கருடபுராணம்

யதா ப்ரஸந்நோ வந்தநாத்தேவத்தேவ ஸ்ததா ந துஷ்டஃ பூஜநாத்கர்மதஶ்ச । யதா நாமஸ்மரணாத்வந்தநாத்வா பாபாந்நியச்சேது ததா ந சாந்யைஃ ॥ ௩,௨௦.

தெய்வம் வணங்கினால் மகிழ்ச்சி அடைகிறது; சடங்குகள் அல்லது செய்கைகளால் அல்ல. அவன் பெயரை நினைத்தோ, வணங்கினாலோ பாவங்கள் குறையும்; வேறு வழிகளில் அல்ல.

தேஹம் து யே போஷயந்த்யேவ தாத ஹரேஃ ப்ரணாமைஃ ஶூந்யபூதம் ச புஷ்டம் । ததேவமாஹுர்வ்யர்தமேவேதி தாத தத்போஷகாணாம் நரகே துஃ கமாஹுஃ ॥ ௩,௨௦.

பிரியமானவரே, அர்த்தமில்லாமல் ஹரியை வணங்கிக் கொண்டு, உடலை வளர்ப்பவர்கள் வீணாக செய்கிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது; அத்தகையவர்கள் நரகத்தில் துன்பம் அனுபவிப்பார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது.

யமோऽபி தம் தத்ர உலூகலே து நிதாய பிஷ்டம் ஸுகலைஃ கரோதி । யோ வா பரம் ந கரோத்யேவ தாத ப்ரதக்ஷிணம் தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோஃ ॥ ௩,௨௦.

பிரியமானவரே, யார் தேவதேவனான விஷ்ணுவை சுற்றிவருவதைக் கூடச் செய்யவில்லை, அவர்களை யமன் உலூக்கலில் வைத்து மகிழ்ச்சியுடன் அரைக்கும்.

தஸ்யைவ பாதௌ தலயந்த்ரே நிதாய யமஶ்ச நித்யம் ப்ரகரோதி பிஷ்டம் । ஏஷாம் ஜிஹ்வா ஹரிக்ரு'ஷ்ணேதி நாம ந வக்தி நித்யம் வ்யர்தபூதாம் வதந்தி ॥ ௩,௨௦.

யமன் அவர்களின் கால்களை ஒரு கருவியில் வைத்து எப்போதும் அரைக்கிறார்; யார் நாவும் 'ஹரி', 'கிருஷ்ணா' என்று எப்போதும் உச்சரிக்கவில்லை, அவர்கள் வீணாக வாழ்ந்தவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

தேஷாம் ஜிஹ்வா யமலோகே யமஸ்து நிஷ்காஸ்ய பிஷ்டம் ப்ரகரோதி நித்யம் । காஶீநிவாஸேந ச கிம் ப்ரயோஜநம் கிம் வா ப்ரயாகே மரணேந தாத ॥ ௩,௨௦.

யமலோகத்தில் யமன் அவர்களின் நாவை எடுத்துவிட்டு எப்போதும் அரைக்கிறார்; காசியில் வாழ்வது என்ன பயன்? பிரயாகத்தில் இறப்பது என்ன பயன், பிரியமானவரே?

கிம் வாரணாக்ரே மரணேந ஸௌக்யம் கிம் வா மகாதேஃ ஸமநுஷ்டிதேந । ஸமஸ்ததீர்தேஷ்வடநேந கிம் கிமதீதஶாஸ்த்ரேண ஸுதீக்ஷ்ணபுத்த்யா ॥ ௩,௨௦.

வாரணாசியில் இறப்பதால் என்ன ஆனந்தம்? யாகங்களைச் செய்தால் என்ன பயன்? எல்லா தீர்த்தங்களிலும் சுற்றினால் என்ன? கூர்மையான புத்தியுடன் வேதங்களைப் படித்தால் என்ன பயன்?

