கருடபுராணம்

ஜைகீஷவ்யாத்குருபாதாத்ஸுபக்த்யா ஸுஶ்ராவ தத்த்வம் வேங்கடாத்ரேஶ்ச ஸர்வம் ॥ ௩,௨௩.

ஜைகீஷவ்யர் எனும் குருவின் பாதத்திலிருந்து, அவள் மிகுந்த பக்தியுடன் வெங்கடாத்ரியின் உண்மை அனைத்தையும் கேட்டாள்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௪ ஜைகீஷவ்ய உவாச । கந்யே ஶ்ரு'ணு த்வம் வேங்கடாக்யாசலஸ்ய ஸ்மேராநநாம் புண்யமாம்ரோஹணேऽஸ்ய । ஶ்ரீகீதாயாஃ படநம் சைவ குர்வந்நாரோஹணம் குருதே ஸர்வலோகஃ ॥ ௩,௨௪.

ஜைகீஷவ்யர் சொன்னார்: மகளே, வெங்கடா எனும் மலையை சிரிப்புடன் ஏறும் புண்ணியத்தை நீ கேள். ஸ்ரீகீதையை ஓதிக்கொண்டே ஏறினால், எல்லா உலகங்களையும் அடையலாம்.

பதேபதே ஶ்ரீநிவாஸஶ்ச தேவஸ்த்வலம் ஹ்யலம் ப்ரீயதே பக்தவர்கஃ । தம் ப்ரீணயந்மோக்ஷமாயாந்தி ஸர்வே ஹரௌ துஷ்டே கிமலப்யம் ச கந்யே ॥ ௩,௨௪.

ஒவ்வொரு படியிலும் ஸ்ரீநிவாசர் பக்தர்களிடம் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைகிறார். அவரை மகிழ்விப்பவர்கள் எல்லோரும் முக்தியை அடைகிறார்கள்; ஹரி திருப்தி அடைந்தால், மகளே, எது கிடைக்காதது?

ஸோபாநதேஶே யஃ புராணம் ஶ்ரு'ணோதி ததா க்ரு'தா ஸர்வதீர்தாதியாத்ரா । ததா திவா ப்ரஸ்துவந்தீஹ மார்கே ஸதா ஹரிம் ஶ்ரீநிவாஸம் குரும் ச ॥ ௩,௨௪.

படிகள் இருக்கும் இடத்தில் யார் புராணம் கேட்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா தீர்த்தயாத்திரையையும் செய்தவர்களாக ஆகிறார்கள். பகலில் இந்த வழியில் ஹரி, ஸ்ரீநிவாசர், குரு ஆகியோரை எப்போதும் போற்றி பாட வேண்டும்.

ஸோபாநாநாம் மஹிமாநம் ச ஶ்ருத்வா ஶாலக்ராமம் ஸ்தாபயித்வா ச தத்ர । நமஸ்க்ரு'த்வா புநரேவாபி ஸா து ஸோபாநாநி த்வாருரோஹாத ஸாத்வீ ॥ ௩,௨௪.

படிகளின் மகிமையை கேட்டதும், அங்கே ஷாலக்ராமத்தை வைத்து, மீண்டும் வணங்கி, அந்த நல்லவள் படிகளை ஏறினாள்.

ஸோபாநாநாம் வீந்த்ர சாரோஹணேந த்வவைஷ்ணவாநாம் ஹரிதோஷோ ந சைவ । தேநைவ தேஷாம் ஸாதநம் பூய ஏவ தமஸ்யந்தே பாதயிதும் ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௪.

பறவைகளின் அரசே, வைஷ்ணவக் கோயில்களின் படிக்கட்டுகளில் ஏறுவது ஹரியை மகிழ்விக்காது. இதனால் அவர்களுக்கு புண்ணியம் கூடும், ஆனால் அதே நேரத்தில், அவர்கள் மீண்டும் ஆழ்ந்த இருளில் விழுந்துவிடுகிறார்கள்.

ஸ்தலேஸ்தலே ஏவமேவாபி கார்யம் ஜைகீஷவ்யம் புநரேவாஹ தேவீ । கந்யோவாச । ஜைகீஷவ்யஃ ஶ்ரீநிவாஸோ ஹரிஸ்து ப்ரஹ்மாதீநாம் த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரீநிவாஸஃ ॥ ௩,௨௪.

