கருடபுராணம்

ந வை ஸ்ம்ரு'தம் ஹரிநாமாம்ரு'தம் ச ஸதா ஸ்ம்ரு'தம் ஹரிதோஷாதிகம் ச । ந து ஸ்ம்ரு'தம் ஹரிதத்த்வாம்ரு'தம் ச ஸம்யக்ஶ்ருதம் லோலவார்தாதிகம் ச ॥ ௩,௨௧.

ஹரியின் நாம அமிர்தம் நினைவில் வைக்கப்படவில்லை; ஹரியின் குறைகளும் எப்போதும் நினைவில் வைக்கப்படவில்லை; ஹரியின் உண்மை அமிர்தமும் நினைவில் வைக்கப்படவில்லை; உலகத்தின் அலைபாயும் கதைகளும் முறையாகக் கேட்கப்படவில்லை.

ந பூஜிதம் ஹரிபாதாரவிந்தம் ஸுபூஜிதாஃ புத்ரமித்ராதிகாஶ்ச । ந வந்திதம் ஹரிபாதாரவிந்தம் ஸுவந்திதோ மித்ரபாதஃ ஸுகோரஃ ॥ ௩,௨௧.

ஹரியின் தாமரை பாதங்கள் வழிபடப்படவில்லை, ஆனால் மகனும் நண்பர்களும் நன்றாக மதிக்கப்பட்டனர்; ஹரியின் பாதங்கள் வணங்கப்படவில்லை, நண்பர்களின் பாதங்கள் மிக மதிக்கப்பட்டன.

ந த்ரு'ஷ்டம் வை தூபதூம்ரைருபேதம் ஹரேர்வக்ரம் குந்தலைஃ ஸம்வ்ரு'தம் ச । புத்ராதிகம் லாலிதம் வை முகுந்த ந லாலிதம் தவ வக்ரம் முராரே ॥ ௩,௨௧.

குறுக்குக் கூந்தலால் மூடப்பட்டு, தூபத்தின் புகையால் சூழப்பட்ட ஹரியின் உருவம் காணப்படவில்லை; மகனும் பிறரும் மிகவும் நேசிக்கப்பட்டனர், ஆனால் முராரியின் உருவம் உன்னால் நேசிக்கப்படவில்லை.

ஸுலாலிதம் பூஷணைஃ புத்ரமித்ரம் ந லாலிதம் ஸர்வபாபாபஹாரி । ந புக்தம் வை ஹரிநைரவேத்யஶேஷம் மித்ராலயே ஷட்ரஸாந்நம் ச புக்தம் ॥ ௩,௨௧.

என் மகனும் நண்பர்களும் அழகான ஆபரணங்கள் அணிந்திருந்தார்கள், ஆனால் நான் அவர்களை உண்மையில் நேசிக்கவில்லை; எல்லா பாவங்களும் நீங்கிவிட்டன. நான் ஹரிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட உணவை சாப்பிடவில்லை; நண்பர்களின் வீட்டில் அறுசுவை உணவையும் சாப்பிடவில்லை.

ஸுபுஷ்பகந்தா நார்பிதா தே முராரே ஸமர்பிதாஃ புத்ரமித்ராதிகேப்யஃ । ஸந்தப்தோஹம் புத்ரமித்ராதிகேஷு கதா த்ரக்ஷ்யே தவ வக்த்ரம் முகுந்த ॥ ௩,௨௧.

முரரியின் எதிரி, உமக்கு மணமுள்ள பூக்கள் அர்ப்பணிக்கப்படவில்லை; அவை மகன், நண்பர்கள் ஆகியோருக்கே கொடுக்கப்பட்டன. மகன், நண்பர்கள் ஆகியோரிடம் நான் வருந்துகிறேன்; முகுந்தா, உமது முகத்தை நான் எப்போது காணப்போகிறேன்?

அவைஷ்ணவாந்நைஃ ஶிக்ருஶாகாதிகைஶ்ச ஹ்யநர்பிதாந்நைஶ்ச ததாப்யஸம்ஸ்க்ரு'தைஃ । ததாப்யபக்ஷ்யை ரஸநா ச தக்தா கதா த்ரக்ஷ்யே தவ வக்த்ரம் முகுந்த ॥ ௩,௨௧.

