கருடபுராணம்

ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ஸர்வதா லக்ஷ்மணா து ஹரிம் ஸதா ப்ரீணயாமாஸ தேவீ । ஸபர்யயா வை க்ரியமாணயா ஹரிஃ பதிர்மம ஸ்யாதிதி சிந்தயாநா

இவ்வாறு அறிந்து, லக்ஷ்மணா எப்போதும் ஹரியை மகிழ்விப்பதற்காக வழிபாடு செய்தாள்; 'ஹரி என் கணவராக வேண்டும்' என்று எண்ணி அர்ப்பணித்து வழிபட்டாள்.

தத்யாஜ தேஹம் விஷ்ணுபதித்வகாமா மத்ரேஷு வை வீந்த்ர புத்ரீ ப்ரஜாதா । ஸ்வயம்வரே லக்ஷ்மணாயா அஹம் ச பித்த்வா லக்ஷ்யம் பூபதீந்த்ராவயித்வா

விஷ்ணுவின் மனைவியாக வேண்டும் என்ற ஆசையால், வீந்திரராஜாவின் மகள் என் மக்கள் இடையே தன் உடலை விட்டு விட்டாள்; லக்ஷ்மணாவின் சுயவரத்தில், நான் குறியை துளைத்து, வந்திருந்த அரசர்களை வென்று அவளை பெற்றேன்.

பாணிக்ரஹம் லக்ஷ்மணாயாஶ்ச க்ரு'த்வா கத்வா புரீம் ரமயாமாஸ தேவீ । ததைவாஹம் ஜாம்பவத்யா விவாஹம் மத்பத்நீத்வே காரணம் த்வாம் ப்ரவீமி

லக்ஷ்மணாவின் கையை பிடித்து திருமணம் செய்து, அவளை என் நகருக்கு அழைத்து சென்று மகாராணியை மகிழ்வித்தேன்; அதேபோல், நான் ஜாம்பவதியையும் மணந்தேன்—அவள் என் மனைவியாக ஆனதற்கான காரணத்தை இப்போது உனக்கு சொல்கிறேன்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௩ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஸோமஸ்ய புத்ரீ பூர்வஸர்கே பபூவ பார்யா மதீயா ஜாம்பவதீ மம ப்ரியா । தாஸாம் மத்யே ஹ்யதிகா வீந்த்ர கிஞ்சித்ருத்ராதிப்யஃ பஞ்சகுணைர்விஹீநா ॥ ௩,௨௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: முந்தைய படைப்பில், சோமனின் மகளாக இருந்த ஜாம்பவதி என் மனையாளாக ஆனாள்; அவள் என் பிரியமானவள். அவர்களில், வீந்திரா, அவள் சிறிது மேலானவளாக இருந்தாலும், ருத்ரன் முதலியோரிடம் உள்ள ஐந்து குணங்கள் அவளிடம் இல்லை.

யதாவேஶோ பலவாந்ஸ்யாத்ரமாயாம் ததாநாஸ ப்ரியதே கேஶவோலம் । யதாவேஶாத்த்ராஸமுபைதி காலே ததா தாஸாம் ஸாம்யமாஹுர்மஹாந்தஃ ॥ ௩,௨௩.

ஒரு வலிமையான ஆவி ஒருவரை ஆட்கொள்ளும் போது, கேசவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவான்; அந்த ஆவி காலப்போக்கில் குறைந்துவிட்டால், பெரியவர்கள் அவர்களில் சமத்துவம் உள்ளது என்று கூறுவார்கள்.

லக்ஷ்ம்யாவேஶஃ கிஞ்சிதஸ்த்யேவ நித்யமதஸ்தாப்யஃ கிஞ்சிதாதிக்யமஸ்தி ॥ ௩,௨௩.

எப்போதும் லக்ஷ்மியின் சிறிது பங்கு இருக்கிறது; அதனால் அவளுக்கு மற்றவர்களை விட சிறிது மேலான நிலை உள்ளது.

