கருடபுராணம்

லக்ஷணைஶ்சைகாதஶபிஃ புஷ்கரஃ பரிகீர்திதஃ । ஏகவிம்ஶதிஸம்க்யாகைரஸத்பாவைஃ ப்ரகீர்திதஃ

புஷ்கரன் பதினொன்று அடையாளங்களுடன் குறிப்பிடப்படுகிறார்; இருபத்து ஒன்று இல்லாத தன்மையுடன் கூறப்படுகிறார்.

தஶபிர்லக்ஷணைர்யுக்தாஃ பிதரோ யே சிராஃ கக । த்ரயோவிம்ஶதிதோஷைஶ்ச ஸம்யுதா நாத்ர ஸம்ஶயஃ

நீண்ட ஆயுளுடைய முன்னோர்கள், பறவையே, பத்து அடையாளங்களுடன் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் இருபத்து மூன்று குறைகளும் உடையவர்கள்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

அஷ்டபிர்லக்ஷணைர்யுக்தா தேவகந்தர்வஸத்தமாஃ । தோஷைஶ்சதுர்விம்ஶதிபிஃ ஸம்யுக்தாஃ பரிகீர்திதாஃ

தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் எட்டுச் சிறப்புகளுடன் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் இருபத்து நான்கு குறைகளுடன் விவரிக்கப்படுகிறார்கள்.

ஸப்தலக்ஷணஸம்யுக்தா கந்தர்வா மாநுஷாத்மகாஃ । யைஸ்து பஞ்சவிம்ஶதிபிர்தோஷைஃ ஸம்யுக்தாஃ ப்ரகீர்திதாஃ

ஏழு வகை அடையாளங்களுடன், மனித இயல்புடைய கந்தர்வர்கள், இருபத்து ஐந்து குறைகளுடன் கூடியவர்களாக விவரிக்கப்படுகிறார்கள்.

ஷத்குணைஃ க்ஷிதிபா யுக்தா ஷட்விம்ஶத்யா ச தோஷதஃ । ததந்யே பஞ்சபிர்யுக்தாஶ்சதுர்பிஃ கேசிதேவ ச

அரசர்கள் ஆறு நல்ல பண்புகளும், இருபத்து ஆறு குறைகளும் உடையவர்கள்; மற்றவர்கள் ஐந்து குறைகளும், சிலர் நான்கு குறைகளும் உடையவர்கள்.

த்ரிபிஃ கேச்சித்ததோ ஹீநா ந ஸம்தி ககஸத்தம । யஸ்மிந்நரே க்ஷிதிபே வா ககேந்த்ர ஆதிக்யம் யத்த்ரு'ஶ்யதே லக்ஷணஸ்ய

சிலர் மூன்று குறைகளே உடையவர்கள்; அதற்கும் குறைவாக இருப்பது இல்லை, பறவைகளில் சிறந்தவரே. எந்த மனிதனிலும் அரசனிலும் அதிகமான அடையாளங்கள் தெரிந்தால்—

ந தே நரா நைவ தே வை க்ஷிதீஶாஃ ஸர்வே நைவ ஹ்யுத்தமாஃ ஸர்வதைவ । யே தேவா யே ச தைத்யாஶ்ச ஸர்வேப்யேவம் ககாதிப

அவர்கள் உண்மையில் மனிதர் அல்ல, அரசரும் அல்ல, எப்போதும் சிறந்தவர்களும் அல்ல; தேவர்கள் ஆகட்டும், அசுரர்கள் ஆகட்டும், எல்லோரும் இப்படித்தான், பறவைகளின் அரசே.

லக்ஷணாலக்ஷணைஶ்சைவ க்ரமேணோக்தா ந ஸம்ஶயஃ । லக்ஷணைஃ ஸப்தவிம்ஶத்யாலக்ஷணைஃ ஸம்யுதாஃ கக

அடையாளங்களும், அவற்றின் இல்லாமையும் வரிசையாக கூறப்பட்டுள்ளன, சந்தேகம் இல்லை; பறவையே, இருபத்து ஏழு அடையாளங்களும் அவற்றின் எதிர்மறைகளும் உடையவர்கள்—

அதஃ ஸலக்ஷணா ஜ்ஞேயா த்வாத்ரிம்ஶல்லக்ஷணைர்ந ஹி । பிதுர்க்ரு'ஹே வர்தமாநா ஸதாபி ஸ்வகுடும்பம் ஶ்ரேஷ்டயிதும் ககேந்த்ர

அதனால், அடையாளங்கள் கொண்டவர்கள் முப்பத்திரண்டு அடையாளங்களுடன் இருப்பவர்கள் என்று அறியப்பட வேண்டும்; தந்தையின் வீட்டில் வளர்ந்தாலும், பறவைகளின் அரசே, அவர்கள் எப்போதும் தங்கள் குடும்பத்திற்கு சிறப்பைத் தருவார்கள்.

