கருடபுராணம்

அஜ்ஞாதத்வே சாந்நபாநாதிகம் ச தத்தம் ஸம்தோ வ்யர்தமேவம் வதந்தி । ஹரிம் வக்ஷ்யே தத்ரதத்ர ஸ்திதம் சம் தம் வை ஶ்ரு'ணு த்வாதரேணாத்ய நித்யம்

பெறுபவர் அறியாமல் உணவு, பானம் முதலியன கொடுக்கப்பட்டால், அறிவாளிகள் அதை வீணாகும் என்று சொல்வார்கள்; எங்கும் இருப்பவரான ஹரியைப் பற்றி நான் சொல்வேன்—அவரை இப்போது பக்தியுடன் கேள்.

பாலோ ஹரிர்பாலரூபேண க்ரு'ஷ்ணஃ க்ஷீராதிகம் நவநீதம் க்ரு'தம் ச । க்ரு'ஹ்ணாதி நித்யம் பூஷணம் வஸ்த்ரஜாதமேவம் தத்யாத்ஸர்வதா விஷ்ணுதுஷ்ட்யை

குழந்தை வடிவில் ஹரி, கிருஷ்ணராக இருந்து, எப்போதும் பால், வெண்ணெய், நெய் ஆகியவை ஏற்கிறார்; அதுபோல் ஆபரணங்கள், vasthiram ஆகியவற்றையும் எப்போதும் விஷ்ணுவை மகிழ்விக்க வழங்க வேண்டும்.

மித்ரைர்ஹரிஃ கேஶவாக்யோ முகுந்தோ புங்க்தே தத்தம் த்வந்நப்ராநாதிகம் ச । பூர்வம் தத்யாத்ஸர்வதா வை க்ரு'ஹஸ்தோ தந்யோ பவேதந்யதா வ்யர்தமேவ

நண்பர்களிடம் ஹரி கேசவன், முகுந்தன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; நீங்கள் கொடுக்கும் உணவு, பானம் முதலியன அவர் ஏற்கிறார்; ஒரு குடும்பத்தார் எப்போதும் முதலில் கொடுக்க வேண்டும்—அப்படி செய்தால் பாக்கியம் கிடைக்கும், இல்லையெனில் அது வீணாகும்.

க்ரு'ஹ்ணாதி நித்யம் மாதவாக்யோ ஹரிஶ்சேத்யேவம் ஜ்ஞாத்வா தேயமந்நாதிகம் ச । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா தீயமாநேந நித்யம் ப்ரீணாதி விஷ்ணுர்நாந்யதா வ்யர்தமேவ

மாதவன் என்று அழைக்கப்படும் ஹரி எப்போதும் ஏற்கிறார் என்று அறிந்து, உணவு, பானம் முதலியன கொடுக்க வேண்டும்; இப்படித் தெரிந்து கொடுத்தால் விஷ்ணு எப்போதும் மகிழ்வார்—இல்லையெனில் அது வீணாகும்.

க்ரு'ஹே நித்யம் வாஸுதேவோ ஹரிஸ்து ப்ரீணாதி நித்யம் தத்ர திஷ்டந்ஸுபர்ண । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்வக்ரு'ஹம் ஸர்வதைவ அலங்குர்யாத்தாதுரூபைஃ ஸதைவ

வாசுதேவன், ஹரி எப்போதும் வீட்டில் தங்கி மகிழ்கிறார், சூபர்ணா; இதை அறிந்து, தன் வீட்டை எப்போதும் தெய்வீக வடிவங்களால் அலங்கரிக்க வேண்டும்.

கோவிந்தாக்யஸ்திஷ்டதி வைஷ்ணவாநாம் புத்ரைர்யுதஸ்திஷ்டதி வாஸுதேவஃ । மித்ரே முகுந்தஃ ஶாலகே சாநிரூத்தோ நாராயணோ த்விஜவர்யே ஸதாஸ்தி

கோவிந்தன் வைஷ்ணவர்களின் மக்களிடம் இருக்கிறார்; வாசுதேவன் மக்களிடம் இருக்கிறார்; நண்பர்களிடம் முகுந்தன்; சாலகையில் அனிருத்தன்; சிறந்த பிராமணர்களிடம் நாராயணன் எப்போதும் இருக்கிறார்.