கருட உவாச । தாஸாம் மத்யே ஜாம்பவந்தீ து க்ரு'ஷ்ண ஆராதநம் கீத்ரு'ஶம் ஸா சகார । தந்மே ப்ரூஹி க்ரு'பயா விஶ்வமூர்தே ஆதிக்யே வை காரணம் தாப்ய ஏவ ॥ ௩,௨௩.

கருடன் கேட்டான்: அவர்களில் ஜாம்பவதி கிருஷ்ணரை எப்படிப் பூஜித்தாள்? உலகமூர்த்தி, அவளுக்கு மற்றவர்களை விட மேலான காரணமும் தயவுசெய்து எனக்கு கூறுங்கள்.

கருடேநைவமுக்தஸ்து பகவாந் தேவகீஸுதஃ । மேககம்பீரயா வாசா உவாச விநதாஸுதம் ॥ ௩,௨௩.

கருடன் இவ்வாறு கேட்டபோது, தேவகியின் மகன், மேகம்போல் முழங்கும் குரலில், வினதையின் மகனிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । யா பூர்வஸர்கே ஸோமபுத்ரீ பபூவ பிதுர்க்ரு'ஹே வர்தமாநாபி ஸாத்வீ । ஜந்ம ஸ்வகீயம் ஸார்தகம் வை சகார பித்ரா ஸாகம் விஷ்ணுஶுஶ்ரூஷணே ந ச ॥ ௩,௨௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: முந்தைய படைப்பில், சோமனின் மகளாக இருந்த அந்த நல்ல பெண் தன் தந்தையின் வீட்டில் இருந்தபோது, தந்தையுடன் சேர்ந்து விஷ்ணுவை சேவித்து, தன் பிறப்பை அர்த்தமுள்ளதாக்கினாள்.

ஶுஶ்ராவ நித்யம் ஸத்புராணாநி சைவம் சக்ரே ஸதா விஷ்ணுபாதப்ரணாமம் । சக்ரே ஸதா தாரகஸ்யாபி விஷ்ணோஃ ப்ரதக்ஷிணம் ஸ்மரணம் குர்வதீ ஸா ॥ ௩,௨௩.

அவள் எப்போதும் உண்மையான புராணங்களை கேட்டாள்; எப்போதும் விஷ்ணுவின் பாதங்களில் வணங்கினாள்; அவள் எப்போதும் தாரகனும் விஷ்ணுவும் நினைவில் வைத்து, அவர்களைச் சுற்றி வந்தாள்.

பித்ரா ஸாகம் ஸா து கந்யா ககேந்த்ர வைராக்யயுக்தா ஶ்ரவணாத்ஸம்பபூவ । கேஶம் ச மித்ரம் த்விரதாதிகம் ச அநர்க்யரத்நாநி க்ரு'ஹாதிகம் ச ॥ ௩,௨௩.

தந்தையுடன் இருந்த அந்த பெண், பறவைகளின் அரசே, கேட்பதின் மூலம் வைராக்கியம் பெற்றாள்; முடி, நண்பர்கள், யானைகள், விலைமதிப்பில்லாத ரத்தினங்கள், வீடுகள் ஆகிய அனைத்தையும்—

ஸர்வம் ஹ்யேதந்நஶ்வரம் சைவ மேநே மமாதீநம் ஹரிணா வை க்ரு'தம் ச । யேநைவ தத்தம் புத்ரமித்ராதிகம் ச தேநா ஹ்ரு'தம் வேதநாம் நைவ சக்ரே ॥ ௩,௨௩.

இவை எல்லாம் நிலையற்றவை, எனக்குச் சொந்தமானவை, ஹரியால் தரப்பட்டவை என்று நினைத்தாள்; அவர் தந்தது—மக்கள், நண்பர்கள் முதலியன—அவரால் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டாலும், அவள் கவலைப்படவில்லை.

அத்யைவ விஷ்ணுஃ பரமோ தயாலுஃ தயாம் மயி க்ரு'தவாம்ஸ்தேந ஸுஷ்டு । பித்ரா ஸாகம் கந்யகா ஸா து வீந்த்ர ஸதாத்மநி ஹ்யமலே வாஸுதேவே ॥ ௩,௨௩.