உவாச ஸா பிதரம் தீயமாநமந்நாதிகம் த்ரமித்ராதிகேஷு । ஸதாபி யே த்வநுஸம்தாநேந யுக்தா அந்தர்கதே தத்ரதத்ர ஸ்திதே ச

அவள் தன் தந்தையிடம் சொன்னாள்: 'நண்பர்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் கொடுக்கப்படும் உணவு முதலியன— எப்போதும் மனதில் வைத்து, உள்ளவராகவோ இல்லாதவராகவோ இருப்பவர்கள்—'

அஜ்ஞாதத்வே சாந்நபாநாதிகம் ச தத்தம் ஸம்தோ வ்யர்தமேவம் வதந்தி । ஹரிம் வக்ஷ்யே தத்ரதத்ர ஸ்திதம் சம் தம் வை ஶ்ரு'ணு த்வாதரேணாத்ய நித்யம்

பெறுபவர் அறியாமல் உணவு, பானம் முதலியன கொடுக்கப்பட்டால், அறிவாளிகள் அதை வீணாகும் என்று சொல்வார்கள்; எங்கும் இருப்பவரான ஹரியைப் பற்றி நான் சொல்வேன்—அவரை இப்போது பக்தியுடன் கேள்.

பாலோ ஹரிர்பாலரூபேண க்ரு'ஷ்ணஃ க்ஷீராதிகம் நவநீதம் க்ரு'தம் ச । க்ரு'ஹ்ணாதி நித்யம் பூஷணம் வஸ்த்ரஜாதமேவம் தத்யாத்ஸர்வதா விஷ்ணுதுஷ்ட்யை

குழந்தை வடிவில் ஹரி, கிருஷ்ணராக இருந்து, எப்போதும் பால், வெண்ணெய், நெய் ஆகியவை ஏற்கிறார்; அதுபோல் ஆபரணங்கள், vasthiram ஆகியவற்றையும் எப்போதும் விஷ்ணுவை மகிழ்விக்க வழங்க வேண்டும்.

மித்ரைர்ஹரிஃ கேஶவாக்யோ முகுந்தோ புங்க்தே தத்தம் த்வந்நப்ராநாதிகம் ச । பூர்வம் தத்யாத்ஸர்வதா வை க்ரு'ஹஸ்தோ தந்யோ பவேதந்யதா வ்யர்தமேவ

நண்பர்களிடம் ஹரி கேசவன், முகுந்தன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; நீங்கள் கொடுக்கும் உணவு, பானம் முதலியன அவர் ஏற்கிறார்; ஒரு குடும்பத்தார் எப்போதும் முதலில் கொடுக்க வேண்டும்—அப்படி செய்தால் பாக்கியம் கிடைக்கும், இல்லையெனில் அது வீணாகும்.

க்ரு'ஹ்ணாதி நித்யம் மாதவாக்யோ ஹரிஶ்சேத்யேவம் ஜ்ஞாத்வா தேயமந்நாதிகம் ச । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா தீயமாநேந நித்யம் ப்ரீணாதி விஷ்ணுர்நாந்யதா வ்யர்தமேவ

மாதவன் என்று அழைக்கப்படும் ஹரி எப்போதும் ஏற்கிறார் என்று அறிந்து, உணவு, பானம் முதலியன கொடுக்க வேண்டும்; இப்படித் தெரிந்து கொடுத்தால் விஷ்ணு எப்போதும் மகிழ்வார்—இல்லையெனில் அது வீணாகும்.

க்ரு'ஹே நித்யம் வாஸுதேவோ ஹரிஸ்து ப்ரீணாதி நித்யம் தத்ர திஷ்டந்ஸுபர்ண । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்வக்ரு'ஹம் ஸர்வதைவ அலங்குர்யாத்தாதுரூபைஃ ஸதைவ

வாசுதேவன், ஹரி எப்போதும் வீட்டில் தங்கி மகிழ்கிறார், சூபர்ணா; இதை அறிந்து, தன் வீட்டை எப்போதும் தெய்வீக வடிவங்களால் அலங்கரிக்க வேண்டும்.