கோஷ்டே ச நித்யம் விஷ்ணுரூபீ ஹரிஸ்து அஶ்வே ஸதா திஷ்டதி வாமநாக்யஃ । ஸம்கர்ஷணஃ ஶூத்ரவர்ணே ஸதாஸ்தி வைஶ்யே ப்ரத்யும்நஸ்திஷ்டதி ஸர்வதைவ

கோஷ்டத்தில் விஷ்ணுவாகிய ஹரி எப்போதும் இருக்கிறார்; குதிரைகளில் வாமனன் எப்போதும் இருக்கிறார்; சங்கர்ஷணன் சுத்ரர்களிடம் எப்போதும் இருக்கிறார்; வைசியர்களிடம் பிரத்யும்னன் எப்போதும் இருக்கிறார்.

ஜநார்தநஃ க்ஷத்த்ரஜாதௌ ஸதாஸ்தி தாஶேஷு நித்யம் மஹிதாஸோ ஹரிஸ்து । மஹ்யாம் நித்யம் திஷ்டதி ஸர்வதைவ ஹ்யுபேந்த்ராக்யோ ஹரிரேகஃ ஸுபர்ண

ஜனார்த்தனன் க்ஷத்திரியர்களிடம் எப்போதும் இருக்கிறார்; தாசர்களிடம் ஹரி மகிதாசன் என்று எப்போதும் அழைக்கப்படுகிறார்; பூமியில் உபேந்திரன் என்ற ஒரே ஹரி எப்போதும் இருக்கிறார், சூபர்ணா.

கஜே ஸதா திஷ்டதி சக்ரபாணிஃ ஸதாந்தரே திஷ்டதி விஶ்வரூபஃ । நித்யம் ஶுநி திஷ்டதி பூதபாவநஃ பிபீலகாயாமபி ஸர்வதைவ

யானையில் எப்போதும் சக்கரபாணி இருக்கிறார்; உள்ளுக்குள் எப்போதும் விஷ்வரூபன் இருக்கிறார்; நாயில் எப்போதும் பூதபாவனன் இருக்கிறார்; எப்போதும் எறும்பிலும் இருக்கிறார்.

த்ரிவிக்ரமோ ஹரிரூப்யந்தரிக்ஷே ஸர்வஜாதாவநந்தரூபீ ஹரிஶ்ச । ஹரேர்ந வர்ணோஸ்தி ந கோத்ரமஸ்தி ந ஜாதிரீஶே ஸர்வரூபே விசித்ரே

திரிவிக்ரமன், ஹரி வானில் வேறு வடிவில் இருக்கிறார்; எல்லா உயிரிலும் ஹரி பல்வேறு வடிவில் தோன்றுகிறார்; ஹரிக்கு ஜாதி இல்லை, குலம் இல்லை, பிறப்பு இல்லை—அவர் எல்லா வடிவங்களும் கொண்ட அதிசயமான இறைவன்.

ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ஸர்வதா லக்ஷ்மணா து ஹரிம் ஸதா ப்ரீணயாமாஸ தேவீ । ஸபர்யயா வை க்ரியமாணயா ஹரிஃ பதிர்மம ஸ்யாதிதி சிந்தயாநா

இவ்வாறு அறிந்து, லக்ஷ்மணா எப்போதும் ஹரியை மகிழ்விப்பதற்காக வழிபாடு செய்தாள்; 'ஹரி என் கணவராக வேண்டும்' என்று எண்ணி அர்ப்பணித்து வழிபட்டாள்.

