கருடபுராணம்

திதிஜாந்விநிஹத்யைவ நீலா ப்ராப்தா ககேஶ்வர । ததோ நாக்நிஜிதோ ராஜ்ஞோ க்ரு'ஹே ஜாதா குமாரிகா ॥ ௩,௧௯.

திதியின் பிள்ளைகளை அழித்த பிறகு, நீலா பறவையரசனை அடைந்தாள். பின்னர், நாக்நிஜித் என்ற அரசரின் வீட்டில் இளம்பெண்ணாக பிறந்தாள்.

நாக்நிஜித்கவ்யவாஹோபூத்கந்யா நீலாஹ்வயாபவத் । தஸ்யாஃ ஸ்வயம்வரே சாஹம் கோவ்ரு'ஷாந்ஸப்தஸம்க்யகாந் ॥ ௩,௧௯.

நாக்நிஜித்தின் திருமண ஏற்பாட்டில், அந்த இளம்பெண் நீலா என்று அழைக்கப்பட்டாள். அவளது சுயம்பவரத்தில், நான் ஏழு காளைகளை அடக்கினேன்.

ஶிவஸ்ய வரதஶ்சைவாப்யவத்யாந்தேவமாநுஷைஃ । பத்த்வா வ்ரு'ஷாந்ந்ரு'பாஞ்ஜித்வா ப்ராப்தா நீலா மஹாகக ॥ ௩,௧௯.

சிவனின் வரத்தால், அந்த காளைகளை தேவர்கள் அல்லது மனிதர்கள் வெல்ல முடியவில்லை. காளைகளை கட்டி, அரசர்களை வென்று, நீலாவை அடைந்தேன், பெரிய பறவையே.

கும்பகஸ்ய ஸுதா நீலா தேஹஸ்தாஃ ப்ராவிஶந் ப்ரு'ஶம் । ஏகாவயவதோ யஸ்மாத்தஸ்மாத்தத்ரைவ ஸாவிஶத் ॥ ௩,௧௯.

கும்பகரின் மகள் நீலா, தன் உடலுக்குள் வலிமையாக நுழைந்தாள். ஒரே உடலாக இருந்ததால், அங்கேயே அவள் புகுந்தாள்.

பூமௌ த்விதா ஸம்ப்ரஜாதா குமார்யேவ ந ஸம்ஶயஃ । பத்ராஜந்ம ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ரஸத்தம ॥ ௩,௧௯.

பூமியில், அவள் இரு இளம்பெண்களாகப் பிறந்தாள்—இதில் சந்தேகம் இல்லை. இப்போது பத்திராவின் பிறப்பைச் சொல்கிறேன்; கேள், சிறந்த பறவையரசே.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௦ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । யா பூர்வஸர்கே நலஸம்ஜ்ஞஸ்ய வீந்த்ர புத்ரீ பூத்வா விஷ்ணுபத்நீ ஸகாமா । ப்ரதக்ஷிணம் ப்ரமணம் வை சகார குணேந பத்ரா பத்ரஸம்ஜ்ஞா பபூவ ॥ ௩,௨௦.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: முன்பொரு யுகத்தில், நலன் என்ற பெயருடையவளாக பிறந்த பத்திரா, தன் விருப்பப்படி விஷ்ணுவின் மனைவியாக ஆனாள். தன் நல்லொழுக்கத்தால், சுற்றிவந்து வணங்கினாள்; அதனால் பத்திரா என்று அழைக்கப்பட்டாள்.

கந்யாபாவே ஸம்ஸ்திதாம் பத்ரஸம்ஜ்ஞாம் பிதா நலஸ்த்வப்ரவீத்தாம் ஸ பஶ்யந் । பத்ரே கிமர்தம் காத்ரபீடாம் கரோஷி பலம் ஹி தந்நந்திநி மே வதஸ்வ ॥ ௩,௨௦.

இளம்பெண்ணாக இருந்தபோது, பத்திராவை அவளது தந்தை நலன் பார்த்து, 'பத்திரா, ஏன் உன் உடலை வலியுறுத்துகிறாய்? நீ என்ன பலன் விரும்புகிறாய், மகளே, சொல்லு' என்று கேட்டார்.

பத்ரோவாச । ஶ்ரு'ணுத்வம் மே தாத நமஸ்க்ரியாதேஃ பலம் வக்தும் கா ஸமர்தா பவேச்ச ॥ ௩,௨௦.

பத்திரா கூறினாள்: 'அப்பா, வணக்கம் செய்வதாலும் பூஜையாலும் கிடைக்கும் பலனை யார் உண்மையில் விவரிக்க முடியும் என்று கேள்.'

