கருடபுராணம்

பித்ரா ஸாகம் ஸா து கந்யா ககேந்த்ர வைராக்யயுக்தா ஶ்ரவணாத்ஸம்பபூவ । கேஶம் ச மித்ரம் த்விரதாதிகம் ச அநர்க்யரத்நாநி க்ரு'ஹாதிகம் ச ॥ ௩,௨௩.

தந்தையுடன் இருந்த அந்த பெண், பறவைகளின் அரசே, கேட்பதின் மூலம் வைராக்கியம் பெற்றாள்; முடி, நண்பர்கள், யானைகள், விலைமதிப்பில்லாத ரத்தினங்கள், வீடுகள் ஆகிய அனைத்தையும்—

ஸர்வம் ஹ்யேதந்நஶ்வரம் சைவ மேநே மமாதீநம் ஹரிணா வை க்ரு'தம் ச । யேநைவ தத்தம் புத்ரமித்ராதிகம் ச தேநா ஹ்ரு'தம் வேதநாம் நைவ சக்ரே ॥ ௩,௨௩.

இவை எல்லாம் நிலையற்றவை, எனக்குச் சொந்தமானவை, ஹரியால் தரப்பட்டவை என்று நினைத்தாள்; அவர் தந்தது—மக்கள், நண்பர்கள் முதலியன—அவரால் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டாலும், அவள் கவலைப்படவில்லை.

அத்யைவ விஷ்ணுஃ பரமோ தயாலுஃ தயாம் மயி க்ரு'தவாம்ஸ்தேந ஸுஷ்டு । பித்ரா ஸாகம் கந்யகா ஸா து வீந்த்ர ஸதாத்மநி ஹ்யமலே வாஸுதேவே ॥ ௩,௨௩.

இன்றும், பரமகருணை உள்ள விஷ்ணு என்மீது பெரிய தயை செய்துள்ளார்; தந்தையுடன் அந்த பெண், வீந்திரா, எப்போதும் தூய்மையான ஆத்மாவான வாசுதேவனில் தங்கியிருந்தாள்.

ஏகாந்தத்வம் ஸுஷ்டு பக்த்யா கதா ஸா யத்ரு'ச்சயா ஸோபபந்நேந தேவீ । அகல்பயந்த்யாத்மநோ வீந்த்ர வ்ரு'த்திம் சகார யத்ஸாவதிராதம் ப்ரதைவ ॥ ௩,௨௩.

அவள் முழுமையான பக்தியுடன் ஒருமனதாக இருந்தாள், வீந்திரா; தன் விருப்பப்படி, அந்த தேவியால் அமைக்கப்பட்ட வாழ்க்கை முறையே முதன்மையான எடுத்துக்காட்டாக அமைந்தது.

ஸா வை வித்தம் விஷ்ணுபாதாரவிந்தே துஃ கார்ணவாத்தராகே ஸம்சகார । வாகீந்த்ரித்ரியம் கக ஸம்யக்சகார ஹரேர்குணாநாம் வர்ணநே வா ஸதைவ ॥ ௩,௨௩.

அவள் தன் செல்வத்தை விஷ்ணுவின் தாமரைக் கால்களில் அர்ப்பணித்து, துயரக் கடலை கடக்க ஒரு துடுப்பாக வைத்தாள்; பறவைகளின் அரசே, அவள் தன் பேச்சும், அறிவும் எப்போதும் ஹரியின் குணங்களைப் புகழ்வதற்காக பயன்படுத்தினாள்.

ஹஸ்தௌ ச விஷ்ணோர்க்ரு'ஹஸம்மார்ஜநாதௌ சகார தேவீ காத்ரமலாபஹாரம் । ஶ்ரோத்ரம் ச சக்ரே ஹரிஸத்கதோதயே மோக்ஷாதிமார்கே ஹ்யம்ரு'தோபமே ச ॥ ௩,௨௩.

அவள் தன் கைகளை விஷ்ணுவின் இல்லம் சுத்தம் செய்வதற்கும், அவரது உடலைக் கழுவுவதற்கும் பயன்படுத்தினாள்; காதுகளை ஹரியின் புனிதக் கதைகள் கேட்பதற்கும், மோட்சம் போன்ற அமுதுபோன்ற பாதையில் செல்கைக்கும் அர்ப்பணித்தாள்.