வைஷ்ணவரல்லாத உணவு, முருங்கைக்கீரை போன்றவை, அர்ப்பணிக்கப்படாததும், சுத்திகரிக்கப்படாததும் நான் உண்டேன். இப்படிப்பட்ட தடைசெய்யப்பட்டவற்றால் என் நாவு எரிந்துவிட்டது; முகுந்தா, உமது முகத்தை நான் எப்போது காணப்போகிறேன்?

அஷ்டாக்ஷரீபூஜயா திவ்யதீர்தைர்விஷ்ணோஃ புரா ப்ராமிதைஃ ஶங்கதீர்தைஃ । ந பாவிதம் மச்சரீரம் முராரே கதா த்ரக்ஷ்யே தவ வ க்த்ரம் முகுந்த ॥ ௩,௨௧.

என் உடல் எட்டெழுத்து மந்திர பூஜையாலும், தெய்வீகத் தீர்த்தங்களாலும், சங்கதரித்த புனிதத் தலங்களைச் சுற்றி வந்ததாலும் சுத்தமாகவில்லை; முரரியின் எதிரி, முகுந்தா, உமது முகத்தை நான் எப்போது காணப்போகிறேன்?

அநர்பிதைர்கந்தபுஷ்பாதிகைஶ்ச அநர்பிதைர்பூஷணைர்வஸ்த்ரஜாதைஃ । அவைஷ்ணவாநாம் திக்தகந்தாதிதோஷைர்காத்ரம் தக்தம் கதா ஹ்யுத்தரிஷ்யே முகுந்த ॥ ௩,௨௧.

மணமுள்ள பூக்கள், அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஆபரணங்கள், vasthiram ஆகியவை என் உடலில் அணியப்படவில்லை. வைஷ்ணவரல்லாதவர்களின் பூசப்பட்ட வாசனை மற்றும் பிற குறைகளால் என் உடல் எரிந்துவிட்டது; முகுந்தா, நான் எப்போது உயர்த்தப்படப்போகிறேன்?

தக்தௌ ச பாதௌ மம வாஸுதேவ ந கச்சந்தௌ க்ஷேத்ரபதம் ஹரேஶ்ச । நேத்ரே ச தக்தே மம ஸர்வதாபி நாலோகிதம் தவ தேவ ப்ரதீகம் ॥ ௩,௨௧.

வாசுதேவா, என் கால்கள் எரிந்துவிட்டன; அவை ஹரியின் புனிதத் தலங்களுக்கு செல்லவில்லை. என் கண்கள் எரிந்துவிட்டன; உமது தெய்வீக ரூபத்தை ஒருபோதும் காணவில்லை, தேவா.

தக்தௌ ச ஹஸ்தௌ மம வாஸுதேவ ந பூஜிதம் தவ விஷ்ணோஃ ப்ரதீகம் । மயா க்ரு'தம் பாபஜாதம் முராரே கதா த்ரக்ஷ்யே தவ வக்ரம் முகுந்த ॥ ௩,௨௧.

வாசுதேவா, என் கைகள் எரிந்துவிட்டன; அவை உமது விஷ்ணு ரூபத்தை பூஜிக்கவில்லை. முரரியின் எதிரி, நான் பாவங்களைச் செய்தேன்; முகுந்தா, உமது முகத்தை நான் எப்போது காணப்போகிறேன்?

மதீயதோஷாந்கணயந்ந பூர்ண தயாம் குரு த்வம் ஸுத்ததாஸ்யாந்முகுந்த । யாவந்தி லோமாநி மதீயகாத்ரே ஸம்தி ப்ரபோ ஸர்வதோர்ஷர்விதூர ॥ ௩,௨௧.

என் குறைகளை எண்ணி, முழு தயவையும் எனக்கு அளித்து, உமது சேவையால் என்னை சுத்தமாக்கு, முகுந்தா. என் உடலில் எத்தனை முடிகள் உள்ளனவோ, அவ்வளவு குறைகள் எனக்குள்ளே உள்ளன, பிரபு; எல்லாம் நல்லதிலிருந்து விலகியவை.

