கருடபுராணம்

விநா தயாம் தீர்தயாத்ரா ககேந்த்ரவ்யர்தேத்யேவம் வீந்த்ர சாஹுர்மஹாந்தஃ । திவா ராத்ரௌ யே ந ஶ்ரு'ண்வந்தி திவ்யாம் ஹரேஃ கதாம் தீர்தமார்கே ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௩.

கருணை இல்லாமல் யாத்திரை செய்தால் அது வீணாகும், பறவைகளின் அரசே; இதையே பெரியோர்கள் கூறுகிறார்கள். யாத்திரை வழியில் பகலில் அல்லது இரவில் ஹரியின் தெய்வீகக் கதைகளை கேட்காதவர்கள்—

வ்யர்தம்வ்யர்தம் தஸ்ய சாஹுர்கதம் வை அஶ்வாதீநாம் வாஹநாநாம் ச வித்தி । அஶ்வாதீநாமபராதம் வதஸ்வ கங்காதீநாம் தர்ஶநாத்பாபநாஶஃ ॥ ௩,௨௩.

அவர்களின் பயணம் முற்றிலும் வீணாகும் என்று கூறப்படுகிறது; குதிரை போன்ற வாகனங்களில் செல்லும் அவர்களுக்கும் இதையே அறிந்து கொள். குதிரை முதலியவற்றின் குற்றத்தைச் சொல்; கங்கை போன்ற புனித நதிகளைப் பார்த்தால் பாவம் நீங்கும்.

க்ஷேத்ரஸ்தவிஷ்ணோர்தர்ஶநாத்பாபநாஶோ மார்ஜாரஸ்யாப்யபராதம் வதஸ்வ । க்ஷேத்ரஸ்தவிஷ்ணோஃ பூஜநாத்பாபநாஶஃ பூஜாவதாமபராதம் வதஸ்வ ॥ ௩,௨௩.

புனிதத் தலத்தில் விஷ்ணுவை தரிசித்தால் பாவம் நீங்கும்; பூனையின் குற்றத்தையும் கூறு. புனிதத் தலத்தில் விஷ்ணுவை வழிபட்டால் பாவம் நீங்கும்; வழிபாடு செய்பவர்களின் குற்றத்தையும் கூறு.

ஜபாதீநாம் குர்வதாம் பாபநாஶோ விஷ்ணோர்த்யாநாத்ஸத்ய ஏவாகநாஶஃ । அநுஸம்தாநாத்ரஹிதம் ஸர்வமேவ க்ரு'தம் வ்யர்தமேவேதி சாஹுஃ ॥ ௩,௨௩.

ஜபம் போன்ற தவங்கள் செய்தால் பாவம் நீங்கும்; விஷ்ணுவை தியானித்தால் உடனே பாவம் அகலும். உரிய மனக்குவிப்பு இல்லாமல் செய்யும் எல்லாச் செயல்களும் வீணாகும் என்று கூறுகிறார்கள்.

அதோ ஹரேஃ பாபவிநாஶிநீம் கதாம் ஶ்ருத்வா விஷ்ணோர்பக்திமாந்ஸ்யாத்ககேந்த்ர । த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிபாதாங்கிதம் ச ஸ்ம்ரு'த்வாஸ்ம்ரு'த்வா பக்திமாந்ஸ்யாத்ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௩.

அதனால், ஹரியின் பாவத்தை நீக்கும் கதைகளை கேட்டால் ஒருவர் விஷ்ணுவுக்கு பக்தியுடன் இருப்பார், பறவைகளின் அரசே. ஹரியின் பாதச் சின்னங்களை பார்த்தாலும், பார்க்காவிட்டாலும், நினைத்தாலும், நினைக்காவிட்டாலும் பக்தி ஏற்படும், பறவைகளின் அரசே.

பித்ரா ஸாகம் கந்யகா ஸாபி வீந்த்ர ஶேஷாசலஸ்தம் ஶ்ரீநிவாஸம் ச த்ரஷ்டும் । ஜகாம ஸா மார்கமத்யே ஹரிம் ச ஸா சிந்தயாமாஸ ரமாபதிம் ச ॥ ௩,௨௩.