நேத்ரம் ச சக்ரே ப்ரதிமாதிதர்ஶநே அநாதிகாலீநமலாபஹரிணீ । ஸத்வைஷ்ணவாநாம் ஸ்பர்ஶநே சைவ ஸம்கே நிர்மால்யகந்தாநுவிலேபநே த்வக் ॥ ௩,௨௩.

அவள் கண்களை விஷ்ணுவின் உருவங்களையும் படிமங்களையும் காண பயன்படுத்தினாள்; அவை பழைய பாவங்களை நீக்கும்; நல்ல வைஷ்ணவர்களைத் தொடுவதிலும், அவர்கள் அர்ப்பணித்த மாலையின் வாசனையைத் தன் தேகத்தில் பூசுவதிலும் தன் தோலைப் பயன்படுத்தினாள்.

க்ரார்ணேத்ரியம் ஸா ஹரிபாதஸாரே சகார ஸம்ஸாரவிமுக்திதே ச । ஜிஹ்வேந்த்ரியம் ஹரிநைவேத்யஶேஷே ஶ்ரீமத்துலஸ்யாதிவிமிஶ்ரிதே ச ॥ ௩,௨௩.

அவள் மூக்கை ஹரியின் பாத வாசனைக்கு அர்ப்பணித்தாள்; அது வாழ்க்கை பந்தத்திலிருந்து விடுவிக்கிறது; அவள் நாவை ஹரியின் பிரசாதம், தூய துளசி முதலியவற்றுடன் கலந்து சுவைப்பதற்காக பயன்படுத்தினாள்.

பாதௌ ஹரேஃ க்ஷேத்ரபதாநுஸர்பணே ஶிரோ ஹ்ரு'ஷீகேஶபதாபிவந்தநே । காமம் ஹ்ரு'தாஸ்யே து ஹரிதாஸ்யகாம்யா ததோத்தமஶ்லோகஜநாஶ்சரந்தி ॥ ௩,௨௩.

அவள் கால்களை ஹரியின் திருக்கோயில்கள் செல்லும் பாதையில் நடக்க பயன்படுத்தினாள்; தலையை ஹரீஷிகேஷனின் பாதங்களில் வணங்க பயன்படுத்தினாள்; மனமும் வாயும் ஹரிக்கு தாசியாக இருப்பதற்கான ஆசையில் அர்ப்பணித்தாள்; அதுபோல் சிறந்த பக்தர்களும் நடக்கின்றார்கள்.

நிஷ்காமரூபே ச மதிம் சகார வாகிந்த்ரியம் ஸ்தவநம் ஸ்வீசகார । ஏவம் ஸதா கார்யஸமூஹமாத்மநா ஸமர்பயித்வா பரமேஶபாதயோஃ ॥ ௩,௨௩.

அவள் மனதை ஆசை இல்லாமல் நிலைநிறுத்தி, தன் பேச்சும் உணர்ச்சிகளும் எல்லாம் இறைவனைப் புகழ்வதற்கே பயன்படுத்தினாள். இவ்வாறு, அவள் எல்லா செயல்களையும் எப்போதும் பரம ஈசனின் திருவடிகளுக்கு அர்ப்பணித்தாள்.

தீர்தாடநார்தம் து ஜகாம பித்ரா ஸாகம் ஹரேஃ ப்ரீணநாத்யர்தமேவ । ஆராதயித்வா ப்ராஹ்மணாந்விஷ்ணுபக்தாநாதௌ க்ரு'ஹே வஸ்த்ரஸம்பூஷணாத்யைஃ ॥ ௩,௨௩.

புனிதத் தலங்களுக்கு யாத்திரை செய்ய, அவள் தந்தையுடன் ஒன்றாக ஹரியை மகிழ்விக்கவே சென்றாள். முதலில், தன் வீட்டில் விஷ்ணுவை பக்தியுடன் வழிபடும் பிராமணர்களை உடை, ஆபரணம் போன்றவற்றால் மரியாதை செய்து வழிபட்டாள்.