தாவந்தி பாபாநி மதீயகாத்ரே கதா த்ரக்ஷ்யே தவ வக்த்ரம் முகுந்த । அநந்ததேஹே பதிபுத்ரைர்க்ரு'ஹைஶ்ச மித்ரைர்தநைஃ பஶுப்ரு'த்யாதிகைஶ்ச ॥ ௩,௨௧.

என் உடலில் எத்தனை பாவங்கள் உள்ளனவோ, முகுந்தா, நான் எப்போது உமது முகத்தை காணப்போகிறேன்? இந்த முடிவில்லா உடலில் கணவன், மகன்கள், வீடு, நண்பர்கள், செல்வம், மாடு, வேலைக்காரர் மற்றும் பிறருடன் இருக்கிறேன்.

ஸுகம் நாப்தம் ஹ்யபுமாத்ரம் முகுந்த ஸேவா முக்தா தவ தேவஸ்ய விஷ்ணோஃ । இதஃ பரம் புத்ரமித்ராதிகம் ச யாஸ்யே நாஹம் தவ தாஸீ பவாமி ॥ ௩,௨௧.

முகுந்தா, நான் உண்மையான ஆனந்தத்தையும், உமது சேவை மூலம் விடுதலையையும் பெறவில்லை, தேவனாகிய விஷ்ணுவே. இனிமேல், நான் மகன், நண்பர்கள் ஆகியோரிடம் போகிறேன்; உமது தாசியாக நான் ஆகவில்லை.

யேயே ப்ரூயுஃ புத்ரமித்ராதிகைஶ்ச ஸம்யக்ஸுகம் ஜாயதே மர்த்யலோகே । தேஷாமாஸ்யே மூத்ரவிஷ்டாதிகம் ச ஸம்யக்ஸதா பதிதம் சேதி ஜாநே ॥ ௩,௨௧.

மகன், நண்பர்கள் ஆகியோருடன் இந்த மானிட உலகில் சந்தோஷம் கிடைக்கும் என்று சொல்வோர், அவர்களது வாயில் எப்போதும் சிறுநீர், மலம் போன்றவை விழுகின்றன என்று நான் அறிவேன்.

மித்ராதீநாம் யத்க்ரு'தம் த்ரவ்யஜாதம் வ்ரு'தா கதம் மலரூபம் ச ஜாதம் । ஸத்வைஷ்ணவாநாம் யத்க்ரு'தம் த்ரவ்யஜாதம் ஹரிப்ராப்தேஃ காரணம் ஸ்யாத்ஸதைவ ॥ ௩,௨௧.

நண்பர்கள் மற்றும் பிறருக்காகச் சேர்க்கப்பட்ட செல்வம் வீணாகி, அழுக்காகி விடுகிறது. உண்மையான வைஷ்ணவர்கள் சேர்க்கும் செல்வம் எப்போதும் ஹரியை அடைவதற்கான காரணமாகிறது.

ஏதாத்ரு'ஶம் தத்து ஜாதம் முகுந்த அலம் ஹ்யலம் தேந துஃகம் ச புக்தம் । ஸம்கம் தத்தாத்ஸஜ்ஜநாநாம் ஸதா த்வம் விநா ச த்வம் துர்ஜநாநாம் ச ஸம்காத் ॥ ௩,௨௧.

இப்படிப்பட்ட நிகழ்வுகள் நடந்துவிட்டன, முகுந்தா; போதும், போதும், இந்த துயரத்தை அனுபவித்தது போதும். நல்லவர்களின் நட்பை எப்போதும் அருளும்; தீயவர்களின் நட்பை விலக்கவும்.

ஸம்கைஃ ஸதா துர்ஜநாநாம் முராரே காத்ரம் தக்தம் ந விராகேண யுக்தம் । ஏதாத்ரு'ஶாஹம் காம் காதிம் வா முகுந்த யாஸ்யே ந ஜாநே தயயா மாம் ச பாஹி ॥ ௩,௨௧.

தீயவர்களின் நட்பால், முரரியின் எதிரி, என் உடல் எரிந்துவிட்டது; விருப்பமில்லாமலும் இருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட நிலையில், முகுந்தா, நான் எந்த நிலையை அடைவேன் என்று தெரியவில்லை; தயவுடன் என்னை காப்பாற்றும்.