தந்தையுடன் அந்த கன்னிகையும், பறவைகளின் இந்திரா, சேஷாசலத்தில் உறையும் ஸ்ரீனிவாசனை தரிசிக்கச் சென்றாள். வழியில் ஹரியையும், லட்சுமியின் நாதனையும் மனதில் நினைத்தாள்.

கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய வக்ஷஃ ஶ்ரீவத்ஸரத்நைர்பூஷிதம் விஸ்த்ரு'தம் ச । கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய துந்தம் வலித்ரயேணாங்கிதம் ஸும்தரம் ச ॥ ௩,௨௩.

‘எப்போது நான் ஸ்ரீனிவாசனின் விசாலமான மார்பில் ஸ்ரீவத்ஸம், ரத்தினங்கள் அலங்கரித்ததைப் பார்ப்பேன்? எப்போது நான் ஸ்ரீனிவாசனின் அழகான வயிற்றில் மூன்று மடல்கள் பதிந்திருப்பதைப் பார்ப்பேன்?’

கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய கண்டம் மஹர்லோகஸ்யாஶ்ரயம் கம்புதுல்யம் । கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய நாபிம் ஸதாந்தரிக்ஷஸ்யாஶ்ரயம் வை ஸுபூர்ணம் ॥ ௩,௨௩.

எப்போது நான் ஸ்ரீநிவாசரின் கழுத்தை, மஹர்லோகத்தின் ஆதரவாக, மேகத்தைப் போல் இருண்டதாகப் பார்க்கப்போகிறேன்? எப்போது நான் ஸ்ரீநிவாசரின் நாபியை, எப்போதும் வானுலகத்தின் ஆதரவாக, முழுமையாக நிறைந்ததாகப் பார்க்கப்போகிறேன்?

கதா த்ரக்ஷ்யே வதநம் வை முராரேர்ஜநலோகஸ்யாஶ்ரயம் ஸர்வதைவ ॥ ௩,௨௩.

எப்போது நான் முரரியின் முகத்தை, எப்போதும் ஜனலோகத்தின் ஆதரவாக இருப்பதைப் பார்க்கப்போகிறேன்?

ஶிரஃ கதா ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய த்ரக்ஷ்யே ஸத்யஸ்ய லோகஸ்யாஶ்ரயம் ஸர்வதைவ । கடிம் கதா ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய த்ரக்ஷ்யே பூர்லோகஸ்யாஶ்ரயம் ஸர்வதைவ ॥ ௩,௨௩.

எப்போது நான் ஸ்ரீநிவாசரின் தலையை, எப்போதும் சத்தியலோகத்தின் ஆதரவாக இருப்பதைப் பார்க்கப்போகிறேன்? எப்போது நான் ஸ்ரீநிவாசரின் இடுப்பை, எப்போதும் பூலோகத்தின் ஆதரவாக இருப்பதைப் பார்க்கப்போகிறேன்?

கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய சோரு தலாதலஸ்யாஶ்ரயம் ஸர்வதைவ । கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய ஜாநு ஸுகோமலம் ஸுதலஸ்யாஶ்ரயம் ச ॥ ௩,௨௩.

எப்போது நான் ஸ்ரீநிவாசரின் தொடைகளை, எப்போதும் தலாதலத்தின் ஆதரவாக இருப்பதைப் பார்க்கப்போகிறேன்? எப்போது நான் ஸ்ரீநிவாசரின் மென்மையான முழங்கால்களை, சுதலத்தின் ஆதரவாக இருப்பதைப் பார்க்கப்போகிறேன்?

கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய ஜங்கே ரஸாதலஸ்யாஶ்ரயேஃ ஸர்வதைவ । கதா த்ரக்ஷ்யே பாததலம் ஹரேஶ்ச பாதாலலோகஸ்யாஶ்ரயம் ஸர்வதைவ ॥ ௩,௨௩.

