கருடபுராணம்

ந லக்ஷ்மீவத்குணபூர்ணோ விரிஞ்சோ ந விஷ்ணுவத்குணபூர்ணா ரமாபி । ந வாயுவத்பாரதீ சாபி பூர்ணா ந ஶேஷவத்வாருணீ சாபி பூர்ணா ॥ ௩,௨௧.

விரிஞ்சன் லக்ஷ்மியைப் போல முழு குணமுடையவன் அல்ல; லக்ஷ்மியும் விஷ்ணுவைப் போல முழு குணமுடையவளல்ல. வாயுவைப் போல பாரதி முழுமையில்லை; சேஷனைப் போல வாருணியும் முழுமையில்லை.

ந வை ருத்ரவத்பார்வதீ பூர்ணரூபா ஹ்யந்யேப்யேவம் நைவ பூர்ணாஃ ஸதைவ । ஆலோசநாமேவமேஷா ஹி க்ரு'த்வா தபஶ்சக்ரே யமுநாயாஶ்ச தீரே ॥ ௩,௨௧.

பார்வதியுடன் ருத்ரன் போலவே, மற்ற யாரும் முழுமையாக இல்லை என்பதைக் கவனித்து, அவள் யமுனை கரையில் தவம் செய்தாள்.

ததாசாஹம் யமுநாயாஶ்ச தீரம் பார்தேந ஸாகம் ம்ரு'கயாம் கதஃ கக । த்ரு'ஷ்ட்வா ச தாம் தத்ர தபஶ்சரந்தீம் ததாப்ருவம் மத்ஸகாயம் ச பார்தம் ॥ ௩,௨௧.

அந்த நேரத்தில், நான் பார்த்தனுடன் சேர்ந்து யமுனை கரைக்கு வேட்டைக்கு சென்றேன், பறவைகளின் அரசே. அங்கே அவளை தவம் செய்கிறதைப் பார்த்து, என் தோழன் பார்த்தனிடம் சொன்னேன்.

ஹே பார்த ஶீக்ரம் வ்ரஜ கந்யாஸமீபம் த்வம் ப்ரு'ச்ச கஸ்மாதத்ர தபஃ கரோஷி । ஏவம் ப்ரோக்தஸ்தத்ஸமீபம் ஸ கத்வா ப்ரு'ஷ்ட்வா சைதத்காரணம் ஶீக்ரமேவ ॥ ௩,௨௧.

"பார்த்தா, விரைவாக அந்த கன்னிக்கருகில் சென்று, இங்கே ஏன் தவம் செய்கிறாள் என்று கேள்" என்று சொன்னேன். அவன் உடனே அவளிடம் சென்று, காரணத்தை விரைவாக கேட்டான்.

ஆகத்ய மாமவதத்பால்குநோயம் ஸர்வம் வ்ரு'த்தாம்ந்தம் த்வஸௌ மத்ஸமீபே । ததஸ்த்வஹம் ஸுமுஹூர்தே ச தஸ்யாஃ பாணிக்ரஹம் க்ரு'தவாம்ஸ்தத்ர ஸம்யக் ॥ ௩,௨௧.

பின்பு, பாஹ்ல்குனன் வந்து, நடந்த அனைத்தையும் எனக்கு சொன்னான். அதன்பின், சிறிது நேரத்தில், அங்கேயே அவளது கையைப் பிடித்து திருமணம் செய்தேன்.

தஸ்யாஶ்ச தாபாத்ஸம்ததம் மத்விசாராத்ப்ரஸந்நோஹம் ஸததம் ஸுப்ரஸந்நஃ । பூர்ணாநந்தே ரமமாணாஸ்ய நித்யம் தயா ச மே கிம் ஸுகம்ஸ்யாத்ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௧.

அவள் தொடர்ந்து தவம் செய்து, என்னை நினைத்து இருந்ததால், நான் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறேன், பறவைகளின் அரசே. அவளுடன் என்றும் ஆனந்தத்தில் வாழும் போது, எனக்கு இன்னும் என்ன மகிழ்ச்சி வேண்டும்?