ஏதாத்ரு'ஶோ ஹ்யநுதாபஃ ககேந்த்ர ப்ராயஶ்சித்தம் ந ச க்ஷௌராதிகம் ச । பாநோஃ கந்யா ஹ்யநுதாபம் ச க்ரு'த்வா விசாரயாமாஸ ஹரேஃ ஸுதத்த்வம் ॥ ௩,௨௧.

இப்படிப்பட்ட மனவருத்தம், பறவைகளின் அரசே, பிராயச்சித்தமல்ல; முடி களையுதல் போன்றவை அல்ல. சூரியனின் மகள் மனவருத்தம் கொண்டு, ஹரியின் உண்மை தன்மையை ஆராய்ந்தாள்.

ஸர்வோத்தமோ ஹரிரேகஃ ஸதைவ யதஃ பூர்ணஃ ஸர்வகுணைஸ்ததஶ்ச । ஸ்ரு'ஷ்டௌ யஸ்மாஜ்ஜயதே விஶ்வஜாதமதோ ஹரிஃ ஸர்வகுணைஶ்ச பூர்ணஃ ॥ ௩,௨௧.

ஹரி மட்டுமே எப்போதும் உயர்ந்தவன்; ஏனெனில் அவர் எல்லா குணங்களாலும் நிரம்பியவன். எல்லா படைப்பும் அவரிலிருந்து தோன்றுகிறது; அதனால் ஹரி எப்போதும் எல்லா குணங்களாலும் பூரணமானவன்.

யோ தேவாநாமாத்ய அகார ஏவ யதோ ப்ரஹ்மாத்யா நைவ பூர்ணாஃ ஸமஸ்தாஃ । லக்ஷ்மீப்ரஸாதாச்சிரபுண்யேந ஜாதோ யதாயோக்யம் பூர்ணகுணோ விரிஞ்சஃ ॥ ௩,௨௧.

அவர் தெய்வங்களுக்கு ஆதியாய் இருப்பவர்; அவரிலிருந்து பிரம்மா மற்றும் பிறர் கூட முழுமையற்றவர்கள். லக்ஷ்மியின் அருளாலும், நீண்ட நாள் செய்த புண்ணியத்தாலும், விரிஞ்சன் தகுந்த முறையில் முழு குணங்களுடன் பிறக்கிறார்.

ந லக்ஷ்மீவத்குணபூர்ணோ விரிஞ்சோ ந விஷ்ணுவத்குணபூர்ணா ரமாபி । ந வாயுவத்பாரதீ சாபி பூர்ணா ந ஶேஷவத்வாருணீ சாபி பூர்ணா ॥ ௩,௨௧.

விரிஞ்சன் லக்ஷ்மியைப் போல முழு குணமுடையவன் அல்ல; லக்ஷ்மியும் விஷ்ணுவைப் போல முழு குணமுடையவளல்ல. வாயுவைப் போல பாரதி முழுமையில்லை; சேஷனைப் போல வாருணியும் முழுமையில்லை.

ந வை ருத்ரவத்பார்வதீ பூர்ணரூபா ஹ்யந்யேப்யேவம் நைவ பூர்ணாஃ ஸதைவ । ஆலோசநாமேவமேஷா ஹி க்ரு'த்வா தபஶ்சக்ரே யமுநாயாஶ்ச தீரே ॥ ௩,௨௧.

பார்வதியுடன் ருத்ரன் போலவே, மற்ற யாரும் முழுமையாக இல்லை என்பதைக் கவனித்து, அவள் யமுனை கரையில் தவம் செய்தாள்.

ததாசாஹம் யமுநாயாஶ்ச தீரம் பார்தேந ஸாகம் ம்ரு'கயாம் கதஃ கக । த்ரு'ஷ்ட்வா ச தாம் தத்ர தபஶ்சரந்தீம் ததாப்ருவம் மத்ஸகாயம் ச பார்தம் ॥ ௩,௨௧.

அந்த நேரத்தில், நான் பார்த்தனுடன் சேர்ந்து யமுனை கரைக்கு வேட்டைக்கு சென்றேன், பறவைகளின் அரசே. அங்கே அவளை தவம் செய்கிறதைப் பார்த்து, என் தோழன் பார்த்தனிடம் சொன்னேன்.