தத்யாஜ தேஹம் விஷ்ணுபதித்வகாமா மத்ரேஷு வை வீந்த்ர புத்ரீ ப்ரஜாதா । ஸ்வயம்வரே லக்ஷ்மணாயா அஹம் ச பித்த்வா லக்ஷ்யம் பூபதீந்த்ராவயித்வா

விஷ்ணுவின் மனைவியாக வேண்டும் என்ற ஆசையால், வீந்திரராஜாவின் மகள் என் மக்கள் இடையே தன் உடலை விட்டு விட்டாள்; லக்ஷ்மணாவின் சுயவரத்தில், நான் குறியை துளைத்து, வந்திருந்த அரசர்களை வென்று அவளை பெற்றேன்.

பாணிக்ரஹம் லக்ஷ்மணாயாஶ்ச க்ரு'த்வா கத்வா புரீம் ரமயாமாஸ தேவீ । ததைவாஹம் ஜாம்பவத்யா விவாஹம் மத்பத்நீத்வே காரணம் த்வாம் ப்ரவீமி

லக்ஷ்மணாவின் கையை பிடித்து திருமணம் செய்து, அவளை என் நகருக்கு அழைத்து சென்று மகாராணியை மகிழ்வித்தேன்; அதேபோல், நான் ஜாம்பவதியையும் மணந்தேன்—அவள் என் மனைவியாக ஆனதற்கான காரணத்தை இப்போது உனக்கு சொல்கிறேன்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௩ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஸோமஸ்ய புத்ரீ பூர்வஸர்கே பபூவ பார்யா மதீயா ஜாம்பவதீ மம ப்ரியா । தாஸாம் மத்யே ஹ்யதிகா வீந்த்ர கிஞ்சித்ருத்ராதிப்யஃ பஞ்சகுணைர்விஹீநா ॥ ௩,௨௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: முந்தைய படைப்பில், சோமனின் மகளாக இருந்த ஜாம்பவதி என் மனையாளாக ஆனாள்; அவள் என் பிரியமானவள். அவர்களில், வீந்திரா, அவள் சிறிது மேலானவளாக இருந்தாலும், ருத்ரன் முதலியோரிடம் உள்ள ஐந்து குணங்கள் அவளிடம் இல்லை.

யதாவேஶோ பலவாந்ஸ்யாத்ரமாயாம் ததாநாஸ ப்ரியதே கேஶவோலம் । யதாவேஶாத்த்ராஸமுபைதி காலே ததா தாஸாம் ஸாம்யமாஹுர்மஹாந்தஃ ॥ ௩,௨௩.

ஒரு வலிமையான ஆவி ஒருவரை ஆட்கொள்ளும் போது, கேசவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவான்; அந்த ஆவி காலப்போக்கில் குறைந்துவிட்டால், பெரியவர்கள் அவர்களில் சமத்துவம் உள்ளது என்று கூறுவார்கள்.

லக்ஷ்ம்யாவேஶஃ கிஞ்சிதஸ்த்யேவ நித்யமதஸ்தாப்யஃ கிஞ்சிதாதிக்யமஸ்தி ॥ ௩,௨௩.

எப்போதும் லக்ஷ்மியின் சிறிது பங்கு இருக்கிறது; அதனால் அவளுக்கு மற்றவர்களை விட சிறிது மேலான நிலை உள்ளது.

கருட உவாச । தாஸாம் மத்யே ஜாம்பவந்தீ து க்ரு'ஷ்ண ஆராதநம் கீத்ரு'ஶம் ஸா சகார । தந்மே ப்ரூஹி க்ரு'பயா விஶ்வமூர்தே ஆதிக்யே வை காரணம் தாப்ய ஏவ ॥ ௩,௨௩.

கருடன் கேட்டான்: அவர்களில் ஜாம்பவதி கிருஷ்ணரை எப்படிப் பூஜித்தாள்? உலகமூர்த்தி, அவளுக்கு மற்றவர்களை விட மேலான காரணமும் தயவுசெய்து எனக்கு கூறுங்கள்.

கருடேநைவமுக்தஸ்து பகவாந் தேவகீஸுதஃ । மேககம்பீரயா வாசா உவாச விநதாஸுதம் ॥ ௩,௨௩.