எப்போது நான் ஸ்ரீநிவாசரின் கால்சதிகளை, எப்போதும் ரசாதலத்தின் ஆதரவாக இருப்பதைப் பார்க்கப்போகிறேன்? எப்போது நான் ஹரியின் பாதத்தின் தளத்தை, எப்போதும் பாதாளலோகத்தின் ஆதரவாக இருப்பதைப் பார்க்கப்போகிறேன்?

இத்தம் மார்கே சிந்தயந்தீ ச தேவீ ஶேஷாசலே ஶேஷதேவம் ததர்ஶ । பணைஃ ஸஹஸ்ரைஃ ஸுவிராஜமாநம் நாநாத்ருமைர்வாநரைர்வாநரீபிஃ ॥ ௩,௨௩.

இவ்வாறு பாதையில் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தபோது, தேவியார் சேஷாசலத்தில் சேஷதேவரை, ஆயிரம் நாகமுடிகளுடன் பிரகாசமாக, பல மரங்கள், குரங்குகள், குரங்கியர்களால் சூழப்பட்டு இருப்பதைப் பார்த்தாள்.

அநந்த ஜந்மார்ஜிதபுண்யஸம்சயாந்மயாத்ய த்ரு'ஷ்டஃ பரமாசலோ ஹி । தத்தர்ஶநாத்வாஷ்பகலாகுலேக்ஷணா ஸத்யஃ ஸமுத்தாய நநாம மூர்த்நா ॥ ௩,௨௩.

எண்ணற்ற பிறவிகளில் சேர்த்த புண்ணியத்தின் பலனாக இன்று நான் இந்த பரமமலையைப் பார்த்தேன். அந்த தரிசனத்தில், கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பி, உடனே எழுந்து தலைவணங்கினாள்.

முகம் ச த்ரு'ஷ்ட்வா நமநம் ச கார்யம் ப்ரு'ஷ்டாதிபாகே நமநம் ந கார்யம் । ஸாபி த்விஷட்கம் நமநம் ச சக்ரே ஶாலக்ராமம் ஸ்தாபயித்வா புரோऽஸ்ய ॥ ௩,௨௩.

முகத்தைப் பார்த்தபின் தான் வணங்க வேண்டும்; பின்புறம் அல்லது வேறு பகுதிகளுக்கு வணங்குவது சரியல்ல. அவள் ஷாலக்ராமத்தை முன்பில் வைத்து, ஆறுமுறை இருமடங்கு வணங்கினாள்.

இத்தம் கார்யம் வைஷ்ணவைஃ பர்வதஸ்ய த்வம் வைஷ்ணவைர்விபரீதம் ச கார்யம் । மத்வாந்தஃஸ்தஃ பர்வதாக்ரேஸ்தி நித்யம் ரமாப்ரஹ்மாத்யைஃ பூஜிதஃ ஶ்ரீநிவாஸஃ ॥ ௩,௨௩.

இந்த மலையில் வைஷ்ணவர்கள் செய்யும் முறையையே நீயும் பின்பற்ற வேண்டும்; வைஷ்ணவர்களுக்கு எதிராக நடக்கக்கூடாது. இந்த மலையின் உச்சியில் ஸ்ரீநிவாசர் எப்போதும் உள்ளார்; ரமா, பிரம்மா மற்றும் பிறர் அவரை வழிபடுகின்றனர்.

ஸுஸத்தமம் பரமம் ஶ்ரீநிவாஸம் த்ரக்ஷ்யேऽதாஹம் ஹ்யாருருக்ஷேऽசலஞ்ச । இத்யேவமுக்த்வா கபிலாக்யதீர்தே ஸ்தாநம் சக்ரே ஸா ஸ்வபித்ரா ஸஹைவ ॥ ௩,௨௩.

நான் அந்த பரம தூய, உயர்ந்த ஸ்ரீநிவாசரைப் பார்க்கப்போகிறேன்; இப்போது இந்த மலையை ஏறப்போகிறேன். இவ்வாறு கூறி, கபிலா எனும் தீர்த்தத்தில் தன் தந்தையுடன் தங்கினார்.