பஶ்சாத்கல்பம் காரயாமாஸ தேவீ விஷ்ணோரக்ரே தீர்தயாத்ரார்தமேவ । யாவத்காலம் தீர்தயாத்ரா முகுந்த தாவத்காலம் தூர்த்வரேதா பவாமி ॥ ௩,௨௩.

பின்னர், புனித யாத்திரைக்காக விஷ்ணுவின் முன் ஒரு விரதம் எடுத்தாள். 'முகுந்தா, இந்த யாத்திரை முடியும் வரை நான் துறவறம் காப்பேன்' என்று உறுதி செய்தாள்.

யாவத்காலம் தீர்தயாத்ராம் கரிஷ்யே தாவத்தத்தாத்வைஷ்ணவாநாம் ச ஸம்கம் । ஹரேஃ கதாஶ்ரவணம் ஸ்யாந்முகுந்த நாவைஷ்ணவாநாம் ஸம்கிநாமங்கஸம்கம் ॥ ௩,௨௩.

‘நான் யாத்திரை செய்யும் நாட்கள் முழுவதும், வைஷ்ணவர்களுக்கு தானம் கொடுத்தவர்களுடன் மட்டும் சேர்ந்து இருப்பேன். ஹரியின் கதைகளை கேட்பேன், முகுந்தா; வைஷ்ணவரல்லாதவர்களுடன் சேர்ந்து இருக்க மாட்டேன்.’

ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநைஃ புத்ரமித்ராதிகைஶ்ச தீர்தாடநம் நைவ குர்யாம் முகுந்த । குர்வந்தி யே காம்யயா தீர்தயாத்ராம் தேஷாம் ஸம்கம் குரு தூரே முகுந்த ॥ ௩,௨௩.

‘நண்பர்கள், மகன், பிற உறவினர்களுடன் சேர்ந்து யாத்திரை செல்ல மாட்டேன், முகுந்தா. ஆசையுடன் யாத்திரை செய்யும் அவர்களுடன் நீ தூரத்தில் இருப்பதை விரும்புகிறேன், முகுந்தா.’

ஶாலக்ராமம் யே விஹாயைவ யாத்ராம் குர்வந்தி தேஷாம் கிம் பலம் ப்ராஹுரார்யாஃ । யதா தீர்தாநாம் தர்ஶநம் ஸ்யாத்ததைவ ஶாலக்ராமம் புரதஃ ஸ்தாபயித்வா ॥ ௩,௨௩.

சாளகிராமத்தை விட்டு விட்டு யாத்திரை செல்லும்வர்களுக்கு என்ன பலன் கிடைக்கும் என்று அறிஞர்கள் சொல்கிறார்கள்? எந்த புனித தலத்தையும் காணும் போது, சாளகிராமத்தை முன்னால் வைத்து வழிபட வேண்டும்.

தீர்தாடநம் பாதசைரைஃ க்ரு'தம் சேத்பூர்ணம் பலம் ப்ராஹுரார்யாஃ ககேந்த்ர । பாதத்ராணம் பாதரக்ஷாம் ச க்ரு'த்வா தீர்தாடநம் பாதஹீநம் ததாஹுஃ ॥ ௩,௨௩.

பாதால் நடந்து யாத்திரை செய்தால் முழு பலன் கிடைக்கும் என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள், பறவைகளின் அரசே. காலணியோடு அல்லது செருப்போடு சென்றால், அந்த யாத்திரை முழுமையில்லை என்று சொல்கிறார்கள்.

யோ வாஹநே துரகே சோபவிஷ்டஸ்தீர்தாடநம் குருதே சார்தஹீநம் । வ்ரு'ஷாதீநாம் வாஹநே பாதமாஹுஃ பராந்நாநாம் போஜநே வ்யர்தமாஹுஃ ॥ ௩,௨௩.

குதிரை அல்லது வாகனத்தில் அமர்ந்து யாத்திரை செய்தால், பாதி பலன் மட்டுமே கிடைக்கும். எருது போன்ற விலங்குகளில் செல்லும் போது நடந்து சென்றதாகக் கருதப்படுகிறது; பிறருடைய உணவை உண்டால் அது பயனில்லை என்று கூறப்படுகிறது.

