கருடபுராணம்

ஶ்ருத்வா தத்த்வாநாம் தாரணாநந்தரம் ச காமக்ருதோர்ஜாரணம் துர்கடம் ச । ஏதே தோஷா ஜ்ஞாநபூதாநபீஹ குர்வந்தி ஸம்தேஹயுதாந்ஸதைவ ॥ ௩,௨௦.

உண்மைகளை கேட்டு, மனதில் வைத்தபின், ஆசையும் கோபத்தையும் வெல்ல்வது கடினம்; இங்கே அறிவால் தூய்மையடைந்தவர்களும் இந்த குறைகளால் எப்போதும் சந்தேகத்துடன் செயல்படுகிறார்கள்.

அதோ ஹ்யஹம் ஶ்ரவணம் ஸத்கதாயாஃ ஸதா கரிஷ்யே நாத்ர விசார்யமஸ்தி । தேநாப்யஹம் ஹரிநாமாபிவாஞ்சா நிஶ்சித்ய சித்தம் ஶ்ரவணே வை சகார । ஆதேஹமேவம் ஶ்ரவணம் ச க்ரு'த்வா த்யக்த்வா தேஹம் பூதலே ஸம்ப்ரஜாதா ॥ ௩,௨௦.

ஆகையால், நான் எப்போதும் நல்ல கதைகளை கேட்பதில் ஈடுபடுவேன்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. அதனால், ஹரியின் நாமத்தை விரும்பி, என் மனதை கேட்பதில் நிலைநிறுத்தினேன். இப்படிச் செய்து, இந்த உடலை விட்டு, பூமியில் பிறந்தேன்.

நிவஸ்தும் வஸுதேவஸ்ய பகிந்யா உதரே கக । ஸுமித்ரா ஸம்ஜ்ஞகாயாம் ச ஜாதா வை மித்ரவிந்திகா ॥ ௩,௨௦.

பறவைகளின் தலைவனே, வசுதேவரின் சகோதரியின் கருவில், சுமித்ரா எனும் உடலில், மித்ரவிந்தா பிறந்தாள்.

ஶ்ரவணேந ஹரிம் மித்ரம் ப்ராப்தா ஸா மித்ரவிந்திகா । அதஃ ஸா மித்ரவிந்தேதி ஸம்ஜ்ஞயா ஸம்பபூவ ஹ ॥ ௩,௨௦.

கேட்பதினால், மித்ரவிந்தா ஹரியை தன் நண்பனாக அடைந்தாள்; அதனால், அவள் மித்ரவிந்தா என்ற பெயரால் அறியப்பட்டாள்.

ஸ்வயம்வரே மித்ரவிந்தா ராஜ்ஞாம் மத்யே து பாமிநீ । மமாம்ஸே வ்யஸ்ரு'ஜந்மாலாம் தாம் க்ரு'ஹீத்வா ககேஶ்வர । விதூய ந்ரு'பதீந்ஸர்வாந்புரீம் ப்ராப்தாஃ ககேஶ்வர ॥ ௩,௨௦.

சுயம்பரத்தில், மித்ரவிந்தா, அரசர்களின் நடுவில் அழகியாக இருந்து, என்னைத் தேர்ந்தெடுத்து மாலை போட்டாள், பறவைகளின் தலைவனே; பிறகு எல்லா அரசர்களையும் விட்டு, நகரத்தை அடைந்தோம், பறவைகளின் தலைவனே.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௧ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । காலிந்த்யா அபி சோத்பத்திம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ககேஶ்வர । விவஸ்வாந்நாம ஸூர்யோபத்தஸ்ய புத்ரீ வ்யஜாயத ॥ ௩,௨௧.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: பறவைகளின் தலைவனே, காலிந்தியின் பிறப்பையும் நான் சொல்கிறேன். விவஸ்வான் எனும் சூரியனுக்கு காலிந்தி என்ற மகள் பிறந்தாள்.