மயா விவாஹோநுக்ரஹார்தம் ஹி தஸ்யா அங்கீக்ரு'தோ ந து ஸௌக்யாய வீந்த்ர । ததா வக்ஷ்யே லக்ஷ்மணாயாஶ்ச ரூபம் பாணிக்ராஹே காரணம் சாபி வீந்த்ரா ॥ ௩,௨௧.

நான் அவளை திருமணம் செய்தது கருணையால் தான், ஆனந்தத்திற்காக அல்ல, வீரர்களில் சிறந்தவரே. அதுபோல், லக்ஷ்மணாவின் வடிவம் மற்றும் அவளது கைப்பிடிப்பிற்கான காரணத்தையும் உனக்கு சொல்கிறேன், பறவைகளின் தலைவனே.

ஶ்ரு'ணுஷ்வ தத்தவ வக்ஷ்யாமி கோப்யம் ஸச்சிஷ்யகே நாஸ்தி கோப்யம் குரோஶ்ச ॥ ௩,௨௧.

நான் இப்போது சொல்வதை கவனமாக கேள்; உண்மையான சீடன் மற்றும் ஆசானுக்கு ரகசியம் எதுவும் இல்லை.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௨ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । யா லக்ஷ்மணா பூர்வஸர்கே ககேந்த்ர புத்ரீ ஹ்யபூத்வஹ்நிவேதஸ்ய வேத்துஃ । ஸுலக்ஷணைஃ ஸம்யுதத்வாத்யதஃ ஸா ஸுலக்ஷ்மணேதி ப்ரதிதா ககேந்த்ர

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: பறவைகளின் அரசே, லக்ஷ்மணா, முன்பொரு பிறப்பில் யாகத்தை அறிந்த வஹ்னிவேதஸின் மகளாக இருந்தாள். நல்ல இலக்கணங்கள் கொண்டதால், அவள் 'சுலக்ஷ்மணா' என்று புகழப்படுகிறது.

யதா லக்ஷ்மீர்லக்ஷணைஃ ஸா ஸுபூர்ணா யதா ஹரிர்லக்ஷணைர்வை ஸுபூர்ணஃ । யதா வாயுர்லக்ஷணைஃ பூர்ண ஏவ யதா காயத்ரீ லக்ஷணைஃ ஸா ஸுபூர்ணா

எப்படி லக்ஷ்மி நல்ல இலக்கணங்களால் நிரம்பியிருக்கிறாள், எப்படி ஹரி நல்ல இலக்கணங்களால் நிரம்பியிருக்கிறார், எப்படி வாயு நல்ல இலக்கணங்களால் நிரம்பியிருக்கிறார், எப்படி காயத்ரி நல்ல இலக்கணங்களால் நிரம்பியிருக்கிறாள்,

யதா ருத்ராத்யா லக்ஷணைர்வை ப்ரபூர்ணா ருத்ராதில்லக்ஷ்மணா சைவ பூர்ணா । குணேநைவம் தர்மதஃ கிஞ்சிதேவ ததாநுஸம்தாநாத்வ்ரியதே நாம சாபி

அதேபோல், ருத்ரன் முதலியோரும் நல்ல இலக்கணங்களால் நிரம்பியிருக்கிறார்கள்; லக்ஷ்மணாவும் அப்படியே முழுமை பெற்றவள். ஆனாலும், குணத்திலும் தர்மத்திலும் சிறிது வித்தியாசம் உள்ளது; அதனால், பொருத்தமான பெயர் அவளுக்கு வந்தது.

தஸ்மாதாஹுர்லக்ஷ்மணேத்யேவ ஸர்வே தல்லக்ஷணம் ஶ்ரு'ணு சாதௌ ககேந்த்ர । நாராயணே பூர்ணகுணே ரமேஶே த்வாத்ரிம்ஶத்ஸம்க்யாநி ஸுலக்ஷணாநி

அதனால், எல்லோரும் அவளை 'லக்ஷ்மணா' என்று அழைக்கிறார்கள். பறவைகளின் அரசே, ஆரம்பத்திலிருந்து அந்த இலக்கணங்களை இப்போது கேள்; அனைத்து நற்குணங்களும் நிறைந்த திருமால் நாராயணனிடம் முப்பத்திரண்டு நல்ல இலக்கணங்கள் உள்ளன.