யேஷாம் ஜிஹ்வாக்ரே ஹரிநாமைவ நாஸ்தி யேஷாம் காத்ரைர்நமநம் நாபி விஷ்ணோஃ । யேஷாம் பத்ப்யாம் நாஸ்தி ஹரேஃ ப்ரதக்ஷிணம் தேஷாம் ஸர்வம் வ்யர்தமாஹுர்மஹாந்தஃ ॥ ௩,௨௦.

யாருடைய நாவுக்குத் தூளிலும் ஹரியின் பெயர் இல்லை, யாருடைய உடல் விஷ்ணுவை வணங்கவில்லை, யாருடைய கால்கள் ஹரியை சுற்றிவரவில்லை, அவர்களுடைய எல்லா செயலும் வீணாகும் என்று பெரியோர்கள் சொல்கிறார்கள்.

ஹர்யர்பணாத்ரிஹிதம் நாம கஸ்மாத்ப்ரதக்ஷிணம் நமநம் சாஹுரர்க்யம் । அதோ விஷ்ணோர்நமநம் கார்யமேவ ஹரேர்நாமஸ்மரணம் தாத கார்யம் ॥ ௩,௨௦.

அர்ப்பணம், சுற்றிவருதல், வணக்கம் — இவை எல்லாம் ஹரிக்காகவே என்று கூறுகிறார்கள். ஆகவே, விஷ்ணுவை வணங்க வேண்டும்; பிரியமானவரே, ஹரியின் பெயரை நினைக்க வேண்டும்.

ஜந்ம ஹ்யேதத்துர்லபம் நஶ்வரம் து யதா ஜலஸ்தம் தத்ததைவ । நோ விஸ்வாஸம் குரு காத்ரே த்வதீயே ஜீவேஷ்வபி ஸ்வஃ பரஶ்சேதி தாத ॥ ௩,௨௦.

இந்தப் பிறவி அரியதும், நிலையில்லாததும்; நீர் மேலிருக்கும் பொருளைப் போல. உன் உடலிலும், உன் உயிரிலும், பிறரிலும் நம்பிக்கை வைக்காதே, பிரியமானவரே.

ஸத்யஃ க்ரு'தம் நமநம் ந த்வதீயம் ஸத்யஃ க்ரு'தம் ஸ்மரணம் ந த்வதீயம் । கதா ப்ராப்ஸ்யே மரணம் தந்ந ஜாநே ந விஶ்வாஸம் குரு காத்ரே மஹாத்மந் ॥ ௩,௨௦.

உடனே செய்யும் வணக்கமும், உடனே செய்யும் நினைவும் உன்னுடையது அல்ல; எப்போது மரணம் வரும் என்று தெரியாது. உடலில் நம்பிக்கை வைக்காதே, மகானே.

ஏதச்ச்ருத்வா நலோ வீந்த்ர புத்ரீவாக்யம் ஸுநிர்மலம் । நமஸ்காரம் ச க்ரு'தவாந்யதாஶக்த்யா ப்ரதக்ஷிணம் ॥ ௩,௨௦.

இந்த தூய வார்த்தைகளை இந்திரபுத்திரன் சொன்னதை நளன் கேட்டு, தன்னால் முடிந்த அளவு வணங்கி, சுற்றிவந்தான்.

ஸாபி ப்ரதக்ஷிணம் சக்ரே நமஸ்காரம் ஸதா ஹரேஃ । ஏவம் பஹுதிநம் க்ரு'த்வா த்யாத்வா நாராயணம் பரம் ॥ ௩,௨௦.

அவளும் ஹரியை வணங்கி, சுற்றிவந்தாள்; பல நாட்கள் இப்படிச் செய்து, உயர்ந்த நாராயணனை தியானித்தாள்.

கலேவரம் ச தத்யாஜ மரணே ஹரிசிந்தயா । மத்பிதுர்வஸுதேவஸ்ய பகிந்யா உதரே கக ॥ ௩,௨௦.