மஹாத்மநாம் வேதவிதாம் யதீநாம் பராந்நாநாம் போஜநே நைவ தோஷஃ । ஸம்கல்பயித்வா பரமாதரேண ஜகாம ஸா தீர்தயாத்ரார்தமேவ ॥ ௩,௨௩.

மகான்கள், வேதங்களை அறிந்தவர்கள், துறவிகள் ஆகியோருக்கு பிறருடைய உணவை உண்டாலும் குற்றமில்லை. மிகுந்த பக்தியுடன் அவள் யாத்திரைக்காக உறுதி செய்து புறப்பட்டாள்.

ஆதௌ ஸ்நாத்வா ஹரிநிர்மாத்யகந்தம் விஸர்ஜயித்வா ஶ்ரவணம் வை சகார । பித்ரா ஸாகம் போஜநம் சாபி க்ரு'த்வா அக்ரே திநே க்ரோஶமேகம் ஜகாம ॥ ௩,௨௩.

முதலில் குளித்து, ஹரியின் வாசனைப் பொடியை கழற்றி, புனிதம் பற்றிய பாடல்களை கேட்டாள். தந்தையுடன் சேர்ந்து உணவு உண்டு, முதல் நாளில் ஒரு கோசம் தூரம் சென்றாள்.

தத்ர த்விஜாந்பூஜயித்வாந்நபாந ராத்ரௌ தத்த்வம் ஶ்ராவயாமாஸ தேவீ । ஏவம் யாத்ராம் யே ப்ரகுர்வந்தி நித்யம் தேஷாம் யாத்ராம் ஸபலாம் ப்ராஹுரார்யாஃ ॥ ௩,௨௩.

அங்கு, பிராமணர்களை உணவு, தண்ணீர் கொடுத்து மரியாதை செய்து, இரவில் அவர்களுக்கு உண்மையை எடுத்துச் சொன்னாள். இப்படிச் சீராக யாத்திரை செய்யும் அனைவருக்கும், அவர்களின் பயணம் பலனளிக்கிறது என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.

விநா தயாம் தீர்தயாத்ரா ககேந்த்ரவ்யர்தேத்யேவம் வீந்த்ர சாஹுர்மஹாந்தஃ । திவா ராத்ரௌ யே ந ஶ்ரு'ண்வந்தி திவ்யாம் ஹரேஃ கதாம் தீர்தமார்கே ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௩.

கருணை இல்லாமல் யாத்திரை செய்தால் அது வீணாகும், பறவைகளின் அரசே; இதையே பெரியோர்கள் கூறுகிறார்கள். யாத்திரை வழியில் பகலில் அல்லது இரவில் ஹரியின் தெய்வீகக் கதைகளை கேட்காதவர்கள்—

வ்யர்தம்வ்யர்தம் தஸ்ய சாஹுர்கதம் வை அஶ்வாதீநாம் வாஹநாநாம் ச வித்தி । அஶ்வாதீநாமபராதம் வதஸ்வ கங்காதீநாம் தர்ஶநாத்பாபநாஶஃ ॥ ௩,௨௩.

அவர்களின் பயணம் முற்றிலும் வீணாகும் என்று கூறப்படுகிறது; குதிரை போன்ற வாகனங்களில் செல்லும் அவர்களுக்கும் இதையே அறிந்து கொள். குதிரை முதலியவற்றின் குற்றத்தைச் சொல்; கங்கை போன்ற புனித நதிகளைப் பார்த்தால் பாவம் நீங்கும்.

க்ஷேத்ரஸ்தவிஷ்ணோர்தர்ஶநாத்பாபநாஶோ மார்ஜாரஸ்யாப்யபராதம் வதஸ்வ । க்ஷேத்ரஸ்தவிஷ்ணோஃ பூஜநாத்பாபநாஶஃ பூஜாவதாமபராதம் வதஸ்வ ॥ ௩,௨௩.

புனிதத் தலத்தில் விஷ்ணுவை தரிசித்தால் பாவம் நீங்கும்; பூனையின் குற்றத்தையும் கூறு. புனிதத் தலத்தில் விஷ்ணுவை வழிபட்டால் பாவம் நீங்கும்; வழிபாடு செய்பவர்களின் குற்றத்தையும் கூறு.