கருடன் இவ்வாறு கேட்டபோது, தேவகியின் மகன், மேகம்போல் முழங்கும் குரலில், வினதையின் மகனிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । யா பூர்வஸர்கே ஸோமபுத்ரீ பபூவ பிதுர்க்ரு'ஹே வர்தமாநாபி ஸாத்வீ । ஜந்ம ஸ்வகீயம் ஸார்தகம் வை சகார பித்ரா ஸாகம் விஷ்ணுஶுஶ்ரூஷணே ந ச ॥ ௩,௨௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: முந்தைய படைப்பில், சோமனின் மகளாக இருந்த அந்த நல்ல பெண் தன் தந்தையின் வீட்டில் இருந்தபோது, தந்தையுடன் சேர்ந்து விஷ்ணுவை சேவித்து, தன் பிறப்பை அர்த்தமுள்ளதாக்கினாள்.

ஶுஶ்ராவ நித்யம் ஸத்புராணாநி சைவம் சக்ரே ஸதா விஷ்ணுபாதப்ரணாமம் । சக்ரே ஸதா தாரகஸ்யாபி விஷ்ணோஃ ப்ரதக்ஷிணம் ஸ்மரணம் குர்வதீ ஸா ॥ ௩,௨௩.

அவள் எப்போதும் உண்மையான புராணங்களை கேட்டாள்; எப்போதும் விஷ்ணுவின் பாதங்களில் வணங்கினாள்; அவள் எப்போதும் தாரகனும் விஷ்ணுவும் நினைவில் வைத்து, அவர்களைச் சுற்றி வந்தாள்.

பித்ரா ஸாகம் ஸா து கந்யா ககேந்த்ர வைராக்யயுக்தா ஶ்ரவணாத்ஸம்பபூவ । கேஶம் ச மித்ரம் த்விரதாதிகம் ச அநர்க்யரத்நாநி க்ரு'ஹாதிகம் ச ॥ ௩,௨௩.

தந்தையுடன் இருந்த அந்த பெண், பறவைகளின் அரசே, கேட்பதின் மூலம் வைராக்கியம் பெற்றாள்; முடி, நண்பர்கள், யானைகள், விலைமதிப்பில்லாத ரத்தினங்கள், வீடுகள் ஆகிய அனைத்தையும்—

ஸர்வம் ஹ்யேதந்நஶ்வரம் சைவ மேநே மமாதீநம் ஹரிணா வை க்ரு'தம் ச । யேநைவ தத்தம் புத்ரமித்ராதிகம் ச தேநா ஹ்ரு'தம் வேதநாம் நைவ சக்ரே ॥ ௩,௨௩.

இவை எல்லாம் நிலையற்றவை, எனக்குச் சொந்தமானவை, ஹரியால் தரப்பட்டவை என்று நினைத்தாள்; அவர் தந்தது—மக்கள், நண்பர்கள் முதலியன—அவரால் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டாலும், அவள் கவலைப்படவில்லை.

அத்யைவ விஷ்ணுஃ பரமோ தயாலுஃ தயாம் மயி க்ரு'தவாம்ஸ்தேந ஸுஷ்டு । பித்ரா ஸாகம் கந்யகா ஸா து வீந்த்ர ஸதாத்மநி ஹ்யமலே வாஸுதேவே ॥ ௩,௨௩.

இன்றும், பரமகருணை உள்ள விஷ்ணு என்மீது பெரிய தயை செய்துள்ளார்; தந்தையுடன் அந்த பெண், வீந்திரா, எப்போதும் தூய்மையான ஆத்மாவான வாசுதேவனில் தங்கியிருந்தாள்.

ஏகாந்தத்வம் ஸுஷ்டு பக்த்யா கதா ஸா யத்ரு'ச்சயா ஸோபபந்நேந தேவீ । அகல்பயந்த்யாத்மநோ வீந்த்ர வ்ரு'த்திம் சகார யத்ஸாவதிராதம் ப்ரதைவ ॥ ௩,௨௩.

அவள் முழுமையான பக்தியுடன் ஒருமனதாக இருந்தாள், வீந்திரா; தன் விருப்பப்படி, அந்த தேவியால் அமைக்கப்பட்ட வாழ்க்கை முறையே முதன்மையான எடுத்துக்காட்டாக அமைந்தது.

