' என்ற எழுத்தால் எல்லா சொற்களும் குறிக்கப்படுகின்றன, எல்லாம் மாடுகளால் நிலைபெற்றுள்ளன.

அதோ ஹி கோவிந்த இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ஸதா போ வேதவேத்யேதி ததா ந நந்ரு'துஃ । ஆநந்தபாஷ்பைஶ்ச ஸமந்விதா ஹி ஹரே முராரே தவ தர்ஶநம் ஹி ॥ ௩,௨௪.

அதனால், அவர் எப்போதும் கோவிந்தன் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார், ஓ பிரபு; வேதங்களால் அறியப்படுபவராகவும் அவர் இருக்கிறார்; அவர்கள் ஆனந்த கண்ணீரோடு ஆடினார்கள், முராரி, உன்னைப் பார்த்தபோது.

தேஹி ப்ரபோ வை தவதாஸதாஸாஶ்சதுர்தஶே புவநே ஸர்வதாபி । யதஸ்த்வமேவம் வஸதீதி வாஸுஶ்சாத்ரைவ நித்யம் க்ரீடதே ஸர்வதைவ ॥ ௩,௨௪.

ஓ பிரபு, பதினான்கு உலகங்களிலும் உன் அடியார்கள் எப்போதும் இருக்க அனுமதி தாரும்; ஏனெனில் நீ இங்கு வாசு என்று என்றும் வாழ்ந்து, எப்போதும் இங்கே விளையாடுகிறாய்.