இறப்பின்போது, ஹரியை நினைத்து அவள் உடலை விட்டாள்; என் தந்தை வசுதேவரின் சகோதரியின் கருவில் பிறந்தாள், பறவையே.

கைகேயீதி ச நாம்நா ஸா த்வபவத்பத்ரஸம்ஜ்ஞகா । யஸ்மாத்பத்ரகுணைர்யுக்தா பத்ரா ஸா பத்ரநாமிகா ॥ ௩,௨௦.

அவள் கைகேயி என்று அழைக்கப்பட்டாள், பத்திரசஞ்ச்ஞகா என்றும் பெயர் பெற்றாள்; நல்ல குணங்கள் உடையவளாக இருந்ததால், பத்திரா என்று அழைக்கப்பட்டாள்.

தஸ்யாத்மஜைஶ்ச கைகேயைஃ பஞ்சபிஃ ககஸத்தம । ப்ரத்யாஹ்ரு'தாமிமாம் பத்ராம் ப்ராப்தவாந் ககஸத்தம ॥ ௩,௨௦.

பறவைகளில் சிறந்தவரே, கைகேயியின் ஐந்து மகன்களால், அவர்கள் இந்த பத்திராவை மீண்டும் பெற்றார்கள், பறவைகளில் சிறந்தவரே.

வக்ஷ்யேஹம் மித்ரவிந்தாயாஃ பாணிக்ரஹணகாரணம் । ஸாவதாநமநா பூத்வா ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ர ஸத்தம ॥ ௩,௨௦.

நான் இப்போது மித்ரவிந்தாவின் திருமணத்தின் காரணத்தைச் சொல்கிறேன்; கவனமாக கேள், பறவைகளின் அரசனே, உயர்ந்தவரே.

மித்ரவிந்தோவாச । யாந்பூர்வஸர்கேப்யவ்ரு'ணோந்நிகாமதோ ஹ்யக்நீஷோமாந்நாமிகா மித்ரவிந்தா । மித்ரம் ஹரிம் ப்ராப்துகாமா ஸதைக தத்ரோபாயம் சிந்தயாமாஸதேவீ ॥ ௩,௨௦.

மித்ரவிந்தா சொன்னாள்: முன்பொரு பிறவியில், ஆசையால் அக்காலத்தில் 'அக்னிஷோமா' என்ற பெயருடன், மித்ரவிந்தா என்று நான் தேர்ந்தெடுத்தேன்; எப்போதும் ஹரியை நண்பராகப் பெற விரும்பி, அந்த தேவியை அந்த இடத்தில் வழி என்ன என்று சிந்தித்தாள்.

ஹரிப்ராப்தௌ ஸாதநாஃ ஸம்தி தேஷு முக்யம் கசிச்சிந்தயாமாஸ தேவீ । தேஷாம் மத்யே ஶ்ரவணம் ஶ்ரேஷ்டமாஹுஃ புராணாநாம் ஸாத்த்விகாநாம் ஸதாபி ॥ ௩,௨௦.

ஹரியை அடைவதற்கான பல வழிகள் உள்ளன என்று தேவி யோசித்தாள். அவற்றில் சிறந்தது எது என்று எண்ணினாள். அந்த வழிகளில், நல்ல புராணங்களை கேட்பது எல்லாவற்றிலும் சிறந்ததாக என்றும், அதுவே முதன்மை என்றும் பழமையோர் கூறினர்.

விஷ்ணோருத்கர்ஷோ வர்ததே யத்ர வாயோஸ்ததோத்கர்ஷஃ ஸஜ்ஜநாநாம் புராணே । ஶ்ராத்தம் ஸதா விஷ்ணுபுத்த்யா ஸதைவ நாந்யச்ச்ராவ்யம் ஸாதநம் தத்ர சைவ ॥ ௩,௨௦.