ஒவ்வொரு இடத்திலும் இவ்வாறே ஜைகீஷவ்ய வழிபாடு செய்ய வேண்டும் என்று தேவி மீண்டும் கூறினாள். அந்த கன்னி சொன்னாள்: ஜைகீஷவ்யா, ஸ்ரீநிவாச ஹரி பிரமா முதலியவர்களுக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறார்; ஸ்ரீநிவாசர் வெளிப்படையாக இருக்கிறார்.

ஜைகீஷவ்ய க்ரு'பயா த்வம் வதஸ்வ ஜைகீஷவ்யோ ஹ்யேவமுக்தோ ஹரிம் து । உவாச கந்யாம் ஸோமபுத்ரீம் ஸதீம் ச ப்ரஹ்மாதீநாம் த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரீநிவாஸஃ ॥ ௩,௨௪.

ஜைகீஷவ்யா, தயவுசெய்து கூறு என்று கேட்டபோது, ஜைகீஷவ்யர் ஹரியிடம் பேசினார். அந்த கன்னி, சோமனின் மகள், மற்றும் சதீயிடம் அவர் சொன்னது: ஸ்ரீநிவாசர் பிரமா முதலியவர்களுக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறார்.

அநந்தரூபோதிககாந்தகாந்திமாந்ரூத்ராதீநாம் த்ரு'ஶ்யதே வேங்கடேஶஃ । ஸஸூர்யலக்ஷாதிககாந்தகாந்திதோ ருத்ராதீநாம் த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரீநிவாஸஃ ॥ ௩,௨௪.

எண்ணற்ற வடிவங்களை விட அழகு மிக்க வேங்கடேசர், ருத்ரர் முதலியவர்களுக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறார். நூறு ஆயிரம் சூரியர்களை விட அதிக ஒளி கொண்ட ஸ்ரீநிவாசர், ருத்ரர் முதலியவர்களுக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறார்.

ஸஹஸ்ரஸூர்யாதிககாந்திகாந்தஃ ஸவித்யுத்த்வாந்மாநுஷாணாம் ரமேஶஃ । ரு'ஷ்யாதீநாம் த்ரு'ஶ்யதே சந்த்ரவச்ச ஸந்மாநுஷாணாமபரோக்ஷோ ஹரிஸ்து ॥ ௩,௨௪.

ஆயிரம் சூரியர்களை விட பிரகாசமாக, மின்னலைப் போல் ஒளிவீசும் ரமேசர், மனிதர்களுக்கு தெரிகிறார். ஹரி முனிவர்களுக்கு சந்திரனைப் போல் தெரிகிறார், ஆனால் நல்ல மனிதர்களுக்கு அவர் நேரடியாகத் தெரியவில்லை.

நக்ஷத்ரவத்த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரீநிவாஸஃ ஸதா ரு'ஷீணாமபரோக்ஷோ ஹரிஸ்து । ஸ ஸூர்யவத்த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரீநிவாஸஃ ஸம்ஸாரிணாம் வேங்கடேஶஃ ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௪.

ஸ்ரீநிவாசர் எப்போதும் முனிவர்களுக்கு நட்சத்திரத்தைப் போல் தெரிகிறார்; ஹரி அவர்களுக்கு நேரடியாகத் தெரிகிறார். உலக வாழ்வில் சிக்கியவர்களுக்கு ஸ்ரீநிவாசர் சூரியனைப் போல் தெரிகிறார், பறவைகளின் அரசே.

ஸம்தோஹவத்த்ரு'ஶ்யதே வை ப்ரகாஶோ மித்யாவதாம் த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரீநிவாஸஃ । பாஷாணவந்நைல்யரூபப்ரகாஶஃ ஶிலாமாத்ரே த்ரு'ஷ்யதே வை கலௌ ச ॥ ௩,௨௪.

பொய்யான அவதாரங்களுக்குள் ஸ்ரீநிவாசர் ஒளிக்கூட்டமாகத் தெரிகிறார். அவர் உருவம் கல்லைப் போல் பிரகாசிக்கிறது; கலியுகத்தில் அவர் வெறும் கல் உருவமாகவே தெரிகிறார்.

ந்ரு'ணாம் ஸர்வேஷாம் ஶ்ரீநிவாஸோ ஹரிஸ்து கலௌ ஸ்வரூபம் ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய தேவீ । ந மாநுஷாஃ ப்ரவிஜாநந்தி ஸர்வே யதஃ கலௌ தாமஸா ராஜஸாஸ்து ॥ ௩,௨௪.