ஸா வை வித்தம் விஷ்ணுபாதாரவிந்தே துஃ கார்ணவாத்தராகே ஸம்சகார । வாகீந்த்ரித்ரியம் கக ஸம்யக்சகார ஹரேர்குணாநாம் வர்ணநே வா ஸதைவ ॥ ௩,௨௩.

அவள் தன் செல்வத்தை விஷ்ணுவின் தாமரைக் கால்களில் அர்ப்பணித்து, துயரக் கடலை கடக்க ஒரு துடுப்பாக வைத்தாள்; பறவைகளின் அரசே, அவள் தன் பேச்சும், அறிவும் எப்போதும் ஹரியின் குணங்களைப் புகழ்வதற்காக பயன்படுத்தினாள்.

ஹஸ்தௌ ச விஷ்ணோர்க்ரு'ஹஸம்மார்ஜநாதௌ சகார தேவீ காத்ரமலாபஹாரம் । ஶ்ரோத்ரம் ச சக்ரே ஹரிஸத்கதோதயே மோக்ஷாதிமார்கே ஹ்யம்ரு'தோபமே ச ॥ ௩,௨௩.

அவள் தன் கைகளை விஷ்ணுவின் இல்லம் சுத்தம் செய்வதற்கும், அவரது உடலைக் கழுவுவதற்கும் பயன்படுத்தினாள்; காதுகளை ஹரியின் புனிதக் கதைகள் கேட்பதற்கும், மோட்சம் போன்ற அமுதுபோன்ற பாதையில் செல்கைக்கும் அர்ப்பணித்தாள்.

நேத்ரம் ச சக்ரே ப்ரதிமாதிதர்ஶநே அநாதிகாலீநமலாபஹரிணீ । ஸத்வைஷ்ணவாநாம் ஸ்பர்ஶநே சைவ ஸம்கே நிர்மால்யகந்தாநுவிலேபநே த்வக் ॥ ௩,௨௩.

அவள் கண்களை விஷ்ணுவின் உருவங்களையும் படிமங்களையும் காண பயன்படுத்தினாள்; அவை பழைய பாவங்களை நீக்கும்; நல்ல வைஷ்ணவர்களைத் தொடுவதிலும், அவர்கள் அர்ப்பணித்த மாலையின் வாசனையைத் தன் தேகத்தில் பூசுவதிலும் தன் தோலைப் பயன்படுத்தினாள்.

க்ரார்ணேத்ரியம் ஸா ஹரிபாதஸாரே சகார ஸம்ஸாரவிமுக்திதே ச । ஜிஹ்வேந்த்ரியம் ஹரிநைவேத்யஶேஷே ஶ்ரீமத்துலஸ்யாதிவிமிஶ்ரிதே ச ॥ ௩,௨௩.

அவள் மூக்கை ஹரியின் பாத வாசனைக்கு அர்ப்பணித்தாள்; அது வாழ்க்கை பந்தத்திலிருந்து விடுவிக்கிறது; அவள் நாவை ஹரியின் பிரசாதம், தூய துளசி முதலியவற்றுடன் கலந்து சுவைப்பதற்காக பயன்படுத்தினாள்.

பாதௌ ஹரேஃ க்ஷேத்ரபதாநுஸர்பணே ஶிரோ ஹ்ரு'ஷீகேஶபதாபிவந்தநே । காமம் ஹ்ரு'தாஸ்யே து ஹரிதாஸ்யகாம்யா ததோத்தமஶ்லோகஜநாஶ்சரந்தி ॥ ௩,௨௩.

அவள் கால்களை ஹரியின் திருக்கோயில்கள் செல்லும் பாதையில் நடக்க பயன்படுத்தினாள்; தலையை ஹரீஷிகேஷனின் பாதங்களில் வணங்க பயன்படுத்தினாள்; மனமும் வாயும் ஹரிக்கு தாசியாக இருப்பதற்கான ஆசையில் அர்ப்பணித்தாள்; அதுபோல் சிறந்த பக்தர்களும் நடக்கின்றார்கள்.