ஸம்த்யேவ பக்ஷீந்த்ர வதாம்யநுக்ரமாந்மத்தஃ ஶ்ருத்வா மோக்ஷமாப்நோதி நித்யம் । யஃ ஸப்தபாதஃ ஷண்ணவத்யங்குலோங்கஶ்சதுர்ஹஸ்தஃ புருஷஸ்தீக்ஷ்ணதந்தஃ

அவை உண்மையில் உள்ளன, பறவைகளின் தலைவனே. அவற்றை வரிசையாக சொல்கிறேன்; இவை யாராவது என்னிடம் கேட்டால், அவருக்கு எப்போதும் முக்தி கிடைக்கும்: ஏழு முழம் உயரம், தொண்ணூற்று ஆறு விரல் அளவு உறுப்புகள், நான்கு கை, கூரிய பற்கள் உடையவன்.

ய ஏதத்ஸர்வம் மிலிதம் சைகமேவ ஹரேர்விஷ்ணோர்லக்ஷணம் சாஹுரார்யாஃ । முகம் ஸ்த்ரிக்தம் வர்துலம் புஷ்டிரூபம் த்விதீயம் தல்லக்ஷணம் சாஹுரார்யாஃ

இவை அனைத்தும் ஒருவரிடம் சேர்ந்திருந்தால், அது ஹரி விஷ்ணுவின் இலக்கணங்கள் என்று நல்லவர்கள் சொல்வார்கள். மென்மையான, வட்டமான, அழகான முகம் இரண்டாவது இலக்கணம் என்று நல்லவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஹநுர்யஸ்யாநுந்நதம் சாஸ்தி வீந்த்ர தல்லக்ஷணம் ப்ராஹுரார்யாஸ்த்ரு'தீயம் । யத்தந்தா வை தீக்ஷ்ணஸூக்ஷ்மாஶ்ச ஸம்தி தல்லக்ஷணம் சாஹுரார்யாஶ்சதுர்தம்

யாருக்கு தாடி உயரமாக இல்லையோ, பறவைகளின் தலைவனே, அது மூன்றாவது இலக்கணம் என்று நல்லவர்கள் சொல்வார்கள். யாருக்கு பற்கள் கூர்மையாகவும் நன்றாகவும் உள்ளனவோ, அது நான்காவது இலக்கணம் என்று நல்லவர்கள் சொல்வார்கள்.

யஸ்யாதரே ரக்திமா த்வஸ்தி வீந்த்ர தல்லக்ஷணம் பஞ்சமம் சாஹுரார்யாஃ । யஸ்ய ஹஸ்தா அதிரக்தாஃ ககேந்த்ர தல்லக்ஷணம் ப்ராஹுரார்யாஶ்ச ஷஷ்டம்

யாருடைய கீழ்தொடுப்பு சிவப்பாக இருக்கிறதோ, பறவைகளின் தலைவனே, அது ஐந்தாவது இலக்கணம் என்று நல்லவர்கள் சொல்வார்கள். யாருடைய கைகள் மிக சிவப்பாக இருக்கிறதோ, பறவைகளின் அரசே, அது ஆறாவது இலக்கணம் என்று நல்லவர்கள் சொல்வார்கள்.

யஸ்மிந்நகாஃ ஸம்தி ரக்தாஃ ஸுஶோபாஸ்தல்லக்ஷணம் ஸப்தமம் சாஹுரார்யாஃ । யஸ்மிந்கபோலே ரக்திமா த்வஸ்தி வீந்த்ர தல்லக்ஷணம் ஹ்யஷ்டமம் ப்ராஹுரார்யா

யாருடைய நகங்கள் சிவப்பாகவும் அழகாகவும் இருக்கின்றனவோ, அது ஏழாவது இலக்கணம் என்று நல்லவர்கள் சொல்வார்கள். யாருடைய கன்னங்கள் சிவப்பாக இருக்கின்றனவோ, பறவைகளின் தலைவனே, அது எட்டாவது இலக்கணம் என்று நல்லவர்கள் சொல்வார்கள்.