அத்ரைவாஸ்தே ஶ்ரீநிவாஸோ ஹரிஸ்து த்ரவ்யேண ரூபேண ந சாந்யதேதி । ஆதௌ ஸ்நாத்வா முண்டநம் தத்ர க்ரு'த்வா தீர்தஶ்ராத்தம் காரயித்வா ஸுதீர்தே ॥ ௩,௨௩.

இங்கே ஸ்ரீநிவாசர், ஹரி, பொருளாகவும் உருவாகவும் உறைகிறார்; வேறு எந்த விதத்திலும் இல்லை. முதலில் அங்கே குளித்து, தலையை முடித்துவிட்டு, தீர்த்தத்தில் பித்ரு கர்மா செய்தாள்.

கோபூஹிரண்யாதிஸமஸ்ததாநம் தத்த்வா ஶைலம் சாருரோஹாத ஸாத்வீ । ஶாலக்ராமம் ஸ்தாபயித்வா ஸ சாக்ரே புநஃ ப்ரணாமம் ஸாபி சக்ரே ஸுபக்த்யா ॥ ௩,௨௩.

பசு, நிலம், பொன் முதலிய அனைத்தும் தானம் செய்து, பிறகு அந்த நல்லவள் மலையை ஏறினாள். ஷாலக்ராமத்தை முன்பில் வைத்து, மீண்டும் மிகுந்த பக்தியுடன் வணங்கினாள்.

ஸோபாநாநாம் ஶதபர்யந்தமேவமாருஹ்ய ஸா ஹ்யுபவிஷ்டா து தத்ர । ஶுஶ்ராவ ஸா பாகவதம் புராணம் ஶுஶ்ராவ வை வேங்கடாத்ரேஃ ப்ரஶம்ஸாம் ॥ ௩,௨௩.

இவ்வாறு நூறு படிகள் ஏறி, அங்கே அமர்ந்தாள். பாகவத புராணத்தை கேட்டாள்; வெங்கடாத்ரியின் மகிமையையும் கேட்டாள்.

ஜைகீஷவ்யாத்குருபாதாத்ஸுபக்த்யா ஸுஶ்ராவ தத்த்வம் வேங்கடாத்ரேஶ்ச ஸர்வம் ॥ ௩,௨௩.

ஜைகீஷவ்யர் எனும் குருவின் பாதத்திலிருந்து, அவள் மிகுந்த பக்தியுடன் வெங்கடாத்ரியின் உண்மை அனைத்தையும் கேட்டாள்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௪ ஜைகீஷவ்ய உவாச । கந்யே ஶ்ரு'ணு த்வம் வேங்கடாக்யாசலஸ்ய ஸ்மேராநநாம் புண்யமாம்ரோஹணேऽஸ்ய । ஶ்ரீகீதாயாஃ படநம் சைவ குர்வந்நாரோஹணம் குருதே ஸர்வலோகஃ ॥ ௩,௨௪.

ஜைகீஷவ்யர் சொன்னார்: மகளே, வெங்கடா எனும் மலையை சிரிப்புடன் ஏறும் புண்ணியத்தை நீ கேள். ஸ்ரீகீதையை ஓதிக்கொண்டே ஏறினால், எல்லா உலகங்களையும் அடையலாம்.

பதேபதே ஶ்ரீநிவாஸஶ்ச தேவஸ்த்வலம் ஹ்யலம் ப்ரீயதே பக்தவர்கஃ । தம் ப்ரீணயந்மோக்ஷமாயாந்தி ஸர்வே ஹரௌ துஷ்டே கிமலப்யம் ச கந்யே ॥ ௩,௨௪.

ஒவ்வொரு படியிலும் ஸ்ரீநிவாசர் பக்தர்களிடம் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைகிறார். அவரை மகிழ்விப்பவர்கள் எல்லோரும் முக்தியை அடைகிறார்கள்; ஹரி திருப்தி அடைந்தால், மகளே, எது கிடைக்காதது?

ஸோபாநதேஶே யஃ புராணம் ஶ்ரு'ணோதி ததா க்ரு'தா ஸர்வதீர்தாதியாத்ரா । ததா திவா ப்ரஸ்துவந்தீஹ மார்கே ஸதா ஹரிம் ஶ்ரீநிவாஸம் குரும் ச ॥ ௩,௨௪.