இன்றும், பரமகருணை உள்ள விஷ்ணு என்மீது பெரிய தயை செய்துள்ளார்; தந்தையுடன் அந்த பெண், வீந்திரா, எப்போதும் தூய்மையான ஆத்மாவான வாசுதேவனில் தங்கியிருந்தாள்.

ஏகாந்தத்வம் ஸுஷ்டு பக்த்யா கதா ஸா யத்ரு'ச்சயா ஸோபபந்நேந தேவீ । அகல்பயந்த்யாத்மநோ வீந்த்ர வ்ரு'த்திம் சகார யத்ஸாவதிராதம் ப்ரதைவ ॥ ௩,௨௩.

அவள் முழுமையான பக்தியுடன் ஒருமனதாக இருந்தாள், வீந்திரா; தன் விருப்பப்படி, அந்த தேவியால் அமைக்கப்பட்ட வாழ்க்கை முறையே முதன்மையான எடுத்துக்காட்டாக அமைந்தது.

ஸா வை வித்தம் விஷ்ணுபாதாரவிந்தே துஃ கார்ணவாத்தராகே ஸம்சகார । வாகீந்த்ரித்ரியம் கக ஸம்யக்சகார ஹரேர்குணாநாம் வர்ணநே வா ஸதைவ ॥ ௩,௨௩.

அவள் தன் செல்வத்தை விஷ்ணுவின் தாமரைக் கால்களில் அர்ப்பணித்து, துயரக் கடலை கடக்க ஒரு துடுப்பாக வைத்தாள்; பறவைகளின் அரசே, அவள் தன் பேச்சும், அறிவும் எப்போதும் ஹரியின் குணங்களைப் புகழ்வதற்காக பயன்படுத்தினாள்.

ஹஸ்தௌ ச விஷ்ணோர்க்ரு'ஹஸம்மார்ஜநாதௌ சகார தேவீ காத்ரமலாபஹாரம் । ஶ்ரோத்ரம் ச சக்ரே ஹரிஸத்கதோதயே மோக்ஷாதிமார்கே ஹ்யம்ரு'தோபமே ச ॥ ௩,௨௩.

அவள் தன் கைகளை விஷ்ணுவின் இல்லம் சுத்தம் செய்வதற்கும், அவரது உடலைக் கழுவுவதற்கும் பயன்படுத்தினாள்; காதுகளை ஹரியின் புனிதக் கதைகள் கேட்பதற்கும், மோட்சம் போன்ற அமுதுபோன்ற பாதையில் செல்கைக்கும் அர்ப்பணித்தாள்.

நேத்ரம் ச சக்ரே ப்ரதிமாதிதர்ஶநே அநாதிகாலீநமலாபஹரிணீ । ஸத்வைஷ்ணவாநாம் ஸ்பர்ஶநே சைவ ஸம்கே நிர்மால்யகந்தாநுவிலேபநே த்வக் ॥ ௩,௨௩.

அவள் கண்களை விஷ்ணுவின் உருவங்களையும் படிமங்களையும் காண பயன்படுத்தினாள்; அவை பழைய பாவங்களை நீக்கும்; நல்ல வைஷ்ணவர்களைத் தொடுவதிலும், அவர்கள் அர்ப்பணித்த மாலையின் வாசனையைத் தன் தேகத்தில் பூசுவதிலும் தன் தோலைப் பயன்படுத்தினாள்.

க்ரார்ணேத்ரியம் ஸா ஹரிபாதஸாரே சகார ஸம்ஸாரவிமுக்திதே ச । ஜிஹ்வேந்த்ரியம் ஹரிநைவேத்யஶேஷே ஶ்ரீமத்துலஸ்யாதிவிமிஶ்ரிதே ச ॥ ௩,௨௩.

அவள் மூக்கை ஹரியின் பாத வாசனைக்கு அர்ப்பணித்தாள்; அது வாழ்க்கை பந்தத்திலிருந்து விடுவிக்கிறது; அவள் நாவை ஹரியின் பிரசாதம், தூய துளசி முதலியவற்றுடன் கலந்து சுவைப்பதற்காக பயன்படுத்தினாள்.