ஜபாதீநாம் குர்வதாம் பாபநாஶோ விஷ்ணோர்த்யாநாத்ஸத்ய ஏவாகநாஶஃ । அநுஸம்தாநாத்ரஹிதம் ஸர்வமேவ க்ரு'தம் வ்யர்தமேவேதி சாஹுஃ ॥ ௩,௨௩.

ஜபம் போன்ற தவங்கள் செய்தால் பாவம் நீங்கும்; விஷ்ணுவை தியானித்தால் உடனே பாவம் அகலும். உரிய மனக்குவிப்பு இல்லாமல் செய்யும் எல்லாச் செயல்களும் வீணாகும் என்று கூறுகிறார்கள்.

அதோ ஹரேஃ பாபவிநாஶிநீம் கதாம் ஶ்ருத்வா விஷ்ணோர்பக்திமாந்ஸ்யாத்ககேந்த்ர । த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிபாதாங்கிதம் ச ஸ்ம்ரு'த்வாஸ்ம்ரு'த்வா பக்திமாந்ஸ்யாத்ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௩.

அதனால், ஹரியின் பாவத்தை நீக்கும் கதைகளை கேட்டால் ஒருவர் விஷ்ணுவுக்கு பக்தியுடன் இருப்பார், பறவைகளின் அரசே. ஹரியின் பாதச் சின்னங்களை பார்த்தாலும், பார்க்காவிட்டாலும், நினைத்தாலும், நினைக்காவிட்டாலும் பக்தி ஏற்படும், பறவைகளின் அரசே.

பித்ரா ஸாகம் கந்யகா ஸாபி வீந்த்ர ஶேஷாசலஸ்தம் ஶ்ரீநிவாஸம் ச த்ரஷ்டும் । ஜகாம ஸா மார்கமத்யே ஹரிம் ச ஸா சிந்தயாமாஸ ரமாபதிம் ச ॥ ௩,௨௩.

தந்தையுடன் அந்த கன்னிகையும், பறவைகளின் இந்திரா, சேஷாசலத்தில் உறையும் ஸ்ரீனிவாசனை தரிசிக்கச் சென்றாள். வழியில் ஹரியையும், லட்சுமியின் நாதனையும் மனதில் நினைத்தாள்.

கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய வக்ஷஃ ஶ்ரீவத்ஸரத்நைர்பூஷிதம் விஸ்த்ரு'தம் ச । கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய துந்தம் வலித்ரயேணாங்கிதம் ஸும்தரம் ச ॥ ௩,௨௩.

‘எப்போது நான் ஸ்ரீனிவாசனின் விசாலமான மார்பில் ஸ்ரீவத்ஸம், ரத்தினங்கள் அலங்கரித்ததைப் பார்ப்பேன்? எப்போது நான் ஸ்ரீனிவாசனின் அழகான வயிற்றில் மூன்று மடல்கள் பதிந்திருப்பதைப் பார்ப்பேன்?’

கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய கண்டம் மஹர்லோகஸ்யாஶ்ரயம் கம்புதுல்யம் । கதா த்ரக்ஷ்யே ஶ்ரீநிவாஸஸ்ய நாபிம் ஸதாந்தரிக்ஷஸ்யாஶ்ரயம் வை ஸுபூர்ணம் ॥ ௩,௨௩.

எப்போது நான் ஸ்ரீநிவாசரின் கழுத்தை, மஹர்லோகத்தின் ஆதரவாக, மேகத்தைப் போல் இருண்டதாகப் பார்க்கப்போகிறேன்? எப்போது நான் ஸ்ரீநிவாசரின் நாபியை, எப்போதும் வானுலகத்தின் ஆதரவாக, முழுமையாக நிறைந்ததாகப் பார்க்கப்போகிறேன்?

கதா த்ரக்ஷ்யே வதநம் வை முராரேர்ஜநலோகஸ்யாஶ்ரயம் ஸர்வதைவ ॥ ௩,௨௩.

எப்போது நான் முரரியின் முகத்தை, எப்போதும் ஜனலோகத்தின் ஆதரவாக இருப்பதைப் பார்க்கப்போகிறேன்?