காலிந்தீஸம்ஜ்ஞகா வீந்த்ர யமுநா யாநுஜா ஸ்ம்ரு'தா । க்ரு'ஷ்ணபத்நீத்வகாமேந சசார தப உத்தமம் ॥ ௩,௨௧.

அவள் காலிந்தி என்று அழைக்கப்பட்டாள், பறவைகளின் இந்திரனே; யமுனையின் தங்கையாக நினைவுகூரப்படுகிறாள். கிருஷ்ணரின் மனைவியாக வேண்டும் என்று விரும்பி, சிறந்த தவம் செய்தாள்.

தப ஆலோசநம் ப்ரோக்தம் தத்த்வாநாம் ச விநிர்ணயஃ । பூர்வார்ஜிதாநாம் பாபாநாமநுதாபஸ்தபஃ ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௩,௨௧.

தவம் என்பது உண்மைகளை ஆராய்ந்து புரிந்துகொள்வதாகும்; முன்பு செய்த பாவங்களுக்கு மனமாற்றம் அடைவதும் தவம் எனப்படுகிறது.

ப்ராயோ நாம தபஃ ப்ரோக்தம் சித்தநிக்ரஹ உச்யதே । ப்ராயஶ்சித்தமிதி ப்ரோக்தம் ந து க்ஷௌரம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௨௧.

பிராயம் எனும் தவம் மனதை அடக்குவதாகும்; அதையே பிராயச்சித்தம் என்றும் கூறுவர், ஆனால் தலைமுடி களையுதலல்ல, பறவைகளின் தலைவனே.

அநுதாபயுதம் பூதம் தச்சணு த்வம் ககேஶ்வர । பூர்வம் ந ஜப்தம் திவ்யமந்த்ரம் முகுந்த தப்தம் ஸதா க்லேஶதாவாநலேந ॥ ௩,௨௧.

பறவைகளின் தலைவனே, மனமாற்றத்துடன் இருப்பதே உண்மையானது; முன்பு தெய்வீக மந்திரம் ஜபிக்கப்படவில்லை, முகுந்தன் எப்போதும் துன்பத்தின் நெருப்பில் சுடப்பட்டான்.

ந வை ஸ்ம்ரு'தம் ஹரிநாமாம்ரு'தம் ச ஸதா ஸ்ம்ரு'தம் ஹரிதோஷாதிகம் ச । ந து ஸ்ம்ரு'தம் ஹரிதத்த்வாம்ரு'தம் ச ஸம்யக்ஶ்ருதம் லோலவார்தாதிகம் ச ॥ ௩,௨௧.

ஹரியின் நாம அமிர்தம் நினைவில் வைக்கப்படவில்லை; ஹரியின் குறைகளும் எப்போதும் நினைவில் வைக்கப்படவில்லை; ஹரியின் உண்மை அமிர்தமும் நினைவில் வைக்கப்படவில்லை; உலகத்தின் அலைபாயும் கதைகளும் முறையாகக் கேட்கப்படவில்லை.

ந பூஜிதம் ஹரிபாதாரவிந்தம் ஸுபூஜிதாஃ புத்ரமித்ராதிகாஶ்ச । ந வந்திதம் ஹரிபாதாரவிந்தம் ஸுவந்திதோ மித்ரபாதஃ ஸுகோரஃ ॥ ௩,௨௧.

ஹரியின் தாமரை பாதங்கள் வழிபடப்படவில்லை, ஆனால் மகனும் நண்பர்களும் நன்றாக மதிக்கப்பட்டனர்; ஹரியின் பாதங்கள் வணங்கப்படவில்லை, நண்பர்களின் பாதங்கள் மிக மதிக்கப்பட்டன.

ந த்ரு'ஷ்டம் வை தூபதூம்ரைருபேதம் ஹரேர்வக்ரம் குந்தலைஃ ஸம்வ்ரு'தம் ச । புத்ராதிகம் லாலிதம் வை முகுந்த ந லாலிதம் தவ வக்ரம் முராரே ॥ ௩,௨௧.