கலியுகத்தில் எல்லா மனிதர்களுக்கும் ஸ்ரீநிவாச ஹரி இருக்கிறார், தேவி. ஆனால் அவரது உண்மையான வடிவத்தை மனிதர்கள் அறியமாட்டார்கள். ஏனெனில் கலியுகத்தில் அனைவரும் தமஸ் மற்றும் ரஜஸ் குணங்களால் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருப்பார்கள்.

தத்ஸம்கிநஃ ஸாத்த்விகாஃ கேசிதேவ ஹ்யதோ பக்தா துர்லபா வை கலௌ ச । யே த்ரு'ஶ்யந்தே பக்தவத்தே ந பக்தாஃ ஶிஶ்ரோதரயோர்பரணே சைவ ஸக்தாஃ ॥ ௩,௨௪.

அவருடன் இணைந்த சில சாத்த்விகர்கள் மட்டுமே உண்மையான பக்தர்கள்; அதனால் கலியுகத்தில் உண்மையான பக்தர்கள் அரிதாக இருக்கிறார்கள். பக்தர்களைப் போலத் தோன்றுபவர்கள் உண்மையில் இல்லை; அவர்கள் குழந்தைகள் மற்றும் தங்கள் தேவைகளில் மட்டும் பற்றுள்ளவர்கள்.

குர்வந்தி யாத்ராம் ச ததர்தமேவ பக்திஜ்ஞாநம் துர்லபம் வை கலௌ ச । பக்தா யே வை ந விரக்தாஃ ஸதைவ தேஷாம் ஹரேர்தர்ஶநம் துர்லபம் ச ॥ ௩,௨௪.

அவர்கள் யாத்திரை செய்வது தங்களுக்காக மட்டுமே; கலியுகத்தில் பக்தியும் ஞானமும் அரிது. பக்தர்களாக இருந்தாலும் பற்றின்மை இல்லாதவர்களுக்கு ஹரியின் தரிசனம் எப்போதும் கடினம்.

பக்தஸ்வரூபம் தவ வக்ஷ்யே ககேந்த்ர யோ ஜ்ஞாநபூர்ணஃ பரமே ஸ்நிக்த ஏவ । ந ச த்வேஷைர்பந்துரோ பக்தியுக்தஸ்தவ த்வேஷாஞ்ச்ரு'ணு வக்ஷ்யே ச ஸம்யக் ॥ ௩,௨௪.

பறவைகளின் அரசே, பக்தரின் இயல்பை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்: ஞானம் நிறைந்தவர், மிகுந்த பாசம் கொண்டவர், வெறுப்பால் கட்டுப்படாதவர், பக்தியுடன் இருப்பவர். இப்போது வெறுப்பின் இயல்பை நான் தெளிவாகச் சொல்கிறேன், கேள்.

ஜீவாபிதா ஹரிணாப்ராக்ரு'தேந ஸ்வதந்த்ரேண ஹ்யஸ்வதந்த்ரஸ்ய நித்யம் । ஜ்ஞாநாநந்தைஃ பரிபூர்ணே ஹரௌ ச குணைரபூர்ணோ ஹரிரித்யேவ சிந்தா ॥ ௩,௨௪.

ஜீவனென்று அழைக்கப்படும் உயிர் எப்போதும் சார்ந்தவன், ஹரி சுதந்திரமானவர், உலகத்துக்குப் புறம்பானவர். ஹரி ஞானமும் ஆனந்தமும் நிறைந்தவர், ஆனால் ஹரிக்கு குணங்களில் குறைவு உள்ளது என்று நினைப்பது தோன்றுகிறது.

ஶ்ரீப்ரஹ்மருத்ராதிதிவௌகஸாம் ஸதா ததா த்விஜாநாம் ஸம்மாநாயாஶ்ச சிந்தா । விஷ்ணோஃ ஸகாஶாத்ப்ரஹ்மருத்ராதிகாநாம் ஸதாதிக்யாலோசநம் த்வேஷ ஏவ ॥ ௩,௨௪.

பிரமா, ருத்ரர் மற்றும் மற்ற தேவர்கள், அதுபோல் இருமுறை பிறந்தவர்களை மதிக்க வேண்டும் என்று எப்போதும் நினைப்பது உண்டு. விஷ்ணுவின் பார்வையில், பிரமா, ருத்ரர் முதலியோர் மேலானவர்கள் என்று எப்போதும் சிந்திப்பது வெறுப்பு எனப்படுகிறது.