படிகள் இருக்கும் இடத்தில் யார் புராணம் கேட்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா தீர்த்தயாத்திரையையும் செய்தவர்களாக ஆகிறார்கள். பகலில் இந்த வழியில் ஹரி, ஸ்ரீநிவாசர், குரு ஆகியோரை எப்போதும் போற்றி பாட வேண்டும்.

ஸோபாநாநாம் மஹிமாநம் ச ஶ்ருத்வா ஶாலக்ராமம் ஸ்தாபயித்வா ச தத்ர । நமஸ்க்ரு'த்வா புநரேவாபி ஸா து ஸோபாநாநி த்வாருரோஹாத ஸாத்வீ ॥ ௩,௨௪.

படிகளின் மகிமையை கேட்டதும், அங்கே ஷாலக்ராமத்தை வைத்து, மீண்டும் வணங்கி, அந்த நல்லவள் படிகளை ஏறினாள்.

ஸோபாநாநாம் வீந்த்ர சாரோஹணேந த்வவைஷ்ணவாநாம் ஹரிதோஷோ ந சைவ । தேநைவ தேஷாம் ஸாதநம் பூய ஏவ தமஸ்யந்தே பாதயிதும் ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௪.

பறவைகளின் அரசே, வைஷ்ணவக் கோயில்களின் படிக்கட்டுகளில் ஏறுவது ஹரியை மகிழ்விக்காது. இதனால் அவர்களுக்கு புண்ணியம் கூடும், ஆனால் அதே நேரத்தில், அவர்கள் மீண்டும் ஆழ்ந்த இருளில் விழுந்துவிடுகிறார்கள்.

ஸ்தலேஸ்தலே ஏவமேவாபி கார்யம் ஜைகீஷவ்யம் புநரேவாஹ தேவீ । கந்யோவாச । ஜைகீஷவ்யஃ ஶ்ரீநிவாஸோ ஹரிஸ்து ப்ரஹ்மாதீநாம் த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரீநிவாஸஃ ॥ ௩,௨௪.

ஒவ்வொரு இடத்திலும் இவ்வாறே ஜைகீஷவ்ய வழிபாடு செய்ய வேண்டும் என்று தேவி மீண்டும் கூறினாள். அந்த கன்னி சொன்னாள்: ஜைகீஷவ்யா, ஸ்ரீநிவாச ஹரி பிரமா முதலியவர்களுக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறார்; ஸ்ரீநிவாசர் வெளிப்படையாக இருக்கிறார்.

ஜைகீஷவ்ய க்ரு'பயா த்வம் வதஸ்வ ஜைகீஷவ்யோ ஹ்யேவமுக்தோ ஹரிம் து । உவாச கந்யாம் ஸோமபுத்ரீம் ஸதீம் ச ப்ரஹ்மாதீநாம் த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரீநிவாஸஃ ॥ ௩,௨௪.

ஜைகீஷவ்யா, தயவுசெய்து கூறு என்று கேட்டபோது, ஜைகீஷவ்யர் ஹரியிடம் பேசினார். அந்த கன்னி, சோமனின் மகள், மற்றும் சதீயிடம் அவர் சொன்னது: ஸ்ரீநிவாசர் பிரமா முதலியவர்களுக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறார்.

அநந்தரூபோதிககாந்தகாந்திமாந்ரூத்ராதீநாம் த்ரு'ஶ்யதே வேங்கடேஶஃ । ஸஸூர்யலக்ஷாதிககாந்தகாந்திதோ ருத்ராதீநாம் த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரீநிவாஸஃ ॥ ௩,௨௪.

எண்ணற்ற வடிவங்களை விட அழகு மிக்க வேங்கடேசர், ருத்ரர் முதலியவர்களுக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறார். நூறு ஆயிரம் சூரியர்களை விட அதிக ஒளி கொண்ட ஸ்ரீநிவாசர், ருத்ரர் முதலியவர்களுக்கு தெளிவாகத் தெரிகிறார்.