குறுக்குக் கூந்தலால் மூடப்பட்டு, தூபத்தின் புகையால் சூழப்பட்ட ஹரியின் உருவம் காணப்படவில்லை; மகனும் பிறரும் மிகவும் நேசிக்கப்பட்டனர், ஆனால் முராரியின் உருவம் உன்னால் நேசிக்கப்படவில்லை.

ஸுலாலிதம் பூஷணைஃ புத்ரமித்ரம் ந லாலிதம் ஸர்வபாபாபஹாரி । ந புக்தம் வை ஹரிநைரவேத்யஶேஷம் மித்ராலயே ஷட்ரஸாந்நம் ச புக்தம் ॥ ௩,௨௧.

என் மகனும் நண்பர்களும் அழகான ஆபரணங்கள் அணிந்திருந்தார்கள், ஆனால் நான் அவர்களை உண்மையில் நேசிக்கவில்லை; எல்லா பாவங்களும் நீங்கிவிட்டன. நான் ஹரிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட உணவை சாப்பிடவில்லை; நண்பர்களின் வீட்டில் அறுசுவை உணவையும் சாப்பிடவில்லை.

ஸுபுஷ்பகந்தா நார்பிதா தே முராரே ஸமர்பிதாஃ புத்ரமித்ராதிகேப்யஃ । ஸந்தப்தோஹம் புத்ரமித்ராதிகேஷு கதா த்ரக்ஷ்யே தவ வக்த்ரம் முகுந்த ॥ ௩,௨௧.

முரரியின் எதிரி, உமக்கு மணமுள்ள பூக்கள் அர்ப்பணிக்கப்படவில்லை; அவை மகன், நண்பர்கள் ஆகியோருக்கே கொடுக்கப்பட்டன. மகன், நண்பர்கள் ஆகியோரிடம் நான் வருந்துகிறேன்; முகுந்தா, உமது முகத்தை நான் எப்போது காணப்போகிறேன்?

அவைஷ்ணவாந்நைஃ ஶிக்ருஶாகாதிகைஶ்ச ஹ்யநர்பிதாந்நைஶ்ச ததாப்யஸம்ஸ்க்ரு'தைஃ । ததாப்யபக்ஷ்யை ரஸநா ச தக்தா கதா த்ரக்ஷ்யே தவ வக்த்ரம் முகுந்த ॥ ௩,௨௧.

வைஷ்ணவரல்லாத உணவு, முருங்கைக்கீரை போன்றவை, அர்ப்பணிக்கப்படாததும், சுத்திகரிக்கப்படாததும் நான் உண்டேன். இப்படிப்பட்ட தடைசெய்யப்பட்டவற்றால் என் நாவு எரிந்துவிட்டது; முகுந்தா, உமது முகத்தை நான் எப்போது காணப்போகிறேன்?

அஷ்டாக்ஷரீபூஜயா திவ்யதீர்தைர்விஷ்ணோஃ புரா ப்ராமிதைஃ ஶங்கதீர்தைஃ । ந பாவிதம் மச்சரீரம் முராரே கதா த்ரக்ஷ்யே தவ வ க்த்ரம் முகுந்த ॥ ௩,௨௧.

என் உடல் எட்டெழுத்து மந்திர பூஜையாலும், தெய்வீகத் தீர்த்தங்களாலும், சங்கதரித்த புனிதத் தலங்களைச் சுற்றி வந்ததாலும் சுத்தமாகவில்லை; முரரியின் எதிரி, முகுந்தா, உமது முகத்தை நான் எப்போது காணப்போகிறேன்?

அநர்பிதைர்கந்தபுஷ்பாதிகைஶ்ச அநர்பிதைர்பூஷணைர்வஸ்த்ரஜாதைஃ । அவைஷ்ணவாநாம் திக்தகந்தாதிதோஷைர்காத்ரம் தக்தம் கதா ஹ்யுத்தரிஷ்யே முகுந்த ॥ ௩,௨௧.

மணமுள்ள பூக்கள், அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஆபரணங்கள், vasthiram ஆகியவை என் உடலில் அணியப்படவில்லை. வைஷ்ணவரல்லாதவர்களின் பூசப்பட்ட வாசனை மற்றும் பிற குறைகளால் என் உடல் எரிந்துவிட்டது; முகுந்தா, நான் எப்போது உயர்த்தப்படப்போகிறேன்?