பாதௌ ஹரேஃ க்ஷேத்ரபதாநுஸர்பணே ஶிரோ ஹ்ரு'ஷீகேஶபதாபிவந்தநே । காமம் ஹ்ரு'தாஸ்யே து ஹரிதாஸ்யகாம்யா ததோத்தமஶ்லோகஜநாஶ்சரந்தி ॥ ௩,௨௩.

அவள் கால்களை ஹரியின் திருக்கோயில்கள் செல்லும் பாதையில் நடக்க பயன்படுத்தினாள்; தலையை ஹரீஷிகேஷனின் பாதங்களில் வணங்க பயன்படுத்தினாள்; மனமும் வாயும் ஹரிக்கு தாசியாக இருப்பதற்கான ஆசையில் அர்ப்பணித்தாள்; அதுபோல் சிறந்த பக்தர்களும் நடக்கின்றார்கள்.

நிஷ்காமரூபே ச மதிம் சகார வாகிந்த்ரியம் ஸ்தவநம் ஸ்வீசகார । ஏவம் ஸதா கார்யஸமூஹமாத்மநா ஸமர்பயித்வா பரமேஶபாதயோஃ ॥ ௩,௨௩.

அவள் மனதை ஆசை இல்லாமல் நிலைநிறுத்தி, தன் பேச்சும் உணர்ச்சிகளும் எல்லாம் இறைவனைப் புகழ்வதற்கே பயன்படுத்தினாள். இவ்வாறு, அவள் எல்லா செயல்களையும் எப்போதும் பரம ஈசனின் திருவடிகளுக்கு அர்ப்பணித்தாள்.

தீர்தாடநார்தம் து ஜகாம பித்ரா ஸாகம் ஹரேஃ ப்ரீணநாத்யர்தமேவ । ஆராதயித்வா ப்ராஹ்மணாந்விஷ்ணுபக்தாநாதௌ க்ரு'ஹே வஸ்த்ரஸம்பூஷணாத்யைஃ ॥ ௩,௨௩.

புனிதத் தலங்களுக்கு யாத்திரை செய்ய, அவள் தந்தையுடன் ஒன்றாக ஹரியை மகிழ்விக்கவே சென்றாள். முதலில், தன் வீட்டில் விஷ்ணுவை பக்தியுடன் வழிபடும் பிராமணர்களை உடை, ஆபரணம் போன்றவற்றால் மரியாதை செய்து வழிபட்டாள்.

பஶ்சாத்கல்பம் காரயாமாஸ தேவீ விஷ்ணோரக்ரே தீர்தயாத்ரார்தமேவ । யாவத்காலம் தீர்தயாத்ரா முகுந்த தாவத்காலம் தூர்த்வரேதா பவாமி ॥ ௩,௨௩.

பின்னர், புனித யாத்திரைக்காக விஷ்ணுவின் முன் ஒரு விரதம் எடுத்தாள். 'முகுந்தா, இந்த யாத்திரை முடியும் வரை நான் துறவறம் காப்பேன்' என்று உறுதி செய்தாள்.

யாவத்காலம் தீர்தயாத்ராம் கரிஷ்யே தாவத்தத்தாத்வைஷ்ணவாநாம் ச ஸம்கம் । ஹரேஃ கதாஶ்ரவணம் ஸ்யாந்முகுந்த நாவைஷ்ணவாநாம் ஸம்கிநாமங்கஸம்கம் ॥ ௩,௨௩.

‘நான் யாத்திரை செய்யும் நாட்கள் முழுவதும், வைஷ்ணவர்களுக்கு தானம் கொடுத்தவர்களுடன் மட்டும் சேர்ந்து இருப்பேன். ஹரியின் கதைகளை கேட்பேன், முகுந்தா; வைஷ்ணவரல்லாதவர்களுடன் சேர்ந்து இருக்க மாட்டேன்.’

ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநைஃ புத்ரமித்ராதிகைஶ்ச தீர்தாடநம் நைவ குர்யாம் முகுந்த । குர்வந்தி யே காம்யயா தீர்தயாத்ராம் தேஷாம் ஸம்கம் குரு தூரே முகுந்த ॥ ௩,௨௩.

‘நண்பர்கள், மகன், பிற உறவினர்களுடன் சேர்ந்து யாத்திரை செல்ல மாட்டேன், முகுந்தா. ஆசையுடன் யாத்திரை செய்யும் அவர்களுடன் நீ தூரத்தில் இருப்பதை விரும்புகிறேன், முகுந்தா.’

ஶாலக்ராமம் யே விஹாயைவ யாத்ராம் குர்வந்தி தேஷாம் கிம் பலம் ப்ராஹுரார்யாஃ । யதா தீர்தாநாம் தர்ஶநம் ஸ்யாத்ததைவ ஶாலக்ராமம் புரதஃ ஸ்தாபயித்வா ॥ ௩,௨௩.

சாளகிராமத்தை விட்டு விட்டு யாத்திரை செல்லும்வர்களுக்கு என்ன பலன் கிடைக்கும் என்று அறிஞர்கள் சொல்கிறார்கள்? எந்த புனித தலத்தையும் காணும் போது, சாளகிராமத்தை முன்னால் வைத்து வழிபட வேண்டும்.

தீர்தாடநம் பாதசைரைஃ க்ரு'தம் சேத்பூர்ணம் பலம் ப்ராஹுரார்யாஃ ககேந்த்ர । பாதத்ராணம் பாதரக்ஷாம் ச க்ரு'த்வா தீர்தாடநம் பாதஹீநம் ததாஹுஃ ॥ ௩,௨௩.

பாதால் நடந்து யாத்திரை செய்தால் முழு பலன் கிடைக்கும் என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள், பறவைகளின் அரசே. காலணியோடு அல்லது செருப்போடு சென்றால், அந்த யாத்திரை முழுமையில்லை என்று சொல்கிறார்கள்.

யோ வாஹநே துரகே சோபவிஷ்டஸ்தீர்தாடநம் குருதே சார்தஹீநம் । வ்ரு'ஷாதீநாம் வாஹநே பாதமாஹுஃ பராந்நாநாம் போஜநே வ்யர்தமாஹுஃ ॥ ௩,௨௩.

குதிரை அல்லது வாகனத்தில் அமர்ந்து யாத்திரை செய்தால், பாதி பலன் மட்டுமே கிடைக்கும். எருது போன்ற விலங்குகளில் செல்லும் போது நடந்து சென்றதாகக் கருதப்படுகிறது; பிறருடைய உணவை உண்டால் அது பயனில்லை என்று கூறப்படுகிறது.

மஹாத்மநாம் வேதவிதாம் யதீநாம் பராந்நாநாம் போஜநே நைவ தோஷஃ । ஸம்கல்பயித்வா பரமாதரேண ஜகாம ஸா தீர்தயாத்ரார்தமேவ ॥ ௩,௨௩.

மகான்கள், வேதங்களை அறிந்தவர்கள், துறவிகள் ஆகியோருக்கு பிறருடைய உணவை உண்டாலும் குற்றமில்லை. மிகுந்த பக்தியுடன் அவள் யாத்திரைக்காக உறுதி செய்து புறப்பட்டாள்.

ஆதௌ ஸ்நாத்வா ஹரிநிர்மாத்யகந்தம் விஸர்ஜயித்வா ஶ்ரவணம் வை சகார । பித்ரா ஸாகம் போஜநம் சாபி க்ரு'த்வா அக்ரே திநே க்ரோஶமேகம் ஜகாம ॥ ௩,௨௩.

முதலில் குளித்து, ஹரியின் வாசனைப் பொடியை கழற்றி, புனிதம் பற்றிய பாடல்களை கேட்டாள். தந்தையுடன் சேர்ந்து உணவு உண்டு, முதல் நாளில் ஒரு கோசம் தூரம் சென்றாள்.