ததாப்யஹம் தவ வக்ஷ்யாமி தாத யதாஶக்த்யா ஶ்ரு'ணு ஸம்யக்கிதாய । ஸதா ஹரிமர்ம நாதோ தயாலுரஹம் ஹரேஸ்தவ தாஸாநுதாஸீ । மாம் பாஹி விஷ்ணோஸ்தவ வந்தே பதே இத்யுக்த்வா ப்ரணாமம் சாகரோத்தண்டரூபம் ॥ ௩,௨௦.

'இருந்தாலும், என் திறமைக்கு ஏற்ப சொல்கிறேன், அப்பா; நீ நன்றாகக் கேள். எப்போதும் ஹரி எனக்கு ஆண்டவன், கருணையாளர்; நான் ஹரியின் அடியாரின் அடியாள். “விஷ்ணுவே, என்னை காப்பாற்று; உன் பாதத்தில் வணங்குகிறேன்” என்று சொல்லி, முழு வணங்கும் முறையில் நமஸ்காரம் செய்தேன்.'

ஹரேஃ ப்ரணாமம் த்விதி கர்தவ்யஶூந்யம் வ்யர்தம் தமாஹுர்ஜ்ஞாநிநஸ்தச்ச்ரு'ணு த்வம் । ரமேஶ மத்வேஶ ஸரஸ்வதீஶேத்யேவம் வதந்ப்ரணமேத்விஷ்ணுதேவம் ॥ ௩,௨௦.

அறிவாளர்கள் சொல்வது, அர்த்தமில்லாமல், மனமில்லாமல் ஹரியை வணங்குவது பயனில்லை என்று. ரமேசா, மத்வேசா, சரஸ்வதீஶா என்று விஷ்ணுவை அழைத்து, அவனை மனமார வணங்க வேண்டும்.

யதா ப்ரஸந்நோ வந்தநாத்தேவத்தேவ ஸ்ததா ந துஷ்டஃ பூஜநாத்கர்மதஶ்ச । யதா நாமஸ்மரணாத்வந்தநாத்வா பாபாந்நியச்சேது ததா ந சாந்யைஃ ॥ ௩,௨௦.

தெய்வம் வணங்கினால் மகிழ்ச்சி அடைகிறது; சடங்குகள் அல்லது செய்கைகளால் அல்ல. அவன் பெயரை நினைத்தோ, வணங்கினாலோ பாவங்கள் குறையும்; வேறு வழிகளில் அல்ல.

தேஹம் து யே போஷயந்த்யேவ தாத ஹரேஃ ப்ரணாமைஃ ஶூந்யபூதம் ச புஷ்டம் । ததேவமாஹுர்வ்யர்தமேவேதி தாத தத்போஷகாணாம் நரகே துஃ கமாஹுஃ ॥ ௩,௨௦.

பிரியமானவரே, அர்த்தமில்லாமல் ஹரியை வணங்கிக் கொண்டு, உடலை வளர்ப்பவர்கள் வீணாக செய்கிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது; அத்தகையவர்கள் நரகத்தில் துன்பம் அனுபவிப்பார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது.

யமோऽபி தம் தத்ர உலூகலே து நிதாய பிஷ்டம் ஸுகலைஃ கரோதி । யோ வா பரம் ந கரோத்யேவ தாத ப்ரதக்ஷிணம் தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோஃ ॥ ௩,௨௦.

பிரியமானவரே, யார் தேவதேவனான விஷ்ணுவை சுற்றிவருவதைக் கூடச் செய்யவில்லை, அவர்களை யமன் உலூக்கலில் வைத்து மகிழ்ச்சியுடன் அரைக்கும்.

தஸ்யைவ பாதௌ தலயந்த்ரே நிதாய யமஶ்ச நித்யம் ப்ரகரோதி பிஷ்டம் । ஏஷாம் ஜிஹ்வா ஹரிக்ரு'ஷ்ணேதி நாம ந வக்தி நித்யம் வ்யர்தபூதாம் வதந்தி ॥ ௩,௨௦.

யமன் அவர்களின் கால்களை ஒரு கருவியில் வைத்து எப்போதும் அரைக்கிறார்; யார் நாவும் 'ஹரி', 'கிருஷ்ணா' என்று எப்போதும் உச்சரிக்கவில்லை, அவர்கள் வீணாக வாழ்ந்தவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

தேஷாம் ஜிஹ்வா யமலோகே யமஸ்து நிஷ்காஸ்ய பிஷ்டம் ப்ரகரோதி நித்யம் । காஶீநிவாஸேந ச கிம் ப்ரயோஜநம் கிம் வா ப்ரயாகே மரணேந தாத ॥ ௩,௨௦.