தக்தௌ ச பாதௌ மம வாஸுதேவ ந கச்சந்தௌ க்ஷேத்ரபதம் ஹரேஶ்ச । நேத்ரே ச தக்தே மம ஸர்வதாபி நாலோகிதம் தவ தேவ ப்ரதீகம் ॥ ௩,௨௧.

வாசுதேவா, என் கால்கள் எரிந்துவிட்டன; அவை ஹரியின் புனிதத் தலங்களுக்கு செல்லவில்லை. என் கண்கள் எரிந்துவிட்டன; உமது தெய்வீக ரூபத்தை ஒருபோதும் காணவில்லை, தேவா.

தக்தௌ ச ஹஸ்தௌ மம வாஸுதேவ ந பூஜிதம் தவ விஷ்ணோஃ ப்ரதீகம் । மயா க்ரு'தம் பாபஜாதம் முராரே கதா த்ரக்ஷ்யே தவ வக்ரம் முகுந்த ॥ ௩,௨௧.

வாசுதேவா, என் கைகள் எரிந்துவிட்டன; அவை உமது விஷ்ணு ரூபத்தை பூஜிக்கவில்லை. முரரியின் எதிரி, நான் பாவங்களைச் செய்தேன்; முகுந்தா, உமது முகத்தை நான் எப்போது காணப்போகிறேன்?

மதீயதோஷாந்கணயந்ந பூர்ண தயாம் குரு த்வம் ஸுத்ததாஸ்யாந்முகுந்த । யாவந்தி லோமாநி மதீயகாத்ரே ஸம்தி ப்ரபோ ஸர்வதோர்ஷர்விதூர ॥ ௩,௨௧.

என் குறைகளை எண்ணி, முழு தயவையும் எனக்கு அளித்து, உமது சேவையால் என்னை சுத்தமாக்கு, முகுந்தா. என் உடலில் எத்தனை முடிகள் உள்ளனவோ, அவ்வளவு குறைகள் எனக்குள்ளே உள்ளன, பிரபு; எல்லாம் நல்லதிலிருந்து விலகியவை.

தாவந்தி பாபாநி மதீயகாத்ரே கதா த்ரக்ஷ்யே தவ வக்த்ரம் முகுந்த । அநந்ததேஹே பதிபுத்ரைர்க்ரு'ஹைஶ்ச மித்ரைர்தநைஃ பஶுப்ரு'த்யாதிகைஶ்ச ॥ ௩,௨௧.

என் உடலில் எத்தனை பாவங்கள் உள்ளனவோ, முகுந்தா, நான் எப்போது உமது முகத்தை காணப்போகிறேன்? இந்த முடிவில்லா உடலில் கணவன், மகன்கள், வீடு, நண்பர்கள், செல்வம், மாடு, வேலைக்காரர் மற்றும் பிறருடன் இருக்கிறேன்.

ஸுகம் நாப்தம் ஹ்யபுமாத்ரம் முகுந்த ஸேவா முக்தா தவ தேவஸ்ய விஷ்ணோஃ । இதஃ பரம் புத்ரமித்ராதிகம் ச யாஸ்யே நாஹம் தவ தாஸீ பவாமி ॥ ௩,௨௧.

முகுந்தா, நான் உண்மையான ஆனந்தத்தையும், உமது சேவை மூலம் விடுதலையையும் பெறவில்லை, தேவனாகிய விஷ்ணுவே. இனிமேல், நான் மகன், நண்பர்கள் ஆகியோரிடம் போகிறேன்; உமது தாசியாக நான் ஆகவில்லை.

யேயே ப்ரூயுஃ புத்ரமித்ராதிகைஶ்ச ஸம்யக்ஸுகம் ஜாயதே மர்த்யலோகே । தேஷாமாஸ்யே மூத்ரவிஷ்டாதிகம் ச ஸம்யக்ஸதா பதிதம் சேதி ஜாநே ॥ ௩,௨௧.