ஹே பார்த ஶீக்ரம் வ்ரஜ கந்யாஸமீபம் த்வம் ப்ரு'ச்ச கஸ்மாதத்ர தபஃ கரோஷி । ஏவம் ப்ரோக்தஸ்தத்ஸமீபம் ஸ கத்வா ப்ரு'ஷ்ட்வா சைதத்காரணம் ஶீக்ரமேவ ॥ ௩,௨௧.

"பார்த்தா, விரைவாக அந்த கன்னிக்கருகில் சென்று, இங்கே ஏன் தவம் செய்கிறாள் என்று கேள்" என்று சொன்னேன். அவன் உடனே அவளிடம் சென்று, காரணத்தை விரைவாக கேட்டான்.

ஆகத்ய மாமவதத்பால்குநோயம் ஸர்வம் வ்ரு'த்தாம்ந்தம் த்வஸௌ மத்ஸமீபே । ததஸ்த்வஹம் ஸுமுஹூர்தே ச தஸ்யாஃ பாணிக்ரஹம் க்ரு'தவாம்ஸ்தத்ர ஸம்யக் ॥ ௩,௨௧.

பின்பு, பாஹ்ல்குனன் வந்து, நடந்த அனைத்தையும் எனக்கு சொன்னான். அதன்பின், சிறிது நேரத்தில், அங்கேயே அவளது கையைப் பிடித்து திருமணம் செய்தேன்.

தஸ்யாஶ்ச தாபாத்ஸம்ததம் மத்விசாராத்ப்ரஸந்நோஹம் ஸததம் ஸுப்ரஸந்நஃ । பூர்ணாநந்தே ரமமாணாஸ்ய நித்யம் தயா ச மே கிம் ஸுகம்ஸ்யாத்ககேந்த்ர ॥ ௩,௨௧.

அவள் தொடர்ந்து தவம் செய்து, என்னை நினைத்து இருந்ததால், நான் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறேன், பறவைகளின் அரசே. அவளுடன் என்றும் ஆனந்தத்தில் வாழும் போது, எனக்கு இன்னும் என்ன மகிழ்ச்சி வேண்டும்?

மயா விவாஹோநுக்ரஹார்தம் ஹி தஸ்யா அங்கீக்ரு'தோ ந து ஸௌக்யாய வீந்த்ர । ததா வக்ஷ்யே லக்ஷ்மணாயாஶ்ச ரூபம் பாணிக்ராஹே காரணம் சாபி வீந்த்ரா ॥ ௩,௨௧.

நான் அவளை திருமணம் செய்தது கருணையால் தான், ஆனந்தத்திற்காக அல்ல, வீரர்களில் சிறந்தவரே. அதுபோல், லக்ஷ்மணாவின் வடிவம் மற்றும் அவளது கைப்பிடிப்பிற்கான காரணத்தையும் உனக்கு சொல்கிறேன், பறவைகளின் தலைவனே.

ஶ்ரு'ணுஷ்வ தத்தவ வக்ஷ்யாமி கோப்யம் ஸச்சிஷ்யகே நாஸ்தி கோப்யம் குரோஶ்ச ॥ ௩,௨௧.

நான் இப்போது சொல்வதை கவனமாக கேள்; உண்மையான சீடன் மற்றும் ஆசானுக்கு ரகசியம் எதுவும் இல்லை.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௨ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । யா லக்ஷ்மணா பூர்வஸர்கே ககேந்த்ர புத்ரீ ஹ்யபூத்வஹ்நிவேதஸ்ய வேத்துஃ । ஸுலக்ஷணைஃ ஸம்யுதத்வாத்யதஃ ஸா ஸுலக்ஷ்மணேதி ப்ரதிதா ககேந்த்ர

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: பறவைகளின் அரசே, லக்ஷ்மணா, முன்பொரு பிறப்பில் யாகத்தை அறிந்த வஹ்னிவேதஸின் மகளாக இருந்தாள். நல்ல இலக்கணங்கள் கொண்டதால், அவள் 'சுலக்ஷ்மணா' என்று புகழப்படுகிறது.