யமலோகத்தில் யமன் அவர்களின் நாவை எடுத்துவிட்டு எப்போதும் அரைக்கிறார்; காசியில் வாழ்வது என்ன பயன்? பிரயாகத்தில் இறப்பது என்ன பயன், பிரியமானவரே?

கிம் வாரணாக்ரே மரணேந ஸௌக்யம் கிம் வா மகாதேஃ ஸமநுஷ்டிதேந । ஸமஸ்ததீர்தேஷ்வடநேந கிம் கிமதீதஶாஸ்த்ரேண ஸுதீக்ஷ்ணபுத்த்யா ॥ ௩,௨௦.

வாரணாசியில் இறப்பதால் என்ன ஆனந்தம்? யாகங்களைச் செய்தால் என்ன பயன்? எல்லா தீர்த்தங்களிலும் சுற்றினால் என்ன? கூர்மையான புத்தியுடன் வேதங்களைப் படித்தால் என்ன பயன்?

யேஷாம் ஜிஹ்வாக்ரே ஹரிநாமைவ நாஸ்தி யேஷாம் காத்ரைர்நமநம் நாபி விஷ்ணோஃ । யேஷாம் பத்ப்யாம் நாஸ்தி ஹரேஃ ப்ரதக்ஷிணம் தேஷாம் ஸர்வம் வ்யர்தமாஹுர்மஹாந்தஃ ॥ ௩,௨௦.

யாருடைய நாவுக்குத் தூளிலும் ஹரியின் பெயர் இல்லை, யாருடைய உடல் விஷ்ணுவை வணங்கவில்லை, யாருடைய கால்கள் ஹரியை சுற்றிவரவில்லை, அவர்களுடைய எல்லா செயலும் வீணாகும் என்று பெரியோர்கள் சொல்கிறார்கள்.

ஹர்யர்பணாத்ரிஹிதம் நாம கஸ்மாத்ப்ரதக்ஷிணம் நமநம் சாஹுரர்க்யம் । அதோ விஷ்ணோர்நமநம் கார்யமேவ ஹரேர்நாமஸ்மரணம் தாத கார்யம் ॥ ௩,௨௦.

அர்ப்பணம், சுற்றிவருதல், வணக்கம் — இவை எல்லாம் ஹரிக்காகவே என்று கூறுகிறார்கள். ஆகவே, விஷ்ணுவை வணங்க வேண்டும்; பிரியமானவரே, ஹரியின் பெயரை நினைக்க வேண்டும்.

ஜந்ம ஹ்யேதத்துர்லபம் நஶ்வரம் து யதா ஜலஸ்தம் தத்ததைவ । நோ விஸ்வாஸம் குரு காத்ரே த்வதீயே ஜீவேஷ்வபி ஸ்வஃ பரஶ்சேதி தாத ॥ ௩,௨௦.

இந்தப் பிறவி அரியதும், நிலையில்லாததும்; நீர் மேலிருக்கும் பொருளைப் போல. உன் உடலிலும், உன் உயிரிலும், பிறரிலும் நம்பிக்கை வைக்காதே, பிரியமானவரே.

ஸத்யஃ க்ரு'தம் நமநம் ந த்வதீயம் ஸத்யஃ க்ரு'தம் ஸ்மரணம் ந த்வதீயம் । கதா ப்ராப்ஸ்யே மரணம் தந்ந ஜாநே ந விஶ்வாஸம் குரு காத்ரே மஹாத்மந் ॥ ௩,௨௦.

உடனே செய்யும் வணக்கமும், உடனே செய்யும் நினைவும் உன்னுடையது அல்ல; எப்போது மரணம் வரும் என்று தெரியாது. உடலில் நம்பிக்கை வைக்காதே, மகானே.

ஏதச்ச்ருத்வா நலோ வீந்த்ர புத்ரீவாக்யம் ஸுநிர்மலம் । நமஸ்காரம் ச க்ரு'தவாந்யதாஶக்த்யா ப்ரதக்ஷிணம் ॥ ௩,௨௦.

இந்த தூய வார்த்தைகளை இந்திரபுத்திரன் சொன்னதை நளன் கேட்டு, தன்னால் முடிந்த அளவு வணங்கி, சுற்றிவந்தான்.

ஸாபி ப்ரதக்ஷிணம் சக்ரே நமஸ்காரம் ஸதா ஹரேஃ । ஏவம் பஹுதிநம் க்ரு'த்வா த்யாத்வா நாராயணம் பரம் ॥ ௩,௨௦.