எங்கு விஷ்ணுவின் மகிமை உள்ளது, அங்கே வாயுவின் பெருமையும், நல்லவர்களின் பெருமையும் புராணத்தில் காணப்படுகிறது. எப்போதும் விஷ்ணுவை நினைத்து ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; அங்கு வேறு எதையும் கேட்க வேண்டாம்.

யஸ்மிந்திநே ஶ்ரவணம் நாஸ்தி விஷ்ணோஸ்தேஷாம் ஜந்ம வ்யர்தமாஹுஃ கதாயாம் । ஸ்நாந ஜபஃ பஞ்சயஜ்ஞம் வ்ரதம் ச இஷ்டாபூர்தே க்ரு'ச்ச்ரசாந்த்ரோ ச தத்தம் ॥ ௩,௨௦.

எந்த நாளிலும் விஷ்ணுவின் கதைகள் கேட்கப்படவில்லை என்றால், அந்த நாளில் பிறந்தது வீணாகிவிட்டது என்று சொல்வார்கள். குளியல், ஜபம், ஐந்து யாகங்கள், விரதம், தானம், தவம் ஆகியவை எல்லாம் பயனற்றவை.

ஸர்வம் வ்யர்தம் வைஷ்ணவாநாம் ச தீக்ஷா கதாம் விநா ஸம்யகநுஷ்டிதாம் வை । யைர்ந ஶ்ருதம் பாகவதம் புராணம் ஸஸம்ப்ரதாயைர்குருபிஃ ஸம்யுதைஶ்ச ॥ ௩,௨௦.

விஷ்ணுவின் மார்க்கத்தில் தீட்சை பெற்றவர்களுக்கு, கதைகள் சரியாக செய்யப்படவில்லை என்றால் எல்லாம் வீணாகும். பரம்பரை ஆசான்களுடன் கூடிய பாகவத புராணத்தை கேட்காதவர்கள் இழந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

யைர்ந ஶ்ருதம் பாகவதம் புராணம் யைர்ந ஶ்ருதம் ப்ரஹ்மகாண்டம் புராணம் । தேஷாம் ஜந்ம வ்யர்தமாஹுர்மமஹாந்தஸ்தஸ்மாச்ச்ராவ்யா ஹரிவார்தா ஸதைவ ॥ ௩,௨௦.

பாகவத புராணம் அல்லது பிரம்ம காண்டம் கேட்காதவர்களின் பிறப்பு வீணாகிவிட்டது என்று பெரியவர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆகவே, ஹரியின் கதைகளை எப்போதும் கேட்க வேண்டும்.

ந யத்ர கோவிந்தகதாமஹாநதீ ந யத்ர நாராயணபாதஸம்ஶ்ரயஃ । ந யத்ர விஷ்ணோஃ ஸததம் வசோஸ்தி ந ஸம்வஸேத்தத்க்ஷணமாத்ரம் கதஞ்சித் ॥ ௩,௨௦.

கோவிந்தனின் கதைகள் ஓடும் பெரிய நதி இல்லாத இடத்தில், நாராயணனின் பாதங்களில் அடைக்கலம் இல்லாத இடத்தில், விஷ்ணுவின் வார்த்தைகள் எப்போதும் இல்லாத இடத்தில், ஒரு கணம் கூட தங்கக்கூடாது.

யஸ்மிந் க்ராமே பாகவதம் ந ஶாஸ்த்ரம் ந வர்ததே பாகவதா ரஸஜ்ஞாஃ । யஸ்மிந் க்ரு'ஹே நாஸ்தி கீதார்தஸாரஃ யஸ்மிந் க்ராமே நாம ஸஹஸ்ரகம் வா ॥ ௩,௨௦.