விஷ்ணோர்பத்ரே ஹஸ்தபாதாதிகாநாம் பேதஜ்ஞாநம் த்வேஷமாஹுர்மஹாந்தஃ । அவதாராணா சேதபேதாதிகம் ச ததோச்யதே மரணஸ்யாபி சிந்தா ॥ ௩,௨௪.

விஷ்ணுவின் கைகள், கால்கள் போன்ற உறுப்புகளில் வேறுபாடு காண்பது வெறுப்பு என்று பெரியோர்கள் கூறுகிறார்கள். அதுபோல், அவதாரங்களில் வேறுபாடு காண்பதும், அவருக்கு மரணம் உண்டு என்று நினைப்பதும் வெறுப்பு எனப்படுகிறது.

தத்பக்தாநாம் த்வேஷணம் சாஹுரார்யாஸ்தத்வாக்யாநாம் தூஷணம் த்வேஷ ஏவ । நச த்வேஷைஃ ஸம்யுதா யே ச லோகே கந்யே த்ரு'ஶ்யந்தே ந து பக்தாஃ கதாசித் ॥ ௩,௨௪.

அவரது பக்தர்களை வெறுப்பதும், அவர்களின் வார்த்தைகளை குறை கூறுவதும் வெறுப்பு என்று நல்லோர் கூறுகிறார்கள். உலகத்தில் வெறுப்புடன் இருப்பவர்கள் உண்மையான பக்தர்கள் அல்லர், கன்னியே.

கந்யோவாச । ஜைகீஷவ்ய ப்ரூஹி மே கே ச பக்தா பக்திம் கதம் தர்ஶயாமாஸுரேதே । தேஷாம் ஹரிஃ ஶ்ரீநிவாஸோ மஹாத்மா த்ராதா ஸதா பக்தவர்கே தயாலுஃ ॥ ௩,௨௪.

கன்னி கூறினாள்: ஜைகீஷவ்யா, யார் பக்தர்கள், அவர்கள் எவ்வாறு பக்தியை வெளிப்படுத்துகிறார்கள் என்று எனக்கு கூறு. அவர்களுக்கு ஹரி ஸ்ரீநிவாசர், அந்த மகான், எப்போதும் பாதுகாவலராக இருப்பவர், பக்தர்களுக்கு கருணை செய்யும் ஒருவர்.

ஜைகீஷவ்யஸ்த்வேவமுக்தோ மஹாத்மா உவாச கந்யாம் ஸம்ஸ்மரந் பக்தவர்யஃ । ஜைகீஷவ்ய உவாச । ப்ரஹாதாத்யா ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய பக்தாஃ க்ரு'த்வா ந்ரு'ஸிம்ஹே சோத்தமாம் பக்திமேவ ॥ ௩,௨௪.

இவ்வாறு கேட்டபோது, ஜைகீஷவ்யர் அந்த மகான், சிறந்த பக்தர்களை நினைத்து, கன்னியிடம் சொன்னார்: ப்ரஹ்லாதன் முதலியோர் ஸ்ரீநிவாசருக்கு பக்தர்கள்; அவர்கள் நரசிம்மருக்கு உன்னதமான பக்தியை செய்தார்கள்.

அவாப ஸாம்ராஜ்யமநுத்தமம் ச ஜ்ஞாநம் ந்ரு'ஸிம்ஹாத்ஸமவாப பஶ்சாத் । பராஶரஃ ஶ்ரீநிபாஸஸ்ய பக்தோ பக்திம் க்ரு'த்வா வ்யாஸரூபம் ஹரிம் ச ॥ ௩,௨௪.

அவர் ஒப்பற்ற சாம்ராஜ்யத்தையும், பின்னர் நரசிம்மரிடமிருந்து ஞானத்தையும் பெற்றார். பராசரர் ஸ்ரீநிவாசருக்கு பக்தி செய்து, ஹரி வியாசரூபமாக வெளிப்பட்டார்.

ஸ்துத்வா தேந ஜ்ஞாநதத்த்வம் ஹ்யவாப்ய ஜகாம மோக்ஷம் பக்திஸம்வர்திதாத்மா । யோ நாரதஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய பக்தோ பக்திம் க்ரு'த்வா கர்பவாஸே ஹரௌ ச ॥ ௩,௨௪.