கோவிந்தாக்யஸ்திஷ்டதி வைஷ்ணவாநாம் புத்ரைர்யுதஸ்திஷ்டதி வாஸுதேவஃ । மித்ரே முகுந்தஃ ஶாலகே சாநிரூத்தோ நாராயணோ த்விஜவர்யே ஸதாஸ்தி

கோவிந்தன் வைஷ்ணவர்களின் மக்களிடம் இருக்கிறார்; வாசுதேவன் மக்களிடம் இருக்கிறார்; நண்பர்களிடம் முகுந்தன்; சாலகையில் அனிருத்தன்; சிறந்த பிராமணர்களிடம் நாராயணன் எப்போதும் இருக்கிறார்.

கோஷ்டே ச நித்யம் விஷ்ணுரூபீ ஹரிஸ்து அஶ்வே ஸதா திஷ்டதி வாமநாக்யஃ । ஸம்கர்ஷணஃ ஶூத்ரவர்ணே ஸதாஸ்தி வைஶ்யே ப்ரத்யும்நஸ்திஷ்டதி ஸர்வதைவ

கோஷ்டத்தில் விஷ்ணுவாகிய ஹரி எப்போதும் இருக்கிறார்; குதிரைகளில் வாமனன் எப்போதும் இருக்கிறார்; சங்கர்ஷணன் சுத்ரர்களிடம் எப்போதும் இருக்கிறார்; வைசியர்களிடம் பிரத்யும்னன் எப்போதும் இருக்கிறார்.

ஜநார்தநஃ க்ஷத்த்ரஜாதௌ ஸதாஸ்தி தாஶேஷு நித்யம் மஹிதாஸோ ஹரிஸ்து । மஹ்யாம் நித்யம் திஷ்டதி ஸர்வதைவ ஹ்யுபேந்த்ராக்யோ ஹரிரேகஃ ஸுபர்ண

ஜனார்த்தனன் க்ஷத்திரியர்களிடம் எப்போதும் இருக்கிறார்; தாசர்களிடம் ஹரி மகிதாசன் என்று எப்போதும் அழைக்கப்படுகிறார்; பூமியில் உபேந்திரன் என்ற ஒரே ஹரி எப்போதும் இருக்கிறார், சூபர்ணா.

கஜே ஸதா திஷ்டதி சக்ரபாணிஃ ஸதாந்தரே திஷ்டதி விஶ்வரூபஃ । நித்யம் ஶுநி திஷ்டதி பூதபாவநஃ பிபீலகாயாமபி ஸர்வதைவ

யானையில் எப்போதும் சக்கரபாணி இருக்கிறார்; உள்ளுக்குள் எப்போதும் விஷ்வரூபன் இருக்கிறார்; நாயில் எப்போதும் பூதபாவனன் இருக்கிறார்; எப்போதும் எறும்பிலும் இருக்கிறார்.

த்ரிவிக்ரமோ ஹரிரூப்யந்தரிக்ஷே ஸர்வஜாதாவநந்தரூபீ ஹரிஶ்ச । ஹரேர்ந வர்ணோஸ்தி ந கோத்ரமஸ்தி ந ஜாதிரீஶே ஸர்வரூபே விசித்ரே

திரிவிக்ரமன், ஹரி வானில் வேறு வடிவில் இருக்கிறார்; எல்லா உயிரிலும் ஹரி பல்வேறு வடிவில் தோன்றுகிறார்; ஹரிக்கு ஜாதி இல்லை, குலம் இல்லை, பிறப்பு இல்லை—அவர் எல்லா வடிவங்களும் கொண்ட அதிசயமான இறைவன்.

ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ஸர்வதா லக்ஷ்மணா து ஹரிம் ஸதா ப்ரீணயாமாஸ தேவீ । ஸபர்யயா வை க்ரியமாணயா ஹரிஃ பதிர்மம ஸ்யாதிதி சிந்தயாநா

இவ்வாறு அறிந்து, லக்ஷ்மணா எப்போதும் ஹரியை மகிழ்விப்பதற்காக வழிபாடு செய்தாள்; 'ஹரி என் கணவராக வேண்டும்' என்று எண்ணி அர்ப்பணித்து வழிபட்டாள்.

தத்யாஜ தேஹம் விஷ்ணுபதித்வகாமா மத்ரேஷு வை வீந்த்ர புத்ரீ ப்ரஜாதா । ஸ்வயம்வரே லக்ஷ்மணாயா அஹம் ச பித்த்வா லக்ஷ்யம் பூபதீந்த்ராவயித்வா

விஷ்ணுவின் மனைவியாக வேண்டும் என்ற ஆசையால், வீந்திரராஜாவின் மகள் என் மக்கள் இடையே தன் உடலை விட்டு விட்டாள்; லக்ஷ்மணாவின் சுயவரத்தில், நான் குறியை துளைத்து, வந்திருந்த அரசர்களை வென்று அவளை பெற்றேன்.