யஸ்மிந்கரே ஶங்கசக்ராதிரேகா வர்தந்தே தந்நவமம் ப்ராஹுரார்யாஃ । யஸ்யோதரம் தந்துரூபம் ஸுபுஷ்டம் வலித்ரயைரங்கிதம் ஸும்தரம் ச

யாருடைய கையில் சங்கு, சக்கரம் போன்ற கோடுகள் இருக்கின்றனவோ, அது ஒன்பதாவது இலக்கணம் என்று நல்லவர்கள் சொல்வார்கள். யாருடைய வயிறு மெலிதாகவும், நன்றாகவும், மூன்று மடல்கள் கொண்டு அழகாகவும் இருக்கிறதோ—

தல்லக்ஷணம் தஶமம் ப்ராஹுரார்யா ஏகாதஶம் நிம்நநாபிம் ததாஹுஃ । ஊருத்வயம் யஸ்ய ச மாம்ஸலம் வை தல்லக்ஷணம் த்வாதஶம் ப்ராஹுரார்யாஃ

அது பத்தாவது இலக்கணம் என்று நல்லவர்கள் சொல்வார்கள். பன்னிரண்டாவது, ஆழமான தொப்புள்; யாருடைய இரண்டு தொடைகள் பலமாகவும், இறைச்சியுடன் இருக்கின்றனவோ, அது பன்னிரண்டாவது இலக்கணம் என்று நல்லவர்கள் சொல்வார்கள்.

கடிர்ஹி தீர்கா ப்ரு'துலாஸ்தி யஸ்ய த்ரயோதஶம் லக்ஷ்ம ததாஹுரார்யாஃ । யஸ்யாஸ்தி முஷ்கோ ஸுபரிஷ்டிதோ வை சதுர்தஶம் லக்ஷ்ம ததாஹுரார்யாஃ

அரியவர்கள் சொல்வதுபோல், நீளமும் அகலமும் கொண்ட இடுப்பு பதின்மூன்றாவது இலக்கணம் ஆகும்; மேலே தெளிவாகத் தெரியும் விருப்பம் கொண்டவர் நாலாவது இலக்கணம் எனவும் கூறுவர்.

ஸமுந்நதம் ஶிஶ்நமதோ ஹி லக்ஷ்ம யஸ்யாஸ்தி தத்பஞ்சதஶம் வதந்தி । ஸுதாம்ரகம் பாததலம் ககேந்த்ர தல்லக்ஷணம் ஷோடஶம் ப்ராஹுரார்யாஃ

உயர்ந்த ஆணுறுப்பு பதினைந்து இலக்கணம் என்று கூறப்படுகிறது; பறவைகளின் அரசே, பாதத்தின் தாளில் சிவப்புத் தோற்றம் இருந்தால் அது பதினாறு இலக்கணம் என்று அரியவர்கள் சொல்வார்கள்.

நிம்நௌ ச குல்பௌ ஸப்ததஶம் ததாஹுர்க்ரீவாரூபம் ப்ராஹுரஷ்டாதஶம் ச । ஏகோநவிம்ஶம் த்வக்ஷிபத்மம் ஸுரக்தம் ப்ராஹுர்பாஹும் ஜாநு விம்ஶம் ததைவ

தாழ்ந்த கணுக்கால்கள் பதினேழாவது இலக்கணம்; அழகான கழுத்து பதினெட்டு; செம்மையான தாமரைப்போன்ற தோல் பதினொன்பது; நீளமான புயங்களும் முழங்கால்களும் இருபதாவது இலக்கணம்.

விஸ்தீர்ணோரஶ்சைகவிம்ஶம் ததாஹுஃ ஸிம்ஹாஸ்கந்தம் த்வ்யுத்தரம் விம்ஶமாஹுஃ । த்ரயோவிம்ஶம் ஸூக்ஷ்மமாஸ்யம் ததாஹுஶ்சதுர்விம்ஶம் ஸுப்ரஸந்நே ச த்ரு'ஷ்டீ

பரந்த மார்பு இருபத்தொன்றாவது இலக்கணம்; சிங்கம் போன்ற தோள்கள் இருபத்திரண்டாவது; மென்மையான வாய் இருபத்துமூன்றாவது; தெளிவும் இனிமையும் கொண்ட கண்கள் இருபத்துநான்காவது இலக்கணம்.