அவரை புகழ்ந்த பிறகு, நாரதர் உண்மையான அறிவை அடைந்து, பக்தியால் வளர்ந்த மனதுடன், மோக்ஷத்தையும் பெற்றார். ஸ்ரீனிவாசருக்கு பக்தி கொண்டவர் ஆன நாரதர், கருவிலேயே ஹரிக்கு பக்தியை மேற்கொண்டார்.

தயா பக்த்யா ப்ரஹ்மபுத்ரத்வமாப ஜ்ஞாநப்ராப்த்யா தேந முக்திம் ஜகாம । யோ ஹ்யம்பரீஷஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய பக்தஃ க்ரு'த்வா பக்திம் பரதேவ ஹரௌ ச ॥ ௩,௨௪.

அந்த பக்தியால் அம்பரீஷர் பிரம்மாவின் மகனாகும் நிலையை அடைந்தார்; அறிவைப் பெற்றதனால் மோக்ஷத்தையும் பெற்றார். ஸ்ரீனிவாசருக்கு பக்தி கொண்ட அம்பரீஷர், பரம தேவன் ஹரிக்கு பக்தியை செய்தார்.

ஜப்த்வா ஜ்ஞாநம் ப்ராப்ய துர்வாஸகஶ்சாப்யவாப மோக்ஷம் தேந ஸம்வர்திதாத்மா । முசுகுந்தோ வை ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய பக்தோ வைராக்யதோ பக்திதார்ட்யம் ச க்ரு'த்வா ॥ ௩,௨௪.

ஜபம் செய்து, துர்வாசர் அறிவை அடைந்து, அதனால் மனம் வளர்ந்து, மோக்ஷத்தையும் பெற்றார். ஸ்ரீனிவாசருக்கு பக்தி கொண்ட முகுகுண்டர், விருப்பம் இல்லாத மனத்தால் பக்தியில் உறுதியை அடைந்தார்.

தத்த்வஜ்ஞாநம் ப்ராப்ய விஷ்ணோர்மஹாத்மா ஹ்யவாப மோக்ஷம் தேந ஸம்வர்திதாத்மா । ஸ புண்டரீகஃ ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய பக்தஃ பித்ராதிஷ்டோ விஷ்ணுபக்திம் ச க்ரு'த்வா ॥ ௩,௨௪.

விஷ்ணுவின் உண்மையான அறிவை அடைந்து, அந்த மகானுபாவன் மனம் வளர்ந்து, மோக்ஷத்தையும் பெற்றார். ஸ்ரீனிவாசருக்கு பக்தி கொண்ட புண்டரீகர், தந்தை முதலானோரால் உத்தரவிடப்பட்டபடி, விஷ்ணுவுக்கு பக்தி செய்தார்.

ஹரிப்ராஸாதாஜ்ஜ்ஞாநமநுத்தமம் சாப்யவாப மோக்ஷம் பக்திஸம்வர்திதாத்மா । ப்ரஹ்மா ச வாயுஶ்ச ஸரஸ்வதீ ச ஜ்ஞாதவ்யாஃ ஸர்வே ரு'ஜுயோகிநஶ்ச ॥ ௩,௨௪.

ஹரியின் அருளால், அவர்கள் உயர்ந்த அறிவையும், பக்தியால் வளர்ந்த மனத்துடன் மோக்ஷத்தையும் பெற்றார்கள். பிரம்மா, வாயு, சரஸ்வதி மற்றும் எல்லா நேர்மையான யோகிகளும் இப்படியே அறியப்பட வேண்டும்.

அச்சிந்நபக்தாஶ்ச ஸதா முராரேர்ந காம்யரக்தாஃ ஶுத்தரூபா ஹி தே ச । கிரீஶநாகேஶககேஶஸம்ஜ்ஞா தேவாஃ ஶுக்ராரௌ குருசந்த்ரேந்துஸூர்யாஃ ॥ ௩,௨௪.

எப்போதும் முராரிக்கு பக்தியில் நிலைத்திருப்பவர்கள், ஆசைகளில் பற்றில்லாதவர்கள், தூய்மையானவர்கள். கிரீஷன், நாகேஷன், காகேஷன், சுக்கிரன், பௌத்தன், குரு, சந்திரன், இந்து, சூரியன் என அழைக்கப்படும் தேவர்கள் இவர்கள்.