பாணிக்ரஹம் லக்ஷ்மணாயாஶ்ச க்ரு'த்வா கத்வா புரீம் ரமயாமாஸ தேவீ । ததைவாஹம் ஜாம்பவத்யா விவாஹம் மத்பத்நீத்வே காரணம் த்வாம் ப்ரவீமி

லக்ஷ்மணாவின் கையை பிடித்து திருமணம் செய்து, அவளை என் நகருக்கு அழைத்து சென்று மகாராணியை மகிழ்வித்தேன்; அதேபோல், நான் ஜாம்பவதியையும் மணந்தேன்—அவள் என் மனைவியாக ஆனதற்கான காரணத்தை இப்போது உனக்கு சொல்கிறேன்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௩ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஸோமஸ்ய புத்ரீ பூர்வஸர்கே பபூவ பார்யா மதீயா ஜாம்பவதீ மம ப்ரியா । தாஸாம் மத்யே ஹ்யதிகா வீந்த்ர கிஞ்சித்ருத்ராதிப்யஃ பஞ்சகுணைர்விஹீநா ॥ ௩,௨௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: முந்தைய படைப்பில், சோமனின் மகளாக இருந்த ஜாம்பவதி என் மனையாளாக ஆனாள்; அவள் என் பிரியமானவள். அவர்களில், வீந்திரா, அவள் சிறிது மேலானவளாக இருந்தாலும், ருத்ரன் முதலியோரிடம் உள்ள ஐந்து குணங்கள் அவளிடம் இல்லை.

யதாவேஶோ பலவாந்ஸ்யாத்ரமாயாம் ததாநாஸ ப்ரியதே கேஶவோலம் । யதாவேஶாத்த்ராஸமுபைதி காலே ததா தாஸாம் ஸாம்யமாஹுர்மஹாந்தஃ ॥ ௩,௨௩.

ஒரு வலிமையான ஆவி ஒருவரை ஆட்கொள்ளும் போது, கேசவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவான்; அந்த ஆவி காலப்போக்கில் குறைந்துவிட்டால், பெரியவர்கள் அவர்களில் சமத்துவம் உள்ளது என்று கூறுவார்கள்.

லக்ஷ்ம்யாவேஶஃ கிஞ்சிதஸ்த்யேவ நித்யமதஸ்தாப்யஃ கிஞ்சிதாதிக்யமஸ்தி ॥ ௩,௨௩.

எப்போதும் லக்ஷ்மியின் சிறிது பங்கு இருக்கிறது; அதனால் அவளுக்கு மற்றவர்களை விட சிறிது மேலான நிலை உள்ளது.

கருட உவாச । தாஸாம் மத்யே ஜாம்பவந்தீ து க்ரு'ஷ்ண ஆராதநம் கீத்ரு'ஶம் ஸா சகார । தந்மே ப்ரூஹி க்ரு'பயா விஶ்வமூர்தே ஆதிக்யே வை காரணம் தாப்ய ஏவ ॥ ௩,௨௩.

கருடன் கேட்டான்: அவர்களில் ஜாம்பவதி கிருஷ்ணரை எப்படிப் பூஜித்தாள்? உலகமூர்த்தி, அவளுக்கு மற்றவர்களை விட மேலான காரணமும் தயவுசெய்து எனக்கு கூறுங்கள்.

கருடேநைவமுக்தஸ்து பகவாந் தேவகீஸுதஃ । மேககம்பீரயா வாசா உவாச விநதாஸுதம் ॥ ௩,௨௩.

கருடன் இவ்வாறு கேட்டபோது, தேவகியின் மகன், மேகம்போல் முழங்கும் குரலில், வினதையின் மகனிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । யா பூர்வஸர்கே ஸோமபுத்ரீ பபூவ பிதுர்க்ரு'ஹே வர்தமாநாபி ஸாத்வீ । ஜந்ம ஸ்வகீயம் ஸார்தகம் வை சகார பித்ரா ஸாகம் விஷ்ணுஶுஶ்ரூஷணே ந ச ॥ ௩,௨௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: முந்தைய படைப்பில், சோமனின் மகளாக இருந்த அந்த நல்ல பெண் தன் தந்தையின் வீட்டில் இருந்தபோது, தந்தையுடன் சேர்ந்து விஷ்ணுவை சேவித்து, தன் பிறப்பை அர்த்தமுள்ளதாக்கினாள்.