ஹ்ரஸ்வம் லிங்கம் மார்தவம் சாபி வீந்த்ர தல்லக்ஷணம் பஞ்சவிம்ஶம் வதந்தி । ஸமௌ ச பாதௌ கடிஜாநு சோரூ ஷட்விம்ஶமாஹுஶ்ச ஸமே ச ஜங்கே

குறுகியதும் மென்மையானதும் ஆன ஆணுறுப்பு இருபத்தைந்து இலக்கணம், இந்திரா; சமமான பாதங்கள், இடுப்பு, முழங்கால், தொடைகள் ஆகியவை இருபத்தாறு இலக்கணம்.

ஸமாநஹஸ்தௌ ஸமகர்ணௌ மிலித்வா த்வாத்ரிம்ஶத்கம் லக்ஷணம் ப்ராஹுரார்யாஃ । த்வாத்ரிம்ஶத்கம் லக்ஷணம் வை முகுந்தே த்வாத்ரிம்ஶத்கம் லக்ஷணம் வை ரமாயாம்

சமமான கை மற்றும் செவிகள் சேர்ந்து இருபத்திரெண்டு இலக்கணம் என்று அறிஞர்கள் கூறுவர்; இருபத்திரெண் இலக்கணங்கள் முகுந்தனுக்கும் இராமாவுக்கும் உள்ளன.

த்வாத்ரிம்ஶத்கம் லக்ஷணம் ப்ரஹ்மணோபி தத்பாரத்யாஃ ப்ரவதந்த்யேவ ஸத்யம் । ததா ச ஶங்கா ஸமமேவ சக்ரிணேத்யேவம் ஸதாமா குரு நிர்ணயம் ப்ருவே

இருபத்திரெண் இலக்கணங்கள் பிரம்மாவுக்கும் பாரதிக்கும் உள்ளன என்று உண்மையாகவே கூறப்படுகிறது; அதுபோல் சக்கரம் உடையவருக்கும் சந்தேகம் இல்லை. எப்போதும் இவ்வாறு தீர்மானம் செய் என்று சொல்கிறேன்.

ஏகஸ்ய வை லக்ஷணஸ்யாபி விஷ்ணோர்லக்ஷ்மீரந்தம் நைவ ஸம்யக்ப்ரபேதே । அதோநந்தைர்லக்ஷணைஃ ஸம்யுதம் ச ஹரிம் சாஹுர்லக்ஷணஜ்ஞாஃ ஸதைவ

விஷ்ணுவின் ஒரு இலக்கணத்தின் முடிவை கூட லக்ஷ்மி முழுமையாக அடைய முடியவில்லை; ஆகவே, அறிஞர்கள் எப்போதும் ஹரிக்கு முடிவில்லாத இலக்கணங்கள் உள்ளன என்று கூறுகிறார்கள்.

ஜாநாதி லக்ஷ்மீர்லக்ஷணம் வாயுரூபே ஸ்வாபேக்ஷயா ஹ்யதிரிக்தம் ககேந்த்ர । ஸ்வலக்ஷணாபேக்ஷயா பாரதீ து ஶதைர்குணைரதிகா வேதஸோபி

லக்ஷ்மி தன் சொந்த வடிவத்தின் படி அந்த இலக்கணத்தை அறிகிறாள், பறவைகளின் அரசே; பாரதி தன் சொந்த இலக்கணங்களால் நூற்றுக்கணக்கான சிறப்புகளை உடையவளாகவும், அதுபோல பிரம்மாவும் கூறப்படுகிறார்கள்.

ககேந்த்ர தஸ்மால்லக்ஷணே ஸாம்யசித்தம் விஶ்வாதீநாம் ஸர்வதா மா குருஷ்வ । அஷ்டாவிம்ஶதிம் ப்ராஹூ ருத்ராதிகாநாம் ப்ரூநேத்ரயோர்லக்ஷணேநைவ ஹீநாஃ

பறவைகளின் அரசே, அதனால் எல்லா தெய்வங்களிலும் இலக்கணங்களில் சமத்துவம் என்று எப்போதும் எண்ண வேண்டாம்; ருத்ரன் முதலியவர்களுக்கு எட்டுபத்தொன்பது இலக்கணங்கள் உள்ளன, மூன்றாவது கண் இல்லாததால் குறைவாக இருக்கின்றன.