மகன், நண்பர்கள் ஆகியோருடன் இந்த மானிட உலகில் சந்தோஷம் கிடைக்கும் என்று சொல்வோர், அவர்களது வாயில் எப்போதும் சிறுநீர், மலம் போன்றவை விழுகின்றன என்று நான் அறிவேன்.

மித்ராதீநாம் யத்க்ரு'தம் த்ரவ்யஜாதம் வ்ரு'தா கதம் மலரூபம் ச ஜாதம் । ஸத்வைஷ்ணவாநாம் யத்க்ரு'தம் த்ரவ்யஜாதம் ஹரிப்ராப்தேஃ காரணம் ஸ்யாத்ஸதைவ ॥ ௩,௨௧.

நண்பர்கள் மற்றும் பிறருக்காகச் சேர்க்கப்பட்ட செல்வம் வீணாகி, அழுக்காகி விடுகிறது. உண்மையான வைஷ்ணவர்கள் சேர்க்கும் செல்வம் எப்போதும் ஹரியை அடைவதற்கான காரணமாகிறது.

ஏதாத்ரு'ஶம் தத்து ஜாதம் முகுந்த அலம் ஹ்யலம் தேந துஃகம் ச புக்தம் । ஸம்கம் தத்தாத்ஸஜ்ஜநாநாம் ஸதா த்வம் விநா ச த்வம் துர்ஜநாநாம் ச ஸம்காத் ॥ ௩,௨௧.

இப்படிப்பட்ட நிகழ்வுகள் நடந்துவிட்டன, முகுந்தா; போதும், போதும், இந்த துயரத்தை அனுபவித்தது போதும். நல்லவர்களின் நட்பை எப்போதும் அருளும்; தீயவர்களின் நட்பை விலக்கவும்.

ஸம்கைஃ ஸதா துர்ஜநாநாம் முராரே காத்ரம் தக்தம் ந விராகேண யுக்தம் । ஏதாத்ரு'ஶாஹம் காம் காதிம் வா முகுந்த யாஸ்யே ந ஜாநே தயயா மாம் ச பாஹி ॥ ௩,௨௧.

தீயவர்களின் நட்பால், முரரியின் எதிரி, என் உடல் எரிந்துவிட்டது; விருப்பமில்லாமலும் இருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட நிலையில், முகுந்தா, நான் எந்த நிலையை அடைவேன் என்று தெரியவில்லை; தயவுடன் என்னை காப்பாற்றும்.

ஏதாத்ரு'ஶோ ஹ்யநுதாபஃ ககேந்த்ர ப்ராயஶ்சித்தம் ந ச க்ஷௌராதிகம் ச । பாநோஃ கந்யா ஹ்யநுதாபம் ச க்ரு'த்வா விசாரயாமாஸ ஹரேஃ ஸுதத்த்வம் ॥ ௩,௨௧.

இப்படிப்பட்ட மனவருத்தம், பறவைகளின் அரசே, பிராயச்சித்தமல்ல; முடி களையுதல் போன்றவை அல்ல. சூரியனின் மகள் மனவருத்தம் கொண்டு, ஹரியின் உண்மை தன்மையை ஆராய்ந்தாள்.

ஸர்வோத்தமோ ஹரிரேகஃ ஸதைவ யதஃ பூர்ணஃ ஸர்வகுணைஸ்ததஶ்ச । ஸ்ரு'ஷ்டௌ யஸ்மாஜ்ஜயதே விஶ்வஜாதமதோ ஹரிஃ ஸர்வகுணைஶ்ச பூர்ணஃ ॥ ௩,௨௧.

ஹரி மட்டுமே எப்போதும் உயர்ந்தவன்; ஏனெனில் அவர் எல்லா குணங்களாலும் நிரம்பியவன். எல்லா படைப்பும் அவரிலிருந்து தோன்றுகிறது; அதனால் ஹரி எப்போதும் எல்லா குணங்களாலும் பூரணமானவன்.