எந்த கிராமத்தில் பாகவத சாஸ்திரம் இல்லையோ, பாகவதத்தை ரசித்து அறிந்தவர்கள் இல்லையோ, எந்த வீட்டில் கீதையின் சாரம் இல்லையோ, எந்த ஊரில் ஆயிரம் நாமங்கள் இல்லையோ,

தயோ ரஸஜ்ஞா யத்ர ந ஸந்தி தத்ர ந ஸம்வஸேத்க்ஷணமாத்ரம் கதஞ்சித் । யஸ்மிந் திநே திவ்யகதா ச விஷ்ணோர்ந வாஸ்தி ஜந்தோஸ்தஸ்ய சாயுர்வ்ரு'தைவ ॥ ௩,௨௦.

அந்த இடத்தில் அந்த ரசத்தை அறிந்தவர்கள் இல்லையெனில், அங்கு ஒரு கணம் கூட தங்கக்கூடாது. எந்த நாளிலும் விஷ்ணுவின் தெய்வீகக் கதைகள் இல்லையோ, அந்த உயிரின் ஆயுள் உண்மையில் வீணாகும்.

கர்பே கதே நாத்ர விசார்யமஸ்தி தந்மந்யதே துர்லபம் மர்த்யலோகே । கர்ணம் கல்பைர்பூஷிதம் ஸும்தரம் ச ந ஸும்தரம் சாஹுரார்யா ரஸஜ்ஞாஃ ॥ ௩,௨௦.

கருவில் வந்த பிறகு, இதை பற்றி யோசிக்கவே தேவையில்லை; மனித உலகில் பிறப்பு மிகவும் அரிது என்று கருதப்படுகிறது. அழகான ஆபரணங்கள் அணிந்த காதுகள் உண்மையில் அழகாக இல்லை என்று நல்லவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

விஷ்ணோஃ கதாக்யாபரணைஶ்ச யுக்தம் ததேவ கர்ணம் ஸும்தரம் சாஹுரார்யாஃ । தஸ்மாத்ஸதா பாகவதார்தஸாரம் ஶ்ரு'ண்வந்தி யே ஸததம் வாசயந்தி ॥ ௩,௨௦.

விஷ்ணுவின் கதைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட காதுகளே உண்மையில் அழகானவை என்று நல்லவர்கள் சொல்கிறார்கள். ஆகவே, பாகவதத்தின் சாரத்தை எப்போதும் கேட்பவர்கள், வாசிப்பவர்கள் எப்போதும் பாக்கியசாலிகள்.

தேஷாம் ஜந்ம ஸ்வஸ்தமாஹுர்மஹாந்தோ மஹத்பலம் சாஸ்தி ததைவ தேஷாம் । ஸோஷ்ணீஷகஞ்சுகயுதாஶ்ச ஹரேஃ கதாம் வை ஶ்ரு'ண்வந்தி யேபி ச படந்தி ஸதைவ மர்த்யாஃ ॥ ௩,௨௦.

அப்படிப்பட்டவர்களின் பிறப்பு நல்லது என்று பெரியவர்கள் கூறுகிறார்கள்; அவர்களுக்கு பெரிய பலனும் கிடைக்கும். தலையில் துணி, மேல் ஆடை அணிந்திருந்தாலும், ஹரியின் கதைகளை எப்போதும் கேட்பவர்கள், வாசிப்பவர்கள் பாக்கியசாலிகள்.

ஸர்வேபி தே பூஜநீயா ஹி லோகே ந வை ஶிஶ்ரே சோதரே சைவ ஸக்தாஃ । யே தாக்ஷிண்யாதர்தலோபாத்வதந்தி ஸதா புராணம் பகவத்தத்த்வஸாரம் ॥ ௩,௨௦.

அவர்கள் எல்லாரும் உலகில் வணக்கத்திற்குரியவர்கள்; பிள்ளை, வயிறு பற்றியே பற்றுள்ளவர்கள் அல்ல. தானம் செய்யும் மனம் அல்லது பொருள் ஆசையால் எப்போதும் பாகவத புராணத்தின் தெய்வீகச் சத்தியத்தை பேசும் அவர்கள்,