அவளும் ஹரியை வணங்கி, சுற்றிவந்தாள்; பல நாட்கள் இப்படிச் செய்து, உயர்ந்த நாராயணனை தியானித்தாள்.

கலேவரம் ச தத்யாஜ மரணே ஹரிசிந்தயா । மத்பிதுர்வஸுதேவஸ்ய பகிந்யா உதரே கக ॥ ௩,௨௦.

இறப்பின்போது, ஹரியை நினைத்து அவள் உடலை விட்டாள்; என் தந்தை வசுதேவரின் சகோதரியின் கருவில் பிறந்தாள், பறவையே.

கைகேயீதி ச நாம்நா ஸா த்வபவத்பத்ரஸம்ஜ்ஞகா । யஸ்மாத்பத்ரகுணைர்யுக்தா பத்ரா ஸா பத்ரநாமிகா ॥ ௩,௨௦.

அவள் கைகேயி என்று அழைக்கப்பட்டாள், பத்திரசஞ்ச்ஞகா என்றும் பெயர் பெற்றாள்; நல்ல குணங்கள் உடையவளாக இருந்ததால், பத்திரா என்று அழைக்கப்பட்டாள்.

தஸ்யாத்மஜைஶ்ச கைகேயைஃ பஞ்சபிஃ ககஸத்தம । ப்ரத்யாஹ்ரு'தாமிமாம் பத்ராம் ப்ராப்தவாந் ககஸத்தம ॥ ௩,௨௦.

பறவைகளில் சிறந்தவரே, கைகேயியின் ஐந்து மகன்களால், அவர்கள் இந்த பத்திராவை மீண்டும் பெற்றார்கள், பறவைகளில் சிறந்தவரே.

வக்ஷ்யேஹம் மித்ரவிந்தாயாஃ பாணிக்ரஹணகாரணம் । ஸாவதாநமநா பூத்வா ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ர ஸத்தம ॥ ௩,௨௦.

நான் இப்போது மித்ரவிந்தாவின் திருமணத்தின் காரணத்தைச் சொல்கிறேன்; கவனமாக கேள், பறவைகளின் அரசனே, உயர்ந்தவரே.

மித்ரவிந்தோவாச । யாந்பூர்வஸர்கேப்யவ்ரு'ணோந்நிகாமதோ ஹ்யக்நீஷோமாந்நாமிகா மித்ரவிந்தா । மித்ரம் ஹரிம் ப்ராப்துகாமா ஸதைக தத்ரோபாயம் சிந்தயாமாஸதேவீ ॥ ௩,௨௦.

மித்ரவிந்தா சொன்னாள்: முன்பொரு பிறவியில், ஆசையால் அக்காலத்தில் 'அக்னிஷோமா' என்ற பெயருடன், மித்ரவிந்தா என்று நான் தேர்ந்தெடுத்தேன்; எப்போதும் ஹரியை நண்பராகப் பெற விரும்பி, அந்த தேவியை அந்த இடத்தில் வழி என்ன என்று சிந்தித்தாள்.

ஹரிப்ராப்தௌ ஸாதநாஃ ஸம்தி தேஷு முக்யம் கசிச்சிந்தயாமாஸ தேவீ । தேஷாம் மத்யே ஶ்ரவணம் ஶ்ரேஷ்டமாஹுஃ புராணாநாம் ஸாத்த்விகாநாம் ஸதாபி ॥ ௩,௨௦.

ஹரியை அடைவதற்கான பல வழிகள் உள்ளன என்று தேவி யோசித்தாள். அவற்றில் சிறந்தது எது என்று எண்ணினாள். அந்த வழிகளில், நல்ல புராணங்களை கேட்பது எல்லாவற்றிலும் சிறந்ததாக என்றும், அதுவே முதன்மை என்றும் பழமையோர் கூறினர்.

விஷ்ணோருத்கர்ஷோ வர்ததே யத்ர வாயோஸ்ததோத்கர்ஷஃ ஸஜ்ஜநாநாம் புராணே । ஶ்ராத்தம் ஸதா விஷ்ணுபுத்த்யா ஸதைவ நாந்யச்ச்ராவ்யம் ஸாதநம் தத்ர சைவ ॥ ௩,௨௦.

எங்கு விஷ்ணுவின் மகிமை உள்ளது, அங்கே வாயுவின் பெருமையும், நல்லவர்களின் பெருமையும் புராணத்தில் காணப்படுகிறது. எப்போதும் விஷ்ணுவை நினைத்து ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; அங்கு வேறு எதையும் கேட